ΑΒΙΑΣΤΑ

Bailout Greece, not the banks!

2011-10-02T02:48:00.000-07:00

Εκστρατεία του δικτύου ηλεκτρονικού ακτιβισμού Avaaz, με στόχο τη σύνοδο των υπουργών οικονομικών της Ευρωζώνης. Αρχικός στόχος ήταν οι 100.000 υπογραφές και σε μια μέρα ανέβηκε στις 350.000! Όχι, οι λιγότερες υπογραφές είναι από Ελλάδα. Οι περισσότερες είναι από Ιταλία και Γαλλία...

Κατά της βίας

2011-10-01T22:53:00.000-07:00

2 Οκτωβρίου - Παγκόσμια ημέρα κατά της βίας

Αλληλεγγύη

2011-09-17T02:45:00.000-07:00

Πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν ήταν ποτέ η δηλωμένη εργασία και περιουσία. Ήταν η αδήλωτη, η «μαύρη». Η οικονομία που συναλλάσσεται ιδιωτικά, σε σπίτια, κρύπτες και παράβυστα. Από τσέπη σε τσέπη και λογαριασμό σε λογαριασμό, με φακελάκια ή μέσα σε κούτες από πάνες…

Η «ειδική εισφορά αλληλεγγύης» δεν χτυπάει το πραγματικό χρήμα της οικονομίας, χτυπάει μόνο αυτό που «βλέπει». Το καθαρό και δηλωμένο. Το νόμιμο και αυτό που ήδη φορολογείται. Την «αλληλεγγύη» υποχρεώνεται να τη δείξει ο νόμιμος, ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματός του και την οικογενειακή και περιουσιακή του κατάσταση, προς ποιον; Άγνωστο…

Και όταν όλοι γνωρίζουμε τη μαύρη οικονομία που συνεχίζει να συναλλάσσεται απτόητη, τι ακριβώς μας λέει το Υπουργείο Οικονομικών; Κάτι περίπου «αν δεν το δηλώσεις, μπορείς να το σώσεις» και να σωθείς; Κάτι τέτοιο, αλλά δεν το πιάνω ακριβώς…

Ματωμένοι ιππότες της πολιτικής βίας

2011-07-31T04:52:00.000-07:00

Ήταν τέτοιο το σοκ, που δεν μπόρεσα να γράψω τίποτα όταν συνέβη. Όχι ότι τιμώ πολύ το μπλογκ μου τώρα τελευταία, αλλά όταν ένας πολιτικά ανώμαλος σκοτώνει τόσους ανθρώπους, δεν μπορείς απλά να μένεις σοκαρισμένος, αν δηλώνεις πολέμιος της βίας.

Διάβασα όμως τη διακήρυξή μίσους των 1.518 σελίδων, σκάλισα πολλή φιλολογία για την οργάνωση μασονικών ταγμάτων και τους εκτός εποχής ιππότες ναών και αγίων και κατέληξα στα εξής:

Είχαμε συνηθίσει στην ακροαριστερή τρομοκρατία, που όμως δεν μας έχει συνηθίσει σε μαζικά χτυπήματα, αλλά σε στοχευμένες επιθέσεις, με πολλές φονικές αστοχίες και κινδύνους για «αμάχους».
Ο ανοδικός αναβρασμός της τρομοκρατικής ακροδεξιάς στην Ευρώπη φαινόταν εδώ και καιρό. Απλά δεν έχει εκδηλωθεί τώρα τελευταία. Στην Αμερική όμως δίνει κατά καιρούς μαζικά χτυπήματα.
Οι μεγάλες εθνικές ιδέες, ο παγγερμανισμός, ο πανσκανδιναβισμός, ο παντουρκισμός, ο πανσλαβισμός (αλλά και ο καθ’ ημάς ελληνικός εθνικισμός) δεν έχουν πεθάνει. Κοιμούνται σε περιόδους αφθονίας και ξυπνούν με απρόβλεπτες εκρήξεις σε περιόδους κρίσης.
Είτε ήταν οργανωμένος ο συγκεκριμένος φονιάς είτε όχι, η πολιτική βία που πρεσβεύει είναι μαζική, τυφλή και σπρώχνει την ανόρθωση πολιτικών συστημάτων που (ήθελα να πιστεύω πως…) αποτελούν ιστορία φρίκης, τουλάχιστον για την Ευρώπη.
Καμία δημοκρατική νομιμοποίηση δεν μπορεί να στηρίξει οποιασδήποτε προέλευσης πολιτική βία.
Καμία μορφή βίας, δεξιά ή αριστερή, δεν αποτελεί πολιτική πρόταση για μια καλύτερη κοινωνία.

Δανείστηκα τη ματωμένη παλάμη είναι από εδώ.

Χρονικό (άλλης) μιας παράλογης σύλληψης

2011-06-30T23:53:00.000-07:00

Προχθές το βράδυ, ο Μιχάλης πήρε το ποδήλατό του και έφυγε από το γραφείο του για να πάει σπίτι. Η Αθήνα ήταν πνιγμένη στα χημικά που η Αστυνομία έριχνε αδιακρίτως. Λίγα λεπτά αργότερα, κάπου στη Διον. Αρεοπαγίτου, έκαναν ντου τα ΜΑΤ. Χτύπησαν κόσμο και καφετέριες, έριξαν χημικά παντού, έβρισαν και γενικά έβγαλαν το άχτι τους.

Είδαν κάπου και τον Μιχάλη, νέο παιδί, με σακίδιο, φουντωτό μαλλί, ξέρετε, prima facie ύποπτο… Τον κυνήγησαν και τον στρίμωξαν σε μια καφετέρια. Αυτόπτης μάρτυρας είπε πως ο Μιχάλης ανέβασε τα χέρια για να καλύψει το κεφάλι του, ξέρετε… αντίσταση κατά της αρχής. Είπε και ότι φώναζε «δεν έκανα τίποτα, δεν έκανα τίποτα», ξέρετε… εξύβριση. Του κλωτσούσαν το ποδήλατο και τον χτυπούσαν παντού για κάποια λεπτά, πριν τον χώσουν στην κλούβα και τον οδηγήσουν στη ΓΑΔΑ. Ο Μιχάλης ευτυχώς πρόλαβε να στείλει ένα sms σε συνάδελφό του.

Οι κατηγορίες που τον βαραίνουν είναι αντίσταση κατά της αρχής, διατάραξη δημόσιας ειρήνης και απόπειρα βιαιοπραγίας κατά οργάνων της τάξης. Το εντελώς ανήκουστο όμως είναι ότι βρέθηκε αστυνομικός να καταθέσει ότι είδε τον Μιχάλη μιάμιση ώρα πριν τη σύλληψη, να πετάει πέτρες κάπου στην Αμαλίας. Στην πραγματικότητα, ο Μιχάλης εκείνη την ώρα ήταν στο γραφείο του, κάπου στο τέρμα της Φιλελλήνων.

Όπως οφείλεται στον κάθε άδικα κατηγορούμενο, συνάδελφο ή φίλο, σηκώθηκε μεγάλη αντίδραση από την περιβαλλοντική οργάνωση στην οποία δουλεύει ο Μιχάλης. Οι συνεργάτες του που τον είδαν στην Ευελπίδων έμαθαν και για κάποιον άλλο συλληφθέντα που έφαγε τόσο ξύλο, ώστε η ΕΛΑΣ δεν τον παρουσίασε στην Ευελπίδων, μιας και δεν ήταν πολύ εμφανίσιμος… Έμαθαν και για άλλους που δεν πρόλαβαν να στείλουν sms σε φίλους και συγγενείς και ίσως κανένας να μη γνώριζε πού βρίσκονται…

Ο Μιχάλης είχε την τύχη να δουλεύει σε περιβάλλον που νοιάζεται τους ανθρώπους και θα κινήσει γη και ουρανό για να τον βγάλει από κει μέσα. Είχε την τύχη να δει φίλους που του συμπαραστέκονται στην εντελώς ξεκάρφωτη και απρόκλητη περιπέτειά του. Άλλοι δεν έχουν αυτή την τύχη. Τι γίνεται με αυτούς;

Δείτε: Ανακοίνωση WWF για τον Μιχάλη
tvxs για τον Μιχάλη

Θύματα

2011-05-15T02:20:00.000-07:00

Το νωπό φευγιό τους αδειάζει μια κοινωνία που πια σκοτώνει για ένα σχετικό τίποτα: Άγνωστος μετανάστης, Μανώλης Καντάρης, Γιώργος Σκυλογιάννης, Γιάννης Ευαγγελινέλης, Παρασκευή Ζούλια, Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Επαμεινώνδας Τσακάλης, Χαμί Νατζαφί, Αλέξης Γρηγορόπουλος, σίγουρα και άλλοι...

Τα σημάδια τους είναι για πάντα η μαύρη μνήμη μιας απλωμένης οργής για τον "εχθρό" άλλο: Περικλής Μανιάτης, Διονυσία Σαραφάδη, Αλέξανδρος Πετρόφ, Γιάννης Καυκάς, Κωνσταντίνα Κούνεβα, πολλοί άλλοι ακόμα, όλοι εμείς οι υπόλοιποι...

2011-02-07T03:33:00.003-08:00

για τη σημερινή μέρα δράσης κατά του φόβου!
http://grfear.blogspot.com/

Και μετά τον φόβο, τι;

2011-02-06T22:33:00.000-08:00

Στις παιδικές μου διακοπές, στη Χαλκιδική, φοβόμουν κυρίως τα πιράνχας, τους λευκούς καρχαρίες και τα αυγουστιάτικα μπουρίνια. Φυσικά, πιράνχας και καρχαρίες δεν κολυμπούσαν εκεί, αλλά στο πανί του καλοκαιρινού σινεμά του χωριού. Φλερτάραμε όμως τα πιτσιρίκια με τα όρια του φόβου μας και βλέπαμε ταινίες τρόμου, για να καταλήξουμε το πρωί να κολυμπάμε στα ρηχά και πάλι να κοψοχολιαζόμαστε από τις υποθαλάσσιες επιθέσεις του ξαδέλφου μου.

Τριάντα χρόνια μετά και έχω εδώ και χρόνια ξεπεράσει τελείως τους φόβους μου για τα αρπακτικά και τις αγριάδες της φύσης. Δεν ήταν δύσκολο: απλά τα γνώρισα…

Φόβος: βασικό συναίσθημα απέναντι σε μια απειλή, γιος του Άρη και της Αφροδίτης και θεός του πανικού, δορυφόρος του Άρη

Phobos: Πειραματικό πυρηνικό πρόγραμμα, σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα, αμερικάνικο πολεμικό πλοίο, πολεμιστής σε κόμιξ…

Τριάντα χρόνια μετά, οι φόβοι μεταλλάχθηκαν. Φοβάμαι πολύ τα μπουρίνια της μανιοκαταθλιπτικής δικής μας κοινωνίας. Φοβάμαι κάτι υπανθρώπινα αρπακτικά που αναπαράγονται στη μήτρα της κάθε εξουσίας. Φοβάμαι και τις εκπλήξεις του πλανήτη που αλλάζουμε.

Αυτούς τους φόβους δύσκολα τους παλεύεις, γιατί δεν μπορείς να τους γνωρίσεις.

Τρόμος 2007: το κοντέρ των νεκρών και των στρεμμάτων από καμένα δάση

Τρόμος 2008: η εικόνα του δολοφονημένου παιδιού και ο καπνός της Αθήνας που κάηκε

Τρόμος 2009: όταν γαζώθηκε από παντού η Γάζα

Τρόμος 2010: ο καταστροφικός λογαριασμός μιας ξιπασμένης Ελλάδας

Θέλω να πιστεύω πως πολεμάω τον φόβο! Για να μην έχει κανένας εξουσία πάνω μου.

Και αν νικήσω τους φόβους μου; Φοβάμαι να σκεφτώ την απόλυτη ελευθερία μου…

υ.γ. Άλλοι σύμμαχοι στον σημερινό πόλεμο κατά του φόβου είναι εδώ! Και η φωτο είναι από εδώ.

Κάνε μου λιγάκι μμμ...

2010-12-20T12:12:00.000-08:00

Η Βασίλω επαγγέλεται ότι καθαρότερο βάζει ο νους: είναι καθαρίστρια. Εξηντάρα, ταλαίπωρη και αναγκεμένη από το μεροκάματο της σκάλας και της σφουγγαρίστρας. Οικονομικά εξαρτημένη από τα μέσα μεταφοράς που με μια σχετικά φθηνή κάρτα την πάνε και τη φέρνουν στο Μπραχάμι από τη δουλειά. Ήταν σήμερα στο λεωφορείο και μετρούσε τα μεροκάματα που έχασε σε ταξί και ακυρώσεις, αυτές τις μέρες με τις απεργίες και τις στάσεις εργασίας.

Στην Αθήνα που παραμένει στολισμένη με τα βρώμικά της, οι απεργίες των μεταφορικών πρόσθεσαν χάος, φασαρία, αέρια βρώμα, οργή και αδικία. Αδικία, γιατί μπορεί εγώ να περπατάω μια ώρα μέχρι το γραφείο μου, μπορεί ο γείτονας να κατεβαίνει Ομόνοια με το αυτοκίνητό του και η παλιά συμμαθήτρια να πληρώνει ταξί κάθε μέρα χωρίς να φαληρίσει. Καμία Βασίλω όμως δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν είναι μόνο περιβαλλοντική αναγκαιότητα και σίγουρα όχι πολυτέλεια μιας χορτασμένης κοινωνίας. Είναι μια πολύ σημαντική κοινωνική παροχή.

Όμως, όπως η κρίση απλώνεται άνισα, έτσι και τις δίκαιες ή άδικες διεκδικήσεις του σχεδόν οποιουδήποτε τις χρεώνεται η κάθε Βασίλω που δεν έχει στον ήλιο μοίρα.

Αθήνα, σήμερα...

2010-12-15T12:38:00.000-08:00

Ώρα 10:11 και στο μετρό κάποια φοβάται την ιδέα της βροχής...
Ή πάει στην πορεία ;

Μεσημεράκι βροχερό στην Αμαλίας.
Kρυφτούλι και κυνηγητό, αλλά με αληθινές φωτιές και χημικά...

Νωρίς το απόγευμα στη Βουκουρεστίου και Σταδίου.
Παρατημένο σακίδιο πλημμυρισμένο στο κόκκινο και σταγονίτσες στο πλακόστρωτο.
Μπογιά ή αίμα;

Κάψτε, σπάστε, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε!

Όχι... πάει η ανακύκλωση!

Σώθηκε τουλάχιστον η ανακύκλωση στη γειτονιά μου
και περιμένει (μέρες) τον εκλογικώς ηττηθέντα δήμαρχο να την αξιοποιήσει

Κομποστιανή υπερπαραγωγή!

2010-11-24T22:35:00.000-08:00

Συνεχίζεται ο χαμός στις γλάστρες, όπου θάβουμε φλούδια, τσόφλια, σπόρια και ότι άλλο ωμό τύχει. Προχθές είπαμε να ξεριζώσουμε κάτι τεράστιες πρασινάδες, για να δούμε τι ρίζα έχουν. Και βγάλαμε μια ρέβα τεραστίων διαστάσεων! Μαζί με καμιά πενηνταριά σαλιγκάρια όλων των μεγεθών και κάτι έντομα που νομίζουν ότι είναι πασχαλίτσες. Δεν είμαι σίγουρη, αλλά θυμάμαι ότι εκεί είχα χώσει κάτι απομεινάρια από ραπανάκια...

Νέα αθηναϊκή αρχή

2010-11-21T06:02:00.000-08:00

Τελικά κανένας αθηναίος δεν άλλαξε πόλη. Η πόλη άλλαξε δήμαρχο! Και ελπίζει...

Μιας και όλοι έχουν ιδέες και οδηγίες για τη νέα αθηναϊκή αρχή, ας ρίξουμε άλλη μια. Που αφορά τα βρώμικα πάρκα και τις πλατείες, τους φύλακες που δεν έχουν, την κοινωνική συμμετοχή που δεν υπάρχει και τα ΚΑΠΗ που έχουν γίνει (σίγουρα πολύτιμα) απλά καφενεία.

Στο πρότυπο λοιπόν του "σχολικού τροχονόμου", θα είχε αξία η δημιουργία θεσμού "επιτηρητών ελεύθερων χώρων". Με συντονισμό από τα τοπικά ΚΑΠΗ, τα μέλη τους μπορούν να αναλάβουν εθελοντικά συγκεκριμένα καθήκοντα επιτήρησης των πλατειών, σύνταξης ημερήσιας αναφοράς για την κατάσταση και τα προβλήματα και ενημέρωση των επισκεπτών για τη φροντίδα του χώρου και την αξία της προστασίας του περιβάλλοντος της πόλης. Προϋποτίθεται βέβαια ότι κάποιος θα παραλαμβάνει τις αναφορές και θα φροντίζει να διορθωθούν τα προβλήματα...

Καλά, σίγουρα ιδέες υπάρχουν πολλές και πολύ καλές. Ευτυχώς, υπάρχει ακόμα Αθήνα για να δοκιμαστούν. Αν ακουστούν.

Η φωτο είναι από http://www.gkaminis.gr/

Ψηφίζω

2010-11-10T23:54:00.000-08:00

Όχι όσους αξίζουν στους αθηναίους, αλλά στην Αθήνα. Ούτε εκείνους που χαζεύω στην τηλεόραση ή μου γουστάρουν για καφέ. Δεν κοκορεύομαι ότι διαμαρτύρομαι απ' το σπίτι μου, γιατί την αποχή δεν την ακούει κανένας. Ψηφίζω. Τον καλύτερο για την πόλη.

Αθηναίοι

2010-11-03T12:10:00.000-07:00

Αθηναίος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι.

Καθαρίζουν οικόπεδα, πετάνε μπάζα, σκουπίδια και παλιοσαβούρες, φυτεύουν σε χαλάσματα και περνάνε καλά στην Αθήνα. Οι atenistas "ξαναχτύπησαν" στη Ζήνωνος. Καθάρισαν και φύτεψαν ένα άθλιο οικόπεδο. Δείτε μερικές φωτογραφίες που μου έστειλε ο φίλος μου Ιάσων Κάντας.

Καταψηφίζω!

2010-10-31T11:46:00.000-07:00

Στις 7 Νοεμβρίου θα ρίξω την καταψήφο μου σε:

Όποιον ζητάει ψήφο για κόμμα ή Κυβέρνηση.

Όποιον ζητάει ψήφο μόνο για να πέσει η Κυβέρνηση.

Όποιον τάζει δουλειές, συντάξεις και εκπαίδευση και δεν λέει κουβέντα για όσα θα κάνει αν αναλάβει. Εκτός και αν στην πραγματικότητα υπόσχεται ότι θα προσλάβει όλους τους ψηφοφόρους του και θα τους βάλει και στο πανεπιστήμιο...

Όποιον πάει να με πείσει πως το μνημόνιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της σάπιας αυτοδιοίκησης.

Όποιον δεν βλέπει τα χάλια της πόλης και πάει να μας πείσει πως όλα πάνε καλά.

Όποιον μου λέει πως η λύση για τις πόλεις του μίσους είναι περισσότερο μίσος για τους παρακατιανούς.

Όποιον είναι βουτηγμένος στη βρώμα και τη δυσωδία που λυμαίνεται την αυτοδιοίκηση.

Εκλογές για τις πόλεις και τις περιφέρειες.

Τα φάγαμε!

2010-10-28T07:49:00.000-07:00

E, ναι λοιπόν! Τα φάγαμε και πολύ τα φχαριστηθήκαμε τα κομποστιανά πεπονάκια που μεγάλωσαν στις γλάστρες μας. Κιτρινότατα, ζουμερότατα, δυο πεπονάκια της μιας χούφτας το καθένα. Κρατήσαμε τα σποράκια, θάψαμε τα φλούδια και άντε, του χρόνου πάλι!

Φτου κακά χημικά!

2010-10-22T11:42:00.000-07:00

Μία πολύ χρήσιμη λίστα ηλεκτρονικής ενημέρωσης για την υγεία και το περιβάλλον, το Environmental Working Group, θυμίζει σήμερα πως όλοι έχουμε χάσει δικούς μας ανθρώπους από καρκίνο. Και γύρω μας χάνονται συνέχεια περισσότεροι. Ανεξήγητο, η κακιά η ώρα, το κακό γονίδιο ή τα αόρατα, άοσμα και άχρωμα χημικά που μας κυκλώνουν από παντού;

Σύμφωνα με την εξαιρετική έκθεση της Προεδρικής Επιτροπής για τον Καρκίνο (President's Cancer Panel): "Η Επιτροπή κατέληξε με ιδιαίτερη ανησυχία πως η πραγματικότητα του καρκίνου που προκαλείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες έχει σοβαρά υπο-εκτιμηθεί" (The Panel was particularly concerned to find that the true burden of environmentally induced cancer has been grossly underestimated).

Το EWG δίνει εξαιρετικές συμβουλές για να πετάξουμε από τη ζωή μας τη χημεία που έχει κριθεί ένοχη για καρκίνους:

1. Φιλτράρετε το νερό της βρύσης, για να σιγουρευτείτε ότι δεν πίνετε χρώμιο, αρσενικό και άλλα υποπροϊόντα της απολύμανσης του νερού (δεν γνωρίζω αν τέτοια έχουν ανιχνευτεί στο νερό της ΕΥΔΑΠ)

2. Αποφύγετε τα χημικά αντιλεκιαστικά που σώζουν τους καναπέδες, τα χαλιά και τα νεύρα της νοικοκυράς.

3. Προστατευθείτε από τον (άγριο πια) ήλιο

4. Αποφύγετε τα συμβατικά λιπαρά κρέατα και γαλακτοκομικά, μιας και τα διάφορα χημικά που καταναλώνουν τα ζώα συγκεντρώνονται στο λίπος τους

5. Αποφύγετε τα συμβατικής καλλιέργειας λαχανικά και φρούτα που κάθε άλλο παρά αγνά και αθώα είναι... Είτε προέρχονται από τα Οινόφυτα είτε από την Ηλεία, το χημικό πάει σύνεφο και χωρίς έλεγχο. Μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η ποιότητα του νερού που ποτίζει ακόμα και τα βιολογικά, αλλά τότε καλύτερα να το ρίξουμε στη δίαιτα ή να τρώμε μόνο όσα φυτρώνουν στις γλάστρες μας...

6. Στείτε στο πυρ το εξώτερο συσκευασίες από δισφαινόλη Α (ΒΡΑ) που περιέχεται στα πολυανθρακικά πλαστικά (PC7) και χρησιμοποιείται ακόμα και σε μπιμπερό. Προσέξτε επίσης και άλλα επικίνδυνα χημικά, όπως το PVC που δυστυχώς ακόμα χρησιμοποιείται ευρέως ακόμα και σε σωλήνες.

7. Χωρίς βαρεμάρα, μάθετε να διαβάζετε τα χημικά στις ετικέτες των προϊόντων που αγοράζετε. Εκτός από τα δεκάδες άγνωστα χημικά που τρώμε, υπάρχουν πολλά άλλα με τα οποία λουζόμαστε, αλειφόμαστε και ντυνόμαστε. Πληροφορίες στην αχανή βιβλιοθήκη του ίντερνετ, είτε με λέξεις-κλειδιά, είτε σε συγκεκριμένες σελίδες, όπως του WWF.

Και τέλος, εξοργιστείτε και τιμωρείστε όσους μας ταίζουν βρωμιές ή βρωμίζουν το σύμπαν γύρω μας!

Ξεκάθαρη δήλωση

2010-10-07T03:00:00.000-07:00

Χθες στη Βουλή.

Αργύρης Ντινόπουλος, βουλευτής Β' Αθηνών, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στη συζήτηση για το νομοσχέδιο «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις»:

"Το ΕΤΕΡΠΣ [σημ. που θα μετονομαστεί σε 'Πράσινο Ταμείο'] και τα εκατό εκατομμύρια ευρώ γιατί δεν τα δίνετε σε επιχειρηματίες, σε εργολάβους –μικροεργολάβοι είναι- έτσι ώστε να μπορέσετε να δώσετε μία ανάσα κάπως να βοηθήσετε την οικονομία και την ανάπτυξη; Τα έχετε παγώσει. Και μετά έρχεστε, δεν δίνετε αυτά τα λεφτά που είναι έτοιμα, ζεστά μέσα στο ταμείο σας και μας λέτε για νέους φόρους, τους οποίους θεσμοθετείτε και για το Πράσινο Ταμείο."

υ.γ. φωτο από http://www.dinopoulos.gr/default.asp?pid=15&la=1&act=gallery&gid=44&active=10. Το απόσπασμα είναι από τα ανεπίσημα πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης στην ιστοσελίδα της Βουλής.

Διαπλανητική πρέσβειρα

2010-09-29T11:24:00.000-07:00

Η εκ Μαλαισίας Δρ Μαζλάν Οθμάν είναι η νέα μας πρέσβειρα στο σύμπαν!

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτο δημοσίευμα των Sunday Times, η μέχρι πρόσφατα διευθύντρια του Γραφείου Υποθέσεων Εξωδιαστήματος (Office for Outer Space Affairs) του OHE, προήχθη στη θέση της επικεφαλής των διεθνών προσπαθειών για υποδοχή επισκεπτών από το σύμπαν... Δεν είναι γνωστό το χαρτοφυλάκιό της. Ελπίζω όμως να μας σκεφτεί και να παρακαλέσει την παμπλανητική κοινότητα για τίποτα επενδύσεις στην Ελλάδα.

Φιλοζωία

2010-09-23T07:10:00.000-07:00

Τα παλιά τα χρόνια όταν ήμουνα μικρή (πού λεγε και η αδελφή μου όταν ήταν 5), έβλεπα τα πουλάκια στα κλουβιά και σκιζόταν η καρδιά μου. Έλεγα πως μια μέρα θα τα ελευθέρωνα. Μου έλεγαν βέβαια πως δεν είναι μαθημένα στη λεφτεριά και πως το πιθανότερο είναι να φαγωθούν από κανένα γατί. Και είχαν πολύ δίκιο.

Μου πήρε μερικά χρόνια μέχρι να πήξει το μυαλό μου και να καταλάβω πως το αιχμάλωτο ζώο δεν μπορεί να ζήσει ελεύθερο. Μετά έμαθα και κάτι επιστημονικό: πως τα ζώα που έρχονται από αλλού, τα λέμε "ξενικά" και πολλές φορές κάνουν τεράστια οικολογική ζημιά όπου απελευθερώνονται. Όσοι λοιπόν τα αγαπάμε τα ζώα, ζητάμε καλές συνθήκες αιχμαλωσίας και δεν τα αφήνουμε να πεθάνουν στην πλαστή ελευθερία που έχουμε στο μυαλό μας.

Τα καημένα τα μινκ που άφησαν στο άγνωστο, κάπου στη βόρεια Ελλάδα, κάποιοι αγωνιστές ντεμέκ φιλόζωοι πριν από μερικές βδομάδες έγιναν χαλκομανίες στο οδόστρωμα, στόχος για παιδικές σφεντόνες και καταστροφή για τα κοτέτσια των γύρω χωριών. Κάποιοι είπαν ότι ήταν 50.000 τα ζώα που "ελευθερώθηκαν" από το εκτροφείο. Μάλλον απίθανο. Λιγότερα ήταν. Όπως και να'χει, ελάχιστα από αυτά είναι ακόμα ζωντανά.

υ.γ. η φωτο είναι από AP Photo/Nikolas Giakoumidis

Κομποστιανά πεπονάκια

2010-09-20T11:52:00.000-07:00

Πολλά χρόνια είναι που μού'χει γίνει εμμονή η κομποστοποίηση. Λυπάμαι τα ωραία ωμά που πετάω σε ποσότητες και ξέρω ότι μπορούν να γίνουν το καλύτερο χώμα. Όμως στο μπαλκόνι δεν χωράει κάδος κομποστοποίησης. Άσε που οι κάδοι των μπαλκονιών είναι πανάκριβοι. Αποφάσισα λοιπόν κι'εγώ να αρχίσω να τα θάβω σε μια ζαρντινιέρα που είχε ξερό χώμα και ποτέ δεν φύτρωνε τίποτα. Όλα τα ωμά, εκτός από τα ξινά, τσόφλια αυγών, ληγμένα ξερά φασόλια και ρύζια και κατακάθια καφέ, όλα κάτω απ'το χώμα. Και σε λίγες μέρες.... εγένετο χαμός! Αγρίεψε η ζαρντινιέρα με διάφορες άγνωστες πρασινάδες, πατατιές και ντοματιές.

Προχθές είδα και δυο πεπονάκια. Βγήκαν από κομμένες πεπονόφλουδες που έθαψα πριν από ένα μήνα. Μάλλον δεν θα προκάμουμε να τα φάμε, αφού βγαίνουν σε λάθος εποχή και οι γεωπονικές μου γνώσεις είναι εντελώς μινιμάλ.

H Αθήνα σήμερα

2010-09-18T11:30:00.000-07:00

Δηλώνω συνειδητή αθηναία και φαν της σαββατιάτικης βόλτας για βιβλία, καφέ και φαγητό στο Γιάντες. Σήμερα περπατήσαμε στα βρώμικα Εξάρχεια και ήπιαμε καφέ στα τραπεζάκια έξω, στο οδόστρωμα της Πανεπιστημίου που γιόρτασε μια ολόκληρη μέρα για τους πεζούς και τους ποδηλάτες. Ψυχολογική προετοιμασία για την πεζοδρόμησή της που έχει υποσχεθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και όπως ακούμε πρόκειται να ξεκινήσει μέσα στο 2011;

Οι σημερινές εικόνες είναι από την οδό Μεσολογγίου, λίγα μέτρα από το μνημείο του σκοτωμένου Αλέξη Γρηγορόπουλου και από την Πανεπιστημίου (για σήμερα μόνο) των πεζών.

Η νίκη του Ερντογάν

2010-09-15T22:32:00.000-07:00

Κάθε φορά που μιλούσα με τον Άχμετ, έναν πολύ κομψό και καλοβαλμένο γείτονα, είχα την εντύπωση πως είχα απέναντί μου έναν προοδευτικό άνθρωπο που δεν έτρωγε τα εθνικιστικά κολλήματα που βυθίζουν κάθε τόσο τις δυο χώρες σε πλημμύρες μίσους. Μέχρι που ένας τυνήσιος συνάδελφος έφερε την κουβέντα στην Κύπρο. Εκεί, είδα τον Αττίλα στην εξοργισμένη ματιά του γιου ενός ανώτερου στρατιωτικού...

Η πίστη στον στρατό ως εγγυητή της "δημοκρατίας" είναι πολύ βαθιά χωμένη στη συνείδηση του σημερινού τούρκου. Με αυτή την πίστη τα έβαλε ο "ισλαμιστής" Ερντογάν. Και τα κατάφερε μόλις προχθές.

Στην Ελλάδα, πολύ εύκολα πιστεύουμε πως ο κοστουμάτος κεμαλικός είναι πιο δημοκράτης και ασφαλής γείτονας από τον ισλαμιστή σύζυγο μιας μαντιλοφορούσας. Όσα γίνονται όμως τα τελευταία λίγα χρόνια στην Τουρκία δείχνουν πως τα πράγματα είναι αλλιώς. Πότε με το κυνήγι στρατιωτικών που ετοιμάζουν συνομωσίες, πότε με την (έστω στα λόγια ακόμα) στήριξη των δικαιωμάτων άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων, πότε με προσεκτικές συνταγματικές αλλαγές, αυτή η κυβέρνηση σιγά σιγά ξεριζώνει πολύ επικίνδυνες στρατοκρατικές αντιλήψεις.

Δεν μπορεί κανένας να μπει στο μυαλό του Ερντογάν και να δει αν όντως θέλει να φέρει δημοκρατία και ισονομία ή αν έχει σχέδιο για άλλη μια ισλαμική "δημοκρατία" από αυτές που μας φοβίζουν. Οι συνταγματικές αλλαγές όμως που έρχονται με το δημοψήφισμα είναι άλμα, για μια Τουρκία που δεν γνώρισε καμία περίοδο σοβαρής δημοκρατίας και ελευθερίας λόγου και πράξεων.

υ.γ. Το σκίτσο είναι από την ηλεκτρονική έκδοση του Economist

Εμείς καθαρίσαμε!

2010-09-13T06:21:00.000-07:00

Χθες, περάσαμε μια ωραία Κυριακή πίσω από τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Δεν προσευχηθήκαμε, αλλά καθαρίσαμε βρώμες και βοηθήσαμε να ξαναφανεί το μόνο ανοιχτό και φυσικό κομμάτι του ποταμού της Αθήνας.

Ήταν μια πολύ ωραία συνάντηση που οργανώθηκε από δραστήριους αθηναίους των περιχώρων του κοιμισμένου Ιλισού.

Πρέπει να ήταν πολύ ωραία η Αθήνα παλιά, με τον Ιλισό ανοιχτό.

υ.γ. φωτογραφίες από τον καθαρισμό μπορείτε να βρείτε στο μπλογκ της Μελίττας. Η φωτο με τον πίδακα μπροστά από τις στήλες του Ολυμπίου Διός είναι από τη σελίδα της ΕΥΔΑΠ.

Ο μεγιστάνας της φαλαινοθηρίας

2010-09-01T13:26:00.000-07:00

Γράφτηκε ολόκληρο άρθρο για τις φαλαινοθηρικές επιδόσεις του "δικού μας" μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση. Στα γερμανικά που δεν τα κατέχω καλώς, αλλά υπάρχει περίληψη στα εγγλέζικα...

Λέει λοιπόν ο συγγραφέας και ιστορικός Klaus Barthelmess πως μεταξύ 1950 -1956 ο Ωνάσης δημιούργησε ένα πλωτό φαλαινοφονικό εργοστάσιο με το ελληνοπρεπές όνομα Olympic challenger. Γενικά με τους ολύμπιους είχε κάτι...

Με γερμανικό πλήρωμα, ο στόλος των περίπου 600 ναυτών ξεκοίλιασε περίπου 22.000 φάλαινες στην Ανταρκτική μέσα στα πέντε χρόνια κυριαρχίας του και αθέμιτου ανταγωνισμού με τη φαλαινοθηρική βιομηχανία της Νορβηγίας και άλλων. Μεγάλο ποσοστό της λείας που απέφερε πολλά ματωμένα εκατομμύρια δολάρια στον Ωνάση προήλθε από παραβίαση της Διεθνούς Σύμβασης για τη Ρύθμιση της Φαλαινοθηρίας που υπογράφηκε το 1946. Ο Παναμάς όμως, που έδωσε σημαία στον ολυμπιακό στόλο του Ωνάση, δεν είχε υπογράψει ακόμα, οπότε ...

Κάποτε όμως οι παρίες της φαλαινοκτονίας συνασπίστηκαν, πλήρωσαν κατασκόπους που προσλήφθηκαν ως ναύτες και με 19 φιλμάκια απέδειξαν ότι κάποιος είναι ζαβολιάρης. Μέχρι και η CIA μπλέχτηκε για να σαμποτάρει τα πλοία του, αφού και αμερικάνοι έβγαζαν λεφτά από τους ήρεμους γίγαντες της θάλασσας. Τι τα θες όμως, ο δαιμόνιος έλλην πρόλαβε και πούλησε τον στόλο του στη σημερινή πρωταθλήτρια της φαλαινοκτονίας, την Ιαπωνία, πριν οριστικοποιηθεί νομικά οποιαδήποτε κύρωση εναντίον του.

Ο διανοούμενος του βιασμού

2010-08-28T08:20:00.000-07:00

Σε συνέντευξή του στο εθνικό κανάλι, ο "καλλιτέχνης" Κώστας Τσόκλης ισχυρίστηκε πως ο βιασμός είναι μια πράξη ελευθερίας και ερωτισμού. Και πως ο βιαστής δεν φταίει, επειδή η κοπέλα τον προκάλεσε .

Αναρωτιέται:

"Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός από την κοπέλα που προκαλεί. Τη βία τη ζητά η ίδια. Θέλει να τη βιάσουν."
"Γιατί να κλείνουν στη φυλακή τον βιαστή κι όχι την κοπέλα; Αφού η φύση τον σπρώχνει να επιτεθεί. Δεν είναι ωραίο πράγμα η επίθεση;"
"Ποιος είναι ο πιο ζωντανός άνθρωπος; Ο γερο ηλίθιος που κάθεται σπίτι του και δεν έχει κανέναν ερωτισμό μέσα του ή εκείνος που ρισκάροντας τη ζωή του, την ίδια την ελευθερία του, επιτίθεται σε ένα πλάσμα σεξουαλικό και θέλει να το φιλήσει, να το αγκαλιάσει;"

Τις δυο λοιπόν φορές που μου επιτέθηκαν στον Εθνικό Κήπο, τους προκάλεσα εγώ με το τζιν, το φθαρμένο αθλητικό παπούτσι και το φαρδύ μπλουζάκι μου. Και αυτό ήταν πράξη ερωτισμού στην οποία εγώ η άσχετη δεν ανταποκρίθηκα. Και όσες κοπέλες ντύνονται όπως σε εκείνες αρέσει, πρέπει να είναι έτοιμες για την "ανδρική ανταπόκριση", γιατί εκείνες την προκάλεσαν. Γιατί για τον διανοούμενο κύριο Τσόκλη, που θεωρητικολογεί για τον έρωτα άλλων, το όχι της κοπέλας κρίνεται από το ντυσιμό της και από την ορμή που προκαλεί στον άντρα. Είναι άλλωστε γνωστό πως οι γυναίκες δεν εννοούν ότι λένε. Ή ίσως και να μην ξέρουν τι εννοούν, ο άντρας ξέρει.

Προφανώς για τον διανοούμενο, αυτοαποκαλούμενο "αναρχικό" κύριο Τσόκλη, όσες γυναίκες πραγματικά δεν θέλουν, καλά θα κάνουν να φορέσουν καμία μπούργκα. Γιατί ζούμε σε κόσμο που οι άντρες αποφασίζουν τι θέλουν οι γυναίκες και οι γυναίκες καλά θα κάνουν να το δεχτούν. Γιατί η σεξουαλική επίθεση δεν είναι βιασμός, είναι ωραία ερωτική πράξη. Και ο κύριος Τσόκλης δεν είναι ούτε ανώμαλος, ούτε φαλλοκράτης. Είναι θεωρητικός ενός έρωτα που δεν υπάρχει πουθενά στον βιασμό.

Κρίμα στην ΕΡΤ που προέβαλε αυτή τη συνέντευξη.

Στοίχημα

2010-08-20T11:53:00.000-07:00

Δέχομαι στοιχήματα:

πότε και σε ποιανού το κεφάλι θα πέσει ο ωραίος φοίνικας στη Φιλελλήνων;

Ιστορικό ξύπνημα

2010-08-15T11:52:00.000-07:00

Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς, όπου και αν ζει, όποιον θεό κι'αν προσκυνάει, το σημερινό "ξύπνημα" της Παναγίας Σουμελά από τον Οικουμενικό Πατριάρχη γράφεται στην ιστορία και, τουλάχιστον στη δική μου, μνήμη για πάντα. Όπως για πάντα έχω στα μάτια μου την εικόνα αυτού του θαυμάσιου μοναστηριού που χτίστηκε στην καρδιά του βράχου και φαίνεται λες και κάθεται μόνιμα πάνω σε ένα σύνεφο.

Από το ίντερνετ παρακολούθησα τη λειτουργία και τον λόγο του Πατριάρχη που ήταν χέρι φιλίας και ειρήνης προς όλους, στα ελληνικά και τα τουρκικά. Με τη βαριά ιστορία που έζησαν τα βουνά του Πόντου και ο λαός τους, είναι πολύ πιο εύκολο το μίσος, παρά η καταλλαγή και η συνύπαρξη. Εγκαινιάζοντας όμως τη νέα ιστορία του σημαντικότερου μνημείου του Πόντου, ο Πατριάρχης δίνει με τον πιο συγκινητικό και άμεσο τρόπο το σήμα μιας νέας αρχής.

Την ωραία φωτογραφία οφείλω στον Νίκο Μαγγίνα και τον ευχαριστώ πολύ.

Ιδιωτικές παραλίες

2010-08-14T02:49:00.000-07:00

Και φέτος, στην ίδια, φανταστική παραλία. Από εκείνες που ο πολύς κόσμος δεν ξέρει, κάπου χαμένη στην άκρη ενός χωματόδρομου. Από εκείνες που πιστεύεις πως δεν υπάρχουν κοντά στην Αθήνα...

Και στον ίδιο σκιερό βράχο, αφήσαμε τα πράγματά μας για να βουτήξουμε τις κορμάρες μας στη θάλασσα. Φέτος βέβαια, ο βράχος φιλοξενούσε ένα μπαλωματοτσάντιρο, που κρεμόταν από τα βράχια και καρφωνόταν στην άμμο. Το είχε στήσει κάποιος από τους ιδιοκτήτες των πεντέξι βιλών που είναι φρεσκοχτισμένες εκεί. Το τσαντιράκι σκιερό μεν, αλλά αναντίστοιχης καλλονής με τη βίλα του ιδιοκτήτη του. Φεύ! Αφήναμε τα πράγματα και βουτούσαμε...

"Βλέπω πως αυτές τις μέρες κάνετε κατάχρηση της σκιάς μας!", γκρίνιαξε με συγκρατημένο θυμό η κατ' ελπίδα ιδιοκτήτρια της παραλίας, όταν μεσημεράκι κατέβηκε την ώρα που ετοιμαζόμασταν ν'ανέβουμε το χωματοδρομάκι.

"Μη με κοιτάτε έτσι, ξέρω ότι δεν ανήκει σε κανέναν η παραλία, αλλά θα μπορούσατε να πάτε πιο πέρα και να φέρνετε ομπρέλλα!", συνέχισε για να με δοκιμάσει.

"Δεν μιλάτε, ε; Τι με κοιτάτε έτσι; Σα δεν ντρέπεστε, έχετε και παιδιά!". Ήταν φανερό ότι ανέβασε γκάζια με τη σιωπή μου...

Άντε και του χρόνου πάλι στην ίδια, δημόσια, παραλία!

Απρόβλεπτα καλοκαίρια

2010-08-12T12:26:00.000-07:00

Ένα από τα πιο απρόβλεπτα καλοκαίρια, το φετινό αποδόθηκε εύκολα στην κλιματική αλλαγή. Προφανής φταίχτης, αυτό το κολοσσιαίο πλανητικό πρόβλημα που γέννησε και συνέχεια τονίζει ο δικός μας τρόπος ζωής, έφερε τα πάνω κάτω σε κάθε ήπειρο.

Όπως η κατάξερη Ελλάδα το 2007, έτσι και η Ρωσία φέτος αχνίζει από ασύλληπτες μεγα-πυρκαγιές που σε χρόνο μηδέν βγαίνουν εκτός ελέγχου. Μια χθεσινή μάλιστα άναψε από κεραυνό και καίει κοντά σε πυρηνικούς σταθμούς…

Ειδικά η Ρωσία, με τα αχανή βόρεια δάση κωνοφόρων, τις τάϊγκες, ζούσε πάντα με τον φόβο της φωτιάς. Το 1972, όταν πάλι άναψαν οι υποβαθμισμένοι τυρφώνες γύρω από τη Μόσχα, έγινε χαμός από νέφη καπνού που σκέπασαν την κόκκινη πρωτεύουσα και πέταξαν σε τόπο χλοερό καμιά πενηνταριά ψυχές…

Επειδή ακριβώς η ρωσική κλίμακα των πραγμάτων είναι αχανής, το ανώτατο Σοβιέτ της δεκαετίας του ’30 πρωτοπόρησε στη δασοπυρόσβεση. Δημιούργησε το σώμα των αερομεταφερόμενων δασοκομάντος, την τρομερή Αβιαλέσοοχράνα (ρωσιστί: Авиалесоохрана). Αυτοί οι θηριώδεις αγριάνθρωποι που ήταν ορκισμένοι φύλακες των πολύτιμων ρωσικών δασών πηδούσαν με αλεξίπτωτο στην καρδιά της πυρκαγιάς και στα γύρω χωριά, οργάνωναν τη δασοπυρόσβεση και έπεφταν με φτυάρια και αξίνες στο καπνιστό δάσος για να κόψουν τη δύναμη της φωτιάς.

Όπως όλοι κραύγασαν στην Ελλάδα του 2007, έτσι και στη Ρωσία, η κρατική συρρίκνωση συμπαρέσυρε και τη δασοπροστασία. Η Αβιαλέσοοχράνα δεν διαθέτει πλέον τις στρατιές ορκισμένων δασοκομάντος που έπεφταν απ’ τον αέρα στη φωτιά. Ούτε και σύγχρονα μέσα διαθέτει, παρά μόνο κάτι σοβιετικά ελικόπτερα και διπλάνα και εξοπλισμό που μοιάζει αστείος μπροστά στις σούπερ στολές των αμερικανών πυροσβεστών. Στη Ρωσία όμως η εκχώρηση κρατικών υποχρεώσεων σε ιδιώτες έχει χτυπήσει ακραίες καταστάσεις, αφού η πυροπροστασία δασών που έχουν νοικιαστεί σε ιδιώτες για εκμετάλλευση αποτελεί ευθύνη του ενοικιαστή. Σιγά μην επενδύσει ο ιδιώτης, για να προστατεύσει ένα δάσος που ίσως και να τον συμφέρει να καεί!

Πυρόπληκτη η αδελφή Ρωσία, όπως πριν τρία καλοκαίρια η μάνα Ελλάδα. Μάλλον από κοινού και χώρια, θύματα της κλιματικής αλλαγής.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, το μόνο προβλέψιμο στην κλιματική αλλαγή δεν είναι ούτε οι ξηρασίες, ούτε οι πλημμύρες, ούτε οι τυφώνες. Το μόνο προβλέψιμο, είναι ότι η κλιματική αλλαγή θα είναι εντελώς απρόβλεπτη!

Φωτο: http://www.boston.com/bigpicture/2010/08/russian_wildfires.html

Τα χάλια μας

2010-05-07T01:28:00.000-07:00

Ο φίλος μου Λευτέρης Παπαγιαννάκης μου έστειλε ένα ωραίο κείμενο που ονομάζει "σώψυχα". Το μοιράζομαι μαζί σας.

__________________________________

Καιρό τώρα με «τρώει» να γράψω κάτι για να το βγάλω αυτό το ακατανόητο βάρος που έχω μέσα μου. Σε αυτή την χώρα σχεδόν όλοι γράφουμε: βιβλία, άρθρα, παρεμβάσεις, blog κτλ. Δεν το έκανα γιατί θεωρούσα ότι δεν είναι και τίποτα πρωτότυπο. Τελικά το κάνω γιατί είναι καλύτερο από την εναλλακτική: να μου ανέβει το αίμα στο κεφάλι.

Η αφορμή, βέβαια, τα χθεσινά (5/5/2010) και ο άδικος χαμός ανθρώπων, το εάν είναι εργαζόμενοι, αφεντικά, πλούσιοι, φτωχοί, κλέφτες, ενάρετοι κτλ, άνευ σημασίας, απλά άνθρωποι.

Σκέφτομαι ότι, τελικά είμαστε μια χυδαία χώρα με χυδαίους πολίτες, η οποία ζει στο ένδοξο παρελθόν της και θεωρεί ότι όλος ο κόσμος της χρωστάει επειδή «γέννησε» την δημοκρατία, επειδή είχε 400 χρόνια τουρκοκρατία, επειδή υπέφερε στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, επειδή ξένες δυνάμεις της επέβαλαν στρατιωτική δικτατορία. Κι όμως αυτή η χώρα όλα τα σημαντικά αυτά κεφάλαια τα ξεφτίλισε μετά με την στάση της, την στάση των πολιτικών της και των πολιτών της.

Η δημοκρατία που «γέννησε» η Ελλάδα, πριν 2000 και πλέον χρόνια, στην εποχή μας συνοψίζεται σε έναν αστείο νόμο περί ευθύνης υπουργών, μετά την Τουρκοκρατία παλέψαμε σε πιο άρμα θα δεθούμε (αγγλικό, γαλλικό και ρωσικό κόμμα), μετά τον β’ παγκόσμιο οδηγηθήκαμε σε εμφύλιο, την ώρα που η υπόλοιπη Ευρώπη προσπαθούσε να ορθοποδήσει και στην μεταπολίτευση δεν χρειάζεται να πω τι έχουμε καταφέρει. Μην προσπαθήσει να απαντήσει ότι βρεθήκαμε στο επίκεντρο γεωστρατηγικών επιλογών άλλων, γιατί μόνοι μας σκοτώναμε ο ένας τον άλλο.

Στην εποχή μας έχουμε φτάσει να χάνει κόσμος την ζωή του λόγω οπαδικής προτίμησης, σε κάθε αθλητική συνάντηση πέφτει ξύλο και δεν έχει ληφθεί ποτέ κανένα σοβαρό μέτρο. Στην Αγγλία απέκλεισαν τις ομάδες τους μέχρι να βελτιώσουν την κατάσταση. Εδώ κάθε πρόεδρος κάνει ότι γουστάρει χρησιμοποιώντας τον αριθμό των οπαδών της ομάδας ως πολιτικό επιχείρημα! Φοβερή πρόοδος για την κοιτίδα της δημοκρατίας.

Για να μην μιλήσουμε για τον άθλιο τοπικισμό μας. Οι βουλευτές Πειραιά «πρέπει» να είναι μανιάτες και άλλα τέτοια χαριτωμένα λες και δεν είναι εθνικοί βουλευτές (επιστροφή στην πόλη-κράτος?).

Αφήστε πια την θρησκοληψία μας. Η εκκλησία παίζει έναν πολύ σημαντικό πνευματικό ρόλο, για όποιον το επιθυμεί. Εμείς έχουμε καταφέρει να την κάνουμε μέρος του πολιτικού συστήματος, στο οποίο τίποτα δεν γίνεται χωρίς την ευλογία της. Τι να πρωτοπούμε: παραδικαστικό, βατοπέδι κτλ

Δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να γίνει και πώς. Είμαι όμως σίγουρος ότι δεν πρέπει να συνεχίσει το ίδιο βιολί. Έχουμε φοβερές ιδεοληψίες και τρέλα μεγαλείου. Είμαστε κακομαθημένοι, αγενείς, ξενόφοβοι, φανατικοί. Είμαστε «λίγοι». Νομίζουμε ότι είμαστε πιο έξυπνοι από τους υπόλοιπους και ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας.

Ε λοιπόν δεν είμαστε.
Λευτέρης Παπαγιαννάκης

Σημ. Η φωτό είναι (πάλι) του Ιάσονα Κάντα

Όχι άλλη βία!!!

2010-05-07T00:33:00.000-07:00

Από τον Ιάσονα Κάντα.

Σήμερα πενθώ

2010-05-05T22:45:00.000-07:00

Σήμερα πενθώ. Και νομίζω πως θα πενθώ για πάντα.

Πενθώ για τους τρεις που χάθηκαν. Πενθώ για τη συλλογικότητα και κοινωνική αλληλεγγύη που ποτέ δεν είχαμε. Πενθώ για το δικαίωμα στην εργασία που είναι καθαρά ατομικό και δεν πα να ψοφήσει ο άλλος. Πενθώ για τη συλλογική αγριότητα που όταν θίγονται τα ατομικά μας δικαιώματα διψάει για αίμα και λοιδωρεί όσους παρακαλάνε για σωτηρία. Πενθώ για τα άκρα της Βουλής που χθες τσακώθηκαν για την πολιτική ταυτότητα των φονιάδων. Πενθώ επειδή το δικαίωμά μου στην απεργία αφαιρεί με βία το δικαίωμα του άλλου στην εργασία. Πενθώ επειδή υπάρχουν αδειοδοτημένοι εργασιακοί χώροι χωρίς συστήματα ασφάλειας. Πενθώ επειδή κάποιος φαίνεται πως δεν επέτρεψε στους εργαζομένους να εκκενώσουν την τράπεζα, όταν ακόμα υπήρχε χρόνος ζωής.

"Μην ανησυχείς, φαίνεται πως ήταν ψέματα η είδηση για τους νεκρούς. Τη μετέδωσε το BBC για να χτυπήσει τον αγώνα των εργαζομένων", μου είπε στο τηλέφωνο. Αλλά ή Αθήνα ήταν ήδη μαύρη από την αγριότητα. Έτσι κι'αλλιώς οι θεωρείες διεθνούς συνωμοσίας εναντίον της Ελλάδας ποτέ δεν μου έλεγαν τίποτα.

Είμαι σίγουρη πως δεν θα ξαναπάω σε πορεία για το δίκιο του εργάτη. Θα πηγαίνω μόνο σε πορείες ειρήνης και αφοπλισμού και σε διαμαρτυρίες για το περιβάλλον (θα κάνω τον κούκο μαζί με άλλους τρεις...). Αρκετά με τα πολιτικά καπελώματα και την αγριάδα. Αρκετά με τη λατρεία του δικού μας δικαιώματος που υπερισχύει του δικαιώματος οποιουδήποτε άλλου στη δουλειά και τη ζωή.

"Happy new fear", μου είπε σήμερα ο Τομ που δηλώνει πως βρίσκεται σε μόνιμη απεργία, στην Irish Republic of Plaka.

Εμείς, αυτοί και τα χρέη μας

2010-05-03T02:20:00.000-07:00

Συνάδελφος μου έστειλε αυτό το πολύ γραφυρό γράφημα για τα χρέη που βαραίνουν εμάς και τους εταίρους μας. Από τους New York Times.

O αριστερός που λείπει

2010-04-30T13:13:00.000-07:00

Μέσα στην εθνική ήττα και θλίψη, κάποιοι παλιοί του συμμαθητές θυμήθηκαν χθες τον αριστερό που, ειδικά τώρα, λείπει πολύ… Για την εκδήλωση μνήμης του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, η αίθουσα στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων αποδείχθηκε πολύ μικρή.

Για όσους τον θυμούνται χωρίς την ωραιοποίηση που συνοδεύει κάθε απουσία, ο Παπαγιαννάκης είναι ότι ποτέ δεν ήταν η αριστερά: ο οραματιστής του συγκεκριμένου. Ένας αριστερός χωρίς αριστερά, όπως ωραία είχε γράψει ένας σύντροφός του. Ένας αριστερός με ορατό όραμα έναν καλύτερο κόσμο, τόσο ξεκάθαρο που μπορούσε να σου τον διηγηθεί, ένα βράδυ στο μικρό εστιατόριο κοντά στο ευρωκοινοβούλιο.

Αν σήμερα πολλοί κόπτονται για την πρόβλεψη της οικονομικής κρίσης, τη χαζομάρα της πολιτικής της διαρκούς ανάπτυξης, το οικονομικό έγκλημα της Ολυμπιάδας 2004 ή την πατρότητα πολλών οικολογικών μαχών, ο Παπαγιαννάκης ήταν εκεί πολύ πριν από όλους.

Την τελευταία φορά που τον είδα, είπε πως η πολιτική και η οικολογία χρειάζονται νέο αίμα και όχι το δικό του, το "παλιό". Από τότε, ψάχνω αυτό το νέο αίμα και καταλαβαίνω πως τελικά το δικό του δεν πάλιωσε ποτέ...

Ένα δάσος για όλους!

2010-04-17T11:26:00.000-07:00

Βόλτα σε ένα δάσος που λες ότι δεν μπορεί να υπάρχει στην Αθήνα...

Το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής δεν υπήρχε πριν την κατοχή. Φυτεύθηκε από δεκάδες εθελοντές, προσκοπάκια, ορειβάτες και φυσιολάτρες. Ψηλό, ολοζώντανο και πανέμορφο, το δάσος βλέπει την Αθήνα. Και οι πεζοπόροι που θέλουν δάσος χωρίς σκουπίδια, καφετέριες και λοιπά θορυβώδη, μπορούν σε λίγα λεπτά από την πολυκατοικία τους να πεταχτούν εκεί για ένα ωραίο περπάτημα στη φύση!

Αν και το αισθητικό δάσος κινδυνεύει μόνο από πυρκαγιές, το υπόλοιπο βουνό και οι γύρω γη έχει μπει στο μάτι πολλών. Γιατί στην Ελλάδα μπορεί να φωνάζουμε για τα βουνά και τα δάση που χάνουμε, αλλά στην πράξη η γη «αξίζει» μόνο ως οικόπεδο, όχι ως οικοσύστημα…

Ας ηρεμήσει λίγο το μάτι μας!

2010-04-17T02:08:00.000-07:00

Έλαβα από τον Προκόπη και με μεγάλη χαρά αναρτώ την εξής έκκληση:

Αγαπητοί φίλοι,

Μόλις άρχισε η συλλογή υπογραφών, για να πιεστεί η κυβέρνηση και οι δήμοι να κάνουν πράξη τα όσα πρέπει, για την απαράδεκτη κατάσταση στο θέμα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. To κείμενο έχει ως εξής:

Ζητώ από την Πολιτεία να δράσει άμεσα και να προχωρήσει στην αποκαθήλωση όλων των παράνομων υπαίθριων διαφημίσεων στη χώρα, όχι μόνο για λόγους αισθητικής απορρύπανσης, αλλά και γιατί αποτελούν επικίνδυνες παγίδες για την οδική ασφάλεια. Δεκάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους ή έχουν τραυματιστεί, από την αυθαιρεσία των κυκλωμάτων, που δρουν ανενόχλητα μέσα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Απαιτώ να μπει ένα τέλος σε αυτό το όργιο παράνομων συναλλαγών και κωλυσιεργίας στην εφαρμογή του νόμου, με αποτέλεσμα τις χιλιάδες αυθαίρετες πινακίδες σε όλη τη χώρα.

Αν επιθυμείτε να βοηθήσετε:

http://www.petitiononline.com/35thouil/petition.html

Παρακαλώ διαδώστε το παντού! Μόνο με την πίεση της κοινωνίας των πολιτών μπορούμε να έχουμε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Στόχος: 1.000.000 ΟΧΙ στα μεταλλαγμένα!

2010-04-14T23:02:00.000-07:00

Η πολύ δραστήρια οργάνωση ηλεκτρονικού (κυρίως) ακτιβισμού AVAAZ ζητάει να ενώσουν τη φωνή τους ένα εκατομμύριο πολίτες της ΕΕ, ώστε να επανεξεταστεί η καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Από τη στιγμή που υπέγραψα, δηλαδή πριν από μισή ώρα, προστέθηκαν περίπου 9.000 νέες υπογραφές!

http://www.avaaz.org/en/eu_health_and_biodiversity/?cl=534816319&v=5907

Τρομακτική ανάσταση

2010-04-04T12:24:00.000-07:00

Έχω πολλά χρόνια να πάω σε εκκλησία το βράδυ της Ανάστασης. Κάτι τα παιδιά που κοιμούνται νωρίς, κάτι το ξενύχτι που δεν μου πάει, έρχονται και "δένουν" με την αηδία μου για την εκρηκτική επιδειξιομανία ανδρισμού που χαλάει κάθε τι ωραίο σε αυτή την ανοιξιάτικη νύχτα.

Λίγο πριν τη χθεσινή Ανάσταση (ειρωνία), σκοτώθηκαν δυο νέοι και τραυματίστηκαν κάποιοι ακόμα. Από τα εκρηκτικά που θα άναβαν μπροστά από την εκκλησία. Τρομακτική πανελλήνια συνήθεια που δικαιολογείται ως μίμηση του σεισμού που συγκλόνισε τη γη, μόλις πέθανε ο Χριστός.

Θυμάμαι πως πριν από πολλά χρόνια, είχα παρακολουθήσει την πιο αποκαρδιωτική Ανάσταση, στη Μυτιλήνη. Βομβαρδισμός από κάθε γωνία γύρω απ'την εκκλησία! Ο παπάς αρνήθηκε να βγει και κλείδωσε την πόρτα. Ένας κακομοίρης εξαπτερυγάς, βρέθηκε μόνος σε μια άδεια αυλή, να χοροπηδάει σιχτιρίζοντας, με τον εσταυρωμένο αγκαλιά για να αποφύγει τις κροτίδες που του πετούσαν δεκάδες ακροβολισμένοι βλαμένοι που γελούσαν. Και εμείς, είχαμε σκαρφαλώσει σε μια μάντρα και περιμέναμε να τελειώσει το πατιρντί.

Δεν ξέρω πόσο βαθιές ρίζες έχει αυτό το τρομοκρατικό συνήθειο και πόσο παραδοσιακό έθιμο είναι. Σίγουρα όμως, όσο περνούν τα χρόνια, τόσο πιο μακρινή μου κάνει την εικόνα αυτής της ωραίας νύχτας που περιμέναμε με το κεράκι και το κόκκινο αυγό στην τσέπη, έξω από την εκκλησία.

Η φωτογραφία είναι από το http://www.rocketwar.gr/modules.php?name=coppermine&file=displayimage&album=lastup&cat=&pos=6

Τώρα είναι της γης η ώρα!

2010-03-27T12:14:00.000-07:00

Προσπαθώ να γράψω με το φως του κεριού. Έβγαλα τα ματάκια μου, αλλά τώρα (21:10)είναι της γης η ώρα, οπότε για φως ούτε κουβέντα.

Με τα αγόρια σε παραλήρημα ενθουσιασμού, παρακολουθούσαμε τα φώτα να σβήνουν σε πολυκατοικίες και Ακρόπολη (μια ακρούλα της βλέπουμε συνήθως, αλλά τώρα τίποτα). Ένα περίεργο πράγμα: τα φώτα έσβηναν κατά πολυκατοικίες και μένουν αναμμένα επίσης κατά πολυκατοικίες. Φαίνεται πως τελικά οι πολυκατοικίες είναι μικρές γειτονιές που μπορεί και να συνεννοούνται.

Για όσους γκρινιάξουν επειδή αισθάνονται πως η ώρα αυτή θίγει τον οικολογικό ακτιβισμό τους, παραπέμπω σε περσινές κουβέντες που κάναμε εδώ. Τώρα, πάω να περιμένω να ανάψουν τα φώτα στη γειτονιά!

Ακτιβισμός σε μια κοινωνία πολλών ταχυτήτων!

Ψηφίζω "ΓΗ"!

Ξεχειλωμένη Ελλάδα

2010-03-08T00:41:00.000-08:00

Είχαμε ξεχειλώσει ως κοινωνία, είπε πριν λίγες μέρες ο Πρόεδρος. Δεν μπήκε σε λεπτομέρειες, λεπτομέρειες που σίγουρα θα μας πονούσαν σχεδόν όλους, το είπε όμως και είχε δίκιο. Βέβαια, αυτό το διαπίστωναν χρόνια όλοι οι εταίροι μας, σε βορά και νότο…

Θυμάμαι πολλές φορές στο άφρον παρελθόν ερωτήσεις φίλων από "ξένες" περιβαλλοντικές οργανώσεις για το ανεξήγητο “Ελλάδα, χώρα φτωχή, με χαμηλούς μισθούς – Ελλάδα με το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης – Ελλάδα με τη μεγαλύτερη αγορά SUV”.

Τώρα, οι βόρειοι εταίροι μας στην ενωμένη Ευρώπη γελάνε με τα χάλια μιας Ελλάδας που:

Έχει αναγάγει την κλοπή του δημοσίου και τη φοροδιαφυγή σε πρωτάθλημα
Θεωρεί τη θέση στο δημόσιο βόλεμα και όχι υπηρεσία
Παράγει βρώμικα αγροτικά προϊόντα, για τα οποία μάλιστα απαιτεί επιδοτήσεις και καυχιέται
Μαγειρεύει σταθερά τα οικονομικά της για να μην ανακαλύψει η υφήλιος τη συνεχή κατρακύλα
Θεωρεί πως όλος ο κόσμος της χρωστάει ευγνωμοσύνη, επειδή στη γη της γεννήθηκαν οι μεγάλοι της αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου.
Μεγαλοπιάνεται με οικονομικά αδηφάγες γκλαμουριές, αντί να κοιτάει να συμμαζευτεί λίγο για να προγραμματίσει για μια πραγματικά βιώσιμη οικονομία

Αντί όμως το μεγάλο μας ρεζιλίκι να μας δείξει την ταπεινότητα που έχουμε εδώ και δεκαετίες χάσει, μόλις κάποιος μας θίξει, θυμόμαστε τα περασμένα ελληνικά μεγαλεία, την κατοχή και την τουρκοκρατία, βρίζουμε τους ξένους ρατσιστές και επιμένουμε πως για το δικό μας κατάντημα φταίνε οι άλλοι που μας δέχτηκαν στην οικογένεια…

Ξεχειλωμένη Ελλάδα!

Όταν τρώγαμε το ολυμπιακό χαστούκι

2010-02-23T23:07:00.000-08:00

Τις μέρες του εθνικού παραληρήματος, τότε που η οικονομία και η Αθήνα έτρωγαν ένα γιγάντιο χαστούκι ολυμπιακού μεγέθους, όποιος μιλούσε για τη φάρσα που μας φόρεσαν οι "αθάνατοι" ήταν εθνικός μειοδότης. Γιατί, όταν μας έκανε την τιμή να μας επισκεφθεί ο περιπλανώμενος θίασος της ΔΟΕ, οφείλαμε υποκλίσεις και επιδείξεις για να πάρουμε καλό έλεγχο προόδου.

Βλέπουμε όμως τώρα ότι όταν έσβησαν τα φώτα της ολυμπιακής γκλαμουριάς, εκείνο που μας έμεινε είναι τα στοιχειωμένα πανάκριβα κουφάρια των για 15 μέρες υπέρλαμπρων εγκαταστάσεων. Μας έμεινε ένα νομικό χάος από φωτογραφικές πολεοδομικές εξαιρέσεις. Μας έμεινε και ένα τεράστιο κόστος που ποτέ δεν αποσβέστηκε και το οποίο τώρα ανακαλύψαμε πως αποτελείωσε την ήδη λειψή εθνική μας οικονομία.

Τότε λοιπόν που τρώγαμε το ολυμπιακό χαστούκι, λέγαμε στους ολύμπιους ημίθεους της ΔΟΕ "χίλια ευχαριστώ!". Αλλά οι εκλαμπρότατοι "αθάνατοι", φαίνεται τελικά πως μόνο θάνατο έφεραν στην οικονομία μας.

Ξεσκονίζοντας παλιά αποκόμματα από εκείνη την εποχή που κάποιοι προσπαθούσαν να σώσουν την Αττική από την ολυμπιακή επιδρομή, βρήκα αυτό το ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου για τις δηλώσεις Λαλιώτη, επί οκταετία Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ. Έλεγε λοιπόν ο κορυφαίος υπουργός: " Και όσοι περιφέρουν το αίσθημά τους επειδή είναι αντίθετοι με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, να περιφέρουν το αίσθημά τους. Σεβαστό. Αλλά δεν θα μας οδηγήσουν εκεί που αυτοί θέλουν. Και επίσης δεν θα διασύρουν τη χώρα.... Είναι κύκλωμα ανθρώπων, ορισμένων ανθρώπων. Είχαν αρνηθεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες και σήμερα δίνουν μάχη να παρατείνουν το εγώ τους..."

Και μου ήρθαν στο νου κάποιες πάντα ζωντανές μορφές του αντι-ολυμπιακού αγώνα, της νηφάλιας αμφισβήτησης του νέου εθνικού οράματος, όπως ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Πριν από μερικές μέρες, ο ΙΟΣ της Ε θυμήθηκε τον Παπαγιαννάκη καλύτερα από όλους όσοι έζησαν "από μέσα" εκείνη τη ζόρικη περίοδο,

Οι κακοί ξένοι και οι καλοί δικοί μας

2010-02-16T22:58:00.000-08:00

Χθες ένας νέος εργάτης σκοτώθηκε στο φιάσκο του Βύρωνα. Αφήνει πίσω ένα μικρό παιδάκι και μια οικογένεια που προφανώς είχε ανάγκη από το μεροκάματό του. Σκοτώθηκε από πυροβολισμούς μεταξύ εγκληματιών και αστυνομικών που θα έπρεπε να έχουν εκκενώσει την περιοχή, αφού γνώριζαν ποιους κυνηγούσαν και πόσο σκληροί ήταν.

Επειδή όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά, το κόμμα ΛΑΟΣ έβγαλε και ανακοίνωση που λέει τα εξής:

"Από τα δύο τραγικά περιστατικά της Ελληνικής Αστυνομίας, χθες το βράδυ και σήμερα στο Βύρωνα, προκύπτουν δύο πράγματα. Πρώτον, ο ευνουχισμός της Ελληνικής Αστυνομίας που έχει επιβάλλει ο κ. Χρυσοχοΐδης και δεύτερον, η ανάγκη αποτελεσματικής αντιμετώπισης των λαθρομεταναστών.

Κατά τα άλλα αποδεικνύεται η ανακρίβεια του υπουργού Προστασίας του Πολίτη που χαρακτήριζε μέχρι χθες στη Βουλή, τους λαθρομετανάστες ως "φτωχούς κακομοίρηδες".

Ας πάψουν επιτέλους να τους προστατεύουν."

Γιατί, όπως μας πληροφόρησε το κόμμα του λαού, οι κακοί ήταν Αλβανοί και οι καλοί Έλληνες. Ο καημένος ο νεκρός, τίμιος εργάτης και μπαμπάς που ήταν επίσης Αλβανός είναι ανάξιος λόγου. Οι πιο επικηρυγμένοι κακοί της χώρας, οι αδελφοί Παλαιοκώστα, είναι ανάξιοι λόγου γιατί είναι Έλληνες (αν και μάλλον παρασύρθηκαν από τον κακό φίλο τους Αλκέτ Ριζάϊ). Ο πολύ κακός και επικίνδυνος Πάσσαρης που σαπίζει στη φυλακή της Ρουμανίας, από όπου μας έρχονται πολλοί πολύ κακοί μετανάστες, είναι επίσης ανάξιος λόγου γιατί είναι Έλληνας. Το ίδιο και ο φονιάς των πέντε κυνηγών στο Αγρίνιο. Το ίδιο και ο παλιός θρυλικός κακός Ρωχάμης.

Ας διώξουμε επιτέλους τους ξένους για να αδειάσει επιτέλους η Ελλάδα από τους εκληματίες! Ή τουλάχιστον να αδειάσει χώρος στις φυλακές για τους Έλληνες εγκληματίες...

Τα φρούτα της ντροπής!

2010-02-09T03:03:00.000-08:00

Διαβάστε τα όσα ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ καταγγέλει η αγωνιστική Οικολογική Ομάδα Βέροιας. Και αφορούν τα φρούτα που αγοράζουμε από λαϊκές και καρότσια, έτσι, για να'χουμε την υγειά μας!

"Βέροια 8-2-2010

Από την χωματερή,στον ανυποψίαστο καταναλωτή.

Τα ακατάλληλα πορτοκάλια και λεμόνια, ήρθαν από την Βραζιλία. Ταξίδεψαν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, για την παράνομη χωματερή της Βέροιας, μέσα στην κοίτη του Αλιάκμονα. Ήταν πάνω από επτά φορτία, πάνω από είκοσι τόνους το καθένα. Η Οικολογική Ομάδα Βέροιας, κατέγραψε ακόμη μια φορά την αθλιότητα που επικρατεί στο Νομό Ημαθίας, σε σχέση με τα απορρίμματα. Κι ενώ κάποια φορτία ξεφορτώθηκαν στην εκεί χωματερή, μετά από λεκτικούς διαπληκτισμούς, τα υπόλοιπα φορτηγά, αποχώρησαν. Εκεί μετά από καταγγελία, έφτασε και το τμήμα περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ημαθίας. Χωρίς να κατέβουν καν από το αυτοκίνητο, απλά είδαν και αποχώρησαν. Για τα περεταίρω δήθεν. Τα φορτηγά, έφτασαν στην απέναντι όχθη του Αλιάκμονα, σε άλλη παράνομη χωματερή της ΑΣΕΔΑΠΟ (απόσυρση φρούτων), όπου και ξεφόρτωσαν όλα. Τώρα, ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, η οποία έφτασε άμεσα. Οδηγήθηκαν για ανάκριση δυο οδηγοί φορτηγών και ο χειριστής του σκαπτικού που έθαβε τα σάπια. Αργά το απόγευμα, αφέθηκαν ελεύθεροι, με εντολή εισαγγελέα.

Εν τω μεταξύ, άρχισαν να καταφθάνουν αγροτικά, τρακτέρ και φορτηγά, όπου φορτώνονταν πορτοκάλια και λεμόνια. Όλα αυτά, θα καταλήξουν από αύριο, κύρια σε λαϊκές του Νομού Ημαθίας. Αυτό, κατά δική τους δήλωση. Για ένα μεροκάματο, όπως χαρακτηριστικά είπαν.

Η πλήρης ασυδοσία στον Νομό Ημαθίας, συνεχίζεται από υπηρεσίες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πως μπορεί να έφτασαν από τη Βραζιλία και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σάπια προϊόντα σε μια παράνομη χωματερή στη Βέροια; Ποιος έδωσε εντολή να γίνει αυτό και να γραφτεί επίσημα σε παραστατικά μεταφοράς; Με ποίου εντολή έφυγαν από την μια χωματερή και πήγαν σε μια άλλη; Τι αυτοψία είναι αυτή του τμήματος περιβάλλοντος, που δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και δεν έψαξαν να βρούν που πήγαν τα φορτηγά; Πόσο ασφαλής μπορεί να νοιώθει ο καταναλωτής;

Κουβέντα να γίνεται δηλαδή, δεδομένου ότι κανείς δεν θα απαντήσει ακόμη μια φορά. Θα συνεχίσει η αθλιότητα με ατιμώρητους τους κύρια υπεύθυνους."

Σημείωση: οι φωτογραφίες είναι πραγματικές και αφορούν το συγκεκριμένο περιστατικό.

Irish Republic of Plaka

2010-02-06T13:21:00.000-08:00

Ο Τομ φιλοσοφεί κάθε μέρα τη ζωή στο ρημάδι της Πλάκας. Για σήμερα, θυμίζει τρεις διάσημους:

1. Osama,

2. Obama

3. Your mama

Η όπερα πάει αγορά (στη Βαλένθια)

2010-02-04T12:25:00.000-08:00

Δείτε πώς ζωντανεύει ο κόσμος, όταν οι καλλιτέχνες βγαίνουν απ' τη γυάλα!

Χάουαρντ Ζιν

2010-01-28T12:58:00.000-08:00

Χθες, πέθανε ξαφνικά ένας πολύ σημαντικός πολιτικός φιλόσοφος. Ο Χάουαρντ Ζιν. Βαθιά μετανιωμένος πιλότος βομαρδιστικού που σκότωσε αμάχους στον Β' Παγκόσμιο, κάπου στη Γαλλία, ο Ζιν έγινε συνειδητός και ακούραστος ειρηνιστής και υπερασπιστής των δικαιωμάτων και της ελευθερίας για όλους.

Ήρθε τον προηγούμενο Μάϊο στην Αθήνα και καθήλωσε το κοινό που τον παρακολούθησε στο Γαλλικό Ινστιτούτο να μιλάει για τη δράση των πολιτών ως προϋπόθεση για τη δημοκρατία. Το κείμενο αυτής της ομιλίας του εκδόθηκε πρόσφατα από την ΑΙΩΡΑ και περιλαμβάνει δυο συνεντεύξεις του στον Κωστή Παπαϊωάννου και τη Σώτη Τριανταφύλλου. Αν και διαφωνώ με την αποδοχή της βίας κατά της περιουσίας που εκφράζει στη συνέντευξή του, κρατάω τη δήλωσή του "αν πατριωτισμός σημαίνει να υποστηρίζεις στρατιωτικές επιχειρήσεις, δεν είμαι καθόλου πατριώτης".

Όταν πηγαίναμε μαζί (με τους μετανάστες) σχολείο...

2010-01-17T11:10:00.000-08:00

Περί μεταναστών πάλι ο λόγος. Πλησιάζει η δίκη της κυρίας Στέλλας Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντριας ενός από τα πιο ποπυπολιτισμικά σχολεία της Αθήνας. Η οποία τόλμησε να ξεκινήσει μαθήματα και άλλων ξένων γλωσσών, μητρικών για πολλά από τα παιδιά που φοιτούν στο σχολείο της και δυσκολεύονταν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα. Έκανε και άλλες κινήσεις για να "δέσει" τον μαθητόκοσμό της, αλλά προς το παρόν κατηγορείται κυρίως επειδή δίδαξε και την αλβανική. Σήμερα έλαβα το ψήφισμα του Συλλόγου Γονέων του 132ου σχολείου. Νομίζω πως αξίζει να το διαβάσουμε όλοι.

--------------------------------------------------------------------------

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΤΟΥ 132ου ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ, ΠΡΩΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ

Στις 22 Ιανουαρίου 2010, η πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου Αθηνών, κα Στέλλα Πρωτονοταρίου, θα καθίσει στο εδώλιο, κατηγορούμενη για « χρήση αιθουσών του σχολείου για διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας σε μαθητές αλβανικής καταγωγής, χωρίς γραπτή άδεια από τη υπηρεσία». Συγκατηγορούμενή της είναι η (διορισμένη από την υπηρεσία) δασκάλα Αλβανικών και μάρτυρας κατηγορίας ο διάδοχός της στη διεύθυνση του σχολείου κος Εμ. Γιουτλάκης.

Το κατηγορητήριο εστιάζει στη διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας, απομονώνοντας τη συγκεκριμένη δράση από ένα ευρύτερο πλαίσιο δράσεων και πρακτικών που η κα Πρωτονοταρίου είχε συναποφασίσει με το σύλλογο διδασκόντων του σχολείου, με στόχο την ομαλή ένταξη των μαθητών και των οικογενειών τους, την καταπολέμηση της μαθητικής διαρροής και τη συνοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας. Οι δράσεις αυτές είχαν εγκριθεί και χρηματοδοτηθεί στα πλαίσια του προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας και συνεχίστηκαν μετά το πέρας του προγράμματος σε εθελοντική βάση. Περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, διδασκαλία Ελληνικών σε μετανάστες γονείς, ώστε να μπορούν να βοηθούν τα παιδιά τους στα μαθήματα, αλλά και να επικοινωνούν καλύτερα με το σχολείο. Τα μαθήματα μητρικής γλώσσας (αλβανικής και αραβικής) αποσκοπούσαν , όπως ενημερωθήκαμε, στη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας των αλλοδαπών μαθητών και στην καλύτερη σχολική τους επίδοση, σύμφωνα με τα πορίσματα της παιδαγωγικής επιστήμης ,αλλά και την πρακτική που εφαρμόζεται στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Είναι αυτονόητο ότι τέτοιες πρωτοβουλίες επηρεάζουν θετικά το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού του σχολείου (και τους Έλληνες μαθητές), αφού αντισταθμίζονται τα ελλείμματα και ανεβαίνει το γνωστικό επίπεδο. Εξάλλου η επί της ουσίας διαπολιτισμική προσέγγιση στο χώρο του σχολείου εφοδιάζει τα παιδιά μας με αξίες, εμπειρίες και δεξιότητες πολύτιμες για την μετέπειτα ζωή τους.

Η επιλεκτική αναφορά στα μαθήματα Αλβανικών στοχεύει προφανώς στην πρόκληση εθνικιστικών αντανακλαστικών και στην απόδοση «ύποπτων» κινήτρων στην κα Πρωτονοταρίου και τους συναδέλφους της.

Ως γονείς του 132, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από πρώτο χέρι το ήθος της κας Πρωτονοταρίου, την παιδαγωγική της ευαισθησία, την αποτελεσματικότητα με την οποία άσκησε επί σειρά ετών τα διευθυντικά της καθήκοντα. Στη διάρκεια της θητεία της, το σχολείο μας αναβαθμίστηκε, κέρδισε διακρίσεις και εύσημα.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο σύλλογός μας αισθάνεται την ανάγκη και την ηθική υποχρέωση να ενώσει τη φωνή του με τους δεκάδες συλλόγους και φορείς που έχουν δηλώσει τη συμπαράστασή τους στις διωκόμενες εκπαιδευτικούς και να ζητήσει

- Να απαλλαχθούν από κάθε κατηγορία
- Να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα απόρριψης του σκοταδισμού και της ξενοφοβίας, ένα αισιόδοξο μήνυμα για την παιδεία και την κοινωνία του αύριο
- Να δικαιωθούν η κα Πρωτονοταρίου και οι δάσκαλοι του 132 για τις παιδαγωγικές τους επιλογές

Για το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 132ου Δημ. Σχολείου Αθηνών

Η πρόεδρος Χατζηδιαμαντή Ελένη
Η γραμματέας Παγουλάτου Ολυμπία

Η εικόνα είναι από http://tram21.files.wordpress.com/2009/05/diapolitismiki.jpg

Περί ελληνικής φυλής

2010-01-17T10:16:00.000-08:00

Πολύ ενδιαφέρον έχουν τα σχόλια που γράφτηκαν στην όπενγκοβ ηλεκτρονική διαβούλευση για το νομοσχέδιο που (επιτέλους) απονέμει ελληνική ιθαγένεια σε όσους μετέχουν της ελληνικής παιδείας ή γεννήθηκαν στην ιερή ελληνική γη.

Με τον πρωινό όμως καφέ, διάβασα στην κυριακάτικη Κ την ασυνήθιστη για εκκλησιαστικό ιεράρχη άποψη πως «Ο Ελληνισμός ποτέ δεν σκέφτηκε με κριτήρια αρίας φυλής να διαφυλάξει την φερεγγυότητα του ελληνικού πολιτισμού. Ο ελληνικός πολιτισμός έχει άλλα κριτήρια και άλλες αρχές, την ελευθερία του ανθρώπου και τον σεβασμό στην αξιοπρέπεια του ανθρωπίνου προσώπου, μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται διαχρονικά».

Όπως κι’αν διαβάζει κανείς την ιστορία, ό,τι και αν πιστεύει κανείς για την υπεροψία, υπεροχή ή ταπεινότητα του ελληνικού πολιτισμού έναντι των άλλων, σίγουρα η σημερινή Ελλάδα δεν μπορεί να σκέφτεται με κριτήρια φυλετικής και πολιτισμικής καθαρότητας. Και σίγουρα δεν μπορεί να κλείνει τις πόρτες στους «ξένους» ταπεινούς και καταφρονεμένους που προσφέρουν τόσα χρόνια υπηρεσίες δούλου στην οικονομία.

Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η ελλαδική Εκκλησία δεν μας έχει συνηθίσει σε τόσο βαθιά ανθρωπιστικές θέσεις. Επί εποχής Χριστόδουλου (αιωνία του η μνήμη) είχε φουντώσει η εθνική μας περηφάνια και το μίσος μας για τους ξένους δούλους που σήκωναν κεφάλι και ζητούσαν όσα οι υπερπόντιοι έλληνες πάντα θεωρούσαν αυτόητα. Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας προφανώς δεν είναι τυχαίος. Είναι ένας πολύ καλλιεργημένος ιεράρχης. Εκείνο που δεν είναι ξεκάθαρο είναι πόσο αυτές οι θέσεις εκφράζουν συνολικά την ιεραρχία της Εκκλησίας, ή τουλάχιστον ένα αποφασιστικό μέρος της.

Η γελοιογραφία είναι του Ηλία Μακρή από την Καθημερινή.

Μια καθόλου αυτονόητη διαδήλωση

2010-01-10T11:05:00.000-08:00

Αν για εμάς εδώ οι διαδηλώσεις είναι ψωμοτύρι, στην Τουρκία είναι αγώνας. Ειδικά όταν διαδηλώνεις για τα καθόλου αυτονόητα δικαιώματα μειονοτικών κοινοτήτων.

Χθες, έγινε μια εντελώς ασυνήθιστη διαδήλωση στο Φανάρι, έξω από το Πατριαρχείο. Όχι από τις γνωστές των εθνικιστών με τα πολλά βρισίδια, τις πέτρες και τον χαιρετισμό των γκρίζων λύκων.

Χθες μια νεολαιίστικη οργάνωση, οι "Νέοι Πολίτες" μαζεύτηκε για να φωνάξει συνθήματα υπέρ του Πατριάρχη και των μειονοτικών κοινοτήτων της Πόλης, αλλά και κατά των εθνικιστικών οργανώσεων όπως η Εργκενεκόν.

Ίσως τελικά κάτι όντως ν'αλλάζει στη γειτονιά μας...

φωτό: Γιώργος Ντεμίρ

Υπάρχει οικολογικό κιτς;

2010-01-09T12:42:00.000-08:00

Βρίσκω το καλοδιαφημισμένο λαχανί κτίριο στην Αλεξάνδρας 93 πολύ κακόγουστο. Διαφημισμένο ως "οικολογικό", αφού στα μπαλκόνια και την ταράτσα φιλοξενεί 20 κιλοβάτ ηλιακών πινάκων, το επταώροφο κτίριο βγάζει λίγο μάτι. Γιατί ακόμα και η γκρίζα Αλεξάνδρας, έχει μια σταθερή μονοτονία που κρύβει αρκετές αρχιτεκτονικές κακίες και τις συντονίζει κάπως με εκείνες τις ωραίες πολυκατοικίες του '40 και '50. Εκείνες που θυμίζουν παλιές ελληνικές ταινίες. Τώρα, εκείνο το τετράγωνο με κουράζει...

Η σύγχρονη αρχιτεκτονική και τεχνολογία έχει τη δική της αισθητική. Και δεν χρειάζεται να μιμείται τη φύση για να είναι οικολογική. Σίγουρα όμως η οικολογία δεν χρειάζεται ούτε την υπερβολή, ούτε το περιττό, ούτε φανταχτεράδα, ούτε μόνο στο χρώμα πρασινάδα. Γιατί, οκ, άσε την αισθητική. Όμως αν η οικολογική παρέμβαση ξέμεινε στα φωτοβολταϊκά και δεν προχώρησε π.χ. στα οικοδομικά υλικά, τότε μάλλον για διαφημιστική αρχιτεκτονική πρόκειται παρά για οικολογική παρέμβαση...

Καλή χρονιά σε ωραίο πάρκο!

2010-01-03T11:35:00.000-08:00

To παρκάκι που φυτεύτηκε σε κατειλημμένο πρώην πάρκινγκ της Ζωοδόχου Πηγής - Ναυρίνου - Χαριλάου Τρικούπη (εκεί που σκότωσαν πέρυσι το παιδί) είναι πανέμορφο. Πρώτες μέρες του 2010, με λιακάδα και τα φουντωμένα, σχεδόν ανοιξιάτικα δεντράκια, το λοφάκι που σκεπάζει τον σωρό από σπασμένη άσφαλτο και τα καλλιτεχνικά πλακόστρωτα και παγκάκια ήταν μια μεγάλη χαρά!

Περνάω συχνά από' κει, αλλά πριν λίγο καιρό είχα απογοητευτεί, γιατί το παρκάκι έδειχνε μίζερο και θύμιζε γκετοκατάσταση. Τώρα όμως, φαίνεται πως η ομάδα που το έχει υιοθετήσει για το καλό της γειτονιάς έκανε έργα! Όχι τα μεγάλα έργα που ξέρουμε και χρεωνόμαστε για χρυσά χωρίς να ρωτηθούμε, αλλά πραγματική δουλειά.

Το πλακόστρωτο μονοπατάκι που κάλυψε όση άσφαλτο έμεινε ανάμεσα στα παρτέρια καλύφθηκε με πολύχρωμες γυαλιστερές ψηφίδες. Και τα χτισμένα παγκάκια είναι αριστούργημα με τα διάφορα σχέδια. Τα παιδιά που το διαχειρίζονται είναι σίγουρα καλλιτέχνες. Και φωνάζουν πως τα πάρκα που δεν έχουμε, δεν χρειάζονται τίποτα σούπερ κονδύλια ή ιδιώτες επενδυτές. Συλλογικότητα χρειάζονται, κοινό κουμπαρά, τσαγανό και φαντασία. Μου' φτιαξαν τη μέρα σήμερα τα Εξάρχεια!

26 Δεκεμβρίου 2008

2009-12-26T12:29:00.000-08:00

Ζόρικα Χριστούγεννα ήταν τα περσινά. Η Αθήνα μύριζε αποκαΐδια και έτρεμε για όσα όλοι φοβόμασταν πως θα ακολουθούσαν το εικοσαήμερο του τρόμου, μετά το φονικό του παιδιού στα Εξάρχεια. Και σαν σήμερα, άρχισε η τιμωρία ενάμισου εκατομμυρίου παλαιστινίων, επειδή τόλμησαν να ψηφίσουν μια φονταμενταλιστική κυβέρνηση που σε κανέναν μεν δεν άρεσε, αλλά τσάντισε φοβερά τους ισραηλινούς δυνάστες της Μέσης Ανατολής.

Μου θύμισε αυτή τη μαύρη επέτειο η προσωπικά άγνωστή μου Σεσίλ Σουράσκυ, ισραηλίτισσα ακτιβίστρια της οργάνωσης Jewish Voice for Peace, που φυσικά εδρεύει εκτός Ισραήλ. Μου στέλνουν τακτικά email, επειδή κάποια στιγμή υπέγραψα ηλεκτρονική διαμαρτυρία για τους αντιρρησίες συνείδησης, τους «σμινίστιμ». Όλα τους τα μηνύματα είναι μια φοβερή αποκάλυψη για όσα συμβαίνουν στους καθόλου αγίους πλέον τόπους.

Σίγουρα όσοι έμειναν πίσω θα θυμούνται τους περίπου 1.400 παλαιστίνιους και τους 13 ισραηλινούς που σκοτώθηκαν σε εκείνες τις 3 βδομάδες βομβαρδισμών. Εγώ δύσκολα θα τους θυμόμουν σήμερα, αν δεν διάβαζα το μήνυμα της Σεσίλ Σουράσκυ…

Οι ωραίοι έχουν χρέη...

2009-12-25T12:05:00.000-08:00

Φεύγει ο παλιός ο χρόνος και ας κλάψουμε παιδιά. Το 2010 μπαίνει με χρέη για όλους μας πολλά!

Επειδή κάθε αποχωρισμός είναι συγκινητικός, είπα να προσθέσω λίγη συγκίνηση με μια ματιά στο κατά κεφαλήν χρέος που το 2009 κληροδοτεί στο μέλλον. Από το Newsweek λοιπόν (τεύχος 14ης Δεκεμβρίου) και οι έλληνες οι ωραίοι έχουμε του κόσμου τα μεγαλύτερα χρέη!

Στην εισαγωγή, το αρθράκι λέει:

"Μπορεί η αμερικανική κυβέρνηση να χρωστάει στην Κίνα $799 εκατομμύρια, αλλά όταν μιλάμε για κατά κεφαλήν εξωτερικό χρέος, τότε οι ΗΠΑ χαρακτηρίζονται από σχετική σύνεση. Κυρίως αν συγκριθούν με, ας πούμε, την Ελλάδα, όπου κάθε άνδρας, γυναίκα και παιδί θεωρητικά χρωστάει δυόμιση φορές περισσότερο από τους αμερικανούς.

Έλληνες: $27,746
Βέλγοι: $27,023
Αυστριακοί: $26,502"

Ας το δούμε όμως και αισιόδοξα: οι έλληνες κινούμαστε σε επίπεδα συγκρίσιμα με το Βέλγιο και την Αυστρία. Στο κατά κεφαλήν χρέος κατ'αρχήν και μετά βλέπουμε για τα υπόλοιπα. Άντε, για καλή χρονιά, έβαλα και ένα γιορταστικό στολιδάκι στη σκαναρισμένη σελίδα του Newsweek, μέρες που'ναι...

Με σταυρώνεις

2009-12-24T10:13:00.000-08:00

Δήλωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης το αυτονόητο. Ότι στην Τουρκία, είναι υπό διωγμόν. Και χρησιμοποίησε λαϊκή χριστιανική καθομιλουμένη: είπε στον υπερπόντιο δημοσιογράφο πως καθημερινά αισθάνεται ότι το τουρκικό κράτος τον σταυρώνει. Και εγένετο χαμός! Με τον τουρκικό τύπο να μην έχει συνηθίσει οι μειονότητες που θέλουν να παραμείνουν να εκφράζουν την καταπίεσή τους σε τόσο οξείς τόνους, η δήλωση του Πατριάρχη στο CBS έγινε πρωτοσέλιδο και μονοπωλεί τα τουρκικά δελτία ειδήσεων εδώ και μια βδομάδα.

Όπως όμως μαθαίνω, η δημοσιότητα που έχει λάβει το θέμα γέρνει μάλλον θετικά προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την κοινότητα ρωμιών που επιμένει πολίτικα. Αν εξαιρέσει κανείς τα πολύ αυξημένα μέτρα ασφάλειας στο Φανάρι, η κάλυψη του θέματος από τα περισσότερα τουρκικά ΜΜΕ, όπως και οι δηλώσεις από προσωπικότητες εκεί είναι δεικτικές για τη ζωή των μεινοτήτων. Και επειδή τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν σταματούν στις μεινότητες, πριν λίγες μέρες, δολοφονήθηκε άλλος ένας τούρκος δημοσιογράφος που έγραφε προκλητικά... Χριστουγεννιάτικη σταύρωση ή χριστουγεννιάτικη ανάσταση, σίγουρα τέτοιες εξελίξεις δείχνουν πως το καταπιεσμένο δημοκρατικό κίνημα στη γειτόνισσα κινείται...

Ενός!

2009-12-23T12:18:00.000-08:00

Χθες, έγινα ενός χρόνου μπλόγκερ. Το ξέχασα όμως το πρώτο μου γενέθλιο, οπότε σβήνω σήμερα ένα κεράκι.

Πέρισυ λοιπόν, βρήκα ένα παράθυρο στον κόσμο που δεν ήξερα ότι ήταν ανοιχτό. Παιδί του απελπιστικού Δεκέμβρη του 2008, το μπλογκάκι μου με γλίτωσε από σίγουρη πολιτική κατάθλιψη. Και όσοι γκρινιάζουν πως πίσω από οθόνες δεν βρίσκεις φίλους, δεν λένε καθόλου αλήθεια. Κάνεις φοβερούς φίλους, από κει που δεν το περιμένεις, ξεβαριέσαι, κάνεις πλακίτσες, αλλά λες και πολλά σπουδαία.

Άντε, φου και να τα χιλιάσω!

το γατάκι των γενεθλίων είναι του http://skount.blogspot.com/2008/07/blog-post_23.html

Οι νικητές της Κοπεγχάγης

2009-12-21T00:47:00.000-08:00

Πριν από καμιά δεκαριά μέρες μίλησα σε ένα πάνελ για την περιβαλλοντική νομοθεσία. Οι συνομιλητές μου ήταν όλοι καθηγητές από σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Ένας εξ αυτών αναφέρθηκε και στα διλήμματα μεταξύ λιγνίτη που βρωμίζει μεν αλλά δίνει δουλειές και των αιολικών πάρκων που δίνουν μεν καθαρή ενέργεια αλλά προκαλούν αντιδράσεις, καθώς ... προκαλούν στείρωση στις κότες. O διπλανός μου γύρισε αποσβολωμένος και με ρώτησε «μα καλά, συμβαίνει όντως αυτό;». Γέλασα και του είπα πως φυσικά και δεν συμβαίνει, ο συνάδελφός τους απλώς αστειεύτηκε με μια χαζομάρα που κυκλοφορεί αβέρτα στην υπέροχη ύπαιθρο χώρα μας. Όταν στο διάλειμμα πολλοί από το φοιτητικό ακροατήριο με ρώτησαν αν όντως είναι αλήθεια αυτό που είπε ο σεβάσμιος καθηγητής, κατάλαβα πως ο ελλογιμότατος ακαδημαϊκός μιλούσε σοβαρά…

Λίγο πριν την Κοπεγχάγη, η βρετανική συντηρητική ταμπλόϊντ Daily Express δημοσίευσε μια λίστα κάποιου άγνωστου European Foundation με 100 λόγους που δήθεν αποδεικνύουν πως η κλιματική αλλαγή δεν είναι ανθρωπογενής. Η λίστα αυτή κυκλοφόρησε αθρόα σε μπλογκ, εφημερίδες και καφενεία, αφού έδινε τροφή για όλες τις θεωρίες που θέλουν την κλιματική αλλαγή να είναι μια σατανική συνωμοσία κάποιων που θέλουν να εγκαταστήσουν τον σοσιαλισμό στον πλανήτη. Βέβαια, το σταθερά εξαιρετικό New Scientist απάντησε στους 50 από αυτούς τους δήθεν λόγους και τους «εξαφάνισε» (οι υπόλοιποι 50 δήθεν λόγοι ήταν ή επαναλήψεις ή τόσο αστείοι ώστε δεν υπήρχε απάντηση άξιά τους!)

Επειδή η κλιματική αλλαγή είναι ίσως το μόνο περιβαλλοντικό πρόβλημα που αγγίζει ολόκληρο τον πλανήτη και επομένως απαιτεί κοινές αποφάσεις και συνεργασία με διαφορετική λογική από τη συνηθισμένη των γνωστών «διακρατικών διαπραγματεύσεων», η λύση απαιτεί τέλεια στροφή προς ένα άλλο οικονομικό σύστημα και διεθνείς σχέσεις. Η οικονομική ενίσχυση των «αναπτυσσόμενων», δηλαδή των φτωχών που προσφέρουν σε όλους οικοσυστήματα και φυσικούς πόρους, ευθύνονται ελάχιστα για το πρόβλημα, αλλά θα υποφέρουν περισσότερο προϋποθέτει άλλο σεβασμό προς τον «τρίτο κόσμο». Σεβασμό που τώρα είναι αδιανόητος. Η ανάγκη για πολιτικές περιβαλλοντικής σπάνης, με άξονα δηλαδή ένα κοντινό μέλλον περιορισμένων φυσικών πόρων, είναι εκτός πραγματικότητας για το σημερινό σύστημα. Και βέβαια το αίτημα για πολιτικές με όραμα που υπερβαίνει τις θητείες των πολιτικών αρχηγών είναι επίσης αλλού…

Εκείνοι λοιπόν που βγήκαν κερδισμένοι από το ναυάγιο της Κοπεγχάγης είναι όσοι ονειρεύονται έναν κόσμο που θα μείνει για πάντα όπως είναι. Και εκείνοι που για δικούς τους λόγους δηλώνουν πως τα πάντα καθορίζονται από δυνάμεις απρόσιτες από τους ανθρώπους, άρα συνεχίστε άφοβα. Και από όσους βλέπουν ως περιβαλλοντικό πρόβλημα μόνο την αυλή του σπιτιού τους και παραμυθιάζονται λέγοντας πως η προσοχή προς τα προβλήματα πλανητικής κλίμακας αποπροσανατολίζουν από τα δικά τους τοπικά ζόρια. Και από πολλούς πικραμένους, παραγκωνισμένους και πικρόχολους επιστήμονες. Και βέβαια από όσους έχουν οικονομική εξάρτηση από τον σημερινό βρώμικο και άνισο κόσμο.

Οι υπόλοιποι, όσοι θέλουν έναν πραγματικά άλλο κόσμο, πιο καθαρό και πιο δίκαιο, ραντεβού του χρόνου στο Μεξικό!

Λίγο πριν καταρρεύσει η Κοπεγχάγη;

2009-12-18T12:44:00.000-08:00

Οι διαπραγματεύσεις για το κλίμα είναι σε σημείο περίπου μηδέν. Ο Μεντβέντεφ φημολογείται πως την έχει κοπανήσει απροειδοποίητα για μέρη μακρινά στα βάθη της Ρωσίας. Ο Ομπάμα εντυπωσίασε με μια πρασινολογία χωρίς αντίκρυσμα, η Κίνα να αρνείται να πάει μερικά βήματα μπρος και η ΕΕ πάει μερικά βήματα πίσω από την αρχική υπόσχεση για 30% μείωση εκπομπών. Ζούμε ιστορικές στιγμές, λίγο πριν την κατάρρευση της διεθνούς πολιτικής για την κλιματική αλλαγή;

Τουλάχιστον, "είναι η πρώτη φορά που η Ελληνική αντιπροσωπεία μετέχει ουσιαστικά σε διαπραγματεύσεις για το κλίμα, κάνει σημειακές παρεμβάσεις αναλαμβάνει πρωτοβουλίες και συνδιαμορφώνει κείμενα, με ομάδες ειδικών που δουλεύουν 18ωρα".

American aid, partner!

2009-12-18T00:50:00.000-08:00

Έβλεπα χθες το βιντεάκι με τη Χίλαρι που προσγειώθηκε στο αστυνομοκρατούμενο πάρτι κορυφής στην Κοπεγχάγη, ως από μηχανής θέα για να σώσει τις διαπραματεύσεις για το κλίμα. Έταξε σημαντική οικονομική βοήθεια και γενναίες μειώσεις εκπομπών μέχρι το 2050. Το φύλαγε φαίνεται για έκπληξη, αφού οι προβλέψεις ήταν πως οι ΗΠΑ θα περιορίζονταν σε ωραία λόγια, χωρίς νούμερα, ενώ μέχρι σχεδόν τελευταία στιγμή ο Πρόεδρος δεν ήταν σίγουρο ότι θα έκανε το μεγάλο ταξίδι για το κλίμα. Και βέβαια, τα αμερικάνικα χαρτιά που έπεσαν στο τραπέζι ξεμπλόκαραν τις διαπραγματεύσεις που είχαν κολλήσει, μιας και λίγοι έταζαν χρήμα, λίγοι έταζαν σοβαρές μειώσεις εκπομπών.

Θυμήθηκα λοιπόν τον Πήτερ Σέλερς, στην ταινία "Το Πάρτι". Τη σκηνή που ο ινδός κατά λάθος καλεσμένος στο πλούσιο πάρτι έπεσε στην πισίνα. Όταν του έδωσε το χέρι ο αμερικάνος μπρατσαράς, ο Σέλλερς του είπε: "American aid, partner!".

Ο χαμός που έγινε τις προηγούμενες μέρες έδειξε πως δύσκολα οι μεγάλοι γίνονται partners με τους μικρούς. Μια παλιά δοκιμασμένη συνταγή όμως λέει πως το american aid μας φέρνει πιο κοντά...

Οι χλωμοί διαπραγματευτές...

2009-12-16T23:55:00.000-08:00

Δεν συνηθίζω να ανεβάζω κείμενα άλλων στο μπλογκάκι μου. Αυτή όμως η ανάρτηση της δημοσιογράφου του ΣΚΑΙ Κατερίνας Χριστοφιλίδου , η οποία "ψήνεται" από τη μέχρι σήμερα αποτυχία της παγωμένης Κοπεγχάγης, τα λέει όλα:

"Κάποιος να βγάλει τις αγκύλες

Η Κοπεγχάγη ίσως αποδειχθεί το μεγαλύτερο φιάσκο στην ιστορία των COP (Convention Of Parties), έτσι αποκαλούμε εμείς οι «υποψιασμένοι» τη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα. Και έτσι θα καταχωρηθεί στο βιβλίο Γκίνες, ως η πρώτη σύνοδος, όπου αντί για πρόοδο σημειώθηκε οπισθοχώρηση.

Και για όλα ευθύνονται οι αγκύλες. Αυτά τα [και τα] που οι πανομοιότυποι, χλωμοί μύωπες (κατά τεκμήριο,) ολίγον φαλακροί και μαυροντυμένοι κύριοι διαπραγματευτές τοποθετούν στα drafts για να επισημάνουν τη διαφωνία τους, με κάποιο από τα άρθρα ή τις υποσημειώσεις των κειμένων.

Και όσο περισσότερες είναι οι αγκύλες τόσο αποδυναμώνεται το κείμενο και μαζί το ενδεχόμενο να καταλήξουν σε συμφωνία.

Και έτσι ανανεώνουν το ραντεβού τους για το Μπαλί, τη Σιγκαπούρη, τη Μπαγκόγκ και άλλους εξωτικούς προορισμούς, εκεί που τα κοράλια καταστρέφονται ή όπου τα νησιά κινδυνεύουν να βυθιστούν, για να το ξανασυζητήσουν να σβήσουν αλλά στο τέλος να βάλουν ακόμη περισσότερες αγκύλες….

Και έτσι κυλάει η ζωή του επαγγελματία negotiator, ανάμεσα σε ταξίδια, πάντα business θέση, 5άστερα ξενοδοχεία, επίσημα γεύματα και αγκύλες.

Αυτή τη φορά όμως το παράκαναν. Οι αγκύλες κατέπνιξαν το κείμενο της συμφωνίας που κανείς πλέον δε θυμάται γιατί βρίσκεται εδώ και ποιο πραγματικό πρόβλημα κλήθηκε να αντιμετωπίσει και η «κλιματική αλλαγή» έγινε απλώς ένας από τους χιλιάδες όρους και ακαταλαβίστικα ακρωνύμια που δημιούργησαν για να «διευκολύνουν» τη διαπραγμάτευση.

Αυτή τη φορά οι τεχνοκράτες εγκλωβίστηκαν στις αγκύλες που οι ίδιοι, με επιμέλεια τοποθέτησαν. Οι μουτζούρες είναι τόσο πολλές στο κείμενο της συμφωνίας και ο Ομπάμα, Ο Σαρκοζί, ο Μπράουν και οι υπόλοιποι 110 που φθάνουν σήμερα στην Κοπεγχάγη δεν θα καταδεχτούν να υπογράψουν.

Εμείς όμως να είμαστε καλά για να τα πούμε και πάλι του χρόνου. Στο Μεξικό…

Βίβα"

Τρομάρα και κρυάδα στην Κοπεγχάγη!

2009-12-16T02:50:00.000-08:00

Είπαμε, η κλιματική αλλαγή είναι η μεγάλη απειλή που θα επιδεινώσει όλα τα προβλήματα και θα φέρει τη ζωή στα όριά της. Είπαμε, οι διαπραγματεύσεις για την κλιματική αλλαγή πηγαίνουν κατά διαόλου και μας βάζουν σε δρόμο καταστροφής. Ναι, προβλέπουμε πείνες, θανάτους, λιμούς και πολέμους. Και το κόλλημα των διαπραγματεύσεων για το κλίμα είναι εξίσου τρομακτικό. Αλλά εγώ τα χρειάστηκα με τους τέσσερις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης που παρήλασαν στους δρόμους της Κοπεγχάγης!

Η καταστροφολογία είναι σίγουρα αποτελεσματικό εργαλείο για να ξεκουνήσει τον κάθε εφησυχασμένο. Αλλά και ο πανικός που σπέρνει είναι πολύ κακός σύμμαχος... Άσε που το επόμενο βήμα από τον πανικό είναι η ξάπλα στον καναπέ, με το γνωστό ρητό "αφού δεν μπορούμε να σώσουμε τον κόσμο,... ότι φάμε, ότι πιούμε κι' ότι αρπάξουμε".

Ευφάνταστοι πάντως οι καβαλάρηδες και ωραία βαμμένοι...

Τικ, τικ, ήταν όλοι εκεί, για την κλιματική αλλαγή

2009-12-15T20:38:00.000-08:00

Κάθε διεθνής διαπραγμάτευση για το περιβάλλον είναι και πιο μαζική από τις προηγούμενες. Αυτή που συμβαίνει τώρα στην Κοπεγχάγη είναι σίγουρα η καλύτερα οργανωμένη δράση της διεθνούς κοινωνία πολιτών. Και είναι επίσης σίγουρο πως αν δεν ήταν η κοινωνία πολιτών παρούσα, με τις εκατοντάδες τοπικές, διεθνείς, μεγάλες ή πιο μικρές οργανώσεις και τα κινήματα, εμείς που παρακολουθούμε από το ίντερνετ τι συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες στο Μπέλα Σέντερ πολύ δύσκολα να καταλαβαίναμε τι σημαίνει η κάθε προτασούλα που λέγεται εκεί.

----------------------------------------------

Εδώ και δυο μήνες, ο συνασπισμός 200 οργανώσεων και κινημάτων Tck tck tck - Copenhagen 7 Dec 2009 - the world is ready έχει καταφέρει να μαζέψει 11.334.130 υπογραφές από ολόκληρο τον κόσμο, με αίτημα μια δυνατή και νομικά δεσμευτική συμφωνία στην Κοπεγχάγη. Άργησα να υτπογράψω. Μόλις σήμερα το πρωί αξιώθηκα...

----------------------------------------------

Άσχετα με όσα άσχετα και ανεύθυνα λέγονται κατά της κλιματικής αλλαγής για δήθεν συνωμοσία της κοινωνίας πολιτών με κάποια ανώνυμα ή επώνυμα μεγάλα συμφέροντα, η αλήθεια είναι πως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τεράστιο πρόβλημα που απειλεί να επιδεινώσει όλα τα μέχρι σήμερα τοπικά ή ειδικά περιβαλλοντικά προβλήματα που γνωρίζαμε: την απώλεια βιοποικιλότητας, την κάθε μέρα και χειρότερη ποιότητα και ποσότητα των φυσικών συστημάτων νερού, τα δάση που ήδη εμφανίζουν ανεξήγητες ξηράνσεις. Και είναι επίσης μεγάλη αλήθεια πως από τότε που έσκασε στην καθημερινότητά μας η αλήθεια της κλιματικής αλλαγής και της δικής μας ευθύνης γι'αυτήν, αυξήθηκε κατακόρυφα η γενική ευαισθητοποίηση για όλα τα περιβαλλοντικά ζητήματα, τοπικά ή εθνικά. Και σίγουρα, ακόμα και η Ελλαδάρα δεν είναι ακριβώς η περιβαλλοντική μπανανία που ξέραμε. Όχι βέβαια επειδή σταμάτησαν να μαζεύονται άλυτα προβλήματα, ούτε επειδή τιμωρήθηκε παραδειγματικά κάποιος περιβαλλοντικός εγκληματίας, ούτε ακόμα επειδή γύρισε ο πολιτικός τροχός και την είδε αλλιώς για το περιβάλλον. Αλλά επειδή θεωρούμε πια δεδομένο ότι όσα στραβά συμβαίνουν γύρω μας προκαλούν αλυσιδωτή αντίδραση από πολίτες ατομικά ή συλλογικά. Επειδή τουλάχιστον έχει χαθεί η σιωπή που τύλιγε κάθε μικρό ή μεγάλο έγκλημα που γινόταν κάπου γύρω...

There is no planet B' !!!

2009-12-13T23:52:00.000-08:00

Περισσότεροι από 80.000 οι διαδηλωτές που έφτασαν από κάθε γωνιά του κόσμου και έδωσαν σήμα για αλλαγή πορείας των διαπραγματεύσεων για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη. Την προηγούμενη βδομάδα, οι διαπραγματευτές από το άγνωστο νησάκι Τουβαλού, στήλωσαν τα ποδάρια και απαίτησαν να πέσουν οι μάσκες και να συζητηθεί σοβαρή πρόταση για γενναίες μειώσεις ρύπων. Σημειωτέον ότι οι τουβαλιώτες και άλλοι άγνωστοι νησιώτες του Ειρηνικού αναμένεται να είναι από τους πρώτους "κλιματικούς πρόσφυγες", καθώς τα σχεδόν ανύπαρκτου υψομέτρου νησιά τους θα χαθούν κάτω από τη θάλασσα, αν η κλιματική αλλαγή δεν αναχαιτιστεί.

Εντωμεταξύ, νέα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν το όλο και πιο ζόρικο μέλλον για τα οικοσυστήματα, αν δεν γίνει κάτι τώρα.

Αυτή είναι η κρίσιμη βδομάδα για την 15η Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που γίνεται στην Κοπεγχάγη. Καταφθάνουν οι ηγέτες και παίρνουν τελικές αποφάσεις. Τελικές για την κλιματική αλλαγή ή τελικές για τον πλανήτη; Θα δούμε...

Οι φωτο είναι από το http://www.treehugger.com/galleries/2009/12/worlds-largest-climate-change-demonstration-in-pictures.php?page=5

Πετρελαίω Θεού αρνητές...

2009-12-10T03:16:00.000-08:00

Χαρτοπόλεμος στη διάσκεψη για το κλίμα μαίνεται από προχθές στο βασίλειο της Δανημαρκίας. Με τη διαρροή ενός απαράδεκτου εγγράφου της δανικής προεδρίας για έσχατο συμβιβασμό σε περίπτωση ναυαγίου, αλλά και αντίστοιχων σχεδίων από άλλες αντιπροσωπείες στις διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης, η 15η διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή δείχνει να γλιστράει πάνω στους πάγους που λιώνουν...

Όπως εξελίσσονται μέσα στις πρώτες μέρες της διάσκεψης, οι διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης αποδεικνύουν πόσο κοντόχοντρη είναι η πολιτική και οι πολιτικοί, όταν πέφτουν στο τραπέζι προβλήματα που απαιτούν μακρόπνοες λύσεις και ριζικές αλλαγές. Με νέο όπλο τα email που χακεύτηκαν από το Climate Research Unit του University of East Anglia ανά χείρας, οι αρνητές της κλιματικής αλλαγής απολαμβάνουν τα φρούτα από τους σπόρους συνωμοτικής άγνοιας που φυτρώνουν εύκολα σαν ζιζάνια και βολεύουν.

Αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Μια ευκαιριακή και τουλάχιστον φαινομενικά ετερόκλητη συμμαχία πετρελαιάδων, κάποιων θρησκευόμενων φονταμενταλιστών χριστιανών (κυρίως), αλλά και κατά συρροήν αρνητών του οτιδήποτε. Νεότερη εξέλιξη, η γνωστή για τις επιστημονικά κλονισμένες απόψεις της Σάρα Πέϊλιν, η οποία καλεί τον Ομπάμα να επιστρέψει στην πατρίδα μόνο με το νόμπελ και χωρίς να πατήσει πόδι στην Κοπεγχάγη.

Την επόμενη βδομάδα καταφθάνουν στην Κοπεγχάγη οι ηγέτες και ξεκινούν οι σκληρές διαπραγματεύσεις. Αν οι προβλέψεις γίνουν αλήθεια, τότε πετρελαίω Θεού ούτε νομικά δεσμευτική συνθήκη θα έχουμε, ούτε συγκεκριμένες και σοβαρές δεσμεύσεις για μειώσεις εκπομπών, ούτε και την απαραίτητη ενίσχυση προς τους αναπτυσσόμενους...

Έτη πολλά

2009-12-07T23:43:00.000-08:00

Κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος, έρχεται και ένα νέο έτος. Παγκόσμιο έτος κάτι, εννοώ. Πείνας, δίψας, αρρώστιας, νερού, βουνού ή θάλασσας. Ξέρετε, αυτά τα έτη που μας θυμίζουν για λίγο όσα σημαντικά ξεχνάμε σε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή μας.

Και το 2010 είναι παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας. Επειδή τότε λήγουν οι προθεσμίες που είχαν μπει το 2001 από την ΕΕ και υιοθετήθηκαν από τον ΟΗΕ το 2002 στο Γιοχάνεσμπουργκ για παγκόσμια αναχαίτιση των ρυθμών καταστροφής της βιοποικιλότητας.

Ας μην ξαναλέμε πόσο σημαντικά είναι τα ζώα και τα φυτά, οι θάλασσες και τ'άπαρτα βουνά. Πριν λίγες μέρες όμως διάβαζα ένα πολύ ωραίο βιβλίο της διεθνούς ένωσης για την προστασία της φύσης, της IUCN (International Union for the Conservation of Nature).

Λέει σε κάποιο σημείο αυτό το βιβλίο πως "όταν ζητήσεις από τους ανθρώπους να φανταστούν έναν ήρεμο τόπο, η συντριπτική πλειοψηφία αναφέρει ένα μέρος στη φύση».

Το 2010 θα ανακοινωθεί επίσημα ο απολογισμός της παγκόσμιας στρατηγικής για τη βιοποικιλότητα. Με λίγα λόγια, θα ακούσουμε επίσημα ότι τζίφος ο παγκόσμιος στόχος του 2010. Οι ρυθμοί απώλειας συνεχίζουν να κάνουν πατινάζ μέσα στις σελίδες των κόκκινων βιβλίων για τα απειλούμενα είδη. Ο τρόπος ζωής μας εξακολουθεί να βαραίνει συντριπτικά σε βάρος της φύσης. Και οι πολιτικές για τη φύση συνεχίζουν να είναι δειλές, ασύνδετες μεταξύ τους και άνευρες.

Άντε, χρόνια πολλά βιοποικιλότητα!

H Ελλάδα της οικολογίας

2009-12-02T03:15:00.000-08:00

Είμαστε όμως αλλοπρόσαλλος, απρόβλεπτος λαός. Σταθερά πίσω στην οικολογική πράξη, επί δεκαετίες συνηθισμένοι στην πολιτική απάθεια για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Και φυσικά βουλιαγμένοι σε μικρές ή μεγαλύτερες οικολογικές κρίσεις που μαζεύονται και αν δεν τις αντιμετωπίσουμε άμεσα, στο τέλος θα μας φάνε ζωντανούς…

Σε όλες όμως τις δημοσκοπήσεις για την περιβαλλοντική ανησυχία, ευαισθησία, ενδιαφέρον και τα λοιπά, ερχόμαστε πρώτοι! Δείτε τα εξής πολύ ενδιαφέροντα που δηλώνει η πρόσφατη δημοσκόπηση της Public Opinion για λογαριασμό του ΣΚΑΙ και της Καθημερινής:

1. Σε συντριπτικό ποσοστό 87%, οι Έλληνες δηλώνουμε πως η πιο θετική πολιτική αξία είναι η οικολογία.

2. Στην ερώτηση για την αυτοτοποθέτηση σε ιδεολογικό ρεύμα, ένα εξίσου εντυπωσιακό ποσοστό της τάξης του μόνο 1% δηλώνει πως αισθάνεται ότι ανήκει στους Οικολόγους Πράσινους.

Αλληλοαναιρούμενες απόψεις αλλοπρόσαλλων Ελλήνων; Ή μήπως ξεκάθαρη δήλωση πως η οικολογία θα έπρεπε να αποτελεί πολιτική πρόταση όλων των κομμάτων και πως δεν μπορεί να ταυτίζεται με ένα μόνο κόμμα;

Το ποτάμι που πληγώναμε…

2009-11-29T04:16:00.000-08:00

Η φασαρία που γίνεται για την εκτροπή του Αχελώου περιστρέφεται πια γύρω από το τεράστιο οικονομικό κόστος του και την πραγματικότητα ή μυθολογία των αναγκών που υποτίθεται πως θα καλύψει. Σε μεγάλο βαθμό δίκαια. Γιατί στην πραγματικότητα κανένας δεν νοιάζεται για το ίδιο το ποτάμι. Αν είναι να έχουν νερό οι αγρότες στη Θεσσαλία, αν είναι να ξεπλυθεί ο βρωμισμένος Πηνειός, η φύση που θα χαθεί από την άλλη πλευρά έχει μικρή αξία. Άσε που μαζί θα κερδίσουμε και «καθαρή» ενέργεια από τους δυο υδροηλεκτρικούς σταθμούς.

Στο συμπέρασμα ότι η καταστροφή στην Πίνδο δεν υπάρχει ως μέγεθος είχε καταλήξει και παλιότερη μελέτη «οικονομικής σκοπιμότητας» που το παλιό και καθόλου ξεχασμένο ΥΠΕΧΩΔΕ είχε αναθέσει σε μελετητές το 1997 για να αποδείξει ότι η εκτροπή «συμφέρει». Σε υπόμνημα των οργανώσεων που παλεύουν για να μη γίνει η εκτροπή έχει ενδιαφέρον η σημείωση ότι «δεν γίνεται καμία προσπάθεια ποσοτικοποίησης της αξίας των οικοσυστημάτων της ενώ γίνεται προσπάθεια αποτίμησης του οφέλους από την ανόρθωση του οικοσυστήματος του Πηνειού. Έτσι, στο συνολικό όφελος περιλαμβάνεται το υπολογισμένο όφελος του Πηνειού ενώ πουθενά στο συνολικό κόστος δεν αντικατοπτρίζεται το κόστος από την υποβάθμιση της Πίνδου».

Και όμως, η κακομοίρης ο Αχελώος δίνει, μόνο δίνει. Δείτε τα μεγάλα φράγματα που έχει επάνω του, δείτε και πόσους υδροηλεκτρικούς σταθμούς στηρίζει:

1. Αυλάκι

Θέση: Ν. Αιτωλοακαρνανίας

Ύψος: 112 μ.

Ισχύς ΥΗΣ: 30 MW

Κόστος κατασκευής:

Ολοκλήρωση: 2010

2. Κρεμαστά

Θέση: Ν.Ευρυτανίας-Αιτωλοακαρνανίας

Ύψος: 165 μ.

Ισχύς ΥΗΣ: 437,2 MW

Ολοκλήρωση: 1969

3. Καστράκι

Θέση: Ν. Αιτωλοακαρνανίας

Ύψος: 96 μ.

Ισχύς ΥΗΣ: 320 MW

Ολοκλήρωση: 1969

4. Στράτος

Θέση: Ν. Αιτωλοακαρνανίας

Ύψος: 26 μ.

Ισχύς ΥΗΣ: 150 MW

Ολοκλήρωση: 1988

Σημερινό σύνολο ηλεκτροπαραγωγής από το «συγκρότημα Αχελώου», χωρίς το Αυλάκι που ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί, (Κρεμαστά, Καστράκι, Στράτος I &II, μαζί με Γκιώνα και Γλαύκο): 925,6 MW.

Κανένας όμως δεν μιλάει για τη φύση που θα χαθεί αν τελικά συνεχιστούν τα έργα στη Συκιά. Και κανένας δεν μιλάει για όσα θα χαθούν κάτω από τα νερά της Μεσοχώρας, όταν θα πλημμυρίσει το φράγμα που είναι από το 2001 έτοιμο και περιμένει…

Αν κάτι μου έχει μείνει για τη φύση εκεί που ελπίζω πως δεν θα βυθιστεί είναι ότι το κομμάτι του ποταμού που λέγεται «Άνω Αχελώος», από τη Συκιά Τρικάλων δηλαδή μέχρι τις πηγές, φιλοξενεί το τελευταίο καταφύγιο της άγριας πέστροφας στην Ελλάδα. Αυτό ήταν ένα από τα συμπεράσματα μιας μελέτης που ανέθεσε παλιά το ΥΠΕΧΩΔΕ για τη σημασία του Αχελώου για τα ψάρια. Ποτέ όμως δεν την έδωσε στη δημοσιότητα, γιατί απλούστατα ο μελετητής είχε κάνει πολύ καλή δουλειά: είχε τονίσει ότι αυτό το κομμάτι του ποταμού είχε μεγάλη οικολογική αξία…

Ένα πολύ ωραίο κείμενο για τον Αχελώο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Το έχει γράψει ένας από τους καλύτερους φίλους του ποταμού, ο φυσιολάτρης και εξαιρετικός φωτογράφος της φύσης που φεύγει, ο Νίκος Πέτρου. Αξίζει νομίζω να το διαβάσετε.

Ίσως ποτέ δεν ήταν τόσο πραγματική η πιθανότητα να σταματήσουν τα έργα της εκτροπής, όσο τώρα. Αν τελικά σταματήσουν, ο ήδη πληγωμένος Αχελώος θα μείνει ιστορική μαρτυρία μιας μαζικής ψυχοπάθειας που έψαχνε για λύσεις των προβλημάτων της όχι στη ρίζα τους, αλλά στα τσιμέντα…

Υστερόγραφο: το δάσος της φωτογραφίας θα γίνει λίμνη. Βρίσκεται στο Μυρόφυλλο. Για να παρακαμφθεί μια από τις πολλές ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, μηχανικοί συνέλαβαν το τρελό σχέδιο να χτιστούν τείχη γύρω από το βυζαντινό μοναστήρι, ώστε να μη βυθιστεί στα νερά του ταμιευτήρα Συκιάς... Να μείνει μόνο του, κάπου στη μέση της πισίνας! Η φωτογραφία είναι του Ηλία Τζηρίτη.

Για την παγκόσμια μέρα εναντίον της βίας κατά των γυναικών (που την ξέχασα...)

2009-11-27T04:20:00.000-08:00

Από την Κόκκινη Πιπεριά,ένα κείμενο της Ευγενίας Ηλιοπούλου που μιλάει μόνο του...

"Την βλέπω συχνά. Εκεί στην εφημερία. Κοιτάει γύρω της ντροπιασμένα. Δεν μιλάει. Μόνο δείχνει. Τις μελανιές στο σώμα και στην πονεμένη ψυχή της. Κρύβει προσωπικά βιώματα που χρίζουν ιατρικής παρακολούθησης. Κρύβει μία κακοποίηση της προσωπικότητάς της. Κρύβει μία πληγωμένη ψυχή που δέχτηκε μία επίθεση εντός η εκτός των τειχών της οικογενειακής ...θαλπωρής. Ο προστάτης του σπιτιού ...η κολώνα ,ο άρχοντας, o παιχταράς ξέσπασε πάλι πάνω της. Ξεθύμανε. Εκτονώθηκε! Δέρνοντας την γυναίκα του με ελάχιστη η ανύπαρκτη δικαιολογία ένιωσε άντρας. Ικανοποιήθηκε η ανωτερότητά και ο εγωισμός του. Κακοποιώντας κάποια πιο αδύναμη έκρυψε έντεχνα τις ανασφάλειές του. Αυτή φταίει πάντα! Ότι και να πει! Ότι και να κάνει! Αυτή είναι η αιτία του κακού.

Το διερευνητικό καλοπροαίρετο βλέμμα μου σταματάει στην σπασμένη μύτη και στις μελανιές κάτω από το μάτι. Όχι δεν ήταν η πόρτα! Ούτε κάποιο βαρύ αντικείμενο που έπεσε τυχαία από την ντουλάπα. Ήταν η εκπαιδευμένη γροθιά απέναντι στο απροστάτευτο πρόσωπο. Ήταν το άνετο χαστούκι που έπεσε ξέροντας ότι το θύμα δεν θα αντιδράσει. Η εντόπιση των κακώσεων είναι χαρακτηριστική. Δεν ρωτάω, κατάλαβα. Ο «λεβέντης» περιμένει στο σπίτι ή είναι έξω στην εφημερία. Συνήθως μεθυσμένος, σπάνια μετανοημένος αλλά πάντα φωνακλάς. Ναι! Το έχει ξανακάνει! Ναι! Δεν φοβάται τις επιπτώσεις! Ναι! την έχει απειλήσει ότι αν θα φύγει από το σπίτι θα την βρει όπου και να πάει και θα την σκοτώσει. Εξηγώ, τυπικά, στο θύμα πώς, αν θέλει, μπορεί να υποβάλει μήνυση. Υπάρχουν νόμοι που την προστατεύουν. Υπάρχουν τηλέφωνα. Η αρνητική απάντηση επιβεβαιώνει την σκληρή πραγματικότητα. Ντρέπεται να το συζητήσει και δεν έχει το κουράγιο να τρέξει για δικηγόρους. Άσε που θα γίνει και βούκινο στην γειτονιά. Ήρθε στο νοσοκομείο μόνο για να της περιποιηθούν τις πληγές, τα εξωτερικά τραύματά , το πονεμένο κορμάκι της. Την ψυχή της ποιος θα την θεραπεύσει;

Ελάχιστες φορές τα θύματα της οικογενειακής βίας καταγγέλλουν και καταδίδουν τον θύτη. Δέχονται προσβολές αδιαμαρτύρητα συνεχίζοντας την συμβίωση με τον βασανιστή τους. Ναι!Είναι πολύ νευρικός αλλά κατά βάθος είναι καλός άνθρωπος! Οπωσδήποτε την αγαπάει και ...την χρειάζεται. Ο αντρούλης της δεν μπορεί χωρίς καλομαγειρεμένο φαγητό και καινούργιες φρεσκοσιδερωμένες αλλαξιές. Μάταια η καημένη φώναξε προσπαθώντας να αμυνθεί και να τον ηρεμήσει! Κώφευε ενώ την γρονθοκοπούσε! Ναι! δεν φταίει που δεν κατάλαβε ότι την πονούσε! Είχε τα νεύρα του! Μετά όλα θα ξεχαστούν, αφού θα μεσολαβήσει ένα χρονικό διάστημα που θα ξεχειλίσουν οι συγνώμες και χάδια. Θα προσποιηθούν και οι δύο ότι το έχουνε ξεπεράσει. Όλα θα είναι μέλι και γάλα μέχρι.... το επόμενο μεθύσι ή καυγά. Προσπάθησα να συζητήσω αναλυτικά το θέμα μαζί της. Να της εξηγήσω ότι είναι ελεύθερος άνθρωπος με συζυγικές υποχρεώσεις αλλά και με δικαιώματα!

Η ντροπή, ο φόβος, το απόρρητο της οικογενειακής συμβίωσης. Οι παραδοσιακές κοινωνικές αντιλήψεις και κυρίως η άγνοια σε ότι αφορά στα δικαιώματα των γυναικών την καθηλώνουν στην καθημερινή αποδοχή της προσβολής ,της βίας και δυστυχώς και στην σιωπή. Οι γυναίκες ,δέσμιες των προκαταλήψεων και κυρίως οικονομικά εξαρτημένες δεν τολμάνε να υψώσουν ανάστημα. Δεν επαναστατούν. Όλα συμβάλουν στο να κουκουλωθεί το θέμα. Η βία δεν έχει σχέση με το μορφωτικό επίπεδο και ούτε με την εθνικότητα αλλά με τον τρόπο επίλυσης κάποιων ψυχολογικών προβλημάτων. Η βία φέρνει βία και τα παιδιά αυτών των αντρών θα κάνουν τα ίδια βλέποντας ατιμώρητους τους πατεράδες τους!

* ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ"

Η φωτο είναι από τη Φεμινιστική Πρωτοβουλία της 25ης Νοέμβρη 2009

Μοναδικό μνημείο συνδικαλιστικού λόγου!!!

2009-11-27T01:23:00.000-08:00

Αυτή η επιστολή είναι αυθεντική (http://www.sptmte-dei.gr/?p=370). Την παραθέτω χωρίς καμία επέμβαση και σχολιασμό!

Προς Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας &
Κλιματικής Αλλαγής κ. Τ. Μπιρμπίλη
Προς Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής κ. Ι. Μανιάτη

Με «πολύ χαρά», τις τελευταίες μέρες βλέπουμε ένα καταιγισμό «βαρύγδουπων» άρθρων εναντίον του «κακού λιγνίτη», σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, σχετικά με δηλώσεις «ανθρώπων σας», που μπαινοβγαίνουν στο Υπουργείο που εσείς ηγείσθε και αρκετοί από αυτούς είναι και σύμβουλοί σας.

Μόνο που αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια (λαχανί λόγω των οικολογικών ανησυχιών τους) που εμφανίζονται με ιδιότητες βαρυσήμαντες όπως «υπεύθυνος εκστρατειών πολιτικής του WWF» ( στρατηλάτης) ο ένας, «υπεύθυνος για θέματα ενέργειας της Greenpeace» ο άλλος, θα πρέπει να μάθουν αν δεν ξέρουν, ότι για 60 περίπου χρόνια η Χώρα μας έχει ασφάλεια επάρκειας σε ηλεκτρενέργεια και φθηνή KWH από την ΔΕΗ που αξιοποίησε και αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το εθνικό μας καύσιμο, τον λιγνίτη.

Κυρία Υπουργέ & Κύριε Υφυπουργέ, μάθετε ότι και εμείς ως εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουμε οικολογικές ανησυχίες, γιατί και εμείς παιδιά μεγαλώνουμε και ασφαλώς θέλουμε ένα καλύτερο αύριο.

Επανειλημμένως σας έχουμε δηλώσει ότι συμφωνούμε στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, άλλωστε η ΔΕΗ πρωτοστάτησε και σε αυτόν τον τομέα, όχι μόνο στη Χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη.

Πολιτικές όμως διαφόρων κυβερνήσεων, την «σταμάτησαν» σε αυτό τον σημαντικό τομέα, προκειμένου να αναπτυχθούν «λαχανί» επιχειρηματίες ιδιώτες και σε αυτόν, χρησιμοποιώντας το «κnow hοw» της ΔΕΗ που απλόχερα τους έδωσαν οι Διοικήσεις της, κατόπιν εντολής «άνωθεν». Έτσι για την ιστορία.

Κυρία Υπουργέ, Κύριε Υφυπουργέ

Τα συμφέροντα στην υπόθεση της Ηλεκτρενέργειας, ξέρουμε όλοι μας, ότι είναι τεράστια και αυτές οι πρωτοβουλίες των «ανθρώπων σας», μας κάνουν ιδιαίτερα καχύποπτους.

Θα πρέπει να μάθετε αν δεν ξέρετε, ότι το προηγούμενο διάστημα ως εργαζόμενοι στην Μεγαλύτερη Επιχείρηση της Χώρας, αναγκασθήκαμε να προχωρήσουμε σε έντονες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, γιατί με πρόσχημα τον «ανταγωνισμό», κάποιοι προσπάθησαν να κάνουν τη ΔΕΗ πολύ μικρή, με διάφορες μεθόδους, προκειμένου να νιώσουν ασφάλεια οι ιδιώτες ψευτοεπενδυτές.

Δυστυχώς βλέπουμε και σήμερα, με άλλη μεθοδολογία, ότι κάποιοι άλλοι τώρα συνεχίζουν να παλεύουν για το «κόντημα» της ΔΕΗ, χρησιμοποιώντας αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια σας, ως «λαγούς» με πρόσχημα την ρύπανση, ώστε να αναγκάσετε τη ΔΕΗ σε σβήσιμο μονάδων, προκειμένου μονάδες βάσης να είναι μόνο αυτές των ιδιωτών δηλαδή του εν δυνάμει καρτέλ της Ηλεκτρενέργειας και η μεγάλη ΔΕΗ να γίνει ο «καρπαζοεισπράκτορας» της όλης ιστορίας.

Απ’ ότι φαίνεται η «τιμή» αυτών των «λαγών συμβούλων σας» είναι χαμηλή και προκύπτει από το πόσο βιάζονται να γίνουν επικίνδυνοι.

Κυρία Υπουργέ αν δεν τους διώξετε εδώ και τώρα, σημαίνει ότι τους αβαντάρετε.

Μας ρίξατε το γάντι και σας δηλώνουμε ότι ήδη το σηκώσαμε.

Η υπόθεση της ηλεκτρενέργειας δεν είναι «γιορτή των ερωτευμένων», όλο λουλουδάκια, πουλάκια και τιτιβίσματα, όπως εσείς θέλετε να παρουσιάσετε.

Σοβαρευτείτε και σκύψτε το κεφάλι επάνω στα ζητήματα, σηκώστε τα μανίκια όπως λέει ο Πρωθυπουργός και δουλέψτε ώστε η ΔΕΗ να αναπτύξει το επενδυτικό της πρόγραμμα, να αντικατασταθούν άμεσα μονάδες ρυπογόνες, με νέες σύγχρονες αντιρρυπαντικής τεχνολογίας , με καύσιμο τον λιγνίτη ώστε να συνεχίσουμε να έχουμε ασφάλεια ως Χώρα σε αυτές τις δύσκολες εποχές για τα ενεργειακά ζητήματα.

Κλείνοντας, έτσι απλά για την ενημέρωσή σας:

Εσείς είστε Υπουργοί της Κυβέρνησης του Ελληνικού λαού και όχι ενδιάμεσοι.

Καλό το περιβάλλον και συμφωνούμε απόλυτα με την ανάπτυξη των ΑΠΕ και τους στόχους του 20-20-20 για το 2020.

Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας (παρακολουθούμε), προκειμένου να σταματήσουν τα φαινόμενα Ασωπού τον οποίο κάποιοι τύποι ιδιώτες έχουν γεμίσει με καρκινογόνες ουσίες και ενώ υποτίθεται ότι έπαιρναν πρόστιμα, ως δια μαγείας εξαφανίζονταν. Τα φαινόμενα αυτά να σταματήσουν εδώ και τώρα. «Ασωποί» στην Χώρα μας δυστυχώς υπάρχουν πολλοί.

Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας, για μεγάλη ΔΕΗ με βασικό καύσιμο, το Εθνικό μας καύσιμο τον λιγνίτη.

Συμφωνούμε με το Rock ντύσιμό σας και με τις «γνώσεις» σας.

Την συμμετοχή μας αν τη θέλετε θα την έχετε. Την ανοχή μας την έχετε.

Μην κάνετε όμως το λάθος και το θεωρήσετε αδυναμία μας.

Η ΔΕΗ και η ηλεκτρενέργεια δεν είναι «εντελβάϊς» ούτε «ορχιδέες».

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ και ο Ελληνικός Λαός δεν είναι «αγρότες που μόνοι ψάχνουν».

Και από σκληρό Rock αν χρειαστεί ξέρουμε και «διδακτορικό» του πεζοδρομίου αποκτούμε όταν έχουμε δίκιο.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ κυρία Υπουργέ : THE GAME IS OVER.

Για το Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Κ. ΒΑΡΣΑΜΗΣ Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Ααααχ, η πράσινη ανάπτυξη που πνίγεται στον Αχελώο!

2009-11-26T03:49:00.000-08:00

Ο κακός ο χαμός γίνεται από προχθές στην Κυβέρνηση που διακήρυξε προεκλογικά την πράσινη ανάπτυξη! Υπουργοί, βουλευτές, κυβερνητικοί εκπρόσωποι, περιφερειάρχες μαλλιοτραβιούνται και βουλιάζουν μαζί στα βαθιά νερά του Αχελώου.

Αιτία; Μια «σκανδαλώδης» και πολιτικά πρωτοφανής δήλωση της Υπουργού Περιβάλλοντος ότι θα σεβαστεί τη δικαιοσύνη και την κοινοτική νομοθεσία για τη διαχείριση των νερών! Όλα αυτά με αφορμή τη συζήτηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την αίτηση αναστολής των έργων εκτροπής του Αχελώου.

Είπε λοιπόν αυτά τα πρωτάκουστα η Υπουργός, συμπληρώνοντας την ίδια στιγμή και ότι το φράγμα που έχει εδώ και χρόνια ολοκληρωθεί στη Μεσοχώρα θα λειτουργήσει. Είχε προηγηθεί δήλωση του Υπουργού Υποδομών ότι πλέουμε σταθεροί και αταλάντευτοι με τον Αχελώο προς Θεσσαλία και ότι μόνο η δικαιοσύνη μπορεί να μας σταματήσει. Και… γαία πυρί εμίχθη!

Αμέσως μετά τη δήλωση που κατέθεσε το ΥΠΕΚΑ στο ΣτΕ, πήραν φωτιά τα ΜΜΕ. Και ακολούθησαν βουλευτές του ίδιου κόμματος που στη χθεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, όπου υποτίθεται συζητιόταν το νομοσχέδιο για τα καμένα της Αττικής, μόνο για τα δάση δεν μίλησαν. Και λέει λοιπόν ο Κώστας Καρτάλης, που εκτός από βουλευτής Μαγνησίας είναι και Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, ότι δεν είναι δυνατόν να μην προχωρήσει η εκτροπή και ότι πρέπει η Υπουργός Μπιρμπίλη να προχωρήσει σε δημόσιο διάλογο για το έργο!!!!

Άκου δημόσιο διάλογο! Τώρα θυμήθηκε τον δημόσιο διάλογο ο κ. Καρτάλης; Δημόσιο διάλογο γιατί κ. Καρτάλη; Για το αν πρέπει η Κυβέρνηση να σεβαστεί την όποια απόφαση του ΣτΕ, που έτσι κι’αλλιώς συνταγματικά οφείλει να ακολουθήσει; Διάλογο για ένα έργο που έχει ακυρωθεί έξι φορές από το Συμβούλιο της Επικρατείας; Ή μήπως μιλάμε για εκείνο τον διάλογο που ποτέ δεν γίνεται στην Ελλάδα για κανένα μεγάλο έργο; Μήπως ως Γενικός Γραμματέας Ολυμπιακών Αγώνων κ. Καρτάλη είχατε ποτέ θέσει οποιοδήποτε από τα έργα του 2004 σε διαβούλευση; Μήπως η Αττική Οδός, ή το αεροδρόμιο των Σπάτων, ή η Εγνατία που ποτέ δεν ακυρώθηκαν σε δικαστήρια, μπήκαν ποτέ σε διαβούλευση; Ή μήπως απλά θέλουμε να στρίβειν εξ’ αριστερών της δικαιοσύνης δι’ ενός υποτιθέμενου διαλόγου;

Φωτο: WWF/Ηλίας Τζηρίτης

Συνήθως ύποπτες

2009-11-22T11:46:00.000-08:00

Να και πάλι οι συνήθως ύποπτες μη κυβερνητικές οργανώσεις. Το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ είχε το πεντασέλιδο αφιέρωμα «Απάτες στήνουν μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ)». Και σήμερα στη Real News είχε αντίστοιχου ύφους και περιεχομένου άρθρο. Δεν έλεγαν κάτι καινούριο. Επαναλαμβάνουν μια γνωστή ιστορία φαγοποτιού αξίας κάποιων εκατομμυρίων ευρώ από την αναπτυξιακή βοήθεια του Υπουργείου Εξωτερικών, την ΥΔΑΣ. Οργανώσεις υπαρκτές που χρηματοδοτήθηκαν για έργα ανύπαρκτα, οργανώσεις ανύπαρκτες που εξαφανίστηκαν μόλις εισέπραξαν τον παρά, οργανώσεις που υποσχέθηκαν φαγητό, ρούχα και υποδομές σε πεινασμένους που ποτέ δεν τα είδαν, οργανώσεις που πήραν τρελά λεφτά για τρελά έργα. Όπως και οργανώσεις που πήραν τα λεφτά και έκαναν υπαρκτά έργα, αλλά για αυτές δεν γίνεται λόγος… Και βέβαια η γνωστή μας «Αλληλεγγύη», η και καλά ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδος που έστελνε στριγκάκια, αποκριάτικες στολές και σάπια κοτόπουλα σε πεινασμένους στο Ιράκ.

Προφανώς καμία ΜΚΟ δεν είναι εξ΄ορισμού καλή, αδιάφθορη, διαφανής, κοινωφελής και τα ρέστα. Όπως επίσης προφανώς κανένας γιατρός δεν είναι εξ’ορισμού σωτήρας του άρρωστου, κανένας παπάς δεν είναι εξ’ορισμού άγιος, κανένας πολιτικός δεν είναι εξ’ορισμού αδιάφθορος, κανένας εθελοντής δασοπυροσβέστης δεν είναι εξ’ορισμού δασόφιλος. Η ζωή είναι ένα ατέλειωτο τεστ για όλους …

Εξ’ορισμού όμως οι MKO οφείλουν να είναι πολιτικά ανεξάρτητες και κομματικά ανένταχτες, να δουλεύουν για το κοινό (και όχι για το προσωπικό) καλό, να είναι μη κερδοσκοπικές, να προσφέρουν λύσεις, να είναι ανεξάρτητες από οικονομικά συμφέροντα και να δυναμώνουν, όχι να ξεζουμίζουν την κοινωνία. Και οφείλουν να μην είναι ομάδες πολιτικά ενταγμένες, θεσμικά ή οικονομικά εξαρτημένες από το κράτος, κερδοσκοπικές εταιρείες, ομάδες προάσπισης και προώθησης συμφερόντων (πολιτικών, επαγγελματικών, θρησκευτικών, τοπικής καταγωγής, αθλητικών, κυνηγετικών, κα) ή ομάδες που ασκούν βία. Και επίσης οι ΜΚΟ οφείλουν να μην είναι μαγαζάκια κανενός, ούτε των ιδρυτών τους, να λειτουργούν με ξεκάθαρους κανόνες διαφάνειας και να λογοδοτούν συνέχεια στη βάση στόχων που δεν εξαρτώνται από χρηματοδότες ή άλλα συμφέροντα.

Επειδή όμως η κριτική είναι πάντα πολύ πιο εύκολη από τη δουλειά, αυτές οι, πώς τις λεν, ΜΚΟ είναι οι συνήθως ύποπτοι πίσω από δεκάδες παγκόσμιες συνωμοσιοθεωρίες. Συνήθως κάποιος δυνατός κρύβεται πίσω τους όταν κριτικάρουν ή προτείνουν ή τέλος πάντων διαφέρουν. Γιατί στην Ελλάδα των καθαρών λύσεων, όποιος μιλάει, ή ανήκει σε κόμμα ή είναι τσιράκι κάποιου μεγάλου. Αλλιώς το βουλώνει και χαζεύει σήριαλ και μπάλα.

Αν όντως αυτές οι δήθεν ΜΚΟ υπάρχουν, αν όντως ξεκοκάλισαν εκατομμύρια, αν όντως έγλυψαν κατουρημένες πολιτικές ποδιές για να τσεπώσουν προτζεκτάκια και μετά να γίνουν καπνός, τότε σίγουρα πρέπει να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη και να ξεφτιλιστούν στην κοινωνία. Γιατί εκμεταλλευόμενες την ασαφή ρητορεία για μια ισχυρή κοινωνία πολιτών, αυτές οι οργανώσεις έγιναν μαγαζάκια κάποιων που ίσως πλούτισαν στην πλάτη ολόκληρης της κοινωνίας.

Ποιος μπορεί όμως να διαγράψει από την ιστορία ότι η τοποθέτηση του φυσικού περιβάλλοντος και ειδικά της βιοποικιλότητας στην πολιτική ατζέντα οφείλεται αποκλειστικά στις πιέσεις και την επιστημονική δουλειά κάποιων ΜΚΟ; Ή ότι τον αγώνα για καθαρή ενέργεια και αναχαίτιση της κλιματικής αλλαγής τον σέρνουν στην πλάτη τους οι ΜΚΟ; Σίγουρα πολλοί θα σούρουν τα εξ’αμάξης στις ΜΚΟ επειδή είναι τάχα απολιτίκ και δεν συγκρούονται για καθολική ρήξη με το στραβό σύστημα. Και ότι συχνά οι περιβαλλοντικές ΜΚΟ δίνουν αντιφατικά μηνύματα, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με τις συγκρουόμενες απόψεις γύρω από τα αιολικά πάρκα. Και σίγουρα άλλοι θα πουν ότι πολλές ΜΚΟ λειτουργούν με αδιαφάνεια, χωρίς κανόνες λογοδοσίας και χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική ανεξάρτητη από τους χρηματοδότες τους.

Στην πλουραλιστική κοινωνία μας όμως, καθένας ψάχνει, διαλέγει και παίρνει. Όποιος προτιμάει να κάνει δουλειά, μαθαίνει να ξεχωρίζει τα διαμάντια από τα καθρεφτάκια, αντί να στρογγυλοκάθεται και να βολεύεται πάνω στη γκρίνια.

Κάτι δεν κατάλαβα καλά...

2009-11-19T03:44:00.000-08:00

Δεν είμαι ρε παιδιά φαν του αυτοκινήτου. Ένα μικρό δεκαπενταετίας έχω των 1250 κυβικών, καλοσυντηρημένο και γεμάτο ψίχουλα από τα ψωμιά και τα κριτσίνια που μασουλάνε τα παιδιά στο πίσω κάθισμα. Αν το σανιδώσω, φτάνει ανετότατα τα 140 χλμ, πολύ πάνω δηλαδή από το όριο ταχύτητας που ισχύει στους αυτοκινητοδρόμους (που δεν έχουμε...)

Διαρτυρήθηκε λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών για το όριο των 1400 κυβικών που έθεσε ο Ραγκούσης για τα αυτοκίνητα που ό νόμος προβλέπει ότι το κράτος παρέχει στον ίδιο και στους μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Όπως λέει στην επιστολή του, οι μητροπολίτες κατοικοεδρεύουν εκτός Αθηνών και δεν μπορούν να κυκλοφορούν με τόσο μικρά αυτοκίνητα, ειδικά καθώς πρέπει να ταξιδεύουν συχνά προς τον ομφαλό της γης. Και συμπληρώνει πως μέχρι σήμερα, τα αυτοκίνητα των ιεραρχών ήταν των μητροπόλεων και όχι του κράτους. Κάτι λοιπόν δεν καταλαβαίνω καλά:

Δεν είμαι μητροπολίτης και δεν θέλω να γίνω, αλλά θέλω να ξέρω: με τι ταχύτητες θέλουν οι ιεράρχες να ταξιδεύουν προς Αθήνας;

Αν πραγματικά το κράτος δεν δίνει αυτοκίνητα στις μητροπόλεις, όταν έτσι κι'αλλιώς η Εκκλησία είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, τότε σε ποια ακριβώς βάση ο μητροπολίτης Πειραιώς "έκραξε" υφυπουργό προεκλογικά, επειδή δεν ενέκρινε παραχώρηση στη μητρόπολή του αυτοκινήτου από τον ΟΔΔΥ;

Με πρώτο και καλύτερο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, η Εκκλησία κάνει κάποια οικολογικά βήματα. Τα περί κλιματικής αλλαγής και ρύπων που φτύνουν τα βενζινοκίνητα (και τα μεγάλου κυβισμού υβριδικά) αυτοκίνητα δεν σημαίνουν τίποτα;

Καλά, οκ δεν ρωτάω για τη σεμνότητα και ταπεινότητα και "μακάριοι οι ταπεινοί" και τα λοιπά και τα λοιπά...

Κάτι δεν κατάλαβα καλά ...

Ιστορίες για μακεδόνες…

2009-11-14T12:03:00.000-08:00

Πριν μερικά χρόνια, έλαβα δυο email από τον Νταν και τον Τζωρτζ Νάντσου που μένουν κάπου στην Αυστραλία. Είχαν βρει το όνομά μου στο ίντερνετ και ρωτούσαν αν είμαστε συγγενείς. Το Νταν δεν μου έλεγε τίποτα, αλλά Γιώργο έλεγαν έναν αδελφό του πατέρα μου. Έτσι, οι αρχικές μου υποψίες ότι ίσως ήταν κινέζοι εξατμίστηκαν και άρχισα να ελπίζω ότι ίσως ήταν χαμένοι συγγενείς…

Απάντησα ότι η οικογένεια του πατέρα μου είναι από την Καστοριά και η δική τους απάντηση ήταν κάπως ψυχρή. Δήλωσαν Μακεδόνες, από γονείς κατατρεγμένους που εγκατέλειψαν το Λερίν κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’50 και έφτασαν στα Μπίτολα. Εκεί όμως τα πράγματα δεν ήταν καλά, οπότε μετανάστευσαν στην Αυστραλία, χωρίς ποτέ να ξεχάσουν ότι είναι μακεδόνες, χωρίς να ξεχάσουν ότι έχουν αφήσει συγγενείς στο Λερίν και στο Κοστούρ και βέβαια χωρίς ποτέ να συμπαθήσουν τους Έλληνες…

Θυμήθηκα ότι η γιαγιά μου η Θεοδότα έλεγε πως το Ναντσέϊκο είχε καταγωγή από τη Φλώρινα (Λερίν στα σλαβομακεδόνικα). Ο πατέρας μου ισχυρίζεται πως σύμφωνα με τον καστοριανό Φίλιππο Δραγούμη, το σόι μας έλκει καταγωγή από κατατρεγμένους αγωνιστές σουλιώτες, αλλά βέβαια ο Δραγούμης εκκινούσε με την παραδοχή ότι δεν υπάρχει σλαβομακεδονική καταγωγή…

Αυτή η οικογένεια Νάντσου που ζει στην Αυστραλία έχει επισκεφθεί τους χωρισμένους πρώτου βαθμού συγγενείς που έμειναν στη Φλώρινα, στο χωριό Ντόλνα Κότορι (Κάτω Υδρούσσα) και από το Βατοχώρι κάπου κοντά στην Πρέσπα. Συγγενείς στο Κοστούρ (Καστοριά) δεν γνωρίζουν. Ο πιο φιλικός είναι ο Στέφο Νάντσου, ένας πολύ γνωστός θεατρικός ηθοποιός που δουλεύει κάποιες πρωτοποριακές παραστάσεις μαζί με τον παρτενέρ του Τομ Λύκος (ίσως ελληνικής καταγωγής). Ο Στέφο και εγώ αλληλοαποκαλούμαστε ξαδέλφια, κι’ας μην είμαστε καθόλου σίγουροι για τη χαμένη συγγένεια. Δηλώνει αδιάφορος για την οποιαδήποτε συγγένεια με τον Μεγαλέξανδρο και απογοητευμένος από τα εθνικιστικά κολλήματα που χωρίζουν γείτονες, συγγενείς και παλιούς φίλους. Το ίδιο κι’εγώ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Θυμήθηκα τον ίσως ξάδελφό μου Στέφο, γιατί σήμερα διάβασα το εξαιρετικό τεύχος του περιοδικού «Αρχειοτάξιο» των ΑΣΚΙ (Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας). Έχει τίτλο «Αποτυπώσεις του Μακεδονικού Ζητήματος» και αναλύει με ψυχρό και μοναδικά αμερόληπτο τρόπο τα μίση, τα πάθη και τους εθνικισμούς που τσάκισαν την Καστοριά και τη Φλώρινα, με αποκορύφωμα τα χρόνια του εμφυλίου. Φοβερές ιστορίες καταπίεσης όσων μιλούσαν αυτή την «άλλη» γλώσσα με την υποστήριξη του κράτους, τραμπουκισμοί από τις ένοπλες ομάδες της κάθε πλευράς, η καταλυτική εμπλοκή του ΚΚΕ, της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο και της Βουλγαρίας, ο κόσμος που έφυγε.

Ιστορίες για μακεδόνες που δυστυχώς σβήστηκαν, ή ίσως ποτέ δεν γράφτηκαν στη συλλογική μνήμη. Ιστορίες πονεμένες που αν δεν τις μάθουμε όλοι, ίσως επαναληφθούν. Γιατί η ιστορία που δεν μαθαίνεται, επαναλαμβάνεται.

Αιολική πρόκληση

2009-11-01T00:51:00.000-07:00

Πήρα αυτή την προκλητική φωτοσοπιά, από ΤΑ ΝΕΑ της Τρίτης 27 Οκτωβρίου. Τα Μετέωρα, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και προστευόμενο τοπίο, τριγυρισμένα με αιολικά και οι στέγες των μοναστηριών καλυμένες με φωτοβολταϊκά.

Τεράστια πρόκληση αυτή η εικόνα, ιδίως για το κύμα αντίδρασης που εμποδίζει την επέκταση των αιολικών στην Ελλάδα και προβάλλει για επιχείρημα το σχεδόν ιερό ελληνικό τοπίο που πρέπει να μείνει ανέπαφο. Αυτό το ελληνικό τοπίο που όμως προτιμάμε να ξεχνάμε πως δεν είναι ανέπαφο, αλλά διαρκώς συνδιαμορφωμένο από τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο που είτε ως κτηνοτρόφος, είτε ως γεωργός, είτε ως αρχιτέκτονας έχει βάλει ένα χεράκι στα μέρη που θαυμάζουμε σήμερα. Όπως τα Μετέωρα, που δεν είναι μόνο ψηλοί και εντυπωσιακοί βράχοι, αλλά και κτίρια. Τα Μετέωρα που στη συνέχεια των τουριστικών φωτογραφιών που ποτέ δεν βλέπουμε ατενίζουν την απαίσια Καλαμπάκα.

Από τότε που πρωτοείδα τις ανεμογεννήτριες, πολύ πριν μπω στο πετσί της μάχης για την κλιματική αλλαγή, τις κατάλαβα ως σύγχρονο αρχιτεκτονικό θαύμα. Μόνο αισθητικά, γυμνές από την αναμφισβήτητη ενεργειακή χρησιμότητά τους. Στην προκλητική εικόνα, οι λευκές γραμμές των πυλώνων τρέχουν παράλληλα με τους ψηλούς βράχους των Μετεώρων. Και, εντελώς προσωπικά, η εικόνα αυτή δεν με χαλάει καθόλου.

Ξέρω, ξέρω, κάποια τοπία πρέπει να μείνουν ως έχουν, σε έναν φυσικό χώρο που έτσι κι'αλλιώς ποδοπατείται καθημερινά. Ξέρω, οι ανεμογεννήτριες ξεπουπουλιάζουν σπάνια πουλιά. Ξέρω, πολλοί αιολικάδες είναι μεγαλοκαρχαρίες της ενέργειας και δεκάρα δεν δίνουν ούτε για την κλιματική αλλαγή, ούτε για το τοπίο. Ξέρω επίσης, ότι οι ανεμογεννήτριες δεν στειρώνουν τις κατσίκες, ούτε απειλούν με εξάλειψη κανένα είδος πουλιού, σε αντίθεση με την κλιματική αλλαγή και την καταστροφή των βιοτόπων τους. Και ξέρω επίσης καλά ότι λύσεις υπάρχουν για όλα τα προβλήματα, αλλά για την κλιματική αλλαγή οι λύσεις είναι κουκιά μετρημένα: γενναία εξοικονόμηση, γενναίες ανανεώσιμες και στοπ στην αποδάσωση.

Στην εικόνα αυτή, τα Μετέωρα είναι "πειραγμένα". Η εικόνα είναι ψεύτικη και απίθανη, αφού ποτέ δεν θα σηκωθούν αιολικά ούτε εκεί, ούτε στην Ακρόπολη, ούτε σε κανένα μνημειακό τοπίο. Η εικόνα αυτή είναι απλά μια πρόκληση για τις αισθήσεις και τις συνειδήσεις μας!

Η αριστερά της μη-βίας

2009-10-29T02:38:00.000-07:00

Είχα μεγάλο καημό με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ γύρω από τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Στάση που θεωρούσα μελανζέ, δηλαδή καθόλου καθαρή και μάλλον υποστηρικτική προς τη βία διαφόρων ομάδων που δήλωναν «αριστερές».

Την περασμένη Πέμπτη όμως, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε, για πρώτη ίσως φορά, για την αριστερά της μη-βίας και τόνισε ότι «Εμείς είμαστε η αριστερά της μη βίας. Τη βία την απεχθανόμαστε. Αναμετρούμαστε ιδεολογικά και πολιτικά με όσους την επιλέγουν ως μέσω άσκησης πολιτικής.» Αντίστοιχη καταδίκη στη βία, με άλλη όμως αφορμή, εξέδωσαν και οι Οικολόγοι Πράσινοι, που είχαν επίσης κρατήσει μπερδεμένη στάση τον προηγούμενο Δεκέμβρη.

Επειδή όμως η αριστερά κρίνεται και στους δρόμους, το κρίσιμο τεστ θα δοθεί σε λίγες βδομάδες.

υ.γ Το πολύ ωραίο σκίτσο είναι του Banksy

Προσωπικοί αγώνες για μια άλλη κοινωνία, κάπου αλλού

2009-10-23T01:10:00.000-07:00

O Έφι Μπρένερ θα εκτίσει τις πρώτες δέκα μέρες της ποινής φυλάκισής του, απλώς επειδή δεν έκανε τίποτα. Η Ορ Μπεν-Νταβίντ βρίσκεται υπό κράτηση, επειδή και εκείνη δεν δέχθηκε να κάνει τίποτα.

Αυτοί οι δυο δεκαοχτάχρονοι, μαζί με πολλούς άλλους νέους ισραηλινούς, έστειλαν στον κόσμο μια ανοιχτή επιστολή και γράφουν:

«Γεννηθήκαμε σε μια πραγματικότητα κατοχής και πολλοί από τη γενιά μας τη βλέπουν σαν «φυσική» κατάσταση. Στην ισραηλινή κοινωνία εννοείται πως στα δεκαοκτώ, κάθε νέος και νέα θα αναλάβει στρατιωτική υπηρεσία. Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε την αλήθεια – η κατοχή είναι μια ακραία κατάσταση, βίαιη, ρατσιστική, απάνθρωπη, παράνομη, μη-δημοκρατική και ανήθικη, που απειλεί τη ζωή και για τα δυο έθνη. Εμείς έχουμε μεγαλώσει με τις αξίες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης και δεν μπορούμε να δεχτούμε την κατοχή».

Σε μια άλλη γωνιά του Τελ Αβίβ, ο Εζρά Ναουί καταδικάστηκε σε ένα μήνα φυλάκιση, επειδή προσπάθησε να σταματήσει μια στρατιωτική μπουλντόζα που γκρέμιζε φτωχογειτονιά παλαιστινίων. Αν και τα βίντεο που τραβήχτηκαν δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Ναουί δεν χτύπησε αστυνομικό, το δικαστήριο «πείστηκε» από τις μαρτυρίες ισραηλινού συνοριοφύλακα που δήλωσε το αντίθετο. Και έκρινε αθώους τους ισραηλινούς αστυνομικούς που στο ίδιο βίντεο φαίνονται να κτυπούν την άοπλη και φοβισμένη οικογένεια, καθώς «δεν προκάλεσαν πραγματική ζημιά».

Το ξανάπαμε, η εξουσία διαφθείρει. Και η εξουσία που συνοδεύεται από νόμιμη οπλοφορία διαφθείρει ακόμα περισσότερο. Ελπίζω οι πρόσφατες εξελίξεις στην ΕΛΑΣ που είχε ξεφύγει σε άκρα να δείχνουν πως ίσως κάτι αλλάζει.

Μια ταινία κατά της χαζομάρας

2009-10-20T11:18:00.000-07:00

Η ταινία "The age of stupid" μιλάει για την κλιματική αλλαγή. Ελάτε να τη δείτε στην ειδική εκδήλωση που οργανώνουν οι "αδελφές" οργανώσεις WWF και Greenpeace.

Κάνοντας μια στάση στον αγκαθωτό δρόμο προς την Κοπεγχάγη, οι δυο οργανώσεις δίνουν αύριο το μεσημέρι κοινή συνέντευξη τύπου, στην οποία θα παρουσιάσουν την ιδεατή συνθήκη για την κλιματική αλλαγή. Τη συμφωνία που θα θέλαμε να δούμε από την καυτή διεθνή διάσκεψη του Δεκεμβρίου. Αύριο, 21 Οκτωβρίου, στις 12.00, στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23).

Ένα ζευγάρι παπούτσια για πολλές οικολογικές κλωτσιές

2009-10-19T23:31:00.000-07:00

Όταν τίποτα δεν γίνεται για το περιβάλλον, κάποιοι είναι πολύ ευτυχισμένοι. Το παίζουν οικολόγοι εκ του ασφαλούς, ταμπουρώνονται πίσω από την αν-οικολογία εκείνων που κανονίζουν την τύχη μας και πουλάνε πολλή πρασινάδα. Μέχρι να τρομάξουν πως γυρνάει ο τροχός και μπορεί να τους πατήσει τον κάλο.

Και έτσι, μια καθόλου συνηθισμένη γυναίκα, εκτός κομματικής κληρονομιάς και έμπειρη περιβαλλοντολόγος και όχι άσχετη πολιτικάντισσα, μια νέα υπουργός "τα ακούει" επειδή φοράει το ίδιο ζευγάρι παπούτσια, τζιν και όχι πενήντα διαφορετικά ταγέρ, ενώ κυκλοφορεί με ένα παλιό αυτοκίνητο. Και μάλιστα όταν «αυτή» δεν κάτσει στα αυγά της, αλλά μιλήσει για έργα ταμπού, όπως η χάραξη της Πύργου -Τσακώνας και των αυτοκινητοδρόμων Αττικής, ε τότε της αξίζουν πρωτοσέλιδα κόλαφοι, ώστε να απολογηθεί για το ντύσιμο, τα παπούτσια και το φτηνό αυτοκίνητό της!

Κάπου διάβασα ότι το απίστευτο κυριακάτικο πρωτοσέλιδο της «Πρώτο Θέμα» ήταν προειδοποιητική βολή μεγάλου κατασκευαστικού κολοσσού εναντίον της Τίνας Μπιρμπίλη. Θυμάμαι βέβαια ότι προεκλογικά, η ίδια έγκριτος εφημερίς είχε κολακεύσει με διθυράμβους για το «αντισυμβατικό» του ντύσιμο, τη λατρεία στο τζιν και την απέχθεια προς τις γραβάτες, έναν υποψήφιο του ίδιου κόμματος στην Αθήνα.

Χθες που διάβασα το άρθρο, θυμήθηκα τη Νάνσι Σινάτρα και άλλαξα λίγο τα λόγια της, ελπίζοντας πως τα παπούτσια της υπουργού θα πατήσουν βαριά εκεί που πρέπει:

«These shoes are made for walking, and that's just what they'll do, one of these days these shoes are gonna walk all over you….”

Το κρατικό αυτοκίνητο του λαού

2009-10-14T11:50:00.000-07:00

Σε έναν άλλο πιθανό κόσμο, έρχεται ένας υπουργός και σου λέει: "σφίγγουμε τα ζωνάρια, ένεκα η λιτότης. Για πρωτοτυπία, εγώ δεν αρχίζω το σφίξιμο από τους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά από τα δεκάδες χιλιάδες κρατικά αυτοκίνητα που κυκλοφορούν δώθε κείθε για ψύλου πήδημα, καίνε τα μαλλιά τους, ξερνάνε βρώμα στα μούτρα μας και παραείναι πολλά".

Κι'εσύ που είσαι αντιπολίτευση εδώ, στον δικό μας πραγματικό και μάταιο τούτο κόσμο, τι του απαντάς; Μα φυσικά ότι απάντησε το ΚΚΕ στον Υπουργό Οικονομικών! Ότι δηλαδή "Με κόλπα και με αμφίβολης αξίας εξαγγελίες για τα κρατικά αυτοκίνητα, η κυβέρνηση επιχειρεί να στρέψει την προσοχή του λαού στη διαχείριση των «ψιλών» του ταμείου, κι όχι στη μεγάλη ληστεία των εργαζομένων από όλα τα τμήματα της πλουτοκρατίας".

Γιατί οι 2,6 εκατομμύρια ημερήσιες μετακινήσεις κρατικών οχημάτων σε σύνολο 6,5 εκατομμυρίων στο Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελούν λαϊκό κεκτημένο και αναφαίρετο δικαίωμα του έλληνα δημοσίου υπαλλήλου!

Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

Παράδοση περιβάλλοντος

2009-10-07T23:51:00.000-07:00

Παραδόθηκαν και επίσημα χθες οι πολιτικές από τους προηγούμενους στους επόμενους. Και εμείς από τηλοψίας χαιρετίσαμε πολιτικούς αφέντες που βλέπαμε τόσα χρόνια στα σόου των 8 να δικαιολογούν τα μάλλον αδικαιολόγητα, για την κρίση που δεν αντιμετώπισαν και τελικά τους έκανε μια χαψιά.

Είδαμε και τον ιστορικό πλέον τελευταίο ΥΠΕΧΩΔΕ να αποχαιρετάει το αταίριαστο ζευγάρι «περιβάλλον και δημόσια έργα» που τώρα παίρνει επιτέλους διαζύγιο και ταυτόχρονα να δακρύζει για την πολιτική καριέρα που αποφάσισε να κλείσει, μετά τη συντριβή της παράταξής του και με δική του ευθύνη. Έκλεισε μάλιστα την ιστορική του πορεία στην περιβαλλοντική πολιτική με ένα μνημειώδες απόφθεγμα: «η μόδα της υπερβολής στα περιβαλλοντικά θέματα δεν είναι ο καλύτερος οδηγός για να αντιμετωπίσετε τα μεγάλα προβλήματα και τα μεγάλα θέματα»!

Ο Γιώργος Σουφλιάς παρέδωσε το ποδοπατημένο και κατατσακισμένο περιβάλλον σε μια πολλά υποσχόμενη, πανέξυπνη και δουλευταρού τεχνοκράτισσα, που δεν προέρχεται από την πολιτική, αλλά εδώ και κάποια χρόνια ζει την πολιτική εντός, εκτός και επί τα αυτά. Μια νέα γυναίκα που βρίσκεται πίσω από όλο το κεφάλαιο "πράσινη ανάπτυξη" του ΠΑΣΟΚ, αλλά τώρα μπήκε και μπροστά! Η Τίνα Μπιρμπίλη, η μεγάλη έκπληξη της γκραν γκινιόλ βραδιάς μέχρι την ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης, «το’χει» το περιβάλλον. Και μαζί με υφυπουργό που επίσης έχει δείξει περιβαλλοντική δουλειά και γενικό γραμματέα από τους καλύτερους επιστήμονες στα θέματα κλιματικής αλλαγής, είναι σίγουρα το πιο γερό τημ που ανέλαβε ποτέ την πολιτική ηγεσία του περιβάλλοντος στην Ελλάδα.

Δεν είναι εύκολα τα πράγματα για το νέο υπουργείο, ειδικά όταν πρέπει να κάνει παρέα με την ενέργεια, έναν άλλο γιγάντιο τομέα με δυσθεώρητα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα. Αν στη δεκαετία του ’80 το μεγάλο ζητούμενο στην Ελλάδα ήταν τα δημόσια έργα, τώρα το μεγάλο ζητούμενο είναι η ενέργεια. Ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια του δικτύου είναι οι δυο τεράστιες συνιστώσες του πολιτικού γίγαντα που λέγεται «ενέργεια», ενώ η κλιματική αλλαγή είναι η νέα, ανερχόμενη αλλά πολιτικά ακόμα ανίσχυρη διάσταση που επιβάλλει τον περιβαλλοντικό συγχρωτισμό της ενεργειακής πολιτικής. Μια τεράστια πρόκληση λοιπόν είναι το νέο υπουργείο να μην εξελιχθεί στο παλιό ΥΠΕΧΩΔΕ, απλά με άλλο όνομα και με την ενέργεια να καταπίνει οτιδήποτε περιβαλλοντικό.

Όπως και να’χει, οι ελπίδες μας είναι στα χέρια της χαριεστάτης νέας υπουργού. Δανείστηκα λοιπόν έναν χρυσοκίτρινο κρόκο από τον ΝΙΚ και της τον προσφέρω με ηλεκτρονικές ευχές για καλή αρχή!