Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Μπούργκα, μαντίλα και τσαντίλα

www.wfafi.org (Women's Forum against fundamentalism in Iran)

Όταν τον Νοέμβριο του 2001 ταξίδεψα στην Τεχεράνη, δέχθηκα χωρίς δεύτερη κουβέντα να σεβαστώ την πολύ ευγενική παράκληση του υπαλλήλου του Ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών που φρόντισε για τα χαρτιά μου. Μου ζήτησε, αν αυτό δεν μου δημιουργούσε πρόβλημα, να κυκλοφορώ με καλυμένο το κεφάλι και τα χέρια μέχρι και τον καρπό. Το παντελόνι, μου εξήγησε στο τηλέφωνο, δεν πείραζε κανέναν.

Όταν το αεροπλάνο της Türk Hava Yolları μπήκε στον εναέριο χώρο του Ιράν, όλες οι γυναίκες κάλυψαν τα εξαιρετικά κομψά ρούχα τους και τα καλοχτενισμένα μαλλιά τους με ένα μαύρο ράσο, ενώ εγώ φόρεσα ένα κάτι σαν τραπεζομάντηλο και ένα μακρύ παλτό και κατέβηκα στο άλλης εποχής αεροδρόμιο "Ιμάμης Χομεϊνί".

Την επομένη το πρωί, πριν ξεκινήσει το συνέδριο στο οποίο μιλούσα, ο Μεχντί, ο οδηγός που με είχε αναλάβει επέμεινε να με πάει να γνωρίσω την οικογένειά του. Στο σπίτι του με υποδέχθηκε με χίλια κεράσματα η ευστραφέστατη μαμά του, η γυναίκα του, η αδελφή του και ένα τσούρμο παιδιά. Καταπληκτικές αυτές οι γυναίκες! Εξαιρετικά μορφωμένες όλες, πλην της μαμάς που είχε βγάλει μόνο το λύκειο, παρακαλώ! Η κουβέντα που ξεκίνησαν αφορούσε, τι άλλο, τα δικαιώματα των γυναικών. Οι γυναίκες του Ιράν, μου είπαν, ήταν πάντα αφέντρες στα σπίτια τους. Δέχονται να φορούν το μαύρο ράσο, αφού αυτό τους επιβλήθηκε, οι περισσότερες κοπέλες όμως φορούν και ένα τζηνάκι από κάτω. Και επέμεναν ότι οι Ιρανοί δεν έχουν καμία σχέση με τους Άραβες, τους οποίους θεωρούν υπεύθυνους για το ισλαμικό δόγμα που θέλει τη γυναίκα υποδεέστερη των ανδρών.

Τις επόμενες μέρες γνώρισα πολλά νέα κορίτσια και αγόρια, φοιτήτριες και φοιτητές που είχαν εντυπωσιακές αντιλήψεις για τα δικαιώματα των δυο φύλων, αλλά και για τη δημοκρατία που έχασαν το 1953 με το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα κατά του Μωσαντέκ. Και βέβαια μου έδειχναν τα τζην και τα όμορφα ρούχα που κρύβονταν κάτω από τα ράσα.

Αυτές τις μέρες δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου τη σύντομη επίσκεψή μου στην Τεχεράνη. Το ξέσπασμα ενός λαού βαθιά καταπιεσμένου από θρησκευτικούς τυρράνους ήταν θέμα χρόνου να συμβεί. Το εντυπωσιακό νέο δεδομένο είναι ότι μέσα από το ίντερνετ και τις διάφορες υπηρεσίες κοινωνικής διαδικτύωσης, αυτή η επανάσταση στάθηκε στα πόδια της και ταξίδεψε σε όλες τις άκρες της γης. Αν αφέντης στην άλλη άκρη του πλανήτη ήταν ακόμα ο αλήστου μνήμης Μπους, ίσως η πλανητοκράτειρα να είχε βρει ευκαιρία να εισβάλει στο Ιράν για να επιβάλει τη "δημοκρατία" της. Και τότε όλα θα είχαν γίνει μαντάρα, για άλλη μια φορά. Θέλω να πιστεύω πως το γκρεμοτσάκισμα του καθεστώτος των ιμάμηδων πλησιάζει.

Θυμήθηκα επίσης τις γυναίκες του Ιράν, με αφορμή τις καινούριες δηλώσεις Σαρκοζί για το απαράδεκτο της μαντίλας και του γυναικείου ράσου σε μια δημοκρατία όπως η Γαλλία. Η πρώτη μου, συναισθηματική, αντίδραση είναι να υπερασπιστώ το δικαίωμα του καθενός να φοράει ότι θέλει και να διατηρεί την πολιτισμική και θρησκευτική του ταυτότητα. Αυτή άλλωστε δεν είναι η ουσία της δημοκρατίας;

Στη βάση της όμως, η μαντίλα και η μπούργκα και τα λοιπά καλύμματα γυναικών είναι σύμβολα καταπίεσης. Είναι υποχρεωτική αμφίεση της γυναίκας σε κοινωνίες που διακυρήττουν την κατωτερότητά της. Ο επισκέπτης στο Ιράν παρακαλείται και καλά κάνει να σεβαστεί τους κώδικες ντυσίματος. Και ο επισκέπτης ή κάτοικος της Γαλλίας ειδοποιείται ότι κανένα ενδυματολογικό σύμβολο καταπίεσης δεν μπορεί να επιτρέπεται σε δημόσιους χώρους, όπως τα σχολεία. Σίγουρα η υπεράσπιση των δικαιωμάτων ισότητας όλων, φύλων και φυλών, είναι επίσης ουσία και πεμπτουσία της δημοκρατίας.

Και επειδή οι διαδηλώσεις στο Ιράν εξαρτώνται και από τη διεθνή φωνή που αποκτούν, υπογράψτε την έκκληση της οργάνωσης ηλεκτρονικού ακτιβισμού Avaaz, στο http://www.avaaz.org/en/iran_stop_the_crackdown/?cl=260076392&v=3540

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

Μπρρρρ, πάμε για νέα πενταετία Μπαρρρρρρόζο;

Χθες, επισκέφθηκε το φτωχικό μας ο εκ Πορτογαλίας ευρωπαίος καγκελάριος Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο. Κατά τα φαινόμενα, τίμησε τα εγκαίνια του νέου μεγαλουργήματος της σύγχρονης Ελλάδας, του μουσείου της Ακρόπολης. Στην πράξη όμως όλες αυτές οι επισκέψεις και αβροφροσύνες συνθέτουν μια άτυπη αλλά ξεκάθαρη προσωπική εκστρατεία του Μπαρόζο που θέλει να εξασφαλίσει την καρέκλα που την προηγούμενη βδομάδα του υποσχέθηκαν οι ευρωπαίοι για μια ακόμα πενταετία.

Παρά τις κραυγές παράκρουσης από διάφορα
πολιτικά ψώνια της Ευρώπης ότι ο πρώην μαοϊκός Μπαρόζο έχει εγκαθιδρύσει ένα απολυταρχικό κομμουνιστικό σύστημα που θρέφει κομισάριους και καταργεί κυβερνήσεις, στην πραγματικότητα ο Χοσέ Μανουέλ έχει δικαιολογημένα ξεσηκώσει θύελλες αντιδράσεων για την πρώτη διακυβέρνησή του. Οι κατήγοροί του προσάπτουν στον Μπαρόζο μπερδεμένες πολιτικές επιλογές, άνευρη και ανεπαρκή αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, υπόσκαψη των πολιτικών κοινωνικής πρόνοιας προς όφελος του άκρατου ανταγωνισμού, ακόμα και διαφθορά. Ειδικά δε οι κατηγορίες για διαφθορά εμπλέκουν και έλληνες: ο Μπαρόζο φημολογείται πως δωροδοκήθηκε από τον Σπύρο Λάτση με πολυτελές καλοκαιρινό ταξιδάκι στη θαλαμηγό του, ένα μήνα πριν τελικά η ελληνική κυβέρνηση λάβει «πράσινο φως» από την Κομισιόν για παροχή κρατικής βοήθειας €10.349.269 προς τα ναυπηγεία του ομίλου Λάτση

Με πρώτο τον ‘πράσινο’ Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, πολλοί πλέον οργανώνονται για να μην αφήσουν στο ευρωκοινοβούλιο (αν τελικά παίξει ρόλο) πολλά περιθώρια για ανανέωση της θητείας του αποτυχημένου Μπαρόζο στην κορυφή της Επιτροπής. Το μέτωπο μεγαλώνει, καθώς και το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα δείχνει να στρίβει από την αρχική υποστήριξη που φαινόταν διατεθειμένο να παράσχει στον νυν πρόεδρο. Δυσκολίες όμως βάζουν οι σοσιαλιστές από αρκετά νέα μέλη, όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία, καθώς και ο σοσιαλιστής Ζαπατέρο που δηλώνει δέσμιος μιας ακατανόητης ιβηρικής αλληλεγγύης…

Πρόσφατα, στην επίθεση πέρασαν και οι μεγάλες ευρωπαϊκές περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οποίες δημοσιοποίησαν έκθεση – καταπέλτη για τις εξαιρετικά προβληματικές επιδόσεις της Επιτροπής Μπαρόζο στα ανοιχτά περιβαλλοντικά μέτωπα. Ο παρακάτω πίνακας δίνει τους βαθμούς:

1. Γεωργία: 4/10
2. Βιοποικιλότητα & Οικοσυστήματα: 4/10
3. Προϋπολογισμός & Πολιτική Συνοχής: 4/10
4. Κλίμα: 7/10
5. Ενέργεια: 6/10
6. Εφαρμογή Κοινοτικού Δικαίου Περιβάλλοντος: 5/10
7. Εξωτερική Διάσταση και Εμπόριο: 4/10
8. Υγεία: 5/10
9. Φυσικοί Πόροι: 3/10
10. Στρατηγική για την Αειφορία: 2/10
11. Διαφάνεια: 3/10
12. Μεταφορές: 6/10

Συνολική βαθμολογία: 4.4/10

Στη Σύνοδο Κορυφής της προηγούμενης βδομάδας, οι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν να τον στηρίξουν. Μένει να διαπιστωθεί αν η απόφασή τους θα πρέπει να περάσει και από το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως θα «παίξουν» άλλες ισορροπίες, ή αν αρκεί μια έγκριση του διορισμού του από επόμενη Σύνοδο Κορυφής.Όπως ωραία μας εξιστόρησε προχθές ο φίλος Thomas Xomeritis, η Ευρωπαϊκή Ένωση (δια των ηγετών της) έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να επιτύχει την κύρωση από όλους τους 27 της Συνθήκης της Λισσαβόνας, δίνοντας ακόμα και δωράκια αμφίβολου ευρωπαϊκού προσανατολισμού προς το ιρλανδικό μαύρο πρόβατο.

Δευτέρα, 15 Ιουνίου 2009

Μνημειώδεις πολιτικές δηλώσεις για το περιβάλλον

φωτο: WWF/Μιχάλης Μπινιχάκης

"Όταν έβρεχε μέχρι χθες, όταν στη Βόρειο Ελλάδα βρέχει ακόμα, σε καμία περίπτωση δεν θα βάλω σε διαθεσιμότητα όλα τα ελικόπτερα τα οποία κοστίζουν κάθε μέρα το καθένα κάποιες δεκάδες χιλιάδες ευρώ". Αυτά δήλωσε προχθές ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών...

Προφανώς ο κύριος υφυπουργός δεν γνωρίζει ότι το κόστος των ελικοπτέρων υπολογίζεται με τις ώρες πτήσης και όχι με τη "διαθεσιμότητά" τους. Και επίσης προφανώς, ο περιβαλλοντικά άσχετος κύριος υφυπουργός αδυνατεί να κατανοήσει ότι οι δυνατοί άνεμοι, σε συνδυασμό με τους σωρούς καύσιμης ύλης που έχουν μαζευτεί στα δάση μας, αφού καμία δασική υπηρεσία δεν μπορεί να τα καθαρίσει, είναι φονικός συνδυασμός. Και βέβαια για τον υφυπουργό μας, η βροχούλα στη Βόρεια Ελλάδα μάλλον κυλάει και ποτίζει τα δάση της Νότιας Ελλάδας, όπου τώρα πνέουν ξηροί δυνατοί άνεμοι...

Και επειδή ο συγκεκριμένος υπουργός είναι προφανώς πολύ, μα πολύ κατώτερος των περιστάσεων, όπως άλλωστε και οι συναρμόδιοί του περί τα περιβαλλοντικά, χθες έγινε το απόλυτο χάος με τη φωτιά στην Αιξωνή. Κανένας δεν μπορούσε να συντονίσει κανέναν, η Αστυνομία ήταν παντού και χαμένη, οι κάτοικοι έβρεχαν με τις μάνικες τα σπίτια ακόμα και χιλιόμετρα μακριά από τη φωτιά, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πίεση για τους κρουνούς πάνω στο βουνό και στο τέλος διακόπηκε το ρεύμα! Όσο για τα ελικόπτερα, για πολλή ώρα περίμεναν να κυλήσει η βροχούλα από τη Νότια Ελλάδα...

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2009

Αγώνας για έναν αγωνιστή

Ο Έζρα Ναουί είναι ένα πενηντάρης ισραηλινός, υδραυλικός στο επάγγελμα και παιδί εβραίων μεταναστών από την ιρακινή Βασόρα.

Μεγάλωσε σε δύσκολες συνθήκες φτώχιας, υπηρέτησε στον ισραηλινό στρατό και τον Ιούλιο δικάζεται για ένα τρομερό έγκλημα εναντίον του λαού του: ως βετεράνος ακτιβιστής για την ειρήνη, πριν δυο χρόνια στάθηκε μπροστά στις μπουλντόζες του στρατού που είχαν εντολή να κατεδαφίσουν τα παραπήγματα που αποτελούσαν το χωριό Ουμ ελ Χιρ, παλιό και χιλιοχαλασμένο οικισμό βεδουίνων που δέχεται συνεχείς επιδρομές από ομάδες εποικιστών.

Η επικείμενη, σχεδόν σίγουρη καταδίκη του Ναουί για επίθεση σε έναν από τους στρατιώτες που μετείχαν στην κατεδάφιση του οικισμού. Όπως όμως φαίνεται ξεκάθαρα στο βίντεο που κυκλοφόρησε αθρόα στο λυτρωτικό ίντερνετ, ο Ναουί ούτε ακούμπησε ούτε εξύβρισε κανέναν...

Ο Εζρά Ναουί έχει δικαίως αναδειχθεί σε εμβληματική μορφή της ισραηλινής μη-βίαιης αντίστασης στις επιθετικές βλέψεις και τη μισαλλόδοξη πολιτική του κράτους του Ισραήλ. Οι συνεχείς ταπεινώσεις που υφίσταται, ειδικά καθώς ποτέ δεν έκρυψε την επτάχρονη σχέση και συγκατοίκησή του με τον Φουάντ Μουσσά, έναν παλαιστίνιο.

Η ζωή αυτού του ήρωα της φιλίας των λαών και της ειρήνης, που σηκώνει με μεγάλη γενναιότητα το προσωπικό κόστος του αγώνα του, έγινε ταινία. "Ο πολιτής Ναουί" μπορεί να μας διδάξει πολλά, μα πάρα πολλά. Ακόμα και εδώ, στην Ελλάδα, όπου ισοπεδωτικά θεωρούμε πως οι ισραηλινοί είναι συλλήβδην σιωνιστές, μισαλλόδοξοι και φονιάδες των παλαιστινίων. Δεν είναι καθόλου περίεργο που εδώ κανένας δεν γνωρίζει τον Εζρά Ναουί, ούτε το ολοένα και ισχυρότερο ισραηλινό κίνημα ειρήνης.


Χθες, έλαβα ένα email από την πολύ αγωνιστική οργάνωση για την ειρήνη Jewish Voice for Peace. To μήνυμα περιείχε ένα κάλεσμα σε παγκόσμια ηλεκτρονική διαμαρτυρία υπέρ του Ναουί, από τους ειρηνιστές Ναόμι Κλάϊν, Νόαμ Τσόμσκι και Νέβ Γκόρντον. Την υπέγραψα χωρίς δεύτερη κουβέντα, όχι επειδή μου το ζήτησαν τρεις γνωστές προσωπικότητες, αλλά επειδή ειλικρινά ντράπηκα που δεν τον ήξερα...

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Μεγάλοι νικητές, μεγάλοι χαμένοι, μεγάλα ερωτηματικά

του ΣΤΑΘΗ, από την Ελευθεροτυπία
Με δεδομένη την αποχή 47,37%, ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα, τα κόμματα μετρούν από προχθές το βράδυ τις νίκες και ήττες τους. Η αποχή, όπως είναι φυσικό, συσκοτίζει κάπως τα πραγματικά αποτελέσματα. Η συγκρίσεις με απόλυτα νούμερα είναι σίγουρα πιο αποκαλυπτικές, αν και πάλι η οποιαδήποτε προσπάθεια ακριβούς ερμηνείας επίσης κολυμπάει σε θολά νερά.

Από τα απόλυτα νούμερα που μας δίνουν οι καθαροί αριθμοί των ψηφοφόρων του κάθε κόμματος, βλέπουμε πως όλα τα παραδοσιακά κόμματα σημειώνουν πτώσεις, ενώ στα ποσοστά δείχνουν μικρή ή μεγαλύτερη άνοδο, πλην ΝΔ που παραμένει συνεπής στην ελεύθερη πτώση. Οι μόνοι που κερδίζουν σε ψήφους είναι το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι (οι Πράσινοι, όχι οι λοιποί). Βλέπουμε επίσης πως έβδομο κόμμα αναδεικνύονται οι μακεδονομάχοι (Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο) του Παπαθεμελή με 1,27% (65,177 ψήφους), οι κυνηγοί (Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών) με 1,26 (64,782 ψήφους) και ακολουθεί με πολύ χαμηλότερο ποσοστό η Δράση (Μάνος-Μπουτάρης-Κοντογιαννόπουλος).

Εντυπωσιακό επίσης είναι ότι το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέρχεται σε 9.995.992 δυνάμει ψηφοφόρους. Αν και ο αριθμός αυτός δεν είναι «καθαρός», περιέχει δηλαδή και αρκετούς διπλοεγγεγραμμένους και πεθαμένους, σίγουρα μας δείχνει ότι οι πρωτιές και οι αντιπολιτεύσεις αναδεικνύονται με εξαιρετικά χαμηλότερα ποσοστά από αυτά που τελικά προκύπτουν επί συνόλου ψηφισάντων. Δείτε λοιπόν την απόλυτη λαϊκή αντιπροσωπευτικότητα του κάθε κόμματος:

Oι μεγάλες δυσκολίες έρχονται τώρα που πρέπει το κάθε κόμμα και όσοι ενδιαφερόμαστε να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα. Οι απόλυτοι αριθμοί δίνουν μεγάλη πτώση στα δυο μεγάλα κόμματα. Η πτώση της ΝΔ, σε συνδυασμό με την άνοδο του ΛΑΟΣ μπορεί ίσως πιο ξεκάθαρα να ερμηνευθεί ως αποτέλεσμα της κρίσης με τους μετανάστες. Ενδεικτικά ίσως είναι τα ιλιγγιώδη ποσοστά που έδρεψε το ακροδεξιό κόμμα σε εκλογικά κέντρα του «καυτού» κέντρου της Αθήνας. Αν λοιπόν υποθέσουμε ότι η Κυβέρνηση λαμβάνει έκτακτα μέτρα «εκκαθάρισης» του κέντρου από τους μετανάστες, αν υποθέσουμε ότι προχωράει το φημολογούμενο σχέδιο κατασκευής στον Ασπρόπυργο στρατοπέδου συγκέντρωσης των χιλιάδων ξέμπαρκων μεταναστών της Αθήνας, τότε στις επόμενες εκλογές πώς θα κινηθεί άραγε το ποσοστό που τώρα ξεκόλλησε από τη ΝΔ και πήγε στο ΛΑΟΣ; Και αν επίσης υποθέσουμε ότι η Κυβέρνηση αρχίζει τις εθνικιστικές κορώνες για τη μια και μόνο ελληνική Μακεδονία, τότε πώς άραγε θα κινηθεί το υψηλό ποσοστό που συγκέντρωσε ο Παπαθεμελής στη Θεσσαλονίκη και σε άλλες παραμεθόριες περιφέρειες, μάλλον ως αντίδραση στις σχετικές με τα εθνικά αλλά άσχετες με την οικολογία θέσεις Τρεμόπουλου;


Όσο για το ΠΑΣΟΚ, δύσκολα μπορεί κανείς να αποτιμήσει ως νίκη τις 1.878.859 ψήφους που συγκέντρωσε, έναντι των 2.727.702 (εθνικές 2007) και των 2.083.327 (ευρωεκλογές 2004). Ακόμα και αν θεωρήσουμε (εν πολλοίς σωστά) ότι διαφορετικά συμπεριφέρεται ο ψηφοφόρος στις εθνικές εκλογές και ότι οι παραλιόθεν απέχοντες της Κυριακής είναι όντως απογοητευμένοι από την παραλυτική κυβερνητική πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ έχει ακόμα πολύ δρόμο για να πείσει ότι όντως θα φέρει μια καθαρή και αποτελεσματική νέα κυβέρνηση.

Μεγάλη, ξεκάθαρη και δικαιολογημένη ήταν και η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω πως το ΡΙΖΑ αυτού του θολού αριστερού εγχειρήματος δεν έπεισε με το αδιευκρίνιστο όραμά του και με την ξεκάθαρα αντιευρωπαϊκή θέση του. Το θεωρώ επίσης δεδομένο ότι λίγο έπεισε η προσπάθεια ανάδειξης ενός ισχυρού οικολογικού προφίλ, τουλάχιστον ισότιμου με την πιο «παραδοσιακά» αριστερή πολιτική θεματολογία. Και το μίγμα ήταν ανομοιογενές.

Αλλά και το ΚΚΕ δεν σημείωσε καμία εντυπωσιακή νίκη. Μείωση σε ψήφους είδαμε. Μείον 155.485 από τις εθνικές του 2007 και μείον 152.113. Θυμίζω ότι το ΚΚΕ θεωρείται κόμμα με αρκετά συμπαγές σώμα ψηφοφόρων που θεωρητικά δεν θα έπρεπε να απέχει από τις προχθεσινές αρκετά πολωμένες ευρωεκλογές.

Όσο για τους Οικολόγους Πράσινους, προφανώς η εκλογή του πρώτου δικού τους ευρωβουλευτή αποτελεί νίκη. Το γεγονός όμως ότι όλη η κουβέντα για το συγκεκριμένο κόμμα περιστράφηκε γύρω από τις προσωπικές θέσεις του επικεφαλής τους για την εξωτερική πολιτική της χώρας και όχι γύρω από τα κορυφαία ζητήματα της «άλλης», της οικολογικής κοινωνίας που υποτίθεται πως επαγγέλλονται, είναι και αυτό μια ήττα. Η μεγάλη πρόκληση για τους ΟΠ θα είναι να αποδείξουν πως έχουν αυτό το κάτι νέο και ρεαλιστικό να φέρουν στην πολιτική σκηνή, χωρίς εξαρτήσεις από παλιά και φθαρμένα πρόσωπα με προσωπικές ατζέντες.

Και βέβαια μεγάλα ερωτηματικά γεννιούνται σε όλους πιστεύω για τη νέα Ευρωβουλή, που σαφώς ενισχύει τον συντηρητισμό της και μάλιστα τώρα ετοιμάζεται να υποδεχτεί τους πρώτους ακροδεξιούς ευρωβουλευτές του Βρετανικού Εθνικού κόμματος (British National Party)...

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Μαργαριτάρια πολιτικού λόγου…


Είπα να μη δω το ντιμπέϊτ … αλλά δεν άντεξα! Ως πολιτικό ον, είχα τρομερή περιέργεια. Και επειδή τελικά μάλλον είμαι και λιγουλάκι μαζόχα, αποζημιώθηκα!

Άκουσα μερικές ωραίες κουβεντούλες από τους ηγέτες που μας αξίζουν. Κουβεντούλες που ακόμα και σε αυτό το καλά στημένο σόου ερωταπαντήσεων είχαν «αυτό το κάτι άλλο» και δεν μπορώ παρά να τα μοιραστώ με εσάς, τα φιλαράκια μου.

Καιαιαιαι, πάμε!

Αλλά δεν πιστεύω ότι ουδείς πολιτικός -να το πω έτσι χονδρά- εχρηματίσθη ή πήγε να χρηματιστεί απ΄ αυτή την υπόθεση. Και αναφέρομαι και σε πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν, που χειρίστηκαν την υπόθεση αυτή, αλλά και επί των ημερών μας.” Τάδε έφη ο Πρωθυπουργός, σε σχετική ερώτηση της Όλγας Τρέμη για το Βατοπέδι… Και επειδή «δυο αρνήσεις, μια κατάφαση»… τι ακριβώς εννοεί ο πρωθυπουργός όταν λέει «δεν πιστεύω ότι ουδείς πολιτικός εχρηματίσθη»; Μήπως η γλώσσα αυτή η ρημάδα η λανθάνουσα κάτι μας λέει;

«Εγώ έχω το θάρρος και τη γενναιότητα, όταν κάτι πηγαίνει στραβά, να βγαίνω και να λέω στους Έλληνες πολίτες «ναι, την αναλαμβάνω εγώ την πολιτική ευθύνη» όταν αντιλήφθηκα και αντιληφθήκαμε όλοι την έκταση του φαινομένου, γιατί για κάτι που έτρεχε δέκα ολόκληρα χρόνια κανείς δεν είχε συλλάβει την έκταση αυτού του φαινομένου», συνεχίζει ο Πρωθυπουργός, χωρίς ποτέ όμως να διευκρινίζει το αντίκρισμα της ανάληψης αυτών των ευθυνών….

«Να υπάρξει μια ευνομούμενη Πολιτεία, να υπάρξει δικαιοσύνη. Αυτό ζήτησα κι αυτό τολμώ να το κάνω, διότι δεν με κρατάει κανένας και αυτό θα κάνω μεθαύριο ως Κυβέρνηση». Τάδε έφη Γιώργος Παπανδρέου. Το «δεν με κρατάει κανένας», πείθει;

«Πριν από λίγες μέρες, βρισκόμουνα στην Κίνα με την ηγεσία της χώρας, για να συζητήσουμε ακριβώς το θέμα της πράσινης ανάπτυξης». Δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου, χωρίς να είναι προφανές το πώς προέκυψε η «Ελλάς – Κίνα, συμμαχία για την πράσινη οικονομία».

«Καλά, εθελοντικά στρατεύεσαι στο Κόμμα και δέχεσαι τους όρους του Κόμματος. Θα πάρεις λοιπόν ένα μισθό, ούτε τον κατώτατο, ούτε τον ανώτερο, αλλά το μέσο μισθό. Και πρέπει να σας πω το εξής πράγμα: Αλίμονό μας αν εμείς οι Κομμουνιστές συνδέσουμε -και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης και ανεργίας- την προσφορά μας στο Κόμμα, με επαγγελματική αποκατάσταση και με το να ζούμε καλύτερα από κάποιους άλλους. Ξέρετε τι θα έλεγα; Και οι Βουλευτές, αν είμαστε εμείς η Κυβέρνηση και η εξουσία, ο Βουλευτής θα παίρνει το μέσο μισθό, θα δουλεύει στη δουλειά του, θα ανακαλείται από τους κάτω κι όχι μόνο από τους πάνω και τους επάνω-επάνω και θα παίρνει κανονική σύνταξη, ανάλογα με το μισθό του. Αυτά πρέπει να τελειώσουν. Αλλιώς δεν είσαι ανιδιοτελής Κομμουνιστής». Τάδε έφη Αλέκα Παπαρήγα, σχετικά με τους δυσθεώρητους μισθούς που δίνει το ΚΚΕ στους εργαζομένους του, οι οποίοι, ως γνωστόν, οφείλουν να δίνουν και «δωράκι» από τον μισθό τους στο κόμμα! Δάσκαλοι που διδάξατε και λόγο δεν κρατήσατε, να ξέρετε, ανοίγετε τον δρόμο της εκμετάλλευσης. Το ίδιο προφανώς ισχύει για το κάθε κόμμα της αριστεράς που ενώ επιτίθεται κατά πάντων (και καλά κάνει) για το δίκιο του εργάτη, οι δικές του δουλειές είναι άντρα κακών εργασιακών και μισθοδοτικών συνθηκών.

"Ελέγχει η Εφορία για να δει αν φοροδιαφεύγεις. Λοιπόν, είμαστε Κόμμα εξουσίας, αν παραδείγματος χάρη συμμετείχαμε σε μια Κυβέρνηση και είχαμε Υπουργεία και βεβαίως προχωρούσαμε σε εξοπλιστικά προγράμματα, σε ιδιωτικοποιήσεις και σε μια σειρά άλλες οικονομικές πράξεις, βεβαίως τότε το Κόμμα εξουσίας πρέπει να ελέγχεται από τα όποια θεσμικά όργανα υπάρχουν, πέρα από το λαό πως μπορεί να τα ελέγξει.Εμείς αυτή τη στιγμή δεν μετέχουμε σε κανένα Υπουργείο, δεν έχουμε πάρει μέρος σε αγορές, δεν έχουμε πάρει μέρος σε ιδιωτικοποιήσεις, δεν ασκούμε οικονομική πολιτική. Και πιστεύω ότι αυτό που λέμε για τον εαυτό μας, ισχύει για όλα τα Κόμματα. Τα Κόμματα είναι πολιτικές Οργανώσεις, έχουν έσοδα και έξοδα, αν έχουν επιχειρήσεις αυτές πρέπει να ελέγχονται και τα έσοδα και τα έξοδα των Κομμάτων πρέπει να ελέγχονται από τα ίδια τα δικά τους θεσμικά όργανα." Αυτά απάντησε η ΓΓ του ΚΚΕ σε ερώτηση για την άποψή της ότι τα κόμματα δεν είναι δυνατόν να ελέγχονται από την εφορία. Μα φυσικά! Νυν υπέρ πάντων το κόμμα!

«Από κει και πέρα λέτε για τον δακτύλιο: Θα το δούμε αυτό το θέμα. Βάζετε ένα θέμα το οποίο είναι εύστοχο. Να το δούμε και σας ευχαριστώ γι' αυτό». Απάντηση του Αλέκου Αλαβάνου σε ερώτηση σχετικά με την έγκριση στο ΣΥΡΙΖΑ του ανώτατου επιτρεπτού αριθμού αδειών δακτυλίου για κάθε κόμμα. Προφανώς η ερώτηση ήταν «κίτρινη», αλλά θα είχε πολύ ενδιαφέρον ένα κόμμα που διαφημίζει οικολογία να την κάνει πράξη ξεκινώντας από το δικό του σπίτι…

«Στηρίξαμε ένα κίνημα. Το κίνημα για το άρθρο 16 που είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορέσει να περάσει η τροποποίηση της Νέας Δημοκρατίας για τα δημόσια πανεπιστήμια που είχε τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ». Τάδε έφη Αλέκος Αλαβάνος, σε ερώτηση (μεταξύ άλλων και) για το άρθρο 16. Αμ, το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι να σταματήσουμε μια εξέλιξη, αλλά να διατυπώσουμε εκείνη την άλλη ρεαλιστική πρόταση που θα φέρει συναίνεση και θα δείξει τη λύση.

«Δυστυχώς το περιβάλλον εκ των πραγμάτων πάει σε μια δεύτερη θέση. Έχουμε φτάσει στο επίπεδο να αναζητούμε ψωμί πρώτα για τον πολίτη και μετά τον καλύτερο τρόπο ζωής στο περιβάλλον. Όταν κάποιος δεν έχει να φάει, όταν κάποιος είναι πεινασμένος, δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την πρασινάδα. Είναι σημαντικό το θέμα. Πρέπει να εξασφαλίσουμε λοιπόν μια ποιότητα ζωής και η ποιότητα ζωής είναι να υπάρχει ψωμί». Τάδε έφη Γιώργος Καρατζαφέρης. Ποιότητα ζωής = ψωμί. Τα ρέστα είναι απλώς πρασινάδες…

« Όχι φυσικά. Η δική μας πρόταση, το δικό μας πρόγραμμα είναι και έχουμε προτείνει εις την Κυβέρνηση, πρώτα - πρώτα να ξεκινήσει με τσιγγάνους, να κάνει μια ομάδα τσιγγάνων Αστυνομικών". Τάδε έφη Καρατζαφέρης, απαντώντας (δήθεν) στην ερώτηση «ένας μετανάστης με υπηκοότητα είναι τόσο φοβερό να γίνει Αστυνομικός;» Και η ερώτηση έμεινε άναυδη! Όπως άναυδοι σίγουρα έμειναν και οι τσιγγάνοι που μόλις έμαθαν ότι είναι μετανάστες με υπηκοότητα!

Ειπώθηκαν και άλλα πολλά, αλλά όσα κατέγραψα μου άρεσαν περισσότερο. Κάποιοι ζωγράφισαν, ενώ άλλοι ήταν πιο μελετημένοι, αλλά ξύλινοι. Σίγουρα η "τηλεμαχία" μόνο πολιτική ουσία δεν μας πρόσφερε.Εσείς τι λέτε;