Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Η αριστερά της μη-βίας


Είχα μεγάλο καημό με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ γύρω από τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Στάση που θεωρούσα μελανζέ, δηλαδή καθόλου καθαρή και μάλλον υποστηρικτική προς τη βία διαφόρων ομάδων που δήλωναν «αριστερές».


Την περασμένη Πέμπτη όμως, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε, για πρώτη ίσως φορά, για την αριστερά της μη-βίας και τόνισε ότι «Εμείς είμαστε η αριστερά της μη βίας. Τη βία την απεχθανόμαστε. Αναμετρούμαστε ιδεολογικά και πολιτικά με όσους την επιλέγουν ως μέσω άσκησης πολιτικής.» Αντίστοιχη καταδίκη στη βία, με άλλη όμως αφορμή, εξέδωσαν και οι Οικολόγοι Πράσινοι, που είχαν επίσης κρατήσει μπερδεμένη στάση τον προηγούμενο Δεκέμβρη.


Επειδή όμως η αριστερά κρίνεται και στους δρόμους, το κρίσιμο τεστ θα δοθεί σε λίγες βδομάδες.

υ.γ Το πολύ ωραίο σκίτσο είναι του Banksy



Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Προσωπικοί αγώνες για μια άλλη κοινωνία, κάπου αλλού

O Έφι Μπρένερ θα εκτίσει τις πρώτες δέκα μέρες της ποινής φυλάκισής του, απλώς επειδή δεν έκανε τίποτα. Η Ορ Μπεν-Νταβίντ βρίσκεται υπό κράτηση, επειδή και εκείνη δεν δέχθηκε να κάνει τίποτα.





«Γεννηθήκαμε σε μια πραγματικότητα κατοχής και πολλοί από τη γενιά μας τη βλέπουν σαν «φυσική» κατάσταση. Στην ισραηλινή κοινωνία εννοείται πως στα δεκαοκτώ, κάθε νέος και νέα θα αναλάβει στρατιωτική υπηρεσία. Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε την αλήθεια – η κατοχή είναι μια ακραία κατάσταση, βίαιη, ρατσιστική, απάνθρωπη, παράνομη, μη-δημοκρατική και ανήθικη, που απειλεί τη ζωή και για τα δυο έθνη. Εμείς έχουμε μεγαλώσει με τις αξίες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης και δεν μπορούμε να δεχτούμε την κατοχή».


Σε μια άλλη γωνιά του Τελ Αβίβ, ο Εζρά Ναουί καταδικάστηκε σε ένα μήνα φυλάκιση, επειδή προσπάθησε να σταματήσει μια στρατιωτική μπουλντόζα που γκρέμιζε φτωχογειτονιά παλαιστινίων. Αν και τα βίντεο που τραβήχτηκαν δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Ναουί δεν χτύπησε αστυνομικό, το δικαστήριο «πείστηκε» από τις μαρτυρίες ισραηλινού συνοριοφύλακα που δήλωσε το αντίθετο. Και έκρινε αθώους τους ισραηλινούς αστυνομικούς που στο ίδιο βίντεο φαίνονται να κτυπούν την άοπλη και φοβισμένη οικογένεια, καθώς «δεν προκάλεσαν πραγματική ζημιά».


Το ξανάπαμε, η εξουσία διαφθείρει. Και η εξουσία που συνοδεύεται από νόμιμη οπλοφορία διαφθείρει ακόμα περισσότερο. Ελπίζω οι πρόσφατες εξελίξεις στην ΕΛΑΣ που είχε ξεφύγει σε άκρα να δείχνουν πως ίσως κάτι αλλάζει.

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Μια ταινία κατά της χαζομάρας


Η ταινία "The age of stupid" μιλάει για την κλιματική αλλαγή. Ελάτε να τη δείτε στην ειδική εκδήλωση που οργανώνουν οι "αδελφές" οργανώσεις WWF και Greenpeace.

Κάνοντας μια στάση στον αγκαθωτό δρόμο προς την Κοπεγχάγη, οι δυο οργανώσεις δίνουν αύριο το μεσημέρι κοινή συνέντευξη τύπου, στην οποία θα παρουσιάσουν την ιδεατή συνθήκη για την κλιματική αλλαγή. Τη συμφωνία που θα θέλαμε να δούμε από την καυτή διεθνή διάσκεψη του Δεκεμβρίου. Αύριο, 21 Οκτωβρίου, στις 12.00, στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23).

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Ένα ζευγάρι παπούτσια για πολλές οικολογικές κλωτσιές


Όταν τίποτα δεν γίνεται για το περιβάλλον, κάποιοι είναι πολύ ευτυχισμένοι. Το παίζουν οικολόγοι εκ του ασφαλούς, ταμπουρώνονται πίσω από την αν-οικολογία εκείνων που κανονίζουν την τύχη μας και πουλάνε πολλή πρασινάδα. Μέχρι να τρομάξουν πως γυρνάει ο τροχός και μπορεί να τους πατήσει τον κάλο.

Και έτσι, μια καθόλου συνηθισμένη γυναίκα, εκτός κομματικής κληρονομιάς και έμπειρη περιβαλλοντολόγος και όχι άσχετη πολιτικάντισσα, μια νέα υπουργός "τα ακούει" επειδή φοράει το ίδιο ζευγάρι παπούτσια, τζιν και όχι πενήντα διαφορετικά ταγέρ, ενώ κυκλοφορεί με ένα παλιό αυτοκίνητο. Και μάλιστα όταν «αυτή» δεν κάτσει στα αυγά της, αλλά μιλήσει για έργα ταμπού, όπως η χάραξη της Πύργου -Τσακώνας και των αυτοκινητοδρόμων Αττικής, ε τότε της αξίζουν πρωτοσέλιδα κόλαφοι, ώστε να απολογηθεί για το ντύσιμο, τα παπούτσια και το φτηνό αυτοκίνητό της!

Κάπου διάβασα ότι το απίστευτο κυριακάτικο πρωτοσέλιδο της «Πρώτο Θέμα» ήταν προειδοποιητική βολή μεγάλου κατασκευαστικού κολοσσού εναντίον της Τίνας Μπιρμπίλη. Θυμάμαι βέβαια ότι προεκλογικά, η ίδια έγκριτος εφημερίς είχε κολακεύσει με διθυράμβους για το «αντισυμβατικό» του ντύσιμο, τη λατρεία στο τζιν και την απέχθεια προς τις γραβάτες, έναν υποψήφιο του ίδιου κόμματος στην Αθήνα.



Χθες που διάβασα το άρθρο, θυμήθηκα τη Νάνσι Σινάτρα και άλλαξα λίγο τα λόγια της, ελπίζοντας πως τα παπούτσια της υπουργού θα πατήσουν βαριά εκεί που πρέπει:

«These shoes are made for walking, and that's just what they'll do, one of these days these shoes are gonna walk all over you….”

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Το κρατικό αυτοκίνητο του λαού

Σε έναν άλλο πιθανό κόσμο, έρχεται ένας υπουργός και σου λέει: "σφίγγουμε τα ζωνάρια, ένεκα η λιτότης. Για πρωτοτυπία, εγώ δεν αρχίζω το σφίξιμο από τους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά από τα δεκάδες χιλιάδες κρατικά αυτοκίνητα που κυκλοφορούν δώθε κείθε για ψύλου πήδημα, καίνε τα μαλλιά τους, ξερνάνε βρώμα στα μούτρα μας και παραείναι πολλά".

Κι'εσύ που είσαι αντιπολίτευση εδώ, στον δικό μας πραγματικό και μάταιο τούτο κόσμο, τι του απαντάς; Μα φυσικά ότι απάντησε το ΚΚΕ στον Υπουργό Οικονομικών! Ότι δηλαδή "Με κόλπα και με αμφίβολης αξίας εξαγγελίες για τα κρατικά αυτοκίνητα, η κυβέρνηση επιχειρεί να στρέψει την προσοχή του λαού στη διαχείριση των «ψιλών» του ταμείου, κι όχι στη μεγάλη ληστεία των εργαζομένων από όλα τα τμήματα της πλουτοκρατίας".

Γιατί οι 2,6 εκατομμύρια ημερήσιες μετακινήσεις κρατικών οχημάτων σε σύνολο 6,5 εκατομμυρίων στο Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελούν λαϊκό κεκτημένο και αναφαίρετο δικαίωμα του έλληνα δημοσίου υπαλλήλου!

Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Παράδοση περιβάλλοντος

Παραδόθηκαν και επίσημα χθες οι πολιτικές από τους προηγούμενους στους επόμενους. Και εμείς από τηλοψίας χαιρετίσαμε πολιτικούς αφέντες που βλέπαμε τόσα χρόνια στα σόου των 8 να δικαιολογούν τα μάλλον αδικαιολόγητα, για την κρίση που δεν αντιμετώπισαν και τελικά τους έκανε μια χαψιά.
Είδαμε και τον ιστορικό πλέον τελευταίο ΥΠΕΧΩΔΕ να αποχαιρετάει το αταίριαστο ζευγάρι «περιβάλλον και δημόσια έργα» που τώρα παίρνει επιτέλους διαζύγιο και ταυτόχρονα να δακρύζει για την πολιτική καριέρα που αποφάσισε να κλείσει, μετά τη συντριβή της παράταξής του και με δική του ευθύνη. Έκλεισε μάλιστα την ιστορική του πορεία στην περιβαλλοντική πολιτική με ένα μνημειώδες απόφθεγμα: «η μόδα της υπερβολής στα περιβαλλοντικά θέματα δεν είναι ο καλύτερος οδηγός για να αντιμετωπίσετε τα μεγάλα προβλήματα και τα μεγάλα θέματα»!
Ο Γιώργος Σουφλιάς παρέδωσε το ποδοπατημένο και κατατσακισμένο περιβάλλον σε μια πολλά υποσχόμενη, πανέξυπνη και δουλευταρού τεχνοκράτισσα, που δεν προέρχεται από την πολιτική, αλλά εδώ και κάποια χρόνια ζει την πολιτική εντός, εκτός και επί τα αυτά. Μια νέα γυναίκα που βρίσκεται πίσω από όλο το κεφάλαιο "πράσινη ανάπτυξη" του ΠΑΣΟΚ, αλλά τώρα μπήκε και μπροστά! Η Τίνα Μπιρμπίλη, η μεγάλη έκπληξη της γκραν γκινιόλ βραδιάς μέχρι την ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης, «το’χει» το περιβάλλον. Και μαζί με υφυπουργό που επίσης έχει δείξει περιβαλλοντική δουλειά και γενικό γραμματέα από τους καλύτερους επιστήμονες στα θέματα κλιματικής αλλαγής, είναι σίγουρα το πιο γερό τημ που ανέλαβε ποτέ την πολιτική ηγεσία του περιβάλλοντος στην Ελλάδα.
Δεν είναι εύκολα τα πράγματα για το νέο υπουργείο, ειδικά όταν πρέπει να κάνει παρέα με την ενέργεια, έναν άλλο γιγάντιο τομέα με δυσθεώρητα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα. Αν στη δεκαετία του ’80 το μεγάλο ζητούμενο στην Ελλάδα ήταν τα δημόσια έργα, τώρα το μεγάλο ζητούμενο είναι η ενέργεια. Ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια του δικτύου είναι οι δυο τεράστιες συνιστώσες του πολιτικού γίγαντα που λέγεται «ενέργεια», ενώ η κλιματική αλλαγή είναι η νέα, ανερχόμενη αλλά πολιτικά ακόμα ανίσχυρη διάσταση που επιβάλλει τον περιβαλλοντικό συγχρωτισμό της ενεργειακής πολιτικής. Μια τεράστια πρόκληση λοιπόν είναι το νέο υπουργείο να μην εξελιχθεί στο παλιό ΥΠΕΧΩΔΕ, απλά με άλλο όνομα και με την ενέργεια να καταπίνει οτιδήποτε περιβαλλοντικό.
Όπως και να’χει, οι ελπίδες μας είναι στα χέρια της χαριεστάτης νέας υπουργού. Δανείστηκα λοιπόν έναν χρυσοκίτρινο κρόκο από τον ΝΙΚ και της τον προσφέρω με ηλεκτρονικές ευχές για καλή αρχή!

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Ήσυχο πρωινό καθαρής νίκης

Ήταν εντυπωσιακή η χθεσινή νίκη του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και για όσους γνώριζαν τα νούμερα των δημοσκοπήσεων που λάμβαναν τα κόμματα, η τελική διαφορά ήταν απρόσμενη. Αυτή η νίκη όμως ήταν θεαματική και για πολλούς άλλους λόγους.



Κατ’αρχήν, γιατί ξυπνήσαμε σε μια ήσυχη και καθαρή Αθήνα. Τρόπος του λέγειν καθαρή, όπως δηλαδή τη βλέπουμε κάθε μέρα, αλλά σίγουρα χωρίς τους τόνους από γλίτσα λιωμένων φυλλαδίων και σκισμένων αφισών, χωρίς ποδοπατημένα σημαιάκια και άλλα προεκλογικά παραφερνάλια. Και αυτή βέβαια τη μετεκλογική καθαριότητα δεν την οφείλουμε σε κάποια ιδιαίτερη μέριμνα του δήμου, αλλά πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ που αρνήθηκε να γεμίσει τον κόσμο με αφίσες και μιας χρήσης προεκλογικά τσατάλια και στον ΣΥΡΙΖΑ και τους Οικολόγους Πράσινους που παρέμειναν συνεπείς στον οικολογικό τους προσανατολισμό.


Εντυπωσιακή, επειδή ήταν οι πρώτες με έντονη οικολογολογία. Και αν κάποιοι κατηγορούσαν τον από χθες πρωθυπουργό ότι η «πράσινη ανάπτυξη» δεν πείθει, εκείνος απέδειξε ότι πείθει και παραπείθει. Εντάξει, μην τρελαθούμε, δεν πήρε 44% μόνο για την πράσινη ρητορεία, αλλά σίγουρα δεν έχασε ψήφους δίνοντας στο περιβάλλον κεντρικό πολιτικό ρόλο. Και είναι ελπίζω θέμα χρόνου να εμπεδωθεί στην κοινωνική συνείδηση η ανάγκη για πολύ πιο ρηξικέλευθες από αυτές του ΠΑΣΟΚ προγραμματικές θέσεις κομμάτων για το περιβάλλον, αλλά στην Ελλάδα όλα θέλουν τον χρόνο τους.


Εντυπωσιακή, επειδή οι εκλογές αυτές ήταν ήρεμες, επειδή όλοι μυριζόμασταν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει σίγουρη την αυτοδυναμία, αλλά συνήθως οι μεγάλες εκλογικές διαφορές έπονται μιας πολύ έντονης και ταραγμένης προεκλογικής περιόδου με κόσμο να χτυπιέται στα καφενεία, κυρίες να γλωσσοκοπανιούνται στις λαϊκές και αφισοκαλυμμένα αυτοκίνητα να τρελαίνουν τις γειτονιές κορνάροντας. Ούτε αυτό όμως έγινε τώρα.


Κάποια στιγμή χθες, καθώς παρακολουθούσα την άφιξη του τέως (πρωθυπουργού) στο Ζάππειο, τρόμαξα με την πορεία κάποιων μπρατσαράδων που φώναζαν και κρατούσαν πυρσούς. Νόμιζα ότι τρελάθηκε το κανάλι και έδειχνε πορεία της ΚΚΚ στο Μισισιπή… Αλλά μετά τραγούδησαν τον εθνικό ύμνο και αποκαταστάθηκε η ψυχολογική μου ισορροπία. Ήταν οι απογοητευμένοι της ΟΝΝΕΔ που ήθελαν έτσι να στηρίξουν τον θλιμμένο πεσμένο ηγέτη. Ίσως αυτή η σκηνή ήταν το μόνο déjà vu από παλιές εκλογικές νύχτες…


Πάντως χάρηκα. Όχι μόνο για την πτώση μιας καταστροφικής κυβέρνησης. Ούτε μόνο επειδή δεν βρωμίσαμε όπως παλιά ή επειδή τα οικολογικά μπήκαν στο πεδίο της αντιπαράθεσης. Χάρηκα για το καλό ποσοστό των οικολόγων πράσινων που τους επιτρέπει να χτίσουν έναν πιο σοβαρό πολιτικό λόγο για το μέλλον, χάρηκα για την εκλογή του Δημήτρη Παπαδημούλη και του Αλέξη Τσίπρα που σίγουρα αξίζει μια δική του φουλ δεύτερη ευκαιρία χωρίς κλαδεμένα πόδια. Χάρηκα και για το εξαιρετικά ψηλό ποσοστό του Κωστή Χατζηδάκη, του ευγενικού, αποτελεσματικού και ικανού τέως πλέον υπουργού, που ελπίζω να έχει ηγετικές ελπίδες στο κόμμα του. Και χάρηκα γιατί μας τελείωσε ο θεσσαλός υπουργός αντι-περιβάλλοντος, αν και είμαι βουτηγμένη στην αγωνία για να δω τον επόμενο…

Άντε, καλή βδομάδα!

υ.γ. η εικόνα είναι από http://thenetwar.com/wp-content/uploads/2009/10/κομματα.jpg

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Άντε βρε, καλή ψύχο!

Δύο σενάρια παίζουν βασικά για την Κυριακή. Και τα δύο έχουν την ίδια πηγή: τον ψυχοφόρο.Γιατί κακά τα ψέματα, οι εκλογές είναι πρώτα ψυχολογία και μετά πολιτική.


Αν λοιπόν η πλειοψηφία έχει τρομοκρατηθεί με την ιδέα της μη-αυτοδύναμης απάντησης ΠΑΣΟΚ στην καταστροφική πεντεατία της ΝΔ, τότε το ΠΑΣΟΚ χτυπάει άνετα την αυτοδυναμία. Η ΝΔ πιάνει πάτο, αλλά όχι κάτω από 35% και το ΚΚΕ ίσως ψηλώσει λίγο παραπάνω από το παραδοσιακά δικό του σώμα. Το ΛΑΟΣ μάλλον εισπράττει το απογοητευμένο από τη ΝΔ δεξί κομμάτι της κοινωνίας και τερματίζει τέταρτο. Ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ εισπράττει τα κατάλοιπα της καταστροφικής συγκατοίκησης δυο αρχηγών και εκλογικά περιορίζεται στον "παραδοσιακά" μικρόσωμο ΣΥΝ του πάνω-κάτω 3,5%. Πέντε λοιπόν τα κόμματα σε αυτό το σενάριο και οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν μπαίνουν στη Βουλή, αλλά εισπράττουν ένα καλό ποσοστό που τους επιτρέπει να χτίσουν για τις επόμενες αναμετρήσεις.

Αν τώρα η πλειοψηφία αποφασίσει χωρίς φόβους να χειραφετηθεί από τη μονοκρατορία των μεγάλων, τότε το ΠΑΣΟΚ κινείται κάτω από το όριο της αυτοδυναμίας. Η ΝΔ δεν γλιτώνει τον πάτο και ίσως γλιστρήσει και κάτω από το 35%. Το ΚΚΕ ψηλώνει εξίσου με το προηγούμενο σενάριο. Το ΛΑΟΣ ψηλώνει ακόμα περισσότερο από 6% και τρέμουμε όλοι. Σε αυτό το ψυχολογικό σενάριο, ο ΣΥΡΙΖΑ περνάει το 4,5%, αλλά πάλι δεν θριαμβεύει, ενώ οι Οικολόγοι Πράσινοι μοιράζονται στα έδρανα. Έξι λοιπόν τα κόμματα σε αυτό το σενάριο και η Δευτέρα μας ξημερώνει με εκπλήξεις.

Και επειδή οι εκλογές είναι ψυχολογία, άντε, καλή ψήφο να ρίξουμε. Ψήφο που δεν θα μετανιώσουμε!

υ.γ. Μεταξύ μας τώρα και μην το πείτε παραέξω, αλλά επειδή οι έλληνες είμαστε λαός που τιμάει τις παραδόσεις του, νομίζω πως το αποτέλεσμα είναι μάλλον προβλέψιμο. Τι λέτε;