Πέμπτη, 19 Σεπτεμβρίου 2013

Όχι, δεν τα παίρνουν όλοι!

Η πρόσφατη ιστορία με τη χρηματοδότηση του Αρκτούρου από τη Χρυσή Αυγή (που τελικά επιστράφηκε) έφερε ξανά στο διαδικτυακό προσκήνιο μια μερικώς μόνο δικαιολογημένη καχυποψία για τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που εντάσσονται στο ευρύ φάσμα της κοινωνίας πολιτών. Αυτή τη φορά θέτοντας ένα πολύ λογικό ερώτημα: είναι δυνατόν μια οργάνωση που επικαλείται ηθικές αρχές για την προστασία της φύσης να αποδέχεται χρηματοδότηση από ένα κόμμα; Ειδικά μάλιστα όταν αυτό το κόμμα συνεχώς αποδεικνύει ότι απορρίπτει βασικές αρχές που εξ ορισμού διέπουν ευρύτερα την κοινωνία των πολιτών, όπως ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και η μη βία, πώς είναι δυνατόν μια ΜΚΟ να αποδέχεται τον οβολό του και την επικοινωνιακή εκμετάλλευση αυτής της δωρεάς;

Η ξεκάθαρη απάντηση είναι πως όχι, δεν είναι δυνατόν μια ΜΚΟ να αποδέχεται χρηματοδοτήσεις από κανένα πολιτικό κόμμα, ακόμα δε περισσότερο όταν αυτό παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές που δεν είναι δυνατόν σε καμία δημοκρατική κοινωνία να τίθενται υπό αμφισβήτηση.

Ναι, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις έχουν ανάγκη από οικονομική στήριξη, μιας και δεν είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και δεν παράγουν προϊόντα ή υπηρεσίες με αγοραία αξία. Ναι, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις προσφέρουν κρίσιμης σημασίας έργο για την προστασία ζωτικής αξίας κοινών οικολογικών αγαθών. Ναι, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις δεν έχουν μπάρμπα στην Κορώνη και με ισχνούς πόρους αλλά πολλή αφοσίωση και τσαγανό, εθελοντισμό, επιστημονική γνώση και εμπειρία δίνουν λύσεις σε πραγματικά προβλήματα που αφορούν τελικά την ίδια τη ζωή. Όμως, όχι, κανένας σκοπός δεν αγιάζει κανένα κακό μέσο. Και δεν μπορούμε να δίνουμε σε κανέναν το δικαίωμα να κανιβαλίσει τον αγώνα για την ελληνική φύση για να καβαλήσει την επικαιρότητα...

Πραγματικά σημαντικό θέμα είναι τόσο από ποιους ακριβώς, όσο με ποιους κανόνες και στη βάση ποιων αρχών λαμβάνει χρηματοδοτήσεις κάθε ΜΚΟ. Οι περισσότερες δεν βάζουν οριζόντιους αποκλεισμούς σε πιθανούς χρηματοδότες, αλλά θέτουν, ή μάλλον οφείλουν να θέτουν, κριτήρια και διαδικασίες, ώστε η χρηματοδοτική βάση τους να είναι ευρεία, κοινωνικά αντιπροσωπευτική και να μη δημιουργεί εξαρτήσεις. Όλες όμως οι οργανώσεις εξ ορισμού οφείλουν να αποκλείουν χρηματοδοτήσεις από πολιτικές παρατάξεις, πολύ δε περισσότερο από κόμματα ή ομάδες που διακηρύσσουν μίσος και υιοθετούν τη βία. Και όλοι όσοι διεκδικούν τον τιμητικό τίτλο της μη κυβερνητικής οργάνωσης οφείλουν να διαχειρίζονται με τον καλύτερο και πιο διαφανή τρόπο τα χρήματα που λαμβάνουν και τα οποία δεν τους ανήκουν προσωπικά. Καμία οργάνωση της κοινωνίας πολιτών δεν μπορεί να είναι το προσωπικό μαγαζάκι κανενός.

Τελικά έχει αξία να θυμίζει πάντα κανείς ότι πολλές είναι οι περιπτώσεις που ΜΚΟ έχουν αρνηθεί προσφορές για χρηματοδότηση, είτε από πολιτικές πηγές είτε από επιχειρήσεις και φορείς που δεν πληρούν κάποια κριτήρια. Ίσως μάλιστα οι απορρίψεις χρηματοδοτικών προτάσεων να είναι και περισσότερες από τις αποδοχές. Μια περίπτωση που δημοσιοποιήθηκε αφορούσε την προσπάθεια του τελευταίου υπουργού ΠΕΧΩΔΕ να «δωρίσει» σε συγκεκριμένες περιβαλλοντικές οργανώσεις μεγάλα ποσά από αδιαφανή ειδικό λογαριασμό του υπουργείου του. Η άρνηση κάποιων οργανώσεων να δεχθούν αυτή τη χρηματοδότηση περιέργως δεν προβλήθηκε αρκετά από τα μέσα ενημέρωσης…

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν τα παίρνουν από παντού και δίχως ηθικά όρια. Είναι πολλές οι οργανώσεις που υπηρετούν τον καλό σκοπό της προστασίας του κοινού μας περιβάλλοντος, με λίγα μέσα, πολλή προσωπική αφοσίωση, ξεκάθαρες διαδικασίες και ακλόνητο ήθος. Όχι, ο κόσμος μας δεν είναι γεμάτος με αήθεια, ανηθικότητα, διαφθορά και όλα τα κακά της Αποκάλυψης.

Ο ελεύθερος και αρρύθμιστος, ευρύς και ανοιχτός χώρος της κοινωνίας πολιτών είναι το βασίλειο της ποικιλότητας. Συλλογικότητες διαφόρων κοινωφελών σκοπών, νομικών μορφών, τρόπων και τόπων δράσης δημιουργούνται και ανθίζουν, ως ανάγκη έκφρασης και παρέμβασης μιας ελληνικής κοινωνίας που το πολιτικό μας σύστημα θέλει καθηλωμένη σε καναπέδες και οθόνες τηλεόρασης. Όπως όμως δυστυχώς συμβαίνει παντού, έτσι και τη δική μας κοινωνία πολιτών λυμαίνονται ομάδες και οργανώσεις που δεν λειτουργούν με διαφάνεια, αλλά μοιάζουν περισσότερο με «μαγαζάκια» προσώπων ή σκοπών άλλων από τους δηλωμένους. Τι μας ενδιαφέρει όμως τελικά; Μας ενδιαφέρουν εκείνες οι οργανώσεις που υπηρετούν σωστά τον καλό σκοπό τους. Οι άλλες ας εξαφανιστούν στη λήθη της παγερής αδιαφορίας μας.

Όλοι κρινόμαστε από το έργο μας. Και το ήθος μας. Δεν αρκεί λοιπόν να είμαστε τίμιοι, πρέπει και να δείχνουμε τίμιοι. Έχει άρα πολύ μεγάλη σημασία η διαφανής δημόσια λογοδοσία, ώστε να μην αφήνεται σε κανέναν επιτήδειο πεδίο δόξης, σπέκουλας και επικοινωνιακής εκμετάλλευσης στην πλάτη καμίας πτωχής, πλην όμως τιμίας οργάνωσης που προσφέρει πραγματικά σημαντικό έργο στην κοινωνία.

Δημοσιεύθηκε στις 26 Αυγούστου 2013 στο http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=27088

Δεν υπάρχουν σχόλια: