Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009

Τα άκρα της πολιτικής μας ζωής

Έκανα πως δεν το έβλεπα, έλεγα πως είναι απλώς γελοίο και είχα γυρίσει το κεφάλι μου αριστερά ψάχνοντας μόνο εκεί για πολιτική σοβαρότητα, ακρότητα ή φαιδρότητα.

Μήπως μετά από δεκαετίες δεξιάς ακρότητας αγνοήσαμε ένα επικίνδυνο ΛΑΟΣ που μόνο από το Λάος δεν ήρθε; Αυτό το παρδαΛΑΟΣ που έχει μαζέψει τη σάρα και τη μάρα της τηλεσιχασιάς, της ξοφλημένης κατασκοπίας και του κουκουλωμένου ρατσισμού φαίνεται πως ήρθε για να μείνει. Στις περασμένες εκλογές το αγνοήσαμε όλοι επιδεικτικά, δεν του απευθύναμε τον λόγο και το αφήσαμε να ριζώσει στη Βουλή, πάντα έχοντας στο άλλο άκρο το αριστερό όμοιό του ΚΚΕ. Με το οποίο παρεμπιπτόντως θα μπορούσε να κάνει και ανταλλαγές βουλευτών...

Τώρα όμως που σαπίζει και αποσυντίθεται το κύριο δεξιό κόμμα, βλέπουμε τη δεξιά να αποκτάει άκρα, οστά και ποσοστά. Βλέπουμε βέβαια και έναν ομιλητικότατο μεν πλην εντελώς ανεμοπαρμένο αρχηγό που τάζει υποψηφιότητες και καρέκλες σε παρδαλούς και επικίνδυνους και όταν τρώει κράξιμο παίρνει τις υποσχέσεις του πίσω. Εξαφανίζει μάλιστα και τα πειστήρια του εγκλήματος από την ιστοσελίδα του, οπότε αν ψάξετε σήμερα για τις ειδήσεις που αφορούσαν τον Ηλία Ψινάκη και τον παλιό χρυσαυγίτη Δημήτρη Ζαφειρόπουλο δεν πρόκειται να βρείτε τίποτα…

Αν μάλιστα συγκρίνει κανείς τα δυο άκρα της πολιτικής μας ζωής, θα δει πολλά κοινά: καμία απολύτως συγκεκριμένη πολιτική πρόταση (το ΛΑΟΣ δεν έχει αναρτήσει καν πρόγραμμα στη σελίδα του), ίδιο λαϊκίστικο κενό, ίδια ψέματα για το κόκκινο ή μαύρο παρελθόν… Και επειδή πρόσφατα ο τουρκώνυμος τουρκοφάγος ακροδεξιός ηγέτης μας προσεταιρίστηκε τη λαϊκίστικη ψευτο-οικολογία, περιμένω να δω ποιο οικοκομμουνιστικό γκρουπούσκουλο θα ξεθάψει το ΚΚΕ για να σφραγίσει τη δήθεν οικολογική 360 μοίρες (επι)στροφή στον εαυτό του!

3 σχόλια:

harisk είπε...

Dear Θεοδότα,
η άποψη ότι τα "δύο άκρα της πολιτικής ζωής συγκλίνουν" πρέπει νομίζω να αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό.
όχι ότι τα κομμουνιστικά κόμματα ιστορικά δεν έχουν κάνει εγκλήματα και επίσης συχνά οι θέσεις για τα λεγόμενα "εθνικά" (μοιάζουν να) συμπίπτουν. Όμως αυτοί οι χώροι έχουν διαφορετικές αφετηρίες και στόχους
καταλαβαίνεις/ετε: δεν υπερασπίζομαι το συγκεκριμένο ΚΚΕ, αλλά την αριστερή ιδεολογία γενικά που -όσο και αν όλοι οι φορείς της την έχουν ξεσκίσει- παραμένει ανθρωπιστική και προοδευτική, αντίθετα με εκείνη των φασιστών...
ΧΚ

Theodota είπε...

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Χάρη, τα σημεία εκκίνησης είναι διαφορετικά. Όμως και τα δυο άκρα επιμένουν να κοιτάζουν πίσω τους, να μας βυθίζουν σε εθνικές ή υπερεθνικές συνομωσιοθεωρίες στιλ βίπερ-νόρα και να λαϊκίζουν τρελά. Τελικά καταλήγουν να μην είναι καθόλου προοδευτικά και να μη δίνουν καμία πρόταση, για να μη μιλήσουμε για την ομίχλη και αδιαφάνεια που καλύπτει τη λειτουργία τους (το οποίο δυστυχώς ισχύει για τα περισσότερα κόμματα). Ναι, σίγουρα το ΚΚΕ διαφέρει από το ΛΑΟΣ και διατηρεί, έστω και σε παραπαίουσα κατάσταση, τον ανθρωπισμό της αριστεράς...

Thomas Xomeritis είπε...

Τον "ανθρωπισμό της αριστεράς". Για το ΚΚΕ αυτό τελειώνει εκεί που αρχίζει ο σταλινισμός που δεν έχουν αποκηρύξει. Θυμήσου και κάτι που λέγαμε για ΡΙΚΟΜΕΞ.

Αλλά νομίζω ότι το πρόβλημα, το "αυγό του φιδιού" βρίσκεται στο άλλο άκρο.