Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Κάνε μου λιγάκι μμμ...

Η Βασίλω επαγγέλεται ότι καθαρότερο βάζει ο νους: είναι καθαρίστρια. Εξηντάρα, ταλαίπωρη και αναγκεμένη από το μεροκάματο της σκάλας και της σφουγγαρίστρας. Οικονομικά εξαρτημένη από τα μέσα μεταφοράς που με μια σχετικά φθηνή κάρτα την πάνε και τη φέρνουν στο Μπραχάμι από τη δουλειά. Ήταν σήμερα στο λεωφορείο και μετρούσε τα μεροκάματα που έχασε σε ταξί και ακυρώσεις, αυτές τις μέρες με τις απεργίες και τις στάσεις εργασίας.

Στην Αθήνα που παραμένει στολισμένη με τα βρώμικά της, οι απεργίες των μεταφορικών πρόσθεσαν χάος, φασαρία, αέρια βρώμα, οργή και αδικία. Αδικία, γιατί μπορεί εγώ να περπατάω μια ώρα μέχρι το γραφείο μου, μπορεί ο γείτονας να κατεβαίνει Ομόνοια με το αυτοκίνητό του και η παλιά συμμαθήτρια να πληρώνει ταξί κάθε μέρα χωρίς να φαληρίσει. Καμία Βασίλω όμως δεν μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν είναι μόνο περιβαλλοντική αναγκαιότητα και σίγουρα όχι πολυτέλεια μιας χορτασμένης κοινωνίας. Είναι μια πολύ σημαντική κοινωνική παροχή.

Όμως, όπως η κρίση απλώνεται άνισα, έτσι και τις δίκαιες ή άδικες διεκδικήσεις του σχεδόν οποιουδήποτε τις χρεώνεται η κάθε Βασίλω που δεν έχει στον ήλιο μοίρα.

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

Αθήνα, σήμερα...

Ώρα 10:11 και στο μετρό κάποια φοβάται την ιδέα της βροχής...
Ή πάει στην πορεία ;



Μεσημεράκι βροχερό στην Αμαλίας.
Kρυφτούλι και κυνηγητό, αλλά με αληθινές φωτιές και  χημικά...

Νωρίς το απόγευμα στη Βουκουρεστίου και Σταδίου.
Παρατημένο σακίδιο πλημμυρισμένο στο κόκκινο και σταγονίτσες στο πλακόστρωτο.
Μπογιά ή αίμα;

Κάψτε, σπάστε, ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε!

Όχι... πάει η ανακύκλωση!

Σώθηκε τουλάχιστον η ανακύκλωση στη γειτονιά μου
και περιμένει (μέρες) τον εκλογικώς ηττηθέντα δήμαρχο να την αξιοποιήσει


Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Κομποστιανή υπερπαραγωγή!

Συνεχίζεται ο χαμός στις γλάστρες, όπου θάβουμε φλούδια, τσόφλια, σπόρια και ότι άλλο ωμό τύχει. Προχθές είπαμε να ξεριζώσουμε κάτι τεράστιες πρασινάδες, για να δούμε τι ρίζα έχουν. Και βγάλαμε μια ρέβα τεραστίων διαστάσεων! Μαζί με καμιά πενηνταριά σαλιγκάρια όλων των μεγεθών και κάτι έντομα που νομίζουν ότι είναι πασχαλίτσες. Δεν είμαι σίγουρη, αλλά θυμάμαι ότι εκεί είχα χώσει κάτι απομεινάρια από ραπανάκια...

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

Νέα αθηναϊκή αρχή

Τελικά κανένας αθηναίος δεν άλλαξε πόλη. Η πόλη άλλαξε δήμαρχο! Και ελπίζει...

Μιας και όλοι έχουν ιδέες και οδηγίες για τη νέα αθηναϊκή αρχή, ας ρίξουμε άλλη μια. Που αφορά τα βρώμικα πάρκα και τις πλατείες, τους φύλακες που δεν έχουν, την κοινωνική συμμετοχή που δεν υπάρχει και τα ΚΑΠΗ που έχουν γίνει (σίγουρα πολύτιμα) απλά καφενεία.

Στο πρότυπο λοιπόν του "σχολικού τροχονόμου", θα είχε αξία η δημιουργία θεσμού "επιτηρητών ελεύθερων χώρων". Με συντονισμό από τα τοπικά ΚΑΠΗ, τα μέλη τους μπορούν να αναλάβουν εθελοντικά συγκεκριμένα καθήκοντα επιτήρησης των πλατειών, σύνταξης ημερήσιας αναφοράς για την κατάσταση και τα προβλήματα και ενημέρωση των επισκεπτών για τη φροντίδα του χώρου και την αξία της προστασίας του περιβάλλοντος της πόλης. Προϋποτίθεται βέβαια ότι κάποιος θα παραλαμβάνει τις αναφορές και θα φροντίζει να διορθωθούν τα προβλήματα...
 
Καλά, σίγουρα ιδέες υπάρχουν πολλές και πολύ καλές. Ευτυχώς, υπάρχει ακόμα Αθήνα για να δοκιμαστούν. Αν ακουστούν.
 
Η φωτο είναι από http://www.gkaminis.gr/

Τετάρτη, 3 Νοεμβρίου 2010

Αθηναίοι

Αθηναίος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι.

Καθαρίζουν οικόπεδα, πετάνε μπάζα, σκουπίδια και παλιοσαβούρες, φυτεύουν σε χαλάσματα και περνάνε καλά στην Αθήνα. Οι atenistas "ξαναχτύπησαν" στη Ζήνωνος. Καθάρισαν και φύτεψαν ένα άθλιο οικόπεδο. Δείτε μερικές φωτογραφίες που μου έστειλε ο φίλος μου Ιάσων Κάντας.




Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Καταψηφίζω!

Στις 7 Νοεμβρίου θα ρίξω την καταψήφο μου σε:
  • Όποιον ζητάει ψήφο για κόμμα ή Κυβέρνηση.
  • Όποιον ζητάει ψήφο μόνο για να πέσει η Κυβέρνηση.
  • Όποιον τάζει δουλειές, συντάξεις και εκπαίδευση και δεν λέει κουβέντα για όσα θα κάνει αν αναλάβει. Εκτός και αν στην πραγματικότητα υπόσχεται ότι θα προσλάβει όλους τους ψηφοφόρους του και θα τους βάλει και στο πανεπιστήμιο...
  • Όποιον πάει να με πείσει πως το μνημόνιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της σάπιας αυτοδιοίκησης.
  • Όποιον δεν βλέπει τα χάλια της πόλης και πάει να μας πείσει πως όλα πάνε καλά.
  • Όποιον μου λέει πως η λύση για τις πόλεις του μίσους είναι περισσότερο μίσος για τους παρακατιανούς.
  • Όποιον είναι βουτηγμένος στη βρώμα και τη δυσωδία που λυμαίνεται την αυτοδιοίκηση.
Εκλογές για τις πόλεις και τις περιφέρειες.

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Τα φάγαμε!

E, ναι λοιπόν! Τα φάγαμε και πολύ τα φχαριστηθήκαμε τα κομποστιανά πεπονάκια που μεγάλωσαν στις γλάστρες μας. Κιτρινότατα, ζουμερότατα, δυο πεπονάκια της μιας χούφτας το καθένα. Κρατήσαμε τα σποράκια, θάψαμε τα φλούδια και άντε, του χρόνου πάλι!

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Φτου κακά χημικά!

Μία πολύ χρήσιμη λίστα ηλεκτρονικής ενημέρωσης για την υγεία και το περιβάλλον, το Environmental Working Group, θυμίζει σήμερα πως όλοι έχουμε χάσει δικούς μας ανθρώπους από καρκίνο. Και γύρω μας χάνονται συνέχεια περισσότεροι. Ανεξήγητο, η κακιά η ώρα, το κακό γονίδιο ή τα αόρατα, άοσμα και άχρωμα χημικά που μας κυκλώνουν από παντού;

Σύμφωνα με την εξαιρετική έκθεση της Προεδρικής Επιτροπής για τον Καρκίνο (President's Cancer Panel): "Η Επιτροπή κατέληξε με ιδιαίτερη ανησυχία πως η πραγματικότητα του καρκίνου που προκαλείται από περιβαλλοντικούς παράγοντες έχει σοβαρά υπο-εκτιμηθεί" (The Panel was particularly concerned to find that the true burden of environmentally induced cancer has been grossly underestimated).

Το EWG δίνει εξαιρετικές συμβουλές για να πετάξουμε από τη ζωή μας τη χημεία που έχει κριθεί ένοχη για καρκίνους:
1. Φιλτράρετε το νερό της βρύσης, για να σιγουρευτείτε ότι δεν πίνετε χρώμιο, αρσενικό και άλλα υποπροϊόντα της απολύμανσης του νερού (δεν γνωρίζω αν τέτοια έχουν ανιχνευτεί στο νερό της ΕΥΔΑΠ)
2. Αποφύγετε τα χημικά αντιλεκιαστικά που σώζουν τους καναπέδες, τα χαλιά και τα νεύρα της νοικοκυράς.
3. Προστατευθείτε από τον (άγριο πια) ήλιο
4. Αποφύγετε τα συμβατικά λιπαρά κρέατα και γαλακτοκομικά, μιας και τα διάφορα χημικά που καταναλώνουν τα ζώα συγκεντρώνονται στο λίπος τους
5. Αποφύγετε τα συμβατικής καλλιέργειας λαχανικά και φρούτα που κάθε άλλο παρά αγνά και αθώα είναι... Είτε προέρχονται από τα Οινόφυτα είτε από την Ηλεία, το χημικό πάει σύνεφο και χωρίς έλεγχο. Μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η ποιότητα του νερού που ποτίζει ακόμα και τα βιολογικά, αλλά τότε καλύτερα να το ρίξουμε στη δίαιτα ή να τρώμε μόνο όσα φυτρώνουν στις γλάστρες μας...
6. Στείτε στο πυρ το εξώτερο συσκευασίες από δισφαινόλη Α (ΒΡΑ) που περιέχεται στα πολυανθρακικά πλαστικά (PC7) και  χρησιμοποιείται ακόμα και σε μπιμπερό. Προσέξτε επίσης και άλλα επικίνδυνα χημικά, όπως το PVC που δυστυχώς ακόμα χρησιμοποιείται ευρέως ακόμα και σε σωλήνες.
7. Χωρίς βαρεμάρα, μάθετε να διαβάζετε τα χημικά στις ετικέτες των προϊόντων που αγοράζετε. Εκτός από τα δεκάδες άγνωστα χημικά που τρώμε, υπάρχουν πολλά άλλα με τα οποία λουζόμαστε, αλειφόμαστε και ντυνόμαστε. Πληροφορίες στην αχανή βιβλιοθήκη του ίντερνετ, είτε με λέξεις-κλειδιά, είτε σε συγκεκριμένες σελίδες, όπως του WWF.

Και τέλος, εξοργιστείτε και τιμωρείστε όσους μας ταίζουν βρωμιές ή βρωμίζουν το σύμπαν γύρω μας!

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Ξεκάθαρη δήλωση


Χθες στη Βουλή.

Αργύρης Ντινόπουλος, βουλευτής Β' Αθηνών, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στη συζήτηση για το νομοσχέδιο «Χρηματοδότηση Περιβαλλοντικών Παρεμβάσεων, Πράσινο Ταμείο, Κύρωση Δασικών Χαρτών και άλλες διατάξεις»:

"Το ΕΤΕΡΠΣ [σημ. που θα μετονομαστεί σε 'Πράσινο Ταμείο'] και τα εκατό εκατομμύρια ευρώ γιατί δεν τα δίνετε σε επιχειρηματίες, σε εργολάβους –μικροεργολάβοι είναι- έτσι ώστε να μπορέσετε να δώσετε μία ανάσα κάπως να βοηθήσετε την οικονομία και την ανάπτυξη; Τα έχετε παγώσει. Και μετά έρχεστε, δεν δίνετε αυτά τα λεφτά που είναι έτοιμα, ζεστά μέσα στο ταμείο σας και μας λέτε για νέους φόρους, τους οποίους θεσμοθετείτε και για το Πράσινο Ταμείο."

υ.γ. φωτο από http://www.dinopoulos.gr/default.asp?pid=15&la=1&act=gallery&gid=44&active=10. Το απόσπασμα είναι από τα ανεπίσημα πρακτικά της χθεσινής συνεδρίασης στην ιστοσελίδα της Βουλής.

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Διαπλανητική πρέσβειρα

Η εκ Μαλαισίας Δρ Μαζλάν Οθμάν είναι η νέα μας πρέσβειρα στο σύμπαν!

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτο δημοσίευμα των Sunday Times, η μέχρι πρόσφατα διευθύντρια του Γραφείου Υποθέσεων Εξωδιαστήματος (Office for Outer Space Affairs) του OHE, προήχθη στη θέση της επικεφαλής των διεθνών προσπαθειών για υποδοχή επισκεπτών από το σύμπαν... Δεν είναι γνωστό το χαρτοφυλάκιό της. Ελπίζω όμως να μας σκεφτεί και να παρακαλέσει την παμπλανητική κοινότητα για τίποτα επενδύσεις στην Ελλάδα.

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Φιλοζωία

Τα παλιά τα χρόνια όταν ήμουνα μικρή (πού λεγε και η αδελφή μου όταν ήταν 5), έβλεπα τα πουλάκια στα κλουβιά και σκιζόταν η καρδιά μου. Έλεγα πως μια μέρα θα τα ελευθέρωνα. Μου έλεγαν βέβαια πως δεν είναι μαθημένα στη λεφτεριά και πως το πιθανότερο είναι να φαγωθούν από κανένα γατί. Και είχαν πολύ δίκιο.

Μου πήρε μερικά χρόνια μέχρι να πήξει το μυαλό μου και να καταλάβω πως το αιχμάλωτο ζώο δεν μπορεί να ζήσει ελεύθερο. Μετά έμαθα και κάτι επιστημονικό: πως τα ζώα που έρχονται από αλλού, τα λέμε "ξενικά" και πολλές φορές κάνουν τεράστια οικολογική ζημιά όπου απελευθερώνονται. Όσοι λοιπόν τα αγαπάμε τα ζώα, ζητάμε καλές συνθήκες αιχμαλωσίας και δεν τα αφήνουμε να πεθάνουν στην πλαστή ελευθερία που έχουμε στο μυαλό μας.

Τα καημένα τα μινκ που άφησαν στο άγνωστο, κάπου στη βόρεια Ελλάδα, κάποιοι αγωνιστές ντεμέκ φιλόζωοι πριν από μερικές βδομάδες έγιναν χαλκομανίες στο οδόστρωμα, στόχος για παιδικές σφεντόνες και καταστροφή για τα κοτέτσια των γύρω χωριών. Κάποιοι είπαν ότι ήταν 50.000 τα ζώα που "ελευθερώθηκαν" από το εκτροφείο. Μάλλον απίθανο. Λιγότερα ήταν. Όπως και να'χει, ελάχιστα από αυτά είναι ακόμα ζωντανά.

υ.γ. η φωτο είναι από AP Photo/Nikolas Giakoumidis

Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010

Κομποστιανά πεπονάκια


Πολλά χρόνια είναι που μού'χει γίνει εμμονή η κομποστοποίηση. Λυπάμαι τα ωραία ωμά που πετάω σε ποσότητες και ξέρω ότι μπορούν να γίνουν το καλύτερο χώμα. Όμως στο μπαλκόνι δεν χωράει κάδος κομποστοποίησης. Άσε που  οι κάδοι των μπαλκονιών είναι πανάκριβοι. Αποφάσισα λοιπόν κι'εγώ να αρχίσω να τα θάβω σε μια ζαρντινιέρα που είχε ξερό χώμα και ποτέ δεν φύτρωνε τίποτα. Όλα τα ωμά, εκτός από τα ξινά, τσόφλια αυγών, ληγμένα ξερά φασόλια και ρύζια και κατακάθια καφέ, όλα κάτω απ'το χώμα. Και σε λίγες μέρες.... εγένετο χαμός! Αγρίεψε η ζαρντινιέρα με διάφορες άγνωστες πρασινάδες, πατατιές και ντοματιές.

Προχθές είδα και δυο πεπονάκια. Βγήκαν από κομμένες πεπονόφλουδες που έθαψα πριν από ένα μήνα.  Μάλλον δεν θα προκάμουμε να τα φάμε, αφού βγαίνουν σε λάθος εποχή και οι γεωπονικές μου γνώσεις είναι εντελώς μινιμάλ.

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

H Αθήνα σήμερα


Δηλώνω συνειδητή αθηναία και φαν της σαββατιάτικης βόλτας για βιβλία, καφέ και φαγητό στο Γιάντες. Σήμερα περπατήσαμε στα βρώμικα Εξάρχεια και ήπιαμε καφέ στα τραπεζάκια έξω, στο οδόστρωμα της Πανεπιστημίου που γιόρτασε μια ολόκληρη μέρα για τους πεζούς και τους ποδηλάτες. Ψυχολογική προετοιμασία για την πεζοδρόμησή της που έχει υποσχεθεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος και όπως ακούμε πρόκειται να ξεκινήσει μέσα στο 2011;

Οι σημερινές εικόνες είναι από την οδό Μεσολογγίου, λίγα μέτρα από το μνημείο του σκοτωμένου Αλέξη Γρηγορόπουλου και από την Πανεπιστημίου (για σήμερα μόνο) των πεζών.

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Η νίκη του Ερντογάν

Κάθε φορά που μιλούσα με τον Άχμετ, έναν πολύ κομψό και καλοβαλμένο γείτονα, είχα την εντύπωση πως είχα απέναντί μου έναν προοδευτικό άνθρωπο που δεν έτρωγε τα εθνικιστικά κολλήματα που βυθίζουν κάθε τόσο τις δυο χώρες σε πλημμύρες μίσους. Μέχρι που ένας τυνήσιος συνάδελφος έφερε την κουβέντα στην Κύπρο. Εκεί, είδα τον Αττίλα στην εξοργισμένη ματιά του γιου ενός ανώτερου στρατιωτικού...

Η πίστη στον στρατό ως εγγυητή της "δημοκρατίας" είναι πολύ βαθιά χωμένη στη συνείδηση του σημερινού τούρκου. Με αυτή την πίστη τα έβαλε ο "ισλαμιστής" Ερντογάν. Και τα κατάφερε μόλις προχθές.

Στην Ελλάδα, πολύ εύκολα πιστεύουμε πως ο κοστουμάτος κεμαλικός είναι πιο δημοκράτης και ασφαλής γείτονας από τον ισλαμιστή σύζυγο μιας μαντιλοφορούσας. Όσα γίνονται όμως τα τελευταία λίγα χρόνια στην Τουρκία δείχνουν πως τα πράγματα είναι αλλιώς. Πότε με το κυνήγι στρατιωτικών που ετοιμάζουν συνομωσίες, πότε με την (έστω στα λόγια ακόμα) στήριξη των δικαιωμάτων άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων, πότε με προσεκτικές συνταγματικές αλλαγές, αυτή η κυβέρνηση σιγά σιγά ξεριζώνει πολύ επικίνδυνες στρατοκρατικές αντιλήψεις.

Δεν μπορεί κανένας να μπει στο μυαλό του Ερντογάν και να δει αν όντως θέλει να φέρει δημοκρατία και ισονομία ή αν έχει σχέδιο για άλλη μια ισλαμική "δημοκρατία" από αυτές που μας φοβίζουν. Οι συνταγματικές αλλαγές όμως που έρχονται με το δημοψήφισμα είναι άλμα, για μια Τουρκία που δεν γνώρισε καμία περίοδο σοβαρής δημοκρατίας και ελευθερίας λόγου και πράξεων.

υ.γ. Το σκίτσο είναι από την ηλεκτρονική έκδοση του Economist

Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

Εμείς καθαρίσαμε!

Χθες, περάσαμε μια ωραία Κυριακή πίσω από τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Δεν προσευχηθήκαμε, αλλά καθαρίσαμε βρώμες και βοηθήσαμε να ξαναφανεί το μόνο ανοιχτό και φυσικό κομμάτι του ποταμού της Αθήνας.  

Ήταν μια πολύ ωραία συνάντηση που οργανώθηκε από δραστήριους αθηναίους των περιχώρων του κοιμισμένου Ιλισού.


Πρέπει να ήταν πολύ ωραία η Αθήνα παλιά, με τον Ιλισό ανοιχτό.

υ.γ. φωτογραφίες από τον καθαρισμό μπορείτε να βρείτε στο μπλογκ της Μελίττας. Η φωτο με τον πίδακα μπροστά από τις στήλες του Ολυμπίου Διός είναι από τη σελίδα της ΕΥΔΑΠ.

Τετάρτη, 1 Σεπτεμβρίου 2010

Ο μεγιστάνας της φαλαινοθηρίας

Γράφτηκε ολόκληρο άρθρο για τις φαλαινοθηρικές επιδόσεις του "δικού μας" μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση. Στα γερμανικά που δεν τα κατέχω καλώς, αλλά υπάρχει περίληψη στα εγγλέζικα...

Λέει λοιπόν ο συγγραφέας και ιστορικός Klaus Barthelmess πως μεταξύ 1950 -1956 ο Ωνάσης δημιούργησε ένα πλωτό φαλαινοφονικό εργοστάσιο με το ελληνοπρεπές όνομα Olympic challenger. Γενικά με τους ολύμπιους είχε κάτι...

Με γερμανικό πλήρωμα, ο στόλος των περίπου 600 ναυτών ξεκοίλιασε περίπου 22.000 φάλαινες στην Ανταρκτική μέσα στα πέντε χρόνια κυριαρχίας του και αθέμιτου ανταγωνισμού με τη φαλαινοθηρική βιομηχανία της Νορβηγίας και άλλων. Μεγάλο ποσοστό της λείας που απέφερε πολλά ματωμένα εκατομμύρια δολάρια στον Ωνάση προήλθε από παραβίαση της Διεθνούς Σύμβασης για τη Ρύθμιση της Φαλαινοθηρίας που υπογράφηκε το 1946. Ο Παναμάς όμως, που έδωσε σημαία στον ολυμπιακό στόλο του Ωνάση, δεν είχε υπογράψει ακόμα, οπότε ...

Κάποτε όμως οι παρίες της φαλαινοκτονίας συνασπίστηκαν, πλήρωσαν κατασκόπους που προσλήφθηκαν ως ναύτες και με 19 φιλμάκια απέδειξαν ότι κάποιος είναι ζαβολιάρης. Μέχρι και η CIA μπλέχτηκε για να σαμποτάρει τα πλοία του, αφού και αμερικάνοι έβγαζαν λεφτά από τους ήρεμους γίγαντες της θάλασσας. Τι τα θες όμως, ο δαιμόνιος έλλην πρόλαβε και πούλησε τον στόλο του στη σημερινή πρωταθλήτρια της φαλαινοκτονίας, την Ιαπωνία, πριν οριστικοποιηθεί νομικά οποιαδήποτε κύρωση εναντίον του.

Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010

Ο διανοούμενος του βιασμού


Αναρωτιέται:

  1. "Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός από την κοπέλα που προκαλεί. Τη βία τη ζητά η ίδια. Θέλει να τη βιάσουν."

  2. "Γιατί να κλείνουν στη φυλακή τον βιαστή κι όχι την κοπέλα; Αφού η φύση τον σπρώχνει να επιτεθεί. Δεν είναι ωραίο πράγμα η επίθεση;"

  3. "Ποιος είναι ο πιο ζωντανός άνθρωπος; Ο γερο ηλίθιος που κάθεται σπίτι του και δεν έχει κανέναν ερωτισμό μέσα του ή εκείνος που ρισκάροντας τη ζωή του, την ίδια την ελευθερία του, επιτίθεται σε ένα πλάσμα σεξουαλικό και θέλει να το φιλήσει, να το αγκαλιάσει;"
Τις δυο λοιπόν φορές που μου επιτέθηκαν στον Εθνικό Κήπο, τους προκάλεσα εγώ με το τζιν, το φθαρμένο αθλητικό παπούτσι και το φαρδύ μπλουζάκι μου. Και αυτό ήταν πράξη ερωτισμού στην οποία εγώ η άσχετη δεν ανταποκρίθηκα. Και όσες κοπέλες ντύνονται όπως σε εκείνες αρέσει, πρέπει να είναι έτοιμες για την "ανδρική ανταπόκριση", γιατί εκείνες την προκάλεσαν. Γιατί για τον διανοούμενο κύριο Τσόκλη, που θεωρητικολογεί για τον έρωτα άλλων, το όχι της κοπέλας κρίνεται από το ντυσιμό της και από την ορμή που προκαλεί στον άντρα. Είναι άλλωστε γνωστό πως οι γυναίκες δεν εννοούν ότι λένε. Ή ίσως και να μην ξέρουν τι εννοούν, ο άντρας ξέρει.
Προφανώς για τον διανοούμενο, αυτοαποκαλούμενο "αναρχικό" κύριο Τσόκλη, όσες γυναίκες πραγματικά δεν θέλουν, καλά θα κάνουν να φορέσουν καμία μπούργκα. Γιατί ζούμε σε κόσμο που οι άντρες αποφασίζουν τι θέλουν οι γυναίκες και οι γυναίκες καλά θα κάνουν να το δεχτούν. Γιατί η σεξουαλική επίθεση δεν είναι βιασμός, είναι ωραία ερωτική πράξη. Και ο κύριος Τσόκλης δεν είναι ούτε ανώμαλος, ούτε φαλλοκράτης. Είναι θεωρητικός ενός έρωτα που δεν υπάρχει πουθενά στον βιασμό.
Κρίμα στην ΕΡΤ που προέβαλε αυτή τη συνέντευξη.

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Στοίχημα

Δέχομαι στοιχήματα:
πότε και σε ποιανού το κεφάλι θα πέσει ο ωραίος φοίνικας στη Φιλελλήνων;

Κυριακή, 15 Αυγούστου 2010

Ιστορικό ξύπνημα

Ό,τι κι αν πιστεύει κανείς, όπου και αν ζει, όποιον θεό κι'αν προσκυνάει, το σημερινό "ξύπνημα" της Παναγίας Σουμελά από τον Οικουμενικό Πατριάρχη γράφεται στην ιστορία και, τουλάχιστον στη δική μου, μνήμη για πάντα. Όπως για πάντα έχω στα μάτια μου την εικόνα αυτού του θαυμάσιου μοναστηριού που χτίστηκε στην καρδιά του βράχου και φαίνεται λες και κάθεται μόνιμα πάνω σε ένα σύνεφο.

Από το ίντερνετ παρακολούθησα τη λειτουργία και τον λόγο του Πατριάρχη που ήταν χέρι φιλίας και ειρήνης προς όλους, στα ελληνικά και τα τουρκικά. Με τη βαριά ιστορία που έζησαν τα βουνά του Πόντου και ο λαός τους, είναι πολύ πιο εύκολο το μίσος, παρά η καταλλαγή και η συνύπαρξη. Εγκαινιάζοντας όμως τη νέα ιστορία του σημαντικότερου μνημείου του Πόντου, ο Πατριάρχης δίνει με τον πιο συγκινητικό και άμεσο τρόπο το σήμα μιας νέας αρχής.

Την ωραία φωτογραφία οφείλω στον Νίκο Μαγγίνα και τον ευχαριστώ πολύ.

Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Ιδιωτικές παραλίες

Και φέτος, στην ίδια, φανταστική παραλία. Από εκείνες που ο πολύς κόσμος δεν ξέρει, κάπου χαμένη στην άκρη ενός χωματόδρομου. Από εκείνες που πιστεύεις πως δεν υπάρχουν κοντά στην Αθήνα...

Και στον ίδιο σκιερό βράχο, αφήσαμε τα πράγματά μας για να βουτήξουμε τις κορμάρες μας στη θάλασσα. Φέτος βέβαια, ο βράχος φιλοξενούσε ένα μπαλωματοτσάντιρο, που κρεμόταν από τα βράχια και καρφωνόταν στην άμμο. Το είχε στήσει κάποιος από τους ιδιοκτήτες των πεντέξι βιλών που είναι φρεσκοχτισμένες εκεί. Το τσαντιράκι σκιερό μεν, αλλά αναντίστοιχης καλλονής με τη βίλα του ιδιοκτήτη του. Φεύ! Αφήναμε τα πράγματα και βουτούσαμε...

"Βλέπω πως αυτές τις μέρες κάνετε κατάχρηση της σκιάς μας!", γκρίνιαξε με συγκρατημένο θυμό η κατ' ελπίδα ιδιοκτήτρια της παραλίας, όταν μεσημεράκι κατέβηκε την ώρα που ετοιμαζόμασταν ν'ανέβουμε το χωματοδρομάκι.

"Μη με κοιτάτε έτσι, ξέρω ότι δεν ανήκει σε κανέναν η παραλία, αλλά θα μπορούσατε να πάτε πιο πέρα και να φέρνετε ομπρέλλα!", συνέχισε για να με δοκιμάσει.

"Δεν μιλάτε, ε; Τι με κοιτάτε έτσι; Σα δεν ντρέπεστε, έχετε και παιδιά!". Ήταν φανερό ότι ανέβασε γκάζια με τη σιωπή μου...

Άντε και του χρόνου πάλι στην ίδια, δημόσια, παραλία!

Πέμπτη, 12 Αυγούστου 2010

Απρόβλεπτα καλοκαίρια

Ένα από τα πιο απρόβλεπτα καλοκαίρια, το φετινό αποδόθηκε εύκολα στην κλιματική αλλαγή. Προφανής φταίχτης, αυτό το κολοσσιαίο πλανητικό πρόβλημα που γέννησε και συνέχεια τονίζει ο δικός μας τρόπος ζωής, έφερε τα πάνω κάτω σε κάθε ήπειρο.

Όπως η κατάξερη Ελλάδα το 2007, έτσι και η Ρωσία φέτος αχνίζει από ασύλληπτες μεγα-πυρκαγιές που σε χρόνο μηδέν βγαίνουν εκτός ελέγχου. Μια χθεσινή μάλιστα άναψε από κεραυνό και καίει κοντά σε πυρηνικούς σταθμούς…

Ειδικά η Ρωσία, με τα αχανή βόρεια δάση κωνοφόρων, τις τάϊγκες, ζούσε πάντα με τον φόβο της φωτιάς. Το 1972, όταν πάλι άναψαν οι υποβαθμισμένοι τυρφώνες γύρω από τη Μόσχα, έγινε χαμός από νέφη καπνού που σκέπασαν την κόκκινη πρωτεύουσα και πέταξαν σε τόπο χλοερό καμιά πενηνταριά ψυχές…

Επειδή ακριβώς η ρωσική κλίμακα των πραγμάτων είναι αχανής, το ανώτατο Σοβιέτ της δεκαετίας του ’30 πρωτοπόρησε στη δασοπυρόσβεση. Δημιούργησε το σώμα των αερομεταφερόμενων δασοκομάντος, την τρομερή Αβιαλέσοοχράνα (ρωσιστί: Авиалесоохрана). Αυτοί οι θηριώδεις αγριάνθρωποι που ήταν ορκισμένοι φύλακες των πολύτιμων ρωσικών δασών πηδούσαν με αλεξίπτωτο στην καρδιά της πυρκαγιάς και στα γύρω χωριά, οργάνωναν τη δασοπυρόσβεση και έπεφταν με φτυάρια και αξίνες στο καπνιστό δάσος για να κόψουν τη δύναμη της φωτιάς.

Όπως όλοι κραύγασαν στην Ελλάδα του 2007, έτσι και στη Ρωσία, η κρατική συρρίκνωση συμπαρέσυρε και τη δασοπροστασία. Η Αβιαλέσοοχράνα δεν διαθέτει πλέον τις στρατιές ορκισμένων δασοκομάντος που έπεφταν απ’ τον αέρα στη φωτιά. Ούτε και σύγχρονα μέσα διαθέτει, παρά μόνο κάτι σοβιετικά ελικόπτερα και διπλάνα και εξοπλισμό που μοιάζει αστείος μπροστά στις σούπερ στολές των αμερικανών πυροσβεστών. Στη Ρωσία όμως η εκχώρηση κρατικών υποχρεώσεων σε ιδιώτες έχει χτυπήσει ακραίες καταστάσεις, αφού η πυροπροστασία δασών που έχουν νοικιαστεί σε ιδιώτες για εκμετάλλευση αποτελεί ευθύνη του ενοικιαστή. Σιγά μην επενδύσει ο ιδιώτης, για να προστατεύσει ένα δάσος που ίσως και να τον συμφέρει να καεί!

Πυρόπληκτη η αδελφή Ρωσία, όπως πριν τρία καλοκαίρια η μάνα Ελλάδα. Μάλλον από κοινού και χώρια, θύματα της κλιματικής αλλαγής.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, το μόνο προβλέψιμο στην κλιματική αλλαγή δεν είναι ούτε οι ξηρασίες, ούτε οι πλημμύρες, ούτε οι τυφώνες. Το μόνο προβλέψιμο, είναι ότι η κλιματική αλλαγή θα είναι εντελώς απρόβλεπτη!

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

Τα χάλια μας

Ο φίλος μου Λευτέρης Παπαγιαννάκης μου έστειλε ένα ωραίο κείμενο που ονομάζει "σώψυχα". Το μοιράζομαι μαζί σας.
__________________________________
Καιρό τώρα με «τρώει» να γράψω κάτι για να το βγάλω αυτό το ακατανόητο βάρος που έχω μέσα μου. Σε αυτή την χώρα σχεδόν όλοι γράφουμε: βιβλία, άρθρα, παρεμβάσεις, blog κτλ. Δεν το έκανα γιατί θεωρούσα ότι δεν είναι και τίποτα πρωτότυπο. Τελικά το κάνω γιατί είναι καλύτερο από την εναλλακτική: να μου ανέβει το αίμα στο κεφάλι.

Η αφορμή, βέβαια, τα χθεσινά (5/5/2010) και ο άδικος χαμός ανθρώπων, το εάν είναι εργαζόμενοι, αφεντικά, πλούσιοι, φτωχοί, κλέφτες, ενάρετοι κτλ, άνευ σημασίας, απλά άνθρωποι.

Σκέφτομαι ότι, τελικά είμαστε μια χυδαία χώρα με χυδαίους πολίτες, η οποία ζει στο ένδοξο παρελθόν της και θεωρεί ότι όλος ο κόσμος της χρωστάει επειδή «γέννησε» την δημοκρατία, επειδή είχε 400 χρόνια τουρκοκρατία, επειδή υπέφερε στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο, επειδή ξένες δυνάμεις της επέβαλαν στρατιωτική δικτατορία. Κι όμως αυτή η χώρα όλα τα σημαντικά αυτά κεφάλαια τα ξεφτίλισε μετά με την στάση της, την στάση των πολιτικών της και των πολιτών της.

Η δημοκρατία που «γέννησε» η Ελλάδα, πριν 2000 και πλέον χρόνια, στην εποχή μας συνοψίζεται σε έναν αστείο νόμο περί ευθύνης υπουργών, μετά την Τουρκοκρατία παλέψαμε σε πιο άρμα θα δεθούμε (αγγλικό, γαλλικό και ρωσικό κόμμα), μετά τον β’ παγκόσμιο οδηγηθήκαμε σε εμφύλιο, την ώρα που η υπόλοιπη Ευρώπη προσπαθούσε να ορθοποδήσει και στην μεταπολίτευση δεν χρειάζεται να πω τι έχουμε καταφέρει. Μην προσπαθήσει να απαντήσει ότι βρεθήκαμε στο επίκεντρο γεωστρατηγικών επιλογών άλλων, γιατί μόνοι μας σκοτώναμε ο ένας τον άλλο.

Στην εποχή μας έχουμε φτάσει να χάνει κόσμος την ζωή του λόγω οπαδικής προτίμησης, σε κάθε αθλητική συνάντηση πέφτει ξύλο και δεν έχει ληφθεί ποτέ κανένα σοβαρό μέτρο. Στην Αγγλία απέκλεισαν τις ομάδες τους μέχρι να βελτιώσουν την κατάσταση. Εδώ κάθε πρόεδρος κάνει ότι γουστάρει χρησιμοποιώντας τον αριθμό των οπαδών της ομάδας ως πολιτικό επιχείρημα! Φοβερή πρόοδος για την κοιτίδα της δημοκρατίας.

Για να μην μιλήσουμε για τον άθλιο τοπικισμό μας. Οι βουλευτές Πειραιά «πρέπει» να είναι μανιάτες και άλλα τέτοια χαριτωμένα λες και δεν είναι εθνικοί βουλευτές (επιστροφή στην πόλη-κράτος?).

Αφήστε πια την θρησκοληψία μας. Η εκκλησία παίζει έναν πολύ σημαντικό πνευματικό ρόλο, για όποιον το επιθυμεί. Εμείς έχουμε καταφέρει να την κάνουμε μέρος του πολιτικού συστήματος, στο οποίο τίποτα δεν γίνεται χωρίς την ευλογία της. Τι να πρωτοπούμε: παραδικαστικό, βατοπέδι κτλ

Δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να γίνει και πώς. Είμαι όμως σίγουρος ότι δεν πρέπει να συνεχίσει το ίδιο βιολί. Έχουμε φοβερές ιδεοληψίες και τρέλα μεγαλείου. Είμαστε κακομαθημένοι, αγενείς, ξενόφοβοι, φανατικοί. Είμαστε «λίγοι». Νομίζουμε ότι είμαστε πιο έξυπνοι από τους υπόλοιπους και ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας.

Ε λοιπόν δεν είμαστε.
Λευτέρης Παπαγιαννάκης

Σημ. Η φωτό είναι (πάλι) του Ιάσονα Κάντα

Όχι άλλη βία!!!

Τετάρτη, 5 Μαΐου 2010

Σήμερα πενθώ

Σήμερα πενθώ. Και νομίζω πως θα πενθώ για πάντα.

Πενθώ για τους τρεις που χάθηκαν. Πενθώ για τη συλλογικότητα και κοινωνική αλληλεγγύη που ποτέ δεν είχαμε. Πενθώ για το δικαίωμα στην εργασία που είναι καθαρά ατομικό και δεν πα να ψοφήσει ο άλλος. Πενθώ για τη συλλογική αγριότητα που όταν θίγονται τα ατομικά μας δικαιώματα διψάει για αίμα και λοιδωρεί όσους παρακαλάνε για σωτηρία. Πενθώ για τα άκρα της Βουλής που χθες τσακώθηκαν για την πολιτική ταυτότητα των φονιάδων. Πενθώ επειδή το δικαίωμά μου στην απεργία αφαιρεί με βία το δικαίωμα του άλλου στην εργασία. Πενθώ επειδή υπάρχουν αδειοδοτημένοι εργασιακοί χώροι χωρίς συστήματα ασφάλειας. Πενθώ επειδή κάποιος φαίνεται πως δεν επέτρεψε στους εργαζομένους να εκκενώσουν την τράπεζα, όταν ακόμα υπήρχε χρόνος ζωής.

"Μην ανησυχείς, φαίνεται πως ήταν ψέματα η είδηση για τους νεκρούς. Τη μετέδωσε το BBC για να χτυπήσει τον αγώνα των εργαζομένων", μου είπε στο τηλέφωνο. Αλλά ή Αθήνα ήταν ήδη μαύρη από την αγριότητα. Έτσι κι'αλλιώς οι θεωρίες διεθνούς συνωμοσίας εναντίον της Ελλάδας ποτέ δεν μου έλεγαν τίποτα.

Είμαι σίγουρη πως δεν θα ξαναπάω σε πορεία για το δίκιο του εργάτη. Θα πηγαίνω μόνο σε πορείες ειρήνης και αφοπλισμού και σε διαμαρτυρίες για το περιβάλλον (θα κάνω τον κούκο μαζί με άλλους τρεις...). Αρκετά με τα πολιτικά καπελώματα και την αγριάδα. Αρκετά με τη λατρεία του δικού μας δικαιώματος που υπερισχύει του δικαιώματος οποιουδήποτε άλλου στη δουλειά και τη ζωή.

"Happy new fear", μου είπε σήμερα ο Τομ που δηλώνει πως βρίσκεται σε μόνιμη απεργία, στην Irish Republic of Plaka.

Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010

Εμείς, αυτοί και τα χρέη μας

Συνάδελφος μου έστειλε αυτό το πολύ γραφυρό γράφημα για τα χρέη που βαραίνουν εμάς και τους εταίρους μας. Από τους New York Times.

Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

O αριστερός που λείπει

Μέσα στην εθνική ήττα και θλίψη, κάποιοι παλιοί του συμμαθητές θυμήθηκαν χθες τον αριστερό που, ειδικά τώρα, λείπει πολύ… Για την εκδήλωση μνήμης του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, η αίθουσα στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων αποδείχθηκε πολύ μικρή.

Για όσους τον θυμούνται χωρίς την ωραιοποίηση που συνοδεύει κάθε απουσία, ο Παπαγιαννάκης είναι ότι ποτέ δεν ήταν η αριστερά: ο οραματιστής του συγκεκριμένου. Ένας αριστερός χωρίς αριστερά, όπως ωραία είχε γράψει ένας σύντροφός του. Ένας αριστερός με ορατό όραμα έναν καλύτερο κόσμο, τόσο ξεκάθαρο που μπορούσε να σου τον διηγηθεί, ένα βράδυ στο μικρό εστιατόριο κοντά στο ευρωκοινοβούλιο.

Αν σήμερα πολλοί κόπτονται για την πρόβλεψη της οικονομικής κρίσης, τη χαζομάρα της πολιτικής της διαρκούς ανάπτυξης, το οικονομικό έγκλημα της Ολυμπιάδας 2004 ή την πατρότητα πολλών οικολογικών μαχών, ο Παπαγιαννάκης ήταν εκεί πολύ πριν από όλους.

Την τελευταία φορά που τον είδα, είπε πως η πολιτική και η οικολογία  χρειάζονται νέο αίμα και όχι το δικό του, το "παλιό". Από τότε, ψάχνω αυτό το νέο αίμα και καταλαβαίνω πως τελικά το δικό του δεν πάλιωσε ποτέ...

Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

Ένα δάσος για όλους!

Βόλτα σε ένα δάσος που λες ότι δεν μπορεί να υπάρχει στην Αθήνα...

Το Αισθητικό Δάσος Καισαριανής δεν υπήρχε πριν την κατοχή. Φυτεύθηκε από δεκάδες εθελοντές, προσκοπάκια, ορειβάτες και φυσιολάτρες. Ψηλό, ολοζώντανο και πανέμορφο, το δάσος βλέπει την Αθήνα. Και οι πεζοπόροι που θέλουν δάσος χωρίς σκουπίδια, καφετέριες και λοιπά θορυβώδη, μπορούν σε λίγα λεπτά από την πολυκατοικία τους να πεταχτούν εκεί για ένα ωραίο περπάτημα στη φύση!

Αν και το αισθητικό δάσος κινδυνεύει μόνο από πυρκαγιές, το υπόλοιπο βουνό και οι γύρω γη έχει μπει στο μάτι πολλών. Γιατί στην Ελλάδα μπορεί να φωνάζουμε για τα βουνά και τα δάση που χάνουμε, αλλά στην πράξη η γη «αξίζει» μόνο ως οικόπεδο, όχι ως οικοσύστημα…


Ας ηρεμήσει λίγο το μάτι μας!

Έλαβα από τον Προκόπη και με μεγάλη χαρά αναρτώ την εξής έκκληση:

Αγαπητοί φίλοι,

Μόλις άρχισε η συλλογή υπογραφών, για να πιεστεί η κυβέρνηση και οι δήμοι να κάνουν πράξη τα όσα πρέπει, για την απαράδεκτη κατάσταση στο θέμα της παράνομης υπαίθριας διαφήμισης. To κείμενο έχει ως εξής:

Ζητώ από την Πολιτεία να δράσει άμεσα και να προχωρήσει στην αποκαθήλωση όλων των παράνομων υπαίθριων διαφημίσεων στη χώρα, όχι μόνο για λόγους αισθητικής απορρύπανσης, αλλά και γιατί αποτελούν επικίνδυνες παγίδες για την οδική ασφάλεια. Δεκάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους ή έχουν τραυματιστεί, από την αυθαιρεσία των κυκλωμάτων, που δρουν ανενόχλητα μέσα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Απαιτώ να μπει ένα τέλος σε αυτό το όργιο παράνομων συναλλαγών και κωλυσιεργίας στην εφαρμογή του νόμου, με αποτέλεσμα τις χιλιάδες αυθαίρετες πινακίδες σε όλη τη χώρα.

Αν επιθυμείτε να βοηθήσετε:

http://www.petitiononline.com/35thouil/petition.html

Παρακαλώ διαδώστε το παντού! Μόνο με την πίεση της κοινωνίας των πολιτών μπορούμε να έχουμε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Στόχος: 1.000.000 ΟΧΙ στα μεταλλαγμένα!

Η πολύ δραστήρια οργάνωση ηλεκτρονικού (κυρίως) ακτιβισμού AVAAZ ζητάει να ενώσουν τη φωνή τους ένα εκατομμύριο πολίτες της ΕΕ, ώστε να επανεξεταστεί η καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Από τη στιγμή που υπέγραψα, δηλαδή πριν από μισή ώρα, προστέθηκαν περίπου 9.000 νέες υπογραφές!

Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

Τρομακτική ανάσταση

Έχω πολλά χρόνια να πάω σε εκκλησία το βράδυ της Ανάστασης. Κάτι τα παιδιά που κοιμούνται νωρίς, κάτι το ξενύχτι που δεν μου πάει, έρχονται και "δένουν" με την αηδία μου για την εκρηκτική επιδειξιομανία ανδρισμού που χαλάει κάθε τι ωραίο σε αυτή την ανοιξιάτικη νύχτα.

Λίγο πριν τη χθεσινή Ανάσταση (ειρωνία), σκοτώθηκαν δυο νέοι και τραυματίστηκαν κάποιοι ακόμα. Από τα εκρηκτικά που θα άναβαν μπροστά από την εκκλησία. Τρομακτική πανελλήνια συνήθεια  που δικαιολογείται ως μίμηση του σεισμού που συγκλόνισε τη γη, μόλις πέθανε ο Χριστός.

Θυμάμαι πως πριν από πολλά χρόνια, είχα παρακολουθήσει την πιο αποκαρδιωτική Ανάσταση, στη Μυτιλήνη. Βομβαρδισμός από κάθε γωνία γύρω απ'την εκκλησία! Ο παπάς αρνήθηκε να βγει και κλείδωσε την πόρτα. Ένας κακομοίρης εξαπτερυγάς, βρέθηκε μόνος σε μια άδεια αυλή, να χοροπηδάει σιχτιρίζοντας, με τον εσταυρωμένο αγκαλιά για να αποφύγει τις κροτίδες που του πετούσαν δεκάδες ακροβολισμένοι βλαμένοι που γελούσαν. Και εμείς, είχαμε σκαρφαλώσει σε μια μάντρα και περιμέναμε να τελειώσει το πατιρντί.

Δεν ξέρω πόσο βαθιές ρίζες έχει αυτό το τρομοκρατικό συνήθειο και πόσο παραδοσιακό έθιμο είναι. Σίγουρα όμως, όσο περνούν τα χρόνια, τόσο πιο μακρινή μου κάνει την εικόνα αυτής της ωραίας νύχτας που περιμέναμε με το κεράκι και το κόκκινο αυγό στην τσέπη, έξω από την εκκλησία.

Η φωτογραφία είναι από το http://www.rocketwar.gr/modules.php?name=coppermine&file=displayimage&album=lastup&cat=&pos=6

Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010

Τώρα είναι της γης η ώρα!

Προσπαθώ να γράψω με το φως του κεριού. Έβγαλα τα ματάκια μου, αλλά τώρα (21:10)είναι της γης η ώρα, οπότε για φως ούτε κουβέντα.

Με τα  αγόρια σε παραλήρημα ενθουσιασμού, παρακολουθούσαμε τα φώτα να σβήνουν σε πολυκατοικίες και Ακρόπολη (μια ακρούλα της βλέπουμε συνήθως, αλλά τώρα τίποτα). Ένα περίεργο πράγμα: τα φώτα έσβηναν κατά πολυκατοικίες και μένουν αναμμένα επίσης κατά πολυκατοικίες. Φαίνεται πως τελικά οι πολυκατοικίες είναι μικρές γειτονιές που μπορεί και να συνεννοούνται.

Για όσους γκρινιάξουν επειδή αισθάνονται πως η ώρα αυτή θίγει τον οικολογικό ακτιβισμό τους, παραπέμπω σε περσινές κουβέντες που κάναμε εδώ. Τώρα, πάω να περιμένω να ανάψουν τα φώτα στη γειτονιά!


Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Ξεχειλωμένη Ελλάδα

Είχαμε ξεχειλώσει ως κοινωνία, είπε πριν λίγες μέρες ο Πρόεδρος. Δεν μπήκε σε λεπτομέρειες, λεπτομέρειες που σίγουρα θα μας πονούσαν σχεδόν όλους, το είπε όμως και είχε δίκιο. Βέβαια, αυτό το διαπίστωναν χρόνια όλοι οι εταίροι μας, σε βορά και νότο…
Θυμάμαι πολλές φορές στο άφρον παρελθόν ερωτήσεις φίλων από "ξένες" περιβαλλοντικές οργανώσεις για το ανεξήγητο “Ελλάδα, χώρα φτωχή, με χαμηλούς μισθούς – Ελλάδα με το μεγαλύτερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης – Ελλάδα με τη μεγαλύτερη αγορά SUV”.
Τώρα, οι βόρειοι εταίροι μας στην ενωμένη Ευρώπη γελάνε με τα χάλια μιας Ελλάδας που:  
Αντί όμως το μεγάλο μας ρεζιλίκι να μας δείξει την ταπεινότητα που έχουμε εδώ και δεκαετίες χάσει, μόλις κάποιος μας θίξει, θυμόμαστε τα περασμένα ελληνικά μεγαλεία, την κατοχή και την τουρκοκρατία, βρίζουμε τους ξένους ρατσιστές και επιμένουμε πως για το δικό μας κατάντημα φταίνε οι άλλοι που μας δέχτηκαν στην οικογένεια…
Ξεχειλωμένη Ελλάδα!

Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

Όταν τρώγαμε το ολυμπιακό χαστούκι

Τις μέρες του εθνικού παραληρήματος, τότε που η οικονομία και η Αθήνα έτρωγαν ένα γιγάντιο χαστούκι ολυμπιακού μεγέθους, όποιος μιλούσε για τη φάρσα που μας φόρεσαν οι "αθάνατοι" ήταν εθνικός μειοδότης. Γιατί, όταν μας έκανε την τιμή να μας επισκεφθεί ο περιπλανώμενος θίασος της ΔΟΕ, οφείλαμε υποκλίσεις και επιδείξεις για να πάρουμε καλό έλεγχο προόδου.

Βλέπουμε όμως τώρα ότι όταν έσβησαν τα φώτα της ολυμπιακής γκλαμουριάς, εκείνο που μας έμεινε είναι τα στοιχειωμένα πανάκριβα κουφάρια των για 15 μέρες υπέρλαμπρων εγκαταστάσεων. Μας έμεινε ένα νομικό χάος από φωτογραφικές πολεοδομικές εξαιρέσεις.  Μας έμεινε και ένα τεράστιο κόστος που ποτέ δεν αποσβέστηκε και το οποίο τώρα ανακαλύψαμε πως αποτελείωσε την ήδη λειψή εθνική μας οικονομία.

Τότε λοιπόν που τρώγαμε το ολυμπιακό χαστούκι, λέγαμε στους ολύμπιους ημίθεους της ΔΟΕ "χίλια ευχαριστώ!". Αλλά οι εκλαμπρότατοι "αθάνατοι", φαίνεται τελικά πως μόνο θάνατο έφεραν στην οικονομία μας. 

Ξεσκονίζοντας παλιά αποκόμματα από εκείνη την εποχή που κάποιοι προσπαθούσαν να σώσουν την Αττική από την ολυμπιακή επιδρομή, βρήκα αυτό το ρεπορτάζ του Ελεύθερου Τύπου για τις δηλώσεις Λαλιώτη, επί οκταετία Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ. Έλεγε λοιπόν ο κορυφαίος υπουργός: " Και όσοι περιφέρουν το αίσθημά τους επειδή είναι αντίθετοι με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, να περιφέρουν το αίσθημά τους. Σεβαστό. Αλλά δεν θα μας οδηγήσουν εκεί που αυτοί θέλουν. Και επίσης δεν θα διασύρουν τη χώρα.... Είναι κύκλωμα ανθρώπων, ορισμένων ανθρώπων. Είχαν αρνηθεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες και σήμερα δίνουν μάχη να παρατείνουν το εγώ τους..."

Και μου ήρθαν στο νου κάποιες πάντα ζωντανές μορφές του αντι-ολυμπιακού αγώνα, της νηφάλιας αμφισβήτησης του νέου εθνικού οράματος, όπως ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης. Πριν από μερικές μέρες, ο  ΙΟΣ της Ε θυμήθηκε τον Παπαγιαννάκη καλύτερα από όλους όσοι έζησαν "από μέσα" εκείνη τη ζόρικη περίοδο,

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2010

Οι κακοί ξένοι και οι καλοί δικοί μας

Χθες ένας νέος εργάτης σκοτώθηκε στο φιάσκο του Βύρωνα. Αφήνει πίσω ένα μικρό παιδάκι και μια οικογένεια που προφανώς είχε ανάγκη από το μεροκάματό του. Σκοτώθηκε από πυροβολισμούς μεταξύ εγκληματιών και αστυνομικών που θα έπρεπε να έχουν εκκενώσει την περιοχή, αφού γνώριζαν ποιους κυνηγούσαν και πόσο σκληροί ήταν.

Επειδή όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά, το κόμμα ΛΑΟΣ έβγαλε και ανακοίνωση που λέει τα εξής:

"Από τα δύο τραγικά περιστατικά της Ελληνικής Αστυνομίας, χθες το βράδυ και σήμερα στο Βύρωνα, προκύπτουν δύο πράγματα. Πρώτον, ο ευνουχισμός της Ελληνικής Αστυνομίας που έχει επιβάλλει ο κ. Χρυσοχοΐδης και δεύτερον, η ανάγκη αποτελεσματικής αντιμετώπισης των λαθρομεταναστών.

Κατά τα άλλα αποδεικνύεται η ανακρίβεια του υπουργού Προστασίας του Πολίτη που χαρακτήριζε μέχρι χθες στη Βουλή, τους λαθρομετανάστες ως "φτωχούς κακομοίρηδες".

Ας πάψουν επιτέλους να τους προστατεύουν."

Γιατί, όπως μας πληροφόρησε το κόμμα του λαού, οι κακοί ήταν Αλβανοί και οι καλοί Έλληνες. Ο καημένος ο νεκρός, τίμιος εργάτης και μπαμπάς που ήταν επίσης Αλβανός είναι ανάξιος λόγου. Οι πιο επικηρυγμένοι κακοί της χώρας, οι αδελφοί Παλαιοκώστα, είναι ανάξιοι λόγου γιατί είναι Έλληνες (αν και μάλλον παρασύρθηκαν από τον κακό φίλο τους Αλκέτ Ριζάϊ). Ο πολύ κακός και επικίνδυνος Πάσσαρης που σαπίζει στη φυλακή της Ρουμανίας, από όπου μας έρχονται πολλοί πολύ κακοί μετανάστες, είναι επίσης ανάξιος λόγου γιατί είναι Έλληνας. Το ίδιο και ο φονιάς των πέντε κυνηγών στο Αγρίνιο. Το ίδιο και ο παλιός θρυλικός κακός Ρωχάμης.

Ας διώξουμε επιτέλους τους ξένους για να αδειάσει επιτέλους η Ελλάδα από τους εκληματίες! Ή τουλάχιστον να αδειάσει χώρος στις φυλακές για τους Έλληνες εγκληματίες...

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Τα φρούτα της ντροπής!

Διαβάστε τα όσα ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ καταγγέλει η αγωνιστική Οικολογική Ομάδα Βέροιας. Και αφορούν τα φρούτα που αγοράζουμε από λαϊκές και καρότσια, έτσι, για να'χουμε την υγειά μας!

"Βέροια 8-2-2010

Από την χωματερή,στον ανυποψίαστο καταναλωτή.

Τα ακατάλληλα πορτοκάλια και λεμόνια, ήρθαν από την Βραζιλία. Ταξίδεψαν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, για την παράνομη χωματερή της Βέροιας, μέσα στην κοίτη του Αλιάκμονα. Ήταν πάνω από επτά φορτία, πάνω από είκοσι τόνους το καθένα. Η Οικολογική Ομάδα Βέροιας, κατέγραψε ακόμη μια φορά την αθλιότητα που επικρατεί στο Νομό Ημαθίας, σε σχέση με τα απορρίμματα. Κι ενώ κάποια φορτία ξεφορτώθηκαν στην εκεί χωματερή, μετά από λεκτικούς διαπληκτισμούς, τα υπόλοιπα φορτηγά, αποχώρησαν. Εκεί μετά από καταγγελία, έφτασε και το τμήμα περιβάλλοντος της Νομαρχίας Ημαθίας. Χωρίς να κατέβουν καν από το αυτοκίνητο, απλά είδαν και αποχώρησαν. Για τα περεταίρω δήθεν. Τα φορτηγά, έφτασαν στην απέναντι όχθη του Αλιάκμονα, σε άλλη παράνομη χωματερή της ΑΣΕΔΑΠΟ (απόσυρση φρούτων), όπου και ξεφόρτωσαν όλα. Τώρα, ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, η οποία έφτασε άμεσα. Οδηγήθηκαν για ανάκριση δυο οδηγοί φορτηγών και ο χειριστής του σκαπτικού που έθαβε τα σάπια. Αργά το απόγευμα, αφέθηκαν ελεύθεροι, με εντολή εισαγγελέα.

Εν τω μεταξύ, άρχισαν να καταφθάνουν αγροτικά, τρακτέρ και φορτηγά, όπου φορτώνονταν πορτοκάλια και λεμόνια. Όλα αυτά, θα καταλήξουν από αύριο, κύρια σε λαϊκές του Νομού Ημαθίας. Αυτό, κατά δική τους δήλωση. Για ένα μεροκάματο, όπως χαρακτηριστικά είπαν.

Η πλήρης ασυδοσία στον Νομό Ημαθίας, συνεχίζεται από υπηρεσίες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πως μπορεί να έφτασαν από τη Βραζιλία και το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, σάπια προϊόντα σε μια παράνομη χωματερή στη Βέροια; Ποιος έδωσε εντολή να γίνει αυτό και να γραφτεί επίσημα σε παραστατικά μεταφοράς; Με ποίου εντολή έφυγαν από την μια χωματερή και πήγαν σε μια άλλη; Τι αυτοψία είναι αυτή του τμήματος περιβάλλοντος, που δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και δεν έψαξαν να βρούν που πήγαν τα φορτηγά; Πόσο ασφαλής μπορεί να νοιώθει ο καταναλωτής;

Κουβέντα να γίνεται δηλαδή, δεδομένου ότι κανείς δεν θα απαντήσει ακόμη μια φορά. Θα συνεχίσει η αθλιότητα με ατιμώρητους τους κύρια υπεύθυνους."

Σημείωση: οι φωτογραφίες είναι πραγματικές και αφορούν το συγκεκριμένο περιστατικό.

Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2010

Irish Republic of Plaka

Ο Τομ φιλοσοφεί κάθε μέρα τη ζωή στο ρημάδι της Πλάκας. Για σήμερα, θυμίζει τρεις διάσημους:
1. Osama,
2. Obama
3. Your mama

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

Χάουαρντ Ζιν


Χθες, πέθανε ξαφνικά ένας πολύ σημαντικός πολιτικός φιλόσοφος. Ο Χάουαρντ Ζιν. Βαθιά μετανιωμένος πιλότος βομαρδιστικού που σκότωσε αμάχους στον Β' Παγκόσμιο, κάπου στη Γαλλία, ο Ζιν έγινε συνειδητός και ακούραστος ειρηνιστής και υπερασπιστής των δικαιωμάτων και της ελευθερίας για όλους.

Ήρθε τον προηγούμενο Μάϊο στην Αθήνα και καθήλωσε το κοινό που τον παρακολούθησε στο Γαλλικό Ινστιτούτο να μιλάει για τη δράση των πολιτών ως προϋπόθεση για τη δημοκρατία. Το κείμενο αυτής της ομιλίας του εκδόθηκε πρόσφατα από την ΑΙΩΡΑ και περιλαμβάνει δυο συνεντεύξεις του στον Κωστή Παπαϊωάννου και τη Σώτη Τριανταφύλλου. Αν και διαφωνώ με την αποδοχή της βίας κατά της περιουσίας που εκφράζει στη συνέντευξή του,  κρατάω τη δήλωσή του "αν πατριωτισμός σημαίνει να υποστηρίζεις στρατιωτικές επιχειρήσεις, δεν είμαι καθόλου πατριώτης".