Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Εξισώσεις πολιτικής αμνησίας με παράγοντα τον χρόνο

Η χούντα άφησε μηδενικό χρέος και οι μεταπολιτευτικοί «δημοκράτες» μας φόρτωσαν με δάνεια, αναπαράγεται αβίαστα το ψέμα ακόμα και σε ακροατήρια που ξέρουν να διαβάζουν. Χούντα έχουμε σήμερα, ακούγεται γύρω τριγύρω. Όσοι από τους πρωταγωνιστές του Πολυτεχνείου πολιτεύθηκαν, έγιναν χειρότεροι από τους χουντικούς, άρα η χούντα ήταν πιο οκ από τη σάπια μεταπολίτευση, λένε κάτι σχόλια. Κανένας δεν σκοτώθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο - για τους 24 που γαζώθηκαν στους δρόμους και τις ταράτσες της στρατοκρατούμενης Αθήνας δεν έχουμε ακούσει κάτι και δεν μας νοιάζουν γιατί δεν ήταν μέσα, αναπαράγεται σε ηλεκτρονικούς τοίχους.

Εξίσωση (στα μαθηματικά) είναι η ισότητα γνωστών ποσοτήτων με άγνωστες, τις οποίες θέλουμε να προσδιορίσουμε. Εξίσωση (στα πολιτικά) είναι ο εξομοιωτικός συσχετισμός γνωστής πραγματικότητας με άλλη, συνήθως ακατανόητης, την οποία δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε.

Η εκλεγμένη στη Βουλή και αναμφισβήτητα φασιστική Χρυσή Αυγή δεν είναι το ίδιο με τη σκοτεινή, αδήλωτη και ύποπτη, αυτοπροσδιορισμένη ως αντιεξουσιαστική άκροαριστερά που λαμπαδιάζει την Αθήνα, καίει δημοσιογραφικά γραφεία, στέλνει απειλητικά ραβασάκια ή σκοτώνει χρυσαυγίτες.

Φωτο από το Αρχείο της ΕΡΤ
Η χούντα του ’67 δεν ήταν μεταφορική. Ήταν αληθινή, γνωστή και ιστορημένη. Για κυβέρνηση είχε μόνο στρατό, χωροφυλακή και χαφιέδες. Δεν είχε δεξιά, αριστερά ή κέντρο, μιας και δεν είχε Βουλή. Είχε γεμίσει φυλακές, νησιά και υπόγεια με εξόριστους και βασανισμένους αντίθετους. Είχε μόνο καθεστωτικά ευλογημένα θεάματα, αλλά όχι τέχνη και πολιτισμό. Είχε σχολεία που έμοιαζαν με μαραμένους στρατώνες. Στον δρόμο είχε τανκς και οι παρέες με περισσότερους από τρεις συλλαμβάνονταν σαν πραξικόπημα.  Δεν επιτρέπονταν τα δικαιώματα, είχε μόνο υποχρεώσεις. Να πούμε κι άλλα;

Η σημερινή τραυματισμένη και λειψή δημοκρατία είναι θλιβερή, εξοργιστική και ακατανόητη, όμως μας φέρνει πιο κοντά στη χούντα μόνο επειδή τη βάζουμε σε εξίσωση. Αναληθή πολιτική εξίσωση με παράγοντα τον χρόνο που όλα τα λειαίνει και τα φορτώνει με πιο κοντινές μνήμες. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Τα λάθη από την ιστορία που δεν μαθαίνεται επαναλαμβάνονται.

Η χούντα τελείωσε το ’74. Αλλιώς ξεχνάμε… Και όσο ξεχνάμε, τόσο πιο κοντά μας έρχεται μια άλλη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: