Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Χωρίς ν' ανοίξει ρουθούνι;

Το '81, κάποιος έταξε ότι θα βγάλει την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, θα κοινωνικοποιήσει όλες τις προβληματικές επιχειρήσεις και θα δώσει λεφτά στον λαό. Μάς άρεσε και τον ψηφίσαμε. Το ίδιο έλεγε για πολλά χρόνια. Δεν μάς έβγαλε από το ΝΑΤΟ, αλλά λεφτά δανείστηκε και μάς έδωσε. Λεφτά έταξαν και όλοι οι επόμενοι και μάς άρεσαν και τους ψηφίζαμε. 

Το 2009 ο γιος μάς είπε ότι λεφτά υπάρχουν και θα μάς τα δώσει. Μάς άρεσε και τον ψηφίσαμε. Σε λίγο βγήκε και μάς είπε ότι  τελικά λεφτά ποτέ δεν υπήρχαν και πρέπει να τα δώσουμε πίσω γιατί τα ζητάνε όσοι μάς τα δάνειζαν. Για πρώτη φορά ακούσαμε μια αλήθεια, βέβαια λίγο πριν τη βουτιά στο κενό. Και μάς μαυροφόρεσε με ένα άθλιο Μνημόνιο δυσίατου πόνου. Και όλοι αυτοί που ψηφίζαμε για να μάς κακοκυβερνήσουν τόσα χρόνια, σταμάτησαν να μάς αρέσουν και καλά κάναμε που δεν τους ψηφίσαμε.

Τώρα κάποιοι μάς λένε ότι θα μας βγάλουν από το Μνημόνιο, σχεδόν χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, θα μείνουμε όμως στο ευρώ, θα αλλάξουμε την Ευρώπη και ίσως τον κόσμο, θα πάρουμε πίσω όσα λεφτά δεν υπήρχαν και κάτι απροσδιόριστο θα εξυγιάνει την οικονομία. Ότι γουστάραμε και το '81 δηλαδή. Μάς αρέσουν και τους ψηφίζουμε.

H εκλογική ιστορία κάνει κύκλους, αλλάζοντας μόνο τα ονόματα. Ναυτία...