Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

26 Δεκεμβρίου 2008




Ζόρικα Χριστούγεννα ήταν τα περσινά. Η Αθήνα μύριζε αποκαΐδια και έτρεμε για όσα όλοι φοβόμασταν πως θα ακολουθούσαν το εικοσαήμερο του τρόμου, μετά το φονικό του παιδιού στα Εξάρχεια. Και σαν σήμερα, άρχισε η τιμωρία ενάμισου εκατομμυρίου παλαιστινίων, επειδή τόλμησαν να ψηφίσουν μια φονταμενταλιστική κυβέρνηση που σε κανέναν μεν δεν άρεσε, αλλά τσάντισε φοβερά τους ισραηλινούς δυνάστες της Μέσης Ανατολής.


Μου θύμισε αυτή τη μαύρη επέτειο η προσωπικά άγνωστή μου Σεσίλ Σουράσκυ, ισραηλίτισσα ακτιβίστρια της οργάνωσης Jewish Voice for Peace, που φυσικά εδρεύει εκτός Ισραήλ. Μου στέλνουν τακτικά email, επειδή κάποια στιγμή υπέγραψα ηλεκτρονική διαμαρτυρία για τους αντιρρησίες συνείδησης, τους «σμινίστιμ». Όλα τους τα μηνύματα είναι μια φοβερή αποκάλυψη για όσα συμβαίνουν στους καθόλου αγίους πλέον τόπους.

Σίγουρα όσοι έμειναν πίσω θα θυμούνται τους περίπου 1.400 παλαιστίνιους και τους 13 ισραηλινούς που σκοτώθηκαν σε εκείνες τις 3 βδομάδες βομβαρδισμών. Εγώ δύσκολα θα τους θυμόμουν σήμερα, αν δεν διάβαζα το μήνυμα της Σεσίλ Σουράσκυ…

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Οι ωραίοι έχουν χρέη...


Φεύγει ο παλιός ο χρόνος και ας κλάψουμε παιδιά. Το 2010 μπαίνει με χρέη για όλους μας πολλά!

Επειδή κάθε αποχωρισμός είναι συγκινητικός, είπα να προσθέσω λίγη συγκίνηση με μια ματιά στο κατά κεφαλήν χρέος που το 2009 κληροδοτεί στο μέλλον. Από το Newsweek λοιπόν (τεύχος 14ης Δεκεμβρίου) και οι έλληνες οι ωραίοι  έχουμε του κόσμου τα μεγαλύτερα χρέη!

Στην εισαγωγή, το αρθράκι λέει:

"Μπορεί η αμερικανική κυβέρνηση να χρωστάει στην Κίνα $799 εκατομμύρια, αλλά όταν μιλάμε για κατά κεφαλήν εξωτερικό χρέος, τότε οι ΗΠΑ χαρακτηρίζονται από σχετική σύνεση. Κυρίως αν συγκριθούν με, ας πούμε, την Ελλάδα, όπου κάθε άνδρας, γυναίκα και παιδί θεωρητικά χρωστάει δυόμιση φορές περισσότερο από τους αμερικανούς.


Έλληνες: $27,746
Βέλγοι: $27,023
Αυστριακοί: $26,502"

Ας το δούμε όμως και αισιόδοξα: οι έλληνες κινούμαστε σε επίπεδα συγκρίσιμα με το Βέλγιο και την Αυστρία. Στο κατά κεφαλήν χρέος κατ'αρχήν και μετά βλέπουμε για τα υπόλοιπα. Άντε, για καλή χρονιά, έβαλα και ένα γιορταστικό στολιδάκι στη σκαναρισμένη σελίδα του Newsweek, μέρες που'ναι...

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Με σταυρώνεις

Δήλωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης το αυτονόητο. Ότι στην Τουρκία, είναι υπό διωγμόν. Και χρησιμοποίησε λαϊκή χριστιανική καθομιλουμένη: είπε στον υπερπόντιο δημοσιογράφο πως καθημερινά αισθάνεται ότι το τουρκικό κράτος τον σταυρώνει. Και εγένετο χαμός! Με τον τουρκικό τύπο να μην έχει συνηθίσει οι μειονότητες που θέλουν να παραμείνουν να εκφράζουν την καταπίεσή τους σε τόσο οξείς τόνους, η δήλωση του Πατριάρχη στο CBS έγινε πρωτοσέλιδο και μονοπωλεί τα τουρκικά δελτία ειδήσεων εδώ και μια βδομάδα.

Όπως όμως μαθαίνω, η δημοσιότητα που έχει λάβει το θέμα γέρνει μάλλον θετικά προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την κοινότητα ρωμιών που επιμένει πολίτικα. Αν εξαιρέσει κανείς τα πολύ αυξημένα μέτρα ασφάλειας στο Φανάρι, η κάλυψη του θέματος από τα περισσότερα τουρκικά ΜΜΕ, όπως και οι δηλώσεις από προσωπικότητες εκεί είναι δεικτικές για τη ζωή των μεινοτήτων. Και επειδή τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν σταματούν στις μεινότητες, πριν λίγες μέρες, δολοφονήθηκε άλλος ένας τούρκος δημοσιογράφος που έγραφε προκλητικά... Χριστουγεννιάτικη σταύρωση ή χριστουγεννιάτικη ανάσταση, σίγουρα τέτοιες εξελίξεις δείχνουν πως το καταπιεσμένο δημοκρατικό κίνημα στη γειτόνισσα κινείται...

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Ενός!


Χθες, έγινα ενός χρόνου μπλόγκερ. Το ξέχασα όμως το πρώτο μου γενέθλιο, οπότε σβήνω σήμερα ένα κεράκι.

Πέρισυ λοιπόν, βρήκα ένα παράθυρο στον κόσμο που δεν ήξερα ότι ήταν ανοιχτό. Παιδί του απελπιστικού Δεκέμβρη του 2008, το μπλογκάκι μου με γλίτωσε από σίγουρη πολιτική κατάθλιψη. Και όσοι γκρινιάζουν πως πίσω από οθόνες δεν βρίσκεις φίλους, δεν λένε καθόλου αλήθεια. Κάνεις φοβερούς φίλους, από κει που δεν το περιμένεις, ξεβαριέσαι, κάνεις πλακίτσες, αλλά λες και πολλά σπουδαία.

Άντε, φου και να τα χιλιάσω!

το γατάκι των γενεθλίων είναι του http://skount.blogspot.com/2008/07/blog-post_23.html

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Οι νικητές της Κοπεγχάγης


Πριν από καμιά δεκαριά μέρες μίλησα σε ένα πάνελ για την περιβαλλοντική νομοθεσία. Οι συνομιλητές μου ήταν όλοι καθηγητές από σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Ένας εξ αυτών αναφέρθηκε και στα διλήμματα μεταξύ λιγνίτη που βρωμίζει μεν αλλά δίνει δουλειές και των αιολικών πάρκων που δίνουν μεν καθαρή ενέργεια αλλά προκαλούν αντιδράσεις, καθώς ... προκαλούν στείρωση στις κότες. O διπλανός μου γύρισε αποσβολωμένος και με ρώτησε «μα καλά, συμβαίνει όντως αυτό;». Γέλασα και του είπα πως φυσικά και δεν συμβαίνει, ο συνάδελφός τους απλώς αστειεύτηκε με μια χαζομάρα που κυκλοφορεί αβέρτα στην υπέροχη ύπαιθρο χώρα μας. Όταν στο διάλειμμα πολλοί από το φοιτητικό ακροατήριο με ρώτησαν αν όντως είναι αλήθεια αυτό που είπε ο σεβάσμιος καθηγητής, κατάλαβα πως ο ελλογιμότατος ακαδημαϊκός μιλούσε σοβαρά…

Λίγο πριν την Κοπεγχάγη, η βρετανική συντηρητική ταμπλόϊντ Daily Express δημοσίευσε μια λίστα κάποιου άγνωστου European Foundation με 100 λόγους που δήθεν αποδεικνύουν πως η κλιματική αλλαγή δεν είναι ανθρωπογενής. Η λίστα αυτή κυκλοφόρησε αθρόα σε μπλογκ, εφημερίδες και καφενεία, αφού έδινε τροφή για όλες τις θεωρίες που θέλουν την κλιματική αλλαγή να είναι μια σατανική συνωμοσία κάποιων που θέλουν να εγκαταστήσουν τον σοσιαλισμό στον πλανήτη. Βέβαια, το σταθερά εξαιρετικό New Scientist απάντησε στους 50 από αυτούς τους δήθεν λόγους και τους «εξαφάνισε» (οι υπόλοιποι 50 δήθεν λόγοι ήταν ή επαναλήψεις ή τόσο αστείοι ώστε δεν υπήρχε απάντηση άξιά τους!)


Επειδή η κλιματική αλλαγή είναι ίσως το μόνο περιβαλλοντικό πρόβλημα που αγγίζει ολόκληρο τον πλανήτη και επομένως απαιτεί κοινές αποφάσεις και συνεργασία με διαφορετική λογική από τη συνηθισμένη των γνωστών «διακρατικών διαπραγματεύσεων», η λύση απαιτεί τέλεια στροφή προς ένα άλλο οικονομικό σύστημα και διεθνείς σχέσεις. Η οικονομική ενίσχυση των «αναπτυσσόμενων», δηλαδή των φτωχών που προσφέρουν σε όλους οικοσυστήματα και φυσικούς πόρους, ευθύνονται ελάχιστα για το πρόβλημα, αλλά θα υποφέρουν περισσότερο προϋποθέτει άλλο σεβασμό προς τον «τρίτο κόσμο». Σεβασμό που τώρα είναι αδιανόητος. Η ανάγκη για πολιτικές περιβαλλοντικής σπάνης, με άξονα δηλαδή ένα κοντινό μέλλον περιορισμένων φυσικών πόρων, είναι εκτός πραγματικότητας για το σημερινό σύστημα. Και βέβαια το αίτημα για πολιτικές με όραμα που υπερβαίνει τις θητείες των πολιτικών αρχηγών είναι επίσης αλλού…



Εκείνοι λοιπόν που βγήκαν κερδισμένοι από το ναυάγιο της Κοπεγχάγης είναι όσοι ονειρεύονται έναν κόσμο που θα μείνει για πάντα όπως είναι. Και εκείνοι που για δικούς τους λόγους δηλώνουν πως τα πάντα καθορίζονται από δυνάμεις απρόσιτες από τους ανθρώπους, άρα συνεχίστε άφοβα. Και από όσους βλέπουν ως περιβαλλοντικό πρόβλημα μόνο την αυλή του σπιτιού τους και παραμυθιάζονται λέγοντας πως η προσοχή προς τα προβλήματα πλανητικής κλίμακας αποπροσανατολίζουν από τα δικά τους τοπικά ζόρια. Και από πολλούς πικραμένους, παραγκωνισμένους και πικρόχολους επιστήμονες. Και βέβαια από όσους έχουν οικονομική εξάρτηση από τον σημερινό βρώμικο και άνισο κόσμο.


Οι υπόλοιποι, όσοι θέλουν έναν πραγματικά άλλο κόσμο, πιο καθαρό και πιο δίκαιο, ραντεβού του χρόνου στο Μεξικό!

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

Λίγο πριν καταρρεύσει η Κοπεγχάγη;


Οι διαπραγματεύσεις για το κλίμα είναι σε σημείο περίπου μηδέν. Ο Μεντβέντεφ φημολογείται πως την έχει κοπανήσει απροειδοποίητα για μέρη μακρινά στα βάθη της Ρωσίας. Ο Ομπάμα εντυπωσίασε με μια πρασινολογία χωρίς αντίκρυσμα, η Κίνα να αρνείται να πάει μερικά βήματα μπρος και η ΕΕ πάει μερικά βήματα πίσω από την αρχική υπόσχεση για 30% μείωση εκπομπών. Ζούμε ιστορικές στιγμές, λίγο πριν την κατάρρευση της διεθνούς πολιτικής για την κλιματική αλλαγή;

American aid, partner!


Έβλεπα χθες το βιντεάκι με τη Χίλαρι που προσγειώθηκε στο αστυνομοκρατούμενο πάρτι κορυφής στην Κοπεγχάγη, ως από μηχανής θέα για να σώσει τις διαπραματεύσεις για το κλίμα. Έταξε σημαντική οικονομική βοήθεια και γενναίες μειώσεις εκπομπών μέχρι το 2050. Το φύλαγε φαίνεται για έκπληξη, αφού οι προβλέψεις ήταν πως οι ΗΠΑ θα περιορίζονταν σε ωραία λόγια, χωρίς νούμερα, ενώ μέχρι σχεδόν τελευταία στιγμή ο Πρόεδρος δεν ήταν σίγουρο ότι θα έκανε το μεγάλο ταξίδι για το κλίμα. Και βέβαια, τα αμερικάνικα χαρτιά που έπεσαν στο τραπέζι ξεμπλόκαραν τις διαπραγματεύσεις που είχαν κολλήσει, μιας και λίγοι έταζαν χρήμα, λίγοι έταζαν σοβαρές μειώσεις εκπομπών.

Θυμήθηκα λοιπόν τον Πήτερ Σέλερς, στην ταινία "Το Πάρτι". Τη σκηνή που ο ινδός κατά λάθος καλεσμένος στο πλούσιο πάρτι έπεσε στην πισίνα. Όταν του έδωσε το χέρι ο αμερικάνος μπρατσαράς, ο Σέλλερς του είπε: "American aid, partner!".

Ο χαμός που έγινε τις προηγούμενες μέρες έδειξε πως δύσκολα οι μεγάλοι γίνονται partners με τους μικρούς. Μια παλιά δοκιμασμένη συνταγή όμως λέει πως το american aid μας φέρνει πιο κοντά...

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Οι χλωμοί διαπραγματευτές...

Δεν συνηθίζω να ανεβάζω κείμενα άλλων στο μπλογκάκι μου. Αυτή όμως η ανάρτηση της δημοσιογράφου του ΣΚΑΙ Κατερίνας Χριστοφιλίδου , η οποία "ψήνεται" από τη μέχρι σήμερα αποτυχία της παγωμένης Κοπεγχάγης, τα λέει όλα:

"Κάποιος να βγάλει τις αγκύλες
Η Κοπεγχάγη ίσως αποδειχθεί το μεγαλύτερο φιάσκο στην ιστορία των COP (Convention Of Parties), έτσι αποκαλούμε εμείς οι «υποψιασμένοι» τη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα. Και έτσι θα καταχωρηθεί στο βιβλίο Γκίνες, ως η πρώτη σύνοδος, όπου αντί για πρόοδο σημειώθηκε οπισθοχώρηση.

Και για όλα ευθύνονται οι αγκύλες. Αυτά τα [και τα] που οι πανομοιότυποι, χλωμοί μύωπες (κατά τεκμήριο,) ολίγον φαλακροί και μαυροντυμένοι κύριοι διαπραγματευτές τοποθετούν στα drafts για να επισημάνουν τη διαφωνία τους, με κάποιο από τα άρθρα ή τις υποσημειώσεις των κειμένων.
Και όσο περισσότερες είναι οι αγκύλες τόσο αποδυναμώνεται το κείμενο και μαζί το ενδεχόμενο να καταλήξουν σε συμφωνία.

Και έτσι ανανεώνουν το ραντεβού τους για το Μπαλί, τη Σιγκαπούρη, τη Μπαγκόγκ και άλλους εξωτικούς προορισμούς, εκεί που τα κοράλια καταστρέφονται ή όπου τα νησιά κινδυνεύουν να βυθιστούν, για να το ξανασυζητήσουν να σβήσουν αλλά στο τέλος να βάλουν ακόμη περισσότερες αγκύλες….

Και έτσι κυλάει η ζωή του επαγγελματία negotiator, ανάμεσα σε ταξίδια, πάντα business θέση, 5άστερα ξενοδοχεία, επίσημα γεύματα και αγκύλες.

Αυτή τη φορά όμως το παράκαναν. Οι αγκύλες κατέπνιξαν το κείμενο της συμφωνίας που κανείς πλέον δε θυμάται γιατί βρίσκεται εδώ και ποιο πραγματικό πρόβλημα κλήθηκε να αντιμετωπίσει και η «κλιματική αλλαγή» έγινε απλώς ένας από τους χιλιάδες όρους και ακαταλαβίστικα ακρωνύμια που δημιούργησαν για να «διευκολύνουν» τη διαπραγμάτευση.

Αυτή τη φορά οι τεχνοκράτες εγκλωβίστηκαν στις αγκύλες που οι ίδιοι, με επιμέλεια τοποθέτησαν. Οι μουτζούρες είναι τόσο πολλές στο κείμενο της συμφωνίας και ο Ομπάμα, Ο Σαρκοζί, ο Μπράουν και οι υπόλοιποι 110 που φθάνουν σήμερα στην Κοπεγχάγη δεν θα καταδεχτούν να υπογράψουν.

Εμείς όμως να είμαστε καλά για να τα πούμε και πάλι του χρόνου. Στο Μεξικό…

Βίβα"

Τρομάρα και κρυάδα στην Κοπεγχάγη!

Είπαμε, η κλιματική αλλαγή είναι η μεγάλη απειλή που θα επιδεινώσει όλα τα προβλήματα και θα φέρει τη ζωή στα όριά της. Είπαμε, οι διαπραγματεύσεις για την κλιματική αλλαγή πηγαίνουν κατά διαόλου και μας βάζουν σε δρόμο καταστροφής. Ναι, προβλέπουμε πείνες, θανάτους, λιμούς και πολέμους. Και το κόλλημα των διαπραγματεύσεων για το κλίμα είναι εξίσου τρομακτικό. Αλλά εγώ τα χρειάστηκα με τους τέσσερις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης που παρήλασαν στους δρόμους της Κοπεγχάγης!

Η καταστροφολογία είναι σίγουρα αποτελεσματικό εργαλείο για να ξεκουνήσει τον κάθε εφησυχασμένο. Αλλά και ο πανικός που σπέρνει είναι πολύ κακός σύμμαχος... Άσε που το επόμενο βήμα από τον πανικό είναι η ξάπλα στον καναπέ, με το γνωστό ρητό "αφού δεν μπορούμε να σώσουμε τον κόσμο,... ότι φάμε, ότι πιούμε κι' ότι αρπάξουμε".

Ευφάνταστοι πάντως οι καβαλάρηδες και ωραία βαμμένοι...

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Τικ, τικ, ήταν όλοι εκεί, για την κλιματική αλλαγή


Κάθε διεθνής διαπραγμάτευση για το περιβάλλον είναι και πιο μαζική από τις προηγούμενες. Αυτή που συμβαίνει τώρα στην Κοπεγχάγη είναι σίγουρα η καλύτερα οργανωμένη δράση της διεθνούς κοινωνία πολιτών. Και είναι επίσης σίγουρο πως αν δεν ήταν η κοινωνία πολιτών παρούσα, με τις εκατοντάδες τοπικές, διεθνείς, μεγάλες ή πιο μικρές οργανώσεις και τα κινήματα, εμείς που παρακολουθούμε από το ίντερνετ τι συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες στο Μπέλα Σέντερ πολύ δύσκολα να καταλαβαίναμε τι σημαίνει η κάθε προτασούλα που λέγεται εκεί.
----------------------------------------------

Εδώ και δυο μήνες, ο συνασπισμός 200 οργανώσεων και κινημάτων Tck tck tck - Copenhagen 7 Dec 2009 - the world is ready έχει καταφέρει να μαζέψει 11.334.130 υπογραφές από ολόκληρο τον κόσμο, με αίτημα μια δυνατή και νομικά δεσμευτική συμφωνία στην Κοπεγχάγη. Άργησα να υτπογράψω. Μόλις σήμερα το πρωί αξιώθηκα...
----------------------------------------------
Άσχετα με όσα άσχετα και ανεύθυνα λέγονται κατά της κλιματικής αλλαγής για δήθεν συνωμοσία της κοινωνίας πολιτών με κάποια ανώνυμα ή επώνυμα μεγάλα συμφέροντα, η αλήθεια είναι πως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τεράστιο πρόβλημα που απειλεί να επιδεινώσει όλα τα μέχρι σήμερα τοπικά ή ειδικά περιβαλλοντικά προβλήματα που γνωρίζαμε: την απώλεια βιοποικιλότητας, την κάθε μέρα και χειρότερη ποιότητα και ποσότητα των φυσικών συστημάτων νερού, τα δάση που ήδη εμφανίζουν ανεξήγητες ξηράνσεις. Και είναι επίσης μεγάλη αλήθεια πως από τότε που έσκασε στην καθημερινότητά μας η αλήθεια της κλιματικής αλλαγής και της δικής μας ευθύνης γι'αυτήν, αυξήθηκε κατακόρυφα η γενική ευαισθητοποίηση για όλα τα περιβαλλοντικά ζητήματα, τοπικά ή εθνικά. Και σίγουρα, ακόμα και η Ελλαδάρα δεν είναι ακριβώς η περιβαλλοντική μπανανία που ξέραμε. Όχι βέβαια επειδή σταμάτησαν να μαζεύονται άλυτα προβλήματα, ούτε επειδή τιμωρήθηκε παραδειγματικά κάποιος περιβαλλοντικός εγκληματίας, ούτε ακόμα επειδή γύρισε ο πολιτικός τροχός και την είδε αλλιώς για το περιβάλλον. Αλλά επειδή θεωρούμε πια δεδομένο ότι όσα στραβά συμβαίνουν γύρω μας προκαλούν αλυσιδωτή αντίδραση από πολίτες ατομικά ή συλλογικά. Επειδή τουλάχιστον έχει χαθεί η σιωπή που τύλιγε κάθε μικρό ή μεγάλο έγκλημα που γινόταν κάπου γύρω...

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

There is no planet B' !!!

Περισσότεροι από 80.000 οι διαδηλωτές που έφτασαν από κάθε γωνιά του κόσμου και έδωσαν σήμα για αλλαγή πορείας των διαπραγματεύσεων για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη. Την προηγούμενη βδομάδα, οι διαπραγματευτές από το άγνωστο νησάκι Τουβαλού, στήλωσαν τα ποδάρια και απαίτησαν να πέσουν οι μάσκες και να συζητηθεί σοβαρή πρόταση για γενναίες μειώσεις ρύπων. Σημειωτέον ότι οι τουβαλιώτες και άλλοι άγνωστοι νησιώτες του Ειρηνικού αναμένεται να είναι από τους πρώτους "κλιματικούς πρόσφυγες", καθώς τα σχεδόν ανύπαρκτου υψομέτρου νησιά τους θα χαθούν κάτω από τη θάλασσα, αν η κλιματική αλλαγή δεν αναχαιτιστεί.


Αυτή είναι η κρίσιμη βδομάδα για την 15η Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που γίνεται στην Κοπεγχάγη. Καταφθάνουν οι ηγέτες και παίρνουν τελικές αποφάσεις. Τελικές για την κλιματική αλλαγή ή τελικές για τον πλανήτη; Θα δούμε...

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Πετρελαίω Θεού αρνητές...

Χαρτοπόλεμος στη διάσκεψη για το κλίμα μαίνεται από προχθές στο βασίλειο της Δανημαρκίας. Με τη διαρροή ενός απαράδεκτου εγγράφου της δανικής προεδρίας για έσχατο συμβιβασμό σε περίπτωση ναυαγίου, αλλά και αντίστοιχων σχεδίων από άλλες αντιπροσωπείες στις διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης, η 15η διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή δείχνει να γλιστράει πάνω στους πάγους που λιώνουν...

Όπως εξελίσσονται μέσα στις πρώτες μέρες της διάσκεψης, οι διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης αποδεικνύουν πόσο κοντόχοντρη είναι η πολιτική και οι πολιτικοί, όταν πέφτουν στο τραπέζι προβλήματα που απαιτούν μακρόπνοες λύσεις και ριζικές αλλαγές. Με νέο όπλο τα email που χακεύτηκαν από το Climate Research Unit του University of East Anglia ανά χείρας, οι αρνητές της κλιματικής αλλαγής απολαμβάνουν τα φρούτα από τους σπόρους συνωμοτικής άγνοιας που φυτρώνουν εύκολα σαν ζιζάνια και βολεύουν.

Αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Μια ευκαιριακή και τουλάχιστον φαινομενικά ετερόκλητη συμμαχία πετρελαιάδων, κάποιων θρησκευόμενων φονταμενταλιστών χριστιανών (κυρίως), αλλά και κατά συρροήν αρνητών του οτιδήποτε. Νεότερη εξέλιξη, η γνωστή για τις επιστημονικά κλονισμένες απόψεις της Σάρα Πέϊλιν, η οποία καλεί τον Ομπάμα να επιστρέψει στην πατρίδα μόνο με το νόμπελ και χωρίς να πατήσει πόδι στην Κοπεγχάγη.

Την επόμενη βδομάδα καταφθάνουν στην Κοπεγχάγη οι ηγέτες και ξεκινούν οι σκληρές διαπραγματεύσεις. Αν οι προβλέψεις γίνουν αλήθεια, τότε πετρελαίω Θεού ούτε νομικά δεσμευτική συνθήκη θα έχουμε, ούτε συγκεκριμένες και σοβαρές δεσμεύσεις για μειώσεις εκπομπών, ούτε και την απαραίτητη ενίσχυση προς τους αναπτυσσόμενους...

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Έτη πολλά


Κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος, έρχεται και ένα νέο έτος. Παγκόσμιο έτος κάτι, εννοώ. Πείνας, δίψας, αρρώστιας, νερού, βουνού ή θάλασσας. Ξέρετε, αυτά τα έτη που μας θυμίζουν για λίγο όσα σημαντικά ξεχνάμε σε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή μας.

Και το 2010 είναι παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας. Επειδή τότε λήγουν οι προθεσμίες που είχαν μπει το 2001 από την ΕΕ και υιοθετήθηκαν από τον ΟΗΕ το 2002 στο Γιοχάνεσμπουργκ για παγκόσμια αναχαίτιση των ρυθμών καταστροφής της βιοποικιλότητας.


Λέει σε κάποιο σημείο αυτό το βιβλίο πως "όταν ζητήσεις από τους ανθρώπους να φανταστούν έναν ήρεμο τόπο, η συντριπτική πλειοψηφία αναφέρει ένα μέρος στη φύση».

Το 2010 θα ανακοινωθεί επίσημα ο απολογισμός της παγκόσμιας στρατηγικής για τη βιοποικιλότητα. Με λίγα λόγια, θα ακούσουμε επίσημα ότι τζίφος ο παγκόσμιος στόχος του 2010. Οι ρυθμοί απώλειας συνεχίζουν να κάνουν πατινάζ μέσα στις σελίδες των κόκκινων βιβλίων για τα απειλούμενα είδη. Ο τρόπος ζωής μας εξακολουθεί να βαραίνει συντριπτικά σε βάρος της φύσης. Και οι πολιτικές για τη φύση συνεχίζουν να είναι δειλές, ασύνδετες μεταξύ τους και άνευρες.

Άντε, χρόνια πολλά βιοποικιλότητα!

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

H Ελλάδα της οικολογίας

Είμαστε όμως αλλοπρόσαλλος, απρόβλεπτος λαός. Σταθερά πίσω στην οικολογική πράξη, επί δεκαετίες συνηθισμένοι στην πολιτική απάθεια για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Και φυσικά βουλιαγμένοι σε μικρές ή μεγαλύτερες οικολογικές κρίσεις που μαζεύονται και αν δεν τις αντιμετωπίσουμε άμεσα, στο τέλος θα μας φάνε ζωντανούς…
Σε όλες όμως τις δημοσκοπήσεις για την περιβαλλοντική ανησυχία, ευαισθησία, ενδιαφέρον και τα λοιπά, ερχόμαστε πρώτοι! Δείτε τα εξής πολύ ενδιαφέροντα που δηλώνει η πρόσφατη δημοσκόπηση της Public Opinion για λογαριασμό του ΣΚΑΙ και της Καθημερινής:

1. Σε συντριπτικό ποσοστό 87%, οι Έλληνες δηλώνουμε πως η πιο θετική πολιτική αξία είναι η οικολογία.
2. Στην ερώτηση για την αυτοτοποθέτηση σε ιδεολογικό ρεύμα, ένα εξίσου εντυπωσιακό ποσοστό της τάξης του μόνο 1% δηλώνει πως αισθάνεται ότι ανήκει στους Οικολόγους Πράσινους.



Αλληλοαναιρούμενες απόψεις αλλοπρόσαλλων Ελλήνων; Ή μήπως ξεκάθαρη δήλωση πως η οικολογία θα έπρεπε να αποτελεί πολιτική πρόταση όλων των κομμάτων και πως δεν μπορεί να ταυτίζεται με ένα μόνο κόμμα;