Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

Όταν τρώγαμε το ολυμπιακό χαστούκι

Τις μέρες του εθνικού παραληρήματος, τότε που η οικονομία και η Αθήνα έτρωγαν ένα γιγάντιο χαστούκι ολυμπιακού μεγέθους, όποιος μιλούσε για τη φάρσα που μας φόρεσαν οι "αθάνατοι" ήταν εθνικός μειοδότης. Γιατί, όταν μας έκανε την τιμή να μας επισκεφθεί ο περιπλανώμενος θίασος της ΔΟΕ, οφείλαμε υποκλίσεις και επιδείξεις για να πάρουμε καλό έλεγχο προόδου.

Βλέπουμε όμως τώρα ότι όταν έσβησαν τα φώτα της ολυμπιακής γκλαμουριάς, εκείνο που μας έμεινε είναι τα στοιχειωμένα πανάκριβα κουφάρια των για 15 μέρες υπέρλαμπρων εγκαταστάσεων. Μας έμεινε ένα νομικό χάος από φωτογραφικές πολεοδομικές εξαιρέσεις.  Μας έμεινε και ένα τεράστιο κόστος που ποτέ δεν αποσβέστηκε και το οποίο τώρα ανακαλύψαμε πως αποτελείωσε την ήδη λειψή εθνική μας οικονομία.

Τότε λοιπόν που τρώγαμε το ολυμπιακό χαστούκι, λέγαμε στους ολύμπιους ημίθεους της ΔΟΕ "χίλια ευχαριστώ!". Αλλά οι εκλαμπρότατοι "αθάνατοι", φαίνεται τελικά πως μόνο θάνατο έφεραν στην οικονομία μας. 

Ξεσκονίζοντας παλιά αποκόμματα από εκείνη την εποχή που κάποιοι προσπαθούσαν να σώσουν την Αττική από την ολυμπιακή επιδρομή, βρήκα αυτό το ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου για τις δηλώσεις Λαλιώτη, επί οκταετία Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ. Έλεγε λοιπόν ο κορυφαίος υπουργός: " Και όσοι περιφέρουν το αίσθημά τους επειδή είναι αντίθετοι με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, να περιφέρουν το αίσθημά τους. Σεβαστό. Αλλά δεν θα μας οδηγήσουν εκεί που αυτοί θέλουν. Και επίσης δεν θα διασύρουν τη χώρα.... Είναι κύκλωμα ανθρώπων, ορισμένων ανθρώπων. Είχαν αρνηθεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες και σήμερα δίνουν μάχη να παρατείνουν το εγώ τους..."

Και μου ήρθαν στο νου κάποιες πάντα ζωντανές μορφές του αντι-ολυμπιακού αγώνα, της νηφάλιας αμφισβήτησης του νέου εθνικού οράματος, όπως ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Πριν από μερικές μέρες, ο  ΙΟΣ της Ε θυμήθηκε τον Παπαγιαννάκη καλύτερα από όλους όσοι έζησαν "από μέσα" εκείνη τη ζόρικη περίοδο,

3 σχόλια:

Angelos είπε...

Πολύ καλά. Τότε βρήκε και το "δεθελοντές της Ικαρίας". Ήξερα κάποιους που τότε είχαν κλειστές τις τηλεοράσεις. Μερικοί είχαν κλείσει και τον γενικό διακόπτη του ηλεκτρικού. Εμείς είχαμε πάρει τα βουνά και φτιάχναμε μονοπάτια στο πουθενά. Φυσικά, ασχέτως στάσεως εκείνο το καλοκαίρι, κι εμείς κι αυτοί και όλοι πληρώνουμε και θα πληρώνουμε.

Theodota είπε...

Δεθελοντές Ικαρίας! Μπράβο ρε Άγγελε, έχεις δίκιο. Ήταν φοβεροί!

Thomas Xomeritis είπε...

Αχ εκείνοι οι λίγοι, οι μίζεροι προδότες εκείνον τον καιρό, οι ενάντια στους Ολυμπιακούς, που έλεγαν τι τους θέλουμε, υπάρχουν διαρθρωτικά ταμεία να γίνουν οι απαραίτητες υποδομές στη χώρα. Αυτοί που γελούσαν (τι ασυνείδητα ζώα!) με τους Κέντερη – Θάνου να το σκανε καβάλα στο παπάκι, λες και βλέπανε κωμωδία - οι αθεόφοβοι - τη στιγμή που οι υπόλοιποι ήταν γνήσια σοκαρισμένοι και εθνικά πληγωμένοι με τη χειρότερη τραγωδία που έπληξε ποτέ τον τόπο.

Μας έμεινε ο έρωτας του Παπαϊωάννου από την τελετή έναρξης, να συνεχίζει να ίπταται και να μην θέλει πια να προσγειωθεί και να ριζώσει. Και η Αφροδίτη η ακρωτηριασμένη.

Πέταξε το πουλί για όλους μας Θεοδότα μου. Όλοι μας φτύνουν, δεν μας θέλει πια κανένας.