Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2009

Γειά σου μόρτισσα!

Δεν ξέρω γιατί πάντα λάτρευα τις ελληνικές ταινίες. Τις ασπρόμαυρες. Ίσως επειδή άφηναν μια νοσταλγία για μια Ελλάδα που είχε αλλάξει και δεν είχα γνωρίσει, ή επειδή τα πράγματα ήταν όσο ξεκάθαρα δεν είναι στην πραγματική ζωή, μπορεί ακόμα και να ήθελα να μοιάσω σε κάποιες από τις αστεράτες ηθοποιούς που έγραφαν ιστορία σε μαύρο-άσπρο.

Από τις πολύ αγαπημένες μου ηθοποιούς ήταν η Σπεράντζα Βρανά, η μόρτισσα με τα αξέχαστα τσιτάτα. Που ποτέ δεν γκρίνιαξε, ποτέ δεν μιζέριασε, έμπαινε στην οθόνη και όλοι έκαναν στην πάντα και διεκδικούσε με φοβερές ατάκες μια θέση που καμία κοινωνία δεν έδινε στις γυναίκες.

Και τη θυμήθηκα πολλές φορές αυτές τις μέρες των εκλογών, αφού στους περισσότερους που μας τάζουν λαγούς και πετραχήλια θα ήθελα να πω: "Άει πάενε ρε! Άει πάενε να μη σε στείλω στην οδόν Αιόλου για καρίκωμα!"

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Σήμερα ξεπεράσαμε κάθε όριο!

Τελευταία, αισθάνομαι προεκλογικά ξαναμμένη, αλλά σήμερα έπαθα και ένα οικολογικό ξάναμμα... Έλαβα ένα μήνυμα από το επιστημονικό δίκτυο Global Footprint Network που υπολογίζει το οικολογικό αποτύπωμα της ζωής μας στον πλανήτη. Δηλαδή τη σχέση οικολογικών απαιτήσεων με την ικανότητα οικοσυστημάτων και φυσικών πόρων να μας δίνουν, παραμένοντας σε υγιή κατάσταση.

Σήμερα λοιπόν ξεπεράσαμε το όριο ισοσκελισμένου οικολογικού αποτυπώματος, το όριο ισορροπίας δηλαδή, οπότε ότι ξοδέψουμε μέχρι το τέλος του 2009 θα είναι εις βάρος των φυσικών αποθεμάτων και της ατμόσφαιρας.

Πολύ ενδιαφέρον είναι και το γράφημα που αφορά το οικολογικό αποτύπωμα της Ελλάδας: πάει στα ύψη, ειδικά γύρω στο 2001, ενώ η βιοϊκανότητα κατηφορίζει, αλλά από το 2005 κάπως μειώνεται. Ίσως αποτυπώνονται κάποιες προσπάθειες για ανακύκλωση και εξοικονόμηση ενέργειας. Μη βιαστείτε προεκλογικά παπαγαλάκια, δεν πρόκειται για οικολογικές επιτυχίες της ΝΔ, αλλά για ήδη καθυστερημένες υποχρεώσεις μας από τις περιβαλλοντικές πολιτικές της ΕΕ! Και βέβαια δεν έχουμε στοιχεία για την πρόσφατη εποχή της οικονομικής κρίσης...
Αυτή η όχι και τόσο απλή λογιστική οικολογικών εσόδων και εξόδων χτύπησε σήμερα καμπανάκι! Αλλά εμείς έχουμε τώρα εκλογές και η οικολογία μας προέκυψε μοδάτη. Όχι όλη η οικολογία, η ανώδυνη μόνο. Γιατί στην επώδυνη οικολογία, εκεί προς την οικολογική στροφή, κάπου κοντά στον Αχελώο, τους ΧΥΤΑ και τους Ασωπούς τα πράγματα είναι θολά...

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Τιμημένες αθηναϊκές πλατείες (επί εκλογών...)

Αθήνα διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι, που'σαι γραμμένη στων κομμάτων το αντίδι!

Τι σας λέει η επιγραφή "Απαγορεύεται το Parking" μπροστά από το εκλογικό περίπτερο της ΝΔ στην Πλατεία Συντάγματος; Μάλλον αφορά τον χώρο ακριβώς μπροστά από την επιγραφή και όχι παραδίπλα. Και σκεφτείτε ότι για να τραβήξω τη φωτο περίμενα μέχρι να φύγουν δυο αυτοκίνητα που έκλειναν τη θέα μου προς την απαγόρευση και το σχετικό σήμα.

Α, καλά που το θυμήθηκα! Χθες που ήταν η παγκόσμια μέρα χωρίς αυτοκίνητο εκεί γινόταν της κακομοίρας το πάρκινγκ! Έτσι το'πα καλέ, για πλάκα. Σιγά μη ζητάω πλατείες χωρίς αυτοκίνητα!

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

Πλυντήριο οικολογικών εγκλημάτων

Ο Tom "ζωγραφίζει" κάθε πρωί στην Πλάκα
Και αίφνης, το χρόνιο σκάνδαλο της χρόνιας ελληνικής πολιτικής μαλάκυνσης, η εκτροπή του Αχελώου, ανήχθη σε ζήτημα προεκλογικής αντιπαράθεσης δυο υποψήφιων πρωθυπουργών! Από μια εκτός τόπου ερώτηση της δημοσιογράφου Σίας Κοσιώνη προς τον Γιώργο Παπανδρέου, ο σουφλοκίνητος πρωθυπουργός μας αποφάσισε να στριμώξει τον αντίπαλό του ρωτώντας:

«Σε κάθε περίπτωση όμως θέλω εδώ να σας θέσω και ένα ερώτημα. Χθες στη κουβέντα που είχαμε είπατε για ένα μεγάλο έργο, σημαντικό έργο, το οποίο το υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις, ξεκίνησε μάλιστα ως βασικός στόχος προηγούμενης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, το μεγάλο έργο του Αχελώου. Χθες είπατε ότι αυτό θα το σταματήσετε, παρότι διαχρονικά πολλές κυβερνήσεις έχουν επενδύσει πάρα πολλά χρήματα σε αυτό. Θέλω να ξεκαθαρίσετε σήμερα απόλυτα την θέση σας.»
Και ο Παπανδρέου, χωρίς να στρίψει ευθέως από αυτό το οικονομικό και οικολογικό έγκλημα που τίποτα απολύτως δεν θα προσφέρει στους θεσσαλούς αγρότες, χωρίς να αποστασιοποιηθεί ευθέως από τα τεράστια κατασκευαστικά τραστ που το σπρώχνουν στην πλάτη μας, απάντησε:

«Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσω κάτι από την προηγούμενη ερώτηση σε ότι αφορά τον Αχελώο. Ποτέ δεν είπα να σταματήσουμε, είπα να επαναξιολογήσουμε το σύνολο του προβλήματος των υδάτινων πόρων στη χώρα μας, διότι είναι μια περιουσία η οποία όλο και περισσότερο με τις κλιματικές αλλαγές πρέπει πάση Θεού να το προστατεύσουμε. Αυτό είπα και αυτό θα κάνουμε. Από εκεί και πέρα οι ανάγκες που έχει η Θεσσαλία είναι ανάγκες τις οποίες πρέπει να υπηρετήσουμε.»

Και καλά, ο Παπανδρέου απάντησε διπλωματικά, σε μια προσπάθεια προφανώς να αποφύγει την αντισυσπείρωση των θεσσαλών αγροτοπατέρων που δύσκολα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει. Ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος όμως σε θέματα περιβάλλοντος, ο «οικολόγος» Σπύρος Κουβέλης που άλλα έλεγε όταν έπαιζε τον οικολόγο πριν από 12 χρόνια, τι λόγο είχε να βάψει πράσινο ένα έργο που είναι περιβαλλοντικά κατάμαυρο; Ακούστε τι δήλωσε και βγήκε βασιλικότερος του βασιλέως στο ΠΑΣΟΚ:

Έχουμε και λέμε λοιπόν: οι μόνοι που έχουν τη δύναμη να τα βάλουν με την τεράστια πίεση από κατασκευαστικές και κολλημένους αγροτοπατέρες ενάντια στην εκτροπή του Αχελώου είναι οι Οικολόγοι Πράσινοι και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ΠΑΣΟΚ δια του αρχηγού του μάλλον στρίβει, αλλά δια του «οικολόγου» του ξαναστρίβει. Οι λοιποί είναι για οικολογική λύπηση!

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Ξύλινα πολιτικά σπαθιά

Λοιπόν, πείτε με ανιαρή, πείτε με συμβιβασμένη, πάντως τη φχαριστήθηκα τη χθεσινή τηλεμαχία των αρχηγών μας. Για πολλούς λόγους. Κυρίως γιατί για πρώτη φορά φάνηκαν οι εντελώς κρετίνοι. Αλλά και επειδή ήταν η πρώτη με ξεκάθαρη θεματική για το περιβάλλον και με έξι συζητητές που αναγκάστηκαν να εκτεθούν σε χαζές και κακοβαλμένες μεν πλην όμως σαφείς ερωτήσεις για τα οικολογικά τους προγράμματα.


Για να δούμε λοιπόν:
Ο Καραμανλής Β’ μπορεί να είναι ένας στρογγυλός μπούλης πρωθυπουργός, αλλά πείθει το δικό του κοινό ότι εννοεί όσα λέει. Αν όμως δεν σταθείς στην ουσία των λέξεων και δεν υπνωτιστείς από τα πανωκατεβάσματα των χεριών του, τότε σίγουρα το έχασε χθες. Ειδικά όταν σε αντίστοιχη εντελώς ανούσια ερώτηση της δημοσιογράφου του ΣΚΑΙ υπερασπίστηκε τον μέγα υπουργό Σουφλιά για πολεοδομικές παρανομίες του εξοχικού του στην Ανάβυσσο.

Ο μάλλον αυριανός πρωθυπουργός Παπανδρέου Γ’ ήταν πολύ καλύτερος από όλες τις προηγούμενες τηλεμαχίες που έχω παρακολουθήσει. Αν και το οικονομικό παραμένει ζήτημα ομιχλώδες για το κόμμα και τις προτάσεις του, μου φάνηκε πολύ πιο ξεκάθαρος ο λόγος του, έκανε απείρως λιγότερα σαρδάμ και φάνηκε διαβασμένος στα οικολογικά. Προσωπικά εκτίμησα την τοποθέτησή του για τις ΑΠΕ σε σχέση με τις τοπικές κοινωνίες και την υπονοούμενη μεν πλην όμως σαφή υπαναχώρησή του στο σκάνδαλο του Αχελώου. Το έχασε όμως στην ερώτηση που έθεσε προς τον μέγα αντίπαλο…


Η κόκκινη θεά, η Παπαρήγα φάνηκε ξανά οπισθοδρομική και ξύλινη, αλλά και περιβαλλοντικά επικίνδυνη. Ακούστε κορυφαίες δηλώσεις:
- «Να σας πω όμως για τα αυθαίρετα. Θα μπορούσαν π.χ. σ’ αυτές τις περιοχές να γίνουν αναπλάσεις.Όπου υπάρχουν αυθαίρετα σε μπαζωμένες περιοχές, σε μπαζωμένα μάλλον ρέματα και σε περιοχές οι οποίες είναι ευαίσθητες στο ζήτημα του σεισμού, με ευθύνη της Εργατικής Κατοικίας».
- «Βεβαίως με το σημερινό συσχετισμό δύναμης που υπάρχει, οι εργαζόμενοι είναι στα Τρίκαλα στα δυο στενά σκοτώσανε τον Σακαφλιά. Εκεί έχουμε πάει. Δηλαδή να προτιμήσεις τον λιγνίτη, που οι κάτοικοι θέλουν τη ΔΕΗ και το λιγνίτη, δεν είναι αντίθετοι. Να προτιμήσεις λοιπόν αυτόν τον λιγνίτη που σου στοιχίζει και ακριβά και σου στοιχίζει και στο περιβάλλον και σου φέρνει καρκίνο, ή να προτιμήσεις τον πράσινο βιομήχανο με τις άλλες μορφές ενέργειας; Αυτό λοιπόν το δίλημμα πρέπει από ένα σημείο και μετά να αρθεί».



Ο Τσίπρας παιδιά ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Είχε διώξει το τουπέ ήταν σαφής χωρίς λαϊκίστικες κορώνες και σίγουρα ήταν έτη φωτός μπροστά από τον Αλαβάνο. Αντιμετώπισε ωραία τις ερωτήσεις για το περιβάλλον και για τις πορείες. Κατά τη γνώμη μου, η ερώτηση προς τον Καραμανλή έδειξε μια μικρή δόση πολιτικής ανωριμότητας. Στον Παπανδρέου έπρεπε να απευθύνει ερώτηση. Αυτός θα είναι αύριο στο Μαξίμου και προς αυτόν θα χάσει ψηφοφόρους, αν χάσει. Το κλείσιμό του βέβαια ήταν γεμάτο από κλισέ. Νομίζω πως καλύτερα μιλάει αυθόρμητα όταν απαντάει σε ερωτήσεις, παρά όταν απαγγέλει τη γνωστή πολιτική ποίηση. Ελπίζω όσοι ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ να τον σταυρώσουν (με την καλή έννοια)!


Ο τουρκόνυμος τουρκοφάγος Καρατζαφέρης ήταν η μεγάλη μου χαρά. Στην χειρότερη τηλεοπτική του εμφάνιση ever, φάνηκε το μεγαλείο του πολιτικού κενού και καιροσκοπισμού του.


Ακούστε πώς έκλεισε: «Εμείς το μικρότερο και το φτωχότερο κόμμα, δώσαμε ένα εκατομμύριο για το Ταμείο Φτώχιας. Χθες έδωσα χρήματα στο Δήμο Βασιλικού για τις πλημμύρες, την ζημιά που έγινε εκεί και έχω κλείσει ένα μεγάλο κομμάτι με πάρα πολλά λεφτά για να χτιστεί, να γίνει το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που η ελληνική πολιτεία τόσα χρόνια στην Αθήνα το έχει στερήσει. Ξέρω να κάνω οικονομία. Ξέρω να δημιουργώ σωστές καταστάσεις. Έχετε υπόψη σας ότι το κανάλι το δικό μου είναι από τα ελάχιστα που δεν χρωστάει ούτε μια δραχμή, ούτε ένα ευρώ στο Δημόσιο, γιατί ξέρω τι σημαίνει νοικοκυροσύνη. Αυτή την νοικοκυροσύνη θα μπορέσω να φέρω και στην Ελλάδα».


Και τελευταίος αλλά όχι καταϊδρωμένος ο πολύ συμπαθής Νίκος Χρυσόγελος στην πρώτη του τηλεμαχία. Και αυτός ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη, παρά τα κάποτε αταίριαστα με την κουβέντα χαμόγελα που όμως ταιριάζουν με το επώνυμό του. Βρήκα την απάντησή του για τους μετανάστες πολύ καλή και προφανώς γνώριζε καλύτερα από όλους τα οικολογικά. Βέβαια, στην ερώτηση Κωνσταντάτου για την εθνικιστική βλακεία Τρεμόπουλου που στοιχειώνει τους Οικολόγους Πράσινους το ψιλο-έχασε. Εκεί καλύτερα θα ήταν να έκοβε την κουβέντα λέγοντας ότι δεν υφίσταται τέτοιο θέμα, μην το δημιουργείτε, ρωτήστε κάτι πιο σημαντικό. Αλλά, αμαρτίαι ηγετών παιδεύουσι πολιτικά τέκνα. Όταν όμως τα πήρε στο κρανίο με την ερώτηση του Σρόϊτερ, τότε κέρδισε πόντους. Και επειδή διεκδικεί σταυρό, αν ψηφίζετε Οικολόγους Πράσινους, σταυρώστε και Χρυσόγελο (με την καλή έννοια!).



Δυσάρεστη έκπληξη η σχεδόν καθολική ανεπάρκεια των δημοσιογράφων. Βρήκα τον Τσίμα αρκετά καλό, αν και σταθερά εκτός χρόνου, αλλά οι λοιποί ήταν από μέτριοι έως φαιδροί. Απογοητεύθηκα από την ερώτηση της Κοσιώνη προς τον Τσίπρα για την πράσινη ενέργεια, στην οποία δήλωσε εντελώς άτοπα και άσχετα πως η πράσινη ενέργεια είναι πολυτέλεια και ακριβή. Αλλά και η ερώτησή της προς τον Καραμανλή ήταν άσχετη, αφού το παράνομο του Σουφλιά σίγουρα δεν είναι το κορυφαίο περιβαλλοντικό πρόβλημα που δημιούργησε η ΝΔ. Σταθερά φαιδρότερος όλων πάντως παραμένει ο Λιάτσος.


Ξύλινες αλλά ενδιαφέρουσες πολιτικές ξιφομαχίες σε ένα σκούρο πολιτικό σκηνικό…

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Ποια πολιτική για το περιβάλλον;

Μπερδεύτηκα με το ΠΑΣΟΚ. Έχω διαβάσει το αξιόλογο κείμενό τους για την πράσινη ανάπτυξη, παρακολουθώ επισταμένα τις δηλώσεις όλων των βουλευτών που ασχολούνται με το περιβάλλον και τα περιβαλλοντικά προγράμματα όλων των κομμάτων. Ξέρω πολύ, μα πάρα πολύ καλά ότι η μάλλον επόμενη κυβέρνηση έχει ένα περιβαλλοντικά σκούρο παρελθόν, όπως επίσης ξέρω ότι προεκλογικά όλα τα σκούρα όλων των κομμάτων τρώνε μπογιάτισμα. Όμως, για το ίδιο πράγμα δυο εξίσου υπεύθυνοι να λένε κάτι άλλο;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Το αντικοινωνικό αυτό χαράτσι θα καταργηθεί από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Θα εφαρμόσουμε μια ολοκληρωμένη πολιτική για τις μεταφορές στο πλαίσιο της στρατηγικής μας για την πράσινη ανάπτυξη με πρώτο στόχο την ενίσχυση των μαζικών μεταφορών. Για το περιβάλλον, πιο βλαπτική είναι η χρήση του αυτοκινήτου από την κατοχή του.

Δείτε ένα πασοκικό μπέρδεμα για μια κορυφαία υποκρισία με περιβαλλοντική κουκούλα του απερχόμενου υπουργού ΠΕΧΩΔΕ και πείτε μου:

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 27/7/2009:

Θέλω να πιστεύω πως την αλήθεια για τις προθέσεις του ΠΑΣΟΚ σχετικά με το γελοίο μέτρο ενίσχυσης της αγοράς αυτοκινήτων τη λέει ο εκπρόσωπος τύπου που μοιάζει πολύ πιο διαβασμένος από τον πολιτικό εκπρόσωπο για τα θέματα περιβάλλοντος. Αλλιώς, γιούχου!

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

Τα άκρα της πολιτικής μας ζωής

Έκανα πως δεν το έβλεπα, έλεγα πως είναι απλώς γελοίο και είχα γυρίσει το κεφάλι μου αριστερά ψάχνοντας μόνο εκεί για πολιτική σοβαρότητα, ακρότητα ή φαιδρότητα.

Μήπως μετά από δεκαετίες δεξιάς ακρότητας αγνοήσαμε ένα επικίνδυνο ΛΑΟΣ που μόνο από το Λάος δεν ήρθε; Αυτό το παρδαΛΑΟΣ που έχει μαζέψει τη σάρα και τη μάρα της τηλεσιχασιάς, της ξοφλημένης κατασκοπίας και του κουκουλωμένου ρατσισμού φαίνεται πως ήρθε για να μείνει. Στις περασμένες εκλογές το αγνοήσαμε όλοι επιδεικτικά, δεν του απευθύναμε τον λόγο και το αφήσαμε να ριζώσει στη Βουλή, πάντα έχοντας στο άλλο άκρο το αριστερό όμοιό του ΚΚΕ. Με το οποίο παρεμπιπτόντως θα μπορούσε να κάνει και ανταλλαγές βουλευτών...

Τώρα όμως που σαπίζει και αποσυντίθεται το κύριο δεξιό κόμμα, βλέπουμε τη δεξιά να αποκτάει άκρα, οστά και ποσοστά. Βλέπουμε βέβαια και έναν ομιλητικότατο μεν πλην εντελώς ανεμοπαρμένο αρχηγό που τάζει υποψηφιότητες και καρέκλες σε παρδαλούς και επικίνδυνους και όταν τρώει κράξιμο παίρνει τις υποσχέσεις του πίσω. Εξαφανίζει μάλιστα και τα πειστήρια του εγκλήματος από την ιστοσελίδα του, οπότε αν ψάξετε σήμερα για τις ειδήσεις που αφορούσαν τον Ηλία Ψινάκη και τον παλιό χρυσαυγίτη Δημήτρη Ζαφειρόπουλο δεν πρόκειται να βρείτε τίποτα…

Αν μάλιστα συγκρίνει κανείς τα δυο άκρα της πολιτικής μας ζωής, θα δει πολλά κοινά: καμία απολύτως συγκεκριμένη πολιτική πρόταση (το ΛΑΟΣ δεν έχει αναρτήσει καν πρόγραμμα στη σελίδα του), ίδιο λαϊκίστικο κενό, ίδια ψέματα για το κόκκινο ή μαύρο παρελθόν… Και επειδή πρόσφατα ο τουρκώνυμος τουρκοφάγος ακροδεξιός ηγέτης μας προσεταιρίστηκε τη λαϊκίστικη ψευτο-οικολογία, περιμένω να δω ποιο οικοκομμουνιστικό γκρουπούσκουλο θα ξεθάψει το ΚΚΕ για να σφραγίσει τη δήθεν οικολογική 360 μοίρες (επι)στροφή στον εαυτό του!

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

To πρωτάκι μου…


Σήμερα ο μεγάλος μου έγινε πρωτάκι! Φόρεσε το καλό του σορτσάκι, πέδιλα και πορτοκαλί μπλουζάκι, χασμουρήθηκε και φάνηκαν τα τρία πρώτα δοντάκια που κουνιούνται και βγήκε τρέχοντας στην αυλή να βρει τους κολλητούς του, κάτι άλλους φοβερούς ρέμπελους που ετοιμάζονται να φάνε ζωντανές δασκάλες. Από πίσω ακολουθούσε πηδώντας ο μικρός, που ελπίζει μια μέρα να πάει σχολείο και το μισό τους σόι δακρυσμένο…

Θυμάμαι τις δικές μου μέρες στο σχολείο και μαυρίζω, γιατί και τότε μαυρίλα ένιωθα. Δεν μου λείπουν καθόλου. Μέσα στην τάξη, ειδικά όταν είχαμε αριθμητική και αργότερα μαθηματικά, έβλεπα τους αριθμούς να πηδάνε γύρω μου και να μην μπορώ να τους μαζέψω. Ήταν σαν να υπήρχε ένας τοίχος που με εμπόδιζε να τους πιάσω. Και ήμουν σίγουρη πως έπασχα από πανηλιθιότητα. Κοίταζα έξω από το παράθυρο και έβλεπα τις κυρίες φορτωμένες με τσάντες και ονειρευόμουν πως ήμουν νοικοκυρά που πέρναγε ώρες στη λαϊκή, μετά έκανε βόλτες στην Αθηνάς και στο τέλος γύρναγε σπίτι για να μαγειρέψει. Το μόνο που μου λείπει από το δημοτικό είναι τότε που χτύπαγε το κουδούνι και κάναμε σπριντ μέχρι το Ζάππειο,
μαζί με τα άλλα κορίτσια που πήγαιναν στο Παγκράτι. Από το λύκειο βέβαια δεν μου λείπει απολύτως τίποτα και δεν έχω πατήσει το πόδι μου εκεί από την τελευταία μέρα του.


Ελπίζω το πρωτάκι μου να τα πάει καλύτερα στο σχολείο από τη μαμά του. Έχει πολλούς κολλητούς, μικρό αδελφό που ήδη ξέρει τα γράμματα και του τα δείχνει, μια πολύ καλή δασκάλα, θεία δασκάλα που του μαθαίνει φοβερά πράγματα με παιχνίδι, πολύ πιο ωραία βιβλία από τα δικά μας και μαμά που δεν δίνει δεκάρα για τους βαθμούς του.

Άντε, καλά να'μαστε και σε τρία χρόνια θα σας γράψω για το δεύτερο πρωτάκι μου!

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Συντονισμού του ανάγνωσμα!

Έβλεπα χθες το πολύ καλό ντοκιμαντέρ "Το τρίγωνο της φωτιάς" που ετοίμασε το WWF (για να βλογήσω και τα χτένια μου...) με τον ΣΚΑΙ. Απογείωση του ελληνικού μπάχαλου η δασοπυρόσβεση με τους διάφορους φορείς να δηλώνουν αρμόδιοι στη φωτιά και αναρμόδιοι στην καταστροφή. Το απόλυτο χάος με τον συντονισμό των χιλιάδων εθελοντών που ενώ δεν μας το όφειλαν πέφτουν στη φωτιά, έχοντας πληρώσει από την τσέπη τους ή από δωρεές την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό τους. Και στο τέλος, η τύφλα η μαύρη στις υπηρεσίες που θα πρέπει να φυλάξουν τα καμένα από τη βουλιμία των διαφόρων λαίμαργων.


Όταν τελείωσε το ντοκιμαντέρ, έλαβα με email από τον φίλο μου Νίκο Ασλάνογλου, της Οικολογικής Ομάδας Βέροιας, την εξής προσωπική του μαρτυρία, που όμως είναι η καθημερινότητα της πυρκαγιάς για όλους όσοι συμμετέχουν στις δασικές μάχες:


"Όποιος δεν βρέθηκε σε φωτιά αυτών των διαστάσεων που απλά παρακολουθούμε πάλι, δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει ή τι μπορεί να συμβεί. Όποιος δεν αντιμετώπισε επικόρυφη φωτιά ( όταν καίγεται ολόκληρο το δέντρο), δεν μπορεί να καταλάβει. Δεν μπορεί να καταλάβει τον φόβο της φωτιάς που λικνίζεται σαν θηρίο στα δέκα μέτρα ψηλά. Να βλέπει και να ακούει απίθανα πράγματα. Έστω και με μισή ανάσα και αυτή η μισή από τον καπνό, να θέλει να ουρλιάξει και να πιάσει δυο τρείς από τον λαιμό.

Συντονισμός:
Μετά από τρείς μέρες φωτιάς στο βουνό, ήρθε και ο στρατός. Παιδιά. Δικά μας παιδιά, χωρίς καμία απολύτως γνώση του τι πάνε να κάνουν. Με μια πετσέτα, παγούρι και ένα φτυάρι. Να κάνουν τι στον χαλασμό; Ευτυχώς, επέστρεψαν όλα τα παιδιά αυτά σώα, γιατί ο Αξιωματικός τους, ήταν πράγματι Αξιωματικός. Ήξερε τι και πως θα το πεί. Ήρθε και ολόκληρη καναδέζα, με ασύρματο. Ολόκληρη πλατφόρμα. Στήσανε ιστούς, απλώσανε κεραίες και για ώρες προσπαθούσαν να έρθουν σε επαφή με το στρατόπεδο στην πόλη. Μονότονα ακουγόταν για ώρες. «Αετός καλεί γεράκι. Αετός καλεί γεράκι». Μήτε αετός, μήτε γεράκι άκουγε για να απαντήσει.

-Όχημα 14 λαμβάνει τον Άρη; (Με τον ασύρματο. Άρης, είναι ο Διοικητής)
-Λαμβάνει.
-Θα μεταβείς στη Μα….. (
τοποθεσία)
- Από πού πάνε;
-Μπροστά σου πεντακόσια μέτρα, στη διασταύρωση δεξιά.
-Μπροστά μου δεν έχω δρόμο. Πρέπει να γυρίσω.
-Δεν είσαι κάτω στο φυλάκιο;
-Όχι. Στο πυροφυλάκιο είμαι (
τρία χιλιόμετρα μακριά).
-Τι δουλειά έχεις εκεί; Ποιος σε έστειλε ρε Παπαδ… (
επώνυμο).
- Ο Νομάρχης.
- Τέλος πάντων. Πάς στη Μα… (
την τοποθεσία)
-Από πού να πάω από δω που είμαι;
-Ρώτα εκεί κανέναν. Θα σου πεί. (Δώδεκα
τα μεσάνυχτα, μέσα στο δάσος, με δυο τρείς ακόμη, ποιόν να ρωτήσει;).

Καβαλάμε κι εμείς στο πυροσβεστικό «14». Να πάμε ως εθελοντές. Στο δρόμο μετά από μισή ώρα σε κατσικόδρομο, μας σταματάει ο Νομάρχης με την κουστωδία του, που γυρνούσε δεξιά και αριστερά να δεί τι γίνεται.

-Που πάτε εσείς;
-Στη Μα….. Μας είπε ο Διοικητής (
της Πυροσβεστικής)
-Όχι δεν θα πάτε. Θα πάτε λίγο παρακάτω. Έχουν ανάγκη από πυροσβεστικό.
-Μα ο Διοικητής μου είπε….
-Ακούς τι σου λέω; Ο Νομάρχης σου μιλάει.
-Όχημα 14 λαμβάνει τον Άρη;
-Λαμβάνει.
-Που είστε; Ακόμη δεν φτάσατε στην Μα…
-Ποια Μα… Ο Νομάρχης μας έστειλε κάτω στο ρέμα.
-Ποιος Νομάρχης ρε Παπαδ…; Τι εντολή σου έδωσα;
-Μα κύριε Διοικητά ο Νομά…
-Ποιος Νομάρχης Παπαδ… Τρέχα εκεί που σου είπα. Τώρα (
Ουρλιάζοντας).


Ξανά πίσω εμείς. Αργά, σε χάλια δασικό δρόμο. Στο χιλιόμετρο περίπου, μπροστά μας φωτιά. Χαλασμός. Δασικοί, Πυροσβέστες, πολίτες, τρακτέρ με βυτία. Ένας μας σταματάει κουνώντας και τα δύο χέρια στη μέση του δρόμου.


-Βγάλτε αμέσως την μάνικα. Μη μας φύγει από δώ η φωτιά. Καήκαμε αν φύγει.
-Πάω στη Μα…. Έχω εντολή.
-Ποια εντολή; Ο Δασάρχης είμαι. Δεν βλέπεις τι γίνεται εδώ;
-Σας παρακαλώ. Έχω εντολή. Κάντε λίγο στην άκρη το τρακτέρ να περάσουμε.
-Δεν καταλαβαίνεις; Ο Δασάρχης είμαι. Βγάλτε μάνικες αμέσως. Μη κουνήσει κανείς το τρακτέρ. Δεν πάει πουθενά.
-Σας παρακαλώ Δασάρχη. Μας περιμένουν. Έλα μίλα στον Διοικητή (από τον ασύρματο).
-Δεν μιλάω σε κανέναν. Βγάλε μάνικες.
-Άρης λαμβάνει το 14; (Καλεί το 14, τον Διοικητή)
-….
-Άρης ακούει;
-…
-Άρης λαμβάνει το 14; Το κέρατό μου. Δεν πιάνει από δώ.


Κατεβαίνουμε τελικά, βγάζουμε μάνικα. Που να πάς; Το τρακτέρ κλείνει τον στενό δρόμο. Γύρω, χαλασμός από φωτιά και καπνό. Ο Πυροσβέστης ο ένας στη μάνικα και ο άλλος στο πυροσβεστικό να δίνει νερό. Εμείς τραβάμε λάστιχο. Από την ανοιχτή πόρτα και μετά από ώρα, αφού τελείωσε το νερό, ακούμε από το ηχείο.


-14 λαμβάνει τον Άρη;
-Λαμβάνει.
-Έφτασες στη Μα…
-Ποια Μα… Σβήνουμε κάπου απέναντι από το φυλάκιο. Τελείωσε το νερό.
-Δεν σου είπα εγώ Παπ… ;
-Με σταμάτησε ο Δασάρχης και ….

Σε λίγο, να πάλι ο Νομάρχης πίσω μας. Σταματάει. Δεν χωράει να περάσει. Που να πάει;

-Τι κάνετε εδώ; Δεν σας είπα να πάτε παρακάτω;
-Που παρακάτω Νομάρχη; Πώς να περάσω; Ο Δασάρχης με σταμάτησε.
-Μα σε περιμένουν. Εγώ τους είπα θα στείλω πυροσβεστικό.
-Τελείωσε και το νερό….


Μετά από μιάμιση ώρα περίπου, μας περίμεναν στη Μα… Μας περίμεναν κι εκεί που είπε ο Νομάρχης. Ο Διοικητής νόμιζε ότι πάμε. Το ίδιο νόμιζε και ο Νομάρχης. Όλοι κάτι νόμιζαν. Αυτοί που δεν νόμιζαν, ήταν οι απλοί πυροσβέστες και οι πολίτες εθελοντές. Αυτοί που κάτω από τις χειρότερες συνθήκες πάλευαν κυριολεκτικά με τη φωτιά, δεν φάνηκαν σε κανένα κανάλι. Εκεί που πάλευαν, κανάλι δεν πλησίαζε και κάμερα. Είναι οι άγνωστοι που τους πρέπει ένα μεγάλο ευχαριστώ.


Ποιος συντόνιζε; Ο πανάγαθος. Πάντως, ο αετός, δεν πήρε απάντηση από το γεράκι. Επικοινωνία μηδέν. Το ίδιο βράδυ, χειριστής μπουλντόζας με τρία παιδιά, έχασε τη ζωή του. Ανετράπη η μπουλντόζα, προσπαθώντας να ανοίξει καινούριο δρόμο στο δάσος, σε δύσβατη περιοχή. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα."

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2009

Περίοδος ελπιδολογίας και χαζοχαράς

Θα ήθελα να κάθομαι σε ένα καφενείο ή στα παγκάκια του Ζαππείου που από προχθές πήραν προεκλογική φωτιά. Εκεί δηλαδή όπου ψήνονται και λύνονται όλα τα προβλήματα της χώρας και των περιχώρων. Οι προεκλογικές περίοδοι πάντα έβρισκα ότι έχουν μεγάλη πλάκα, γιατί όλοι γυαλίζουν και μας τάζουν καθρεφτάκια και τρομερά μπιζουδάκια που τη βρίσκω να αναλύω και να συγκρίνω. Άσε τα ρεσιτάλ ευαισθησίας, ελπιδολογίας και χαζοχαράς.




Κάθομαι όμως μπροστά στο κομπιούτερ, δουλεύω μανιωδώς, παρακολουθώ τη ροή των ειδήσεων και ξεκλέβω καμία ματιά προς διάφορα μπλογκ. Από το ηλεκτρονικό καφενείο λοιπόν, και επειδή με έπιασε μια πολιτική ευαισθησία βλέποντας το σημειωματάριο του Τσαλαπετεινού, λέω να ψαχτούμε καλύτερα αυτή τη φορά, πριν ψηφίσουμε λαμόγια, όπως πολλά από αυτά που στείλαμε στην προηγούμενη Βουλή.

Λοιπόν θυμήθηκα το πολύ καλό μπλογκ «
Αξιολόγηση Βουλευτών», ένα πολιτικό εντελώς καφενείο, όπου ο καθένας σχολιάζει τους νυν βουλευτές και ευρωβουλευτές. Και επειδή πολλοί από αυτούς θα κατέβουν σε περιφέρειες και θα ορμήσουν να μας φιλήσουν στις λαϊκές, δείτε τι ψάρεψα για μερικούς:

ΝΔ: Απολαύστε διαλόγους για υπουργάρες της πλέον αποτυχημένης κυβέρνησης, όπως ο αυτοκράτωρ Σουφλιάς, ο πλασιέ δασικών αποχαρακτηρισμών Θανασάκης Μπούρας, ο ιδιοκτήτης αναψυκτηρίου και πάντα φιλόξενος προς τους μετανάστες Βασίλης Μαγγίνας, ο εντιμολογιώτατος Γεράσιμος Γιακουμάτος και ο λόρδος Βύρων. Απολαύστε επίσης και τον κακό χαμό για την (επόμενη πρωθυπουργό;) Ντόρα.


Βουλευτές ΠΑΣΟΚ: Διαβάστε σοβαρά έως φαιδρά σχόλια για πολλούς που θα δούμε μπροστά μας στη νέα κυβέρνηση. Καταγγελίες σοβαρές για τον


Βουλευτές ΚΚΕ: Ομόθυμα καλά σχόλια μόνο για τον Κώστα Καζάκο. Εντελώς απαξιωτικά για τον Γιάννη Πρωτούλη και τον κόκκινο κολοσσό Ορέστη Κολοζώφ (από προηγούμενη θητεία), έτσι κι’ έτσι για τη Λίλα Καφαντάρη.

Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ: Μια η εσωτερική φαγωμάρα και η πορεία διάλυσης εις τα εξ ων συνετέθη, μια ο Δεκέμβρης και το εκπαιδευτικό, αξίζει να διαβάσετε τον καταιγισμό σχολίων για τον Κοροβέση και τον Ψαριανό. Ενδιαφέρον επίσης έχει και η μεγάλη απόκλιση σχολίων για τον Φώτη Κουβέλη.



Βουλευτές ΛΑΟΣ: Καλά, ούτε να το συζητήσω δεν θέλω. Αξίζει όμως να γελάσετε με τα σχόλια για Βορίδη και Άδωνη. Γελάστε, γιατί δεν αξίζουν ούτε ένα δάκρυ.



Οι λοιποί εξωκοινοβουλευτικοί τη γλιτώνουν προς το παρόν, πλην Τρεμόπουλου (που παραδόξως έχει μόνο πέντε χαζο-σχόλια), αλλά θα βρούμε τρόπο να μάθουμε πριν το ρίξουμε το κουκί.


Να ψηφίσουμε λοιπόν ότι και όποιον δεν θα μας κάνει να μετανιώσουμε. Αν τον βρείτε, πείτε μου κι’ εμένα!
Σπύρο Κουβέλη, απολαυστικά για τον Θόδωρο Πάγκαλο, καυστικά για τον Χρήστο Παπουτσή, αποκαλυπτικά αλλά και πικρόχολα για τη Βάσω Παπανδρέου. Οι απόψεις διίστανται για τον Μιχάλη Χρυσοχοϊδη και τον Χάρη Καστανίδη.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

Γεια σου Αλέκα με την οικολογία σου!

Είπε η Αλέκα να ακολουθήσει τον Αλέκο και τον Αλέξη σε ένα δρόμο οικολεγιάς, αλλά έπρεπε να τους τη βγει πιο αριστερούτσικα. Δεν της έφταναν λοιπόν οι γνωστοί άγνωστοι καπιτάλες και ιμπεριάλες που μας κάνουν τον πλανήτη μαντάρα, ούτε τα μεγαλοσυμφέροντα που καίνε τα δάση. Και την έπεσε στις περιβαλλοντικές οργανώσεις που και καλά πουλιούνται κι’ αγοράζονται από τα μεγάλα συμφέροντα και λυμαίνονται τους οικολογικούς αγώνες της εργατικής τάξης και του λαού



Καλά συντρόφισσα, να’σαι σίγουρη ότι όσοι μιλάνε για οικολογίες σήμερα, τους ιστορικούς αγώνες του τιμημένου ΚΚΕ για το περιβάλλον προσπαθούν να σφετεριστούν. Και παίρνουν βαθιές ανάσες υγείας από τις δεκαετίες της οικολογικής δικτατορίας του προλεταριάτου στην ΕΣΣΔ και τις λοιπές δημοκρατίες. Άσε που επιμένουν, οι απαράδεκτοι, να αγνοούν την οικολογική και κοινωνική αξία κομμουνιστών πατέρων


Ευτυχώς συντρόφισσα που μας ξύπνησες από τον βαθύ λήθαργο. Ποτέ δεν θα φανταζόμασταν πως μόνη λύση στην οικολογική κρίση είσαι εσύ και το τιμημένο. Ποτέ δεν θα βλέπαμε ότι τα πάντα είναι μια συμπαιγνία οικολογικών οργανώσεων και μεγαλοσυμφερόντων.


Αν οι οικολογικές οργανώσεις μιλάνε για τα συμφέροντα που λυμαίνονται τα δάση και προτείνουν κρατικές παρεμβάσεις για την προστασία τους, πέφτουν μόνοι στη φωτιά για να τη σβήσουν και τρέχουν σε εισαγγελείς για να κάνουν τη δουλειά που δεν κάνουν ούτε οι κρατικές υπηρεσίες ούτε οι σύντροφοι της ΚΝΕ, γράφ’τους στα κόκκινα παπούτσια σου. Αν οι οικολογικές οργανώσεις ζητάνε γενναίους πολιτικούς που θα «σπάσουν αυγά» για να τα προστατεύσουν, μη μασάς, δεν μιλάνε για σένα. Κανένας συντρόφισσα δεν μιλάει για σένα, εσύ είσαι αλλού!


Υποσημείωση 1: Διαβάστε την απάντηση WWF στις δηλώσεις Παπαρήγα, εδώ.
Υποσημείωση 2: Η εικόνα είναι αναπροσαρμογή από σκίτσο του εξαιρετικού καλλιτέχνη
Βαγγέλη Παυλίδη.