Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

Φορολογική πολιτική προς το σκοτάδι

Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα προόδου της ελληνικής κοινωνίας μέσα στις λίγες πρόσφατες δεκαετίες είναι αναμφισβήτητα η άνοδος του μορφωτικού επιπέδου. Ασφαλώς μεγάλη πρόκληση είναι η εκπαίδευση παντού και για όλους. Όχι μόνο ως κοινωνική επιλογή, αλλά κυρίως ως κεντρική κρατική πολιτική.
Οδηγός για τη φορολογική πολιτική είναι η ενθάρρυνση των δραστηριοτήτων που το κράτος θεωρεί ως «καλές» και η αποθάρρυνση εκείνων που αντιμετωπίζονται ως «κακές» (tax bads, not goods).
EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Με σκεπτικό λοιπόν ότι η παιδεία αποτελεί αγαθό προς ενίσχυση, η ενωμένη Ευρώπη αποφάσισε πως από τις δραστηριότητες στις οποίες επιβάλλεται ΦΠΑ εξαιρούνται, μεταξύ άλλων, οι εκπαιδευτικές (υπό προϋποθέσεις που δεν δημιουργούν στρέβλωση στον ανταγωνισμό και δεν αποτελούν πεδίο κερδοσκοπίας).
Η επιβολή ΦΠΑ σε μερικούς από τους μη κρατικούς φορείς που προσφέρουν εκπαιδευτικές υπηρεσίες αποτελεί ξεκάθαρη κυβερνητική δήλωση πρόταξης της κρατικής εκπαίδευσης ως επιθυμητής, και υποβάθμισης της «ιδιωτικής» εκπαίδευσης ως πολυτέλειας που πρέπει να αποθαρρυνθεί.
Αντί λοιπόν να δοθεί σήμα για διαφωτισμό και παιδεία παντού και με κάθε μέσο, η πολιτική ηγεσία μιας κοινωνίας που αγωνίζεται να βγει στην επιφάνεια πιο δυνατή από μια οδυνηρή κρίση επιλέγει να κατευθύνει τις εκπαιδευτικές επιλογές και να αποθαρρύνει κάθε μορφή εκπαιδευτικών υπηρεσιών που δεν εκπορεύονται από το κράτος.
Είπε λοιπόν ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ότι από τη στιγμή που το δημόσιο προσφέρει εκπαιδευτικές υπηρεσίες, οι ομοειδείς υπηρεσίες εκτός δημόσιου θα πρέπει να φορολογούνται.
Παραδέχθηκε επίσης ότι τα διδακτικά κενά στα δημόσια σχολεία είναι μεγάλα και πως η πολιτεία δεν έχει κάνει ό,τι το καλύτερο. Αντίφαση; Ναι, προφανώς! Το γυμνάσιο όπου φοιτά ο δικός μου γιος έχει διδακτικά κενά, τα οποία οι καθηγητές τρέχουν να καλύψουν με αξιέπαινο ζήλο.

Στο γυμνάσιο διπλανής γειτονιάς υπάρχει πρόβλημα με «καπέλωμα» από χρυσαυγίτες που δημιουργούν ένα πολύ πιεστικό κλίμα. Με δεδομένο ότι υποχρεωτικά το παιδί πάει στο δημόσιο σχολείο της γειτονιάς του, πώς θεωρούμε λογικό να έρχεται μια κυβέρνηση και να αποθαρρύνει φορολογικά έναν γονιό που θέλει να επιλέξει άλλο σχολείο για το παιδί του;
Είπε επίσης ο υπουργός ότι όσοι επιλέγουν ιδιωτικά σχολεία, είναι τουλάχιστον «εύποροι». Προσωπικά γνωρίζω πολλούς μισθοσυντήρητους γονείς που στερούνται για να εξοικονομήσουν τα δίδακτρα κάποιου από τα «μικρά» σχολεία που εφαρμόζουν πρωτοποριακές εκπαιδευτικές μεθόδους και θα πληγούν από την επιβολή ΦΠΑ.
Αυτοί είναι πραγματικά στο στόχαστρο του συγκεκριμένου μέτρου. Γιατί η κυβέρνηση θεωρεί πως παιδεία είναι μόνο μια, η κρατική; Γιατί αποθαρρύνει ή ακόμα και επιτίθεται πολιτικά σε έναν γονιό που θέλει να επιλέξει άλλες εκπαιδευτικές μεθόδους, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις μικρών και πολύ καλών σχολείων ξεφεύγουν από το στενό κρατικό πρότυπο;
Είπε τέλος η κυβέρνηση ότι η επιβολή ΦΠΑ στην εκπαίδευση είναι «αναγκαίο» μέτρο, ώστε να μην επιβαρυνθεί φορολογικά το μοσχαρίσιο κρέας. Όταν η Ελλάδα απολαμβάνει ένα από τα υψηλότερα στον κόσμο ποσοστά κρεοφαγίας, και ξέρουμε πολύ καλά πλέον πως το πολύ το κρέας μόνο προβλήματα προκαλεί σε υγεία και περιβάλλον, τότε αυτό το επιχείρημα απλά τροφοδοτεί ακόμα περισσότερο το διάχυτο κατοχικό μας σύνδρομο και δεν προσφέρει καμία απολύτως υπηρεσία στην κοινωνία.
Παιδεία σημαίνει φως, καλύτερη κοινωνία, ανοιχτές διέξοδοι και λύσεις. Δεν υπάρχει κρατική και ιδιωτική παιδεία: υπάρχει μόνο Παιδεία. Και η συγκεκριμένη κυβέρνηση, με το «καλημέρα σας» ξεκινάει να σβήνει αυτό το φωτάκι που έτσι κι αλλιώς τρεμοπαίζει στην Ελλάδα.


Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, στις 26 Οκτωβρίου 2015.


2 σχόλια:

Panos Konstantinidis είπε...

Γιατί η κυβέρνηση θεωρεί πως παιδεία είναι μόνο μια, η κρατική; Γιατί αποθαρρύνει ή ακόμα και επιτίθεται πολιτικά σε έναν γονιό που θέλει να επιλέξει άλλες εκπαιδευτικές μεθόδους, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις μικρών και πολύ καλών σχολείων ξεφεύγουν από το στενό κρατικό πρότυπο;

Θέλει κι ερώτημα; Διότι μόνο έτσι μπορεί να έχει τον απόλυτο έλεγχο των πελατών-πολιτών. Διότι μόνο έτσι μπορεί να διαιωνίζει την άρρηκτη σχέση Κράτους-Εκκλησίας. Διότι μόνο έτσι μπορεί να εκτρέφει κομματικά κοπάδια ψηφοφόρων (και, άρα, να αυτοσυντηρήται στην εξουσία). Διότι μόνο έτσι μπορούν να έχουν πελάτες κι όχι πολίτες.

Theodota Nantsou είπε...

Φοβάμαι πως είναι πολύ σωστό στο σχόλιό σου Πάνο. Πελάτες, όχι πολίτες.