ΑΒΙΑΣΤΑ

Χωρίς ν' ανοίξει ρουθούνι;

2012-05-16T00:16:00.000-07:00

Το '81, κάποιος έταξε ότι θα βγάλει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, θα κοινωνικοποιήσει όλες τις προβληματικές επιχειρήσεις και θα δώσει λεφτά στον λαό. Μάς άρεσε και τον ψηφίσαμε. Το ίδιο έλεγε για πολλά χρόνια. Δεν μάς έβγαλε από το ΝΑΤΟ, αλλά λεφτά δανείστηκε και μάς έδωσε. Λεφτά έταξαν και όλοι οι επόμενοι και μάς άρεσαν και τους ψηφίζαμε.

Το 2009 ο γιος μάς είπε ότι λεφτά υπάρχουν και θα μάς τα δώσει. Μάς άρεσε και τον ψηφίσαμε. Σε λίγο βγήκε και μάς είπε ότι τελικά λεφτά ποτέ δεν υπήρχαν και πρέπει να τα δώσουμε πίσω γιατί τα ζητάνε όσοι μάς τα δάνειζαν. Για πρώτη φορά ακούσαμε μια αλήθεια, βέβαια λίγο πριν τη βουτιά στο κενό. Και μάς μαυροφόρεσε με ένα άθλιο Μνημόνιο δυσίατου πόνου. Και όλοι αυτοί που ψηφίζαμε για να μάς κακοκυβερνήσουν τόσα χρόνια, σταμάτησαν να μάς αρέσουν και καλά κάναμε που δεν τους ψηφίσαμε.

Τώρα κάποιοι μάς λένε ότι θα μας βγάλουν από το Μνημόνιο, σχεδόν χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, θα μείνουμε όμως στο ευρώ, θα αλλάξουμε την Ευρώπη και ίσως τον κόσμο, θα πάρουμε πίσω όσα λεφτά δεν υπήρχαν και κάτι απροσδιόριστο θα εξυγιάνει την οικονομία. Ότι γουστάραμε και το '81 δηλαδή. Μάς αρέσουν και τους ψηφίζουμε.

H εκλογική ιστορία κάνει κύκλους, αλλάζοντας μόνο τα ονόματα. Ναυτία...

Bailout Greece, not the banks!

2011-10-02T02:48:00.000-07:00

Εκστρατεία του δικτύου ηλεκτρονικού ακτιβισμού Avaaz, με στόχο τη σύνοδο των υπουργών οικονομικών της Ευρωζώνης. Αρχικός στόχος ήταν οι 100.000 υπογραφές και σε μια μέρα ανέβηκε στις 350.000! Όχι, οι λιγότερες υπογραφές είναι από Ελλάδα. Οι περισσότερες είναι από Ιταλία και Γαλλία...

Κατά της βίας

2011-10-01T22:53:00.000-07:00

2 Οκτωβρίου - Παγκόσμια ημέρα κατά της βίας

Αλληλεγγύη

2011-09-17T02:45:00.000-07:00

Πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν ήταν ποτέ η δηλωμένη εργασία και περιουσία. Ήταν η αδήλωτη, η «μαύρη». Η οικονομία που συναλλάσσεται ιδιωτικά, σε σπίτια, κρύπτες και παράβυστα. Από τσέπη σε τσέπη και λογαριασμό σε λογαριασμό, με φακελάκια ή μέσα σε κούτες από πάνες…

Η «ειδική εισφορά αλληλεγγύης» δεν χτυπάει το πραγματικό χρήμα της οικονομίας, χτυπάει μόνο αυτό που «βλέπει». Το καθαρό και δηλωμένο. Το νόμιμο και αυτό που ήδη φορολογείται. Την «αλληλεγγύη» υποχρεώνεται να τη δείξει ο νόμιμος, ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματός του και την οικογενειακή και περιουσιακή του κατάσταση, προς ποιον; Άγνωστο…

Και όταν όλοι γνωρίζουμε τη μαύρη οικονομία που συνεχίζει να συναλλάσσεται απτόητη, τι ακριβώς μας λέει το Υπουργείο Οικονομικών; Κάτι περίπου «αν δεν το δηλώσεις, μπορείς να το σώσεις» και να σωθείς; Κάτι τέτοιο, αλλά δεν το πιάνω ακριβώς…

Ματωμένοι ιππότες της πολιτικής βίας

2011-07-31T04:52:00.000-07:00

Ήταν τέτοιο το σοκ, που δεν μπόρεσα να γράψω τίποτα όταν συνέβη. Όχι ότι τιμώ πολύ το μπλογκ μου τώρα τελευταία, αλλά όταν ένας πολιτικά ανώμαλος σκοτώνει τόσους ανθρώπους, δεν μπορείς απλά να μένεις σοκαρισμένος, αν δηλώνεις πολέμιος της βίας.

Διάβασα όμως τη διακήρυξή μίσους των 1.518 σελίδων, σκάλισα πολλή φιλολογία για την οργάνωση μασονικών ταγμάτων και τους εκτός εποχής ιππότες ναών και αγίων και κατέληξα στα εξής:

Είχαμε συνηθίσει στην ακροαριστερή τρομοκρατία, που όμως δεν μας έχει συνηθίσει σε μαζικά χτυπήματα, αλλά σε στοχευμένες επιθέσεις, με πολλές φονικές αστοχίες και κινδύνους για «αμάχους».
Ο ανοδικός αναβρασμός της τρομοκρατικής ακροδεξιάς στην Ευρώπη φαινόταν εδώ και καιρό. Απλά δεν έχει εκδηλωθεί τώρα τελευταία. Στην Αμερική όμως δίνει κατά καιρούς μαζικά χτυπήματα.
Οι μεγάλες εθνικές ιδέες, ο παγγερμανισμός, ο πανσκανδιναβισμός, ο παντουρκισμός, ο πανσλαβισμός (αλλά και ο καθ’ ημάς ελληνικός εθνικισμός) δεν έχουν πεθάνει. Κοιμούνται σε περιόδους αφθονίας και ξυπνούν με απρόβλεπτες εκρήξεις σε περιόδους κρίσης.
Είτε ήταν οργανωμένος ο συγκεκριμένος φονιάς είτε όχι, η πολιτική βία που πρεσβεύει είναι μαζική, τυφλή και σπρώχνει την ανόρθωση πολιτικών συστημάτων που (ήθελα να πιστεύω πως…) αποτελούν ιστορία φρίκης, τουλάχιστον για την Ευρώπη.
Καμία δημοκρατική νομιμοποίηση δεν μπορεί να στηρίξει οποιασδήποτε προέλευσης πολιτική βία.
Καμία μορφή βίας, δεξιά ή αριστερή, δεν αποτελεί πολιτική πρόταση για μια καλύτερη κοινωνία.

Δανείστηκα τη ματωμένη παλάμη είναι από εδώ.

Χρονικό (άλλης) μιας παράλογης σύλληψης

2011-06-30T23:53:00.000-07:00

Προχθές το βράδυ, ο Μιχάλης πήρε το ποδήλατό του και έφυγε από το γραφείο του για να πάει σπίτι. Η Αθήνα ήταν πνιγμένη στα χημικά που η Αστυνομία έριχνε αδιακρίτως. Λίγα λεπτά αργότερα, κάπου στη Διον. Αρεοπαγίτου, έκαναν ντου τα ΜΑΤ. Χτύπησαν κόσμο και καφετέριες, έριξαν χημικά παντού, έβρισαν και γενικά έβγαλαν το άχτι τους.

Είδαν κάπου και τον Μιχάλη, νέο παιδί, με σακίδιο, φουντωτό μαλλί, ξέρετε, prima facie ύποπτο… Τον κυνήγησαν και τον στρίμωξαν σε μια καφετέρια. Αυτόπτης μάρτυρας είπε πως ο Μιχάλης ανέβασε τα χέρια για να καλύψει το κεφάλι του, ξέρετε… αντίσταση κατά της αρχής. Είπε και ότι φώναζε «δεν έκανα τίποτα, δεν έκανα τίποτα», ξέρετε… εξύβριση. Του κλωτσούσαν το ποδήλατο και τον χτυπούσαν παντού για κάποια λεπτά, πριν τον χώσουν στην κλούβα και τον οδηγήσουν στη ΓΑΔΑ. Ο Μιχάλης ευτυχώς πρόλαβε να στείλει ένα sms σε συνάδελφό του.

Οι κατηγορίες που τον βαραίνουν είναι αντίσταση κατά της αρχής, διατάραξη δημόσιας ειρήνης και απόπειρα βιαιοπραγίας κατά οργάνων της τάξης. Το εντελώς ανήκουστο όμως είναι ότι βρέθηκε αστυνομικός να καταθέσει ότι είδε τον Μιχάλη μιάμιση ώρα πριν τη σύλληψη, να πετάει πέτρες κάπου στην Αμαλίας. Στην πραγματικότητα, ο Μιχάλης εκείνη την ώρα ήταν στο γραφείο του, κάπου στο τέρμα της Φιλελλήνων.

Όπως οφείλεται στον κάθε άδικα κατηγορούμενο, συνάδελφο ή φίλο, σηκώθηκε μεγάλη αντίδραση από την περιβαλλοντική οργάνωση στην οποία δουλεύει ο Μιχάλης. Οι συνεργάτες του που τον είδαν στην Ευελπίδων έμαθαν και για κάποιον άλλο συλληφθέντα που έφαγε τόσο ξύλο, ώστε η ΕΛΑΣ δεν τον παρουσίασε στην Ευελπίδων, μιας και δεν ήταν πολύ εμφανίσιμος… Έμαθαν και για άλλους που δεν πρόλαβαν να στείλουν sms σε φίλους και συγγενείς και ίσως κανένας να μη γνώριζε πού βρίσκονται…

Ο Μιχάλης είχε την τύχη να δουλεύει σε περιβάλλον που νοιάζεται τους ανθρώπους και θα κινήσει γη και ουρανό για να τον βγάλει από κει μέσα. Είχε την τύχη να δει φίλους που του συμπαραστέκονται στην εντελώς ξεκάρφωτη και απρόκλητη περιπέτειά του. Άλλοι δεν έχουν αυτή την τύχη. Τι γίνεται με αυτούς;

Δείτε: Ανακοίνωση WWF για τον Μιχάλη
tvxs για τον Μιχάλη

Θύματα

2011-05-15T02:20:00.000-07:00

Το νωπό φευγιό τους αδειάζει μια κοινωνία που πια σκοτώνει για ένα σχετικό τίποτα: Άγνωστος μετανάστης, Μανώλης Καντάρης, Γιώργος Σκυλογιάννης, Γιάννης Ευαγγελινέλης, Παρασκευή Ζούλια, Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Επαμεινώνδας Τσακάλης, Χαμί Νατζαφί, Αλέξης Γρηγορόπουλος, σίγουρα και άλλοι...

Τα σημάδια τους είναι για πάντα η μαύρη μνήμη μιας απλωμένης οργής για τον "εχθρό" άλλο: Περικλής Μανιάτης, Διονυσία Σαραφάδη, Αλέξανδρος Πετρόφ, Γιάννης Καυκάς, Κωνσταντίνα Κούνεβα, πολλοί άλλοι ακόμα, όλοι εμείς οι υπόλοιποι...

2011-02-07T03:33:00.003-08:00

για τη σημερινή μέρα δράσης κατά του φόβου!
http://grfear.blogspot.com/

Και μετά τον φόβο, τι;

2011-02-06T22:33:00.000-08:00

Στις παιδικές μου διακοπές, στη Χαλκιδική, φοβόμουν κυρίως τα πιράνχας, τους λευκούς καρχαρίες και τα αυγουστιάτικα μπουρίνια. Φυσικά, πιράνχας και καρχαρίες δεν κολυμπούσαν εκεί, αλλά στο πανί του καλοκαιρινού σινεμά του χωριού. Φλερτάραμε όμως τα πιτσιρίκια με τα όρια του φόβου μας και βλέπαμε ταινίες τρόμου, για να καταλήξουμε το πρωί να κολυμπάμε στα ρηχά και πάλι να κοψοχολιαζόμαστε από τις υποθαλάσσιες επιθέσεις του ξαδέλφου μου.

Τριάντα χρόνια μετά και έχω εδώ και χρόνια ξεπεράσει τελείως τους φόβους μου για τα αρπακτικά και τις αγριάδες της φύσης. Δεν ήταν δύσκολο: απλά τα γνώρισα…

Φόβος: βασικό συναίσθημα απέναντι σε μια απειλή, γιος του Άρη και της Αφροδίτης και θεός του πανικού, δορυφόρος του Άρη

Phobos: Πειραματικό πυρηνικό πρόγραμμα, σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα, αμερικάνικο πολεμικό πλοίο, πολεμιστής σε κόμιξ…

Τριάντα χρόνια μετά, οι φόβοι μεταλλάχθηκαν. Φοβάμαι πολύ τα μπουρίνια της μανιοκαταθλιπτικής δικής μας κοινωνίας. Φοβάμαι κάτι υπανθρώπινα αρπακτικά που αναπαράγονται στη μήτρα της κάθε εξουσίας. Φοβάμαι και τις εκπλήξεις του πλανήτη που αλλάζουμε.

Αυτούς τους φόβους δύσκολα τους παλεύεις, γιατί δεν μπορείς να τους γνωρίσεις.

Τρόμος 2007: το κοντέρ των νεκρών και των στρεμμάτων από καμένα δάση

Τρόμος 2008: η εικόνα του δολοφονημένου παιδιού και ο καπνός της Αθήνας που κάηκε

Τρόμος 2009: όταν γαζώθηκε από παντού η Γάζα

Τρόμος 2010: ο καταστροφικός λογαριασμός μιας ξιπασμένης Ελλάδας

Θέλω να πιστεύω πως πολεμάω τον φόβο! Για να μην έχει κανένας εξουσία πάνω μου.

Και αν νικήσω τους φόβους μου; Φοβάμαι να σκεφτώ την απόλυτη ελευθερία μου…

υ.γ. Άλλοι σύμμαχοι στον σημερινό πόλεμο κατά του φόβου είναι εδώ! Και η φωτο είναι από εδώ.

Κάνε μου λιγάκι μμμ...

2010-12-20T12:12:00.000-08:00

Η Βασίλω επαγγέλεται ότι καθαρότερο βάζει ο νους: είναι καθαρίστρια. Εξηντάρα, ταλαίπωρη και αναγκεμένη από το μεροκάματο της σκάλας και της σφουγγαρίστρας. Οικονομικά εξαρτημένη από τα μέσα μεταφοράς που με μια σχετικά φθηνή κάρτα την πάνε και τη φέρνουν στο Μπραχάμι από τη δουλειά. Ήταν σήμερα στο λεωφορείο και μετρούσε τα μεροκάματα που έχασε σε ταξί και ακυρώσεις, αυτές τις μέρες με τις απεργίες και τις στάσεις εργασίας.

Στην Αθήνα που παραμένει στολισμένη με τα βρώμικά της, οι απεργίες των μεταφορικών πρόσθεσαν χάος, φασαρία, αέρια βρώμα, οργή και αδικία. Αδικία, γιατί μπορεί εγώ να περπατάω μια ώρα μέχρι το γραφείο μου, μπορεί ο γείτονας να κατεβαίνει Ομόνοια με το αυτοκίνητό του και η παλιά συμμαθήτρια να πληρώνει ταξί κάθε μέρα χωρίς να φαληρίσει. Καμία Βασίλω όμως δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν είναι μόνο περιβαλλοντική αναγκαιότητα και σίγουρα όχι πολυτέλεια μιας χορτασμένης κοινωνίας. Είναι μια πολύ σημαντική κοινωνική παροχή.

Όμως, όπως η κρίση απλώνεται άνισα, έτσι και τις δίκαιες ή άδικες διεκδικήσεις του σχεδόν οποιουδήποτε τις χρεώνεται η κάθε Βασίλω που δεν έχει στον ήλιο μοίρα.

Αθήνα, σήμερα...

2010-12-15T12:38:00.000-08:00

Ώρα 10:11 και στο μετρό κάποια φοβάται την ιδέα της βροχής...
Ή πάει στην πορεία ;

Μεσημεράκι βροχερό στην Αμαλίας.
Kρυφτούλι και κυνηγητό, αλλά με αληθινές φωτιές και χημικά...

Νωρίς το απόγευμα στη Βουκουρεστίου και Σταδίου.
Παρατημένο σακίδιο πλημμυρισμένο στο κόκκινο και σταγονίτσες στο πλακόστρωτο.
Μπογιά ή αίμα;

Κάψτε, σπάστε, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε!

Όχι... πάει η ανακύκλωση!

Σώθηκε τουλάχιστον η ανακύκλωση στη γειτονιά μου
και περιμένει (μέρες) τον εκλογικώς ηττηθέντα δήμαρχο να την αξιοποιήσει

Κομποστιανή υπερπαραγωγή!

2010-11-24T22:35:00.000-08:00

Συνεχίζεται ο χαμός στις γλάστρες, όπου θάβουμε φλούδια, τσόφλια, σπόρια και ότι άλλο ωμό τύχει. Προχθές είπαμε να ξεριζώσουμε κάτι τεράστιες πρασινάδες, για να δούμε τι ρίζα έχουν. Και βγάλαμε μια ρέβα τεραστίων διαστάσεων! Μαζί με καμιά πενηνταριά σαλιγκάρια όλων των μεγεθών και κάτι έντομα που νομίζουν ότι είναι πασχαλίτσες. Δεν είμαι σίγουρη, αλλά θυμάμαι ότι εκεί είχα χώσει κάτι απομεινάρια από ραπανάκια...

Νέα αθηναϊκή αρχή

2010-11-21T06:02:00.000-08:00

Τελικά κανένας αθηναίος δεν άλλαξε πόλη. Η πόλη άλλαξε δήμαρχο! Και ελπίζει...

Μιας και όλοι έχουν ιδέες και οδηγίες για τη νέα αθηναϊκή αρχή, ας ρίξουμε άλλη μια. Που αφορά τα βρώμικα πάρκα και τις πλατείες, τους φύλακες που δεν έχουν, την κοινωνική συμμετοχή που δεν υπάρχει και τα ΚΑΠΗ που έχουν γίνει (σίγουρα πολύτιμα) απλά καφενεία.

Στο πρότυπο λοιπόν του "σχολικού τροχονόμου", θα είχε αξία η δημιουργία θεσμού "επιτηρητών ελεύθερων χώρων". Με συντονισμό από τα τοπικά ΚΑΠΗ, τα μέλη τους μπορούν να αναλάβουν εθελοντικά συγκεκριμένα καθήκοντα επιτήρησης των πλατειών, σύνταξης ημερήσιας αναφοράς για την κατάσταση και τα προβλήματα και ενημέρωση των επισκεπτών για τη φροντίδα του χώρου και την αξία της προστασίας του περιβάλλοντος της πόλης. Προϋποτίθεται βέβαια ότι κάποιος θα παραλαμβάνει τις αναφορές και θα φροντίζει να διορθωθούν τα προβλήματα...

Καλά, σίγουρα ιδέες υπάρχουν πολλές και πολύ καλές. Ευτυχώς, υπάρχει ακόμα Αθήνα για να δοκιμαστούν. Αν ακουστούν.

Η φωτο είναι από http://www.gkaminis.gr/

Ψηφίζω

2010-11-10T23:54:00.000-08:00

Όχι όσους αξίζουν στους αθηναίους, αλλά στην Αθήνα. Ούτε εκείνους που χαζεύω στην τηλεόραση ή μου γουστάρουν για καφέ. Δεν κοκορεύομαι ότι διαμαρτύρομαι απ' το σπίτι μου, γιατί την αποχή δεν την ακούει κανένας. Ψηφίζω. Τον καλύτερο για την πόλη.

Αθηναίοι

2010-11-03T12:10:00.000-07:00

Αθηναίος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι.

Καθαρίζουν οικόπεδα, πετάνε μπάζα, σκουπίδια και παλιοσαβούρες, φυτεύουν σε χαλάσματα και περνάνε καλά στην Αθήνα. Οι atenistas "ξαναχτύπησαν" στη Ζήνωνος. Καθάρισαν και φύτεψαν ένα άθλιο οικόπεδο. Δείτε μερικές φωτογραφίες που μου έστειλε ο φίλος μου Ιάσων Κάντας.

Καταψηφίζω!

2010-10-31T11:46:00.000-07:00

Στις 7 Νοεμβρίου θα ρίξω την καταψήφο μου σε:

Όποιον ζητάει ψήφο για κόμμα ή Κυβέρνηση.

Όποιον ζητάει ψήφο μόνο για να πέσει η Κυβέρνηση.

Όποιον τάζει δουλειές, συντάξεις και εκπαίδευση και δεν λέει κουβέντα για όσα θα κάνει αν αναλάβει. Εκτός και αν στην πραγματικότητα υπόσχεται ότι θα προσλάβει όλους τους ψηφοφόρους του και θα τους βάλει και στο πανεπιστήμιο...

Όποιον πάει να με πείσει πως το μνημόνιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της σάπιας αυτοδιοίκησης.

Όποιον δεν βλέπει τα χάλια της πόλης και πάει να μας πείσει πως όλα πάνε καλά.

Όποιον μου λέει πως η λύση για τις πόλεις του μίσους είναι περισσότερο μίσος για τους παρακατιανούς.

Όποιον είναι βουτηγμένος στη βρώμα και τη δυσωδία που λυμαίνεται την αυτοδιοίκηση.

Εκλογές για τις πόλεις και τις περιφέρειες.

Τα φάγαμε!

2010-10-28T07:49:00.000-07:00

E, ναι λοιπόν! Τα φάγαμε και πολύ τα φχαριστηθήκαμε τα κομποστιανά πεπονάκια που μεγάλωσαν στις γλάστρες μας. Κιτρινότατα, ζουμερότατα, δυο πεπονάκια της μιας χούφτας το καθένα. Κρατήσαμε τα σποράκια, θάψαμε τα φλούδια και άντε, του χρόνου πάλι!

Φτου κακά χημικά!

2010-10-22T11:42:00.000-07:00

Μία πολύ χρήσιμη λίστα ηλεκτρονικής ενημέρωσης για την υγεία και το περιβάλλον, το Environmental Working Group, θυμίζει σήμερα πως όλοι έχουμε χάσει δικούς μας ανθρώπους από καρκίνο. Και γύρω μας χάνονται συνέχεια περισσότεροι. Ανεξήγητο, η κακιά η ώρα, το κακό γονίδιο ή τα αόρατα, άοσμα και άχρωμα χημικά που μας κυκλώνουν από παντού;

Σύμφωνα με την εξαιρετική έκθεση της Προεδρικής Επιτροπής για τον Καρκίνο (President's Cancer Panel): "Η Επιτροπή κατέληξε με ιδιαίτερη ανησυχία πως η πραγματικότητα του καρκίνου που προκαλείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες έχει σοβαρά υπο-εκτιμηθεί" (The Panel was particularly concerned to find that the true burden of environmentally induced cancer has been grossly underestimated).

Το EWG δίνει εξαιρετικές συμβουλές για να πετάξουμε από τη ζωή μας τη χημεία που έχει κριθεί ένοχη για καρκίνους:

1. Φιλτράρετε το νερό της βρύσης, για να σιγουρευτείτε ότι δεν πίνετε χρώμιο, αρσενικό και άλλα υποπροϊόντα της απολύμανσης του νερού (δεν γνωρίζω αν τέτοια έχουν ανιχνευτεί στο νερό της ΕΥΔΑΠ)

2. Αποφύγετε τα χημικά αντιλεκιαστικά που σώζουν τους καναπέδες, τα χαλιά και τα νεύρα της νοικοκυράς.

3. Προστατευθείτε από τον (άγριο πια) ήλιο

4. Αποφύγετε τα συμβατικά λιπαρά κρέατα και γαλακτοκομικά, μιας και τα διάφορα χημικά που καταναλώνουν τα ζώα συγκεντρώνονται στο λίπος τους

5. Αποφύγετε τα συμβατικής καλλιέργειας λαχανικά και φρούτα που κάθε άλλο παρά αγνά και αθώα είναι... Είτε προέρχονται από τα Οινόφυτα είτε από την Ηλεία, το χημικό πάει σύνεφο και χωρίς έλεγχο. Μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η ποιότητα του νερού που ποτίζει ακόμα και τα βιολογικά, αλλά τότε καλύτερα να το ρίξουμε στη δίαιτα ή να τρώμε μόνο όσα φυτρώνουν στις γλάστρες μας...

6. Στείτε στο πυρ το εξώτερο συσκευασίες από δισφαινόλη Α (ΒΡΑ) που περιέχεται στα πολυανθρακικά πλαστικά (PC7) και χρησιμοποιείται ακόμα και σε μπιμπερό. Προσέξτε επίσης και άλλα επικίνδυνα χημικά, όπως το PVC που δυστυχώς ακόμα χρησιμοποιείται ευρέως ακόμα και σε σωλήνες.

7. Χωρίς βαρεμάρα, μάθετε να διαβάζετε τα χημικά στις ετικέτες των προϊόντων που αγοράζετε. Εκτός από τα δεκάδες άγνωστα χημικά που τρώμε, υπάρχουν πολλά άλλα με τα οποία λουζόμαστε, αλειφόμαστε και ντυνόμαστε. Πληροφορίες στην αχανή βιβλιοθήκη του ίντερνετ, είτε με λέξεις-κλειδιά, είτε σε συγκεκριμένες σελίδες, όπως του WWF.

Και τέλος, εξοργιστείτε και τιμωρείστε όσους μας ταίζουν βρωμιές ή βρωμίζουν το σύμπαν γύρω μας!

Ξεκάθαρη δήλωση

2010-10-07T03:00:00.000-07:00

Χθες στη Βουλή.

Αργύρης Ντινόπουλος, βουλευτής Β' Αθηνών, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στη συζήτηση για το νομοσχέδιο «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις»:

"Το ΕΤΕΡΠΣ [σημ. που θα μετονομαστεί σε 'Πράσινο Ταμείο'] και τα εκατό εκατομμύρια ευρώ γιατί δεν τα δίνετε σε επιχειρηματίες, σε εργολάβους –μικροεργολάβοι είναι- έτσι ώστε να μπορέσετε να δώσετε μία ανάσα κάπως να βοηθήσετε την οικονομία και την ανάπτυξη; Τα έχετε παγώσει. Και μετά έρχεστε, δεν δίνετε αυτά τα λεφτά που είναι έτοιμα, ζεστά μέσα στο ταμείο σας και μας λέτε για νέους φόρους, τους οποίους θεσμοθετείτε και για το Πράσινο Ταμείο."

υ.γ. φωτο από http://www.dinopoulos.gr/default.asp?pid=15&la=1&act=gallery&gid=44&active=10. Το απόσπασμα είναι από τα ανεπίσημα πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης στην ιστοσελίδα της Βουλής.

Διαπλανητική πρέσβειρα

2010-09-29T11:24:00.000-07:00

Η εκ Μαλαισίας Δρ Μαζλάν Οθμάν είναι η νέα μας πρέσβειρα στο σύμπαν!

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτο δημοσίευμα των Sunday Times, η μέχρι πρόσφατα διευθύντρια του Γραφείου Υποθέσεων Εξωδιαστήματος (Office for Outer Space Affairs) του OHE, προήχθη στη θέση της επικεφαλής των διεθνών προσπαθειών για υποδοχή επισκεπτών από το σύμπαν... Δεν είναι γνωστό το χαρτοφυλάκιό της. Ελπίζω όμως να μας σκεφτεί και να παρακαλέσει την παμπλανητική κοινότητα για τίποτα επενδύσεις στην Ελλάδα.

Φιλοζωία

2010-09-23T07:10:00.000-07:00

Τα παλιά τα χρόνια όταν ήμουνα μικρή (πού λεγε και η αδελφή μου όταν ήταν 5), έβλεπα τα πουλάκια στα κλουβιά και σκιζόταν η καρδιά μου. Έλεγα πως μια μέρα θα τα ελευθέρωνα. Μου έλεγαν βέβαια πως δεν είναι μαθημένα στη λεφτεριά και πως το πιθανότερο είναι να φαγωθούν από κανένα γατί. Και είχαν πολύ δίκιο.

Μου πήρε μερικά χρόνια μέχρι να πήξει το μυαλό μου και να καταλάβω πως το αιχμάλωτο ζώο δεν μπορεί να ζήσει ελεύθερο. Μετά έμαθα και κάτι επιστημονικό: πως τα ζώα που έρχονται από αλλού, τα λέμε "ξενικά" και πολλές φορές κάνουν τεράστια οικολογική ζημιά όπου απελευθερώνονται. Όσοι λοιπόν τα αγαπάμε τα ζώα, ζητάμε καλές συνθήκες αιχμαλωσίας και δεν τα αφήνουμε να πεθάνουν στην πλαστή ελευθερία που έχουμε στο μυαλό μας.

Τα καημένα τα μινκ που άφησαν στο άγνωστο, κάπου στη βόρεια Ελλάδα, κάποιοι αγωνιστές ντεμέκ φιλόζωοι πριν από μερικές βδομάδες έγιναν χαλκομανίες στο οδόστρωμα, στόχος για παιδικές σφεντόνες και καταστροφή για τα κοτέτσια των γύρω χωριών. Κάποιοι είπαν ότι ήταν 50.000 τα ζώα που "ελευθερώθηκαν" από το εκτροφείο. Μάλλον απίθανο. Λιγότερα ήταν. Όπως και να'χει, ελάχιστα από αυτά είναι ακόμα ζωντανά.

υ.γ. η φωτο είναι από AP Photo/Nikolas Giakoumidis

Κομποστιανά πεπονάκια

2010-09-20T11:52:00.000-07:00

Πολλά χρόνια είναι που μού'χει γίνει εμμονή η κομποστοποίηση. Λυπάμαι τα ωραία ωμά που πετάω σε ποσότητες και ξέρω ότι μπορούν να γίνουν το καλύτερο χώμα. Όμως στο μπαλκόνι δεν χωράει κάδος κομποστοποίησης. Άσε που οι κάδοι των μπαλκονιών είναι πανάκριβοι. Αποφάσισα λοιπόν κι'εγώ να αρχίσω να τα θάβω σε μια ζαρντινιέρα που είχε ξερό χώμα και ποτέ δεν φύτρωνε τίποτα. Όλα τα ωμά, εκτός από τα ξινά, τσόφλια αυγών, ληγμένα ξερά φασόλια και ρύζια και κατακάθια καφέ, όλα κάτω απ'το χώμα. Και σε λίγες μέρες.... εγένετο χαμός! Αγρίεψε η ζαρντινιέρα με διάφορες άγνωστες πρασινάδες, πατατιές και ντοματιές.

Προχθές είδα και δυο πεπονάκια. Βγήκαν από κομμένες πεπονόφλουδες που έθαψα πριν από ένα μήνα. Μάλλον δεν θα προκάμουμε να τα φάμε, αφού βγαίνουν σε λάθος εποχή και οι γεωπονικές μου γνώσεις είναι εντελώς μινιμάλ.

H Αθήνα σήμερα

2010-09-18T11:30:00.000-07:00

Δηλώνω συνειδητή αθηναία και φαν της σαββατιάτικης βόλτας για βιβλία, καφέ και φαγητό στο Γιάντες. Σήμερα περπατήσαμε στα βρώμικα Εξάρχεια και ήπιαμε καφέ στα τραπεζάκια έξω, στο οδόστρωμα της Πανεπιστημίου που γιόρτασε μια ολόκληρη μέρα για τους πεζούς και τους ποδηλάτες. Ψυχολογική προετοιμασία για την πεζοδρόμησή της που έχει υποσχεθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και όπως ακούμε πρόκειται να ξεκινήσει μέσα στο 2011;

Οι σημερινές εικόνες είναι από την οδό Μεσολογγίου, λίγα μέτρα από το μνημείο του σκοτωμένου Αλέξη Γρηγορόπουλου και από την Πανεπιστημίου (για σήμερα μόνο) των πεζών.

Η νίκη του Ερντογάν

2010-09-15T22:32:00.000-07:00

Κάθε φορά που μιλούσα με τον Άχμετ, έναν πολύ κομψό και καλοβαλμένο γείτονα, είχα την εντύπωση πως είχα απέναντί μου έναν προοδευτικό άνθρωπο που δεν έτρωγε τα εθνικιστικά κολλήματα που βυθίζουν κάθε τόσο τις δυο χώρες σε πλημμύρες μίσους. Μέχρι που ένας τυνήσιος συνάδελφος έφερε την κουβέντα στην Κύπρο. Εκεί, είδα τον Αττίλα στην εξοργισμένη ματιά του γιου ενός ανώτερου στρατιωτικού...

Η πίστη στον στρατό ως εγγυητή της "δημοκρατίας" είναι πολύ βαθιά χωμένη στη συνείδηση του σημερινού τούρκου. Με αυτή την πίστη τα έβαλε ο "ισλαμιστής" Ερντογάν. Και τα κατάφερε μόλις προχθές.

Στην Ελλάδα, πολύ εύκολα πιστεύουμε πως ο κοστουμάτος κεμαλικός είναι πιο δημοκράτης και ασφαλής γείτονας από τον ισλαμιστή σύζυγο μιας μαντιλοφορούσας. Όσα γίνονται όμως τα τελευταία λίγα χρόνια στην Τουρκία δείχνουν πως τα πράγματα είναι αλλιώς. Πότε με το κυνήγι στρατιωτικών που ετοιμάζουν συνομωσίες, πότε με την (έστω στα λόγια ακόμα) στήριξη των δικαιωμάτων άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων, πότε με προσεκτικές συνταγματικές αλλαγές, αυτή η κυβέρνηση σιγά σιγά ξεριζώνει πολύ επικίνδυνες στρατοκρατικές αντιλήψεις.

Δεν μπορεί κανένας να μπει στο μυαλό του Ερντογάν και να δει αν όντως θέλει να φέρει δημοκρατία και ισονομία ή αν έχει σχέδιο για άλλη μια ισλαμική "δημοκρατία" από αυτές που μας φοβίζουν. Οι συνταγματικές αλλαγές όμως που έρχονται με το δημοψήφισμα είναι άλμα, για μια Τουρκία που δεν γνώρισε καμία περίοδο σοβαρής δημοκρατίας και ελευθερίας λόγου και πράξεων.

υ.γ. Το σκίτσο είναι από την ηλεκτρονική έκδοση του Economist

Εμείς καθαρίσαμε!

2010-09-13T06:21:00.000-07:00

Χθες, περάσαμε μια ωραία Κυριακή πίσω από τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Δεν προσευχηθήκαμε, αλλά καθαρίσαμε βρώμες και βοηθήσαμε να ξαναφανεί το μόνο ανοιχτό και φυσικό κομμάτι του ποταμού της Αθήνας.

Ήταν μια πολύ ωραία συνάντηση που οργανώθηκε από δραστήριους αθηναίους των περιχώρων του κοιμισμένου Ιλισού.

Πρέπει να ήταν πολύ ωραία η Αθήνα παλιά, με τον Ιλισό ανοιχτό.

υ.γ. φωτογραφίες από τον καθαρισμό μπορείτε να βρείτε στο μπλογκ της Μελίττας. Η φωτο με τον πίδακα μπροστά από τις στήλες του Ολυμπίου Διός είναι από τη σελίδα της ΕΥΔΑΠ.