Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

Ποιος πληρώνει τον λογαριασμό της ανάπτυξης;

Δεν καταναλώνουμε όσο χρειαζόμαστε, αλλά όσο αντέχουμε. Δεν πετάμε όσα πρέπει εκεί που πρέπει, αλλά τα πάντα και παντού. Δεν υποκύπτουμε σε κανόνες, αλλά χτίζουμε στο δασάκι και την παραλία της επιλογής μας. Άσε που ακόμα και το φως ή την τηλεόραση μας χαλάει να τα σβήσουμε μόλις βγούμε από το σαλόνι.

Και επειδή είμαστε και ολίγον οικολόγοι, δεν γουστάρουμε τους ΧΥΤΑ περίπου κοντά στο σπίτι μας και σιχαινόμαστε τα αιολικά που βιάζουν το αρχέγονο και λατρεμένο από τους ποιητές ελληνικό τοπίο. Πάντα βέβαια με τη συνοδεία αναλυτικής σάλτσας για την υποκρισία που και καλά συνοδεύει αυτά τα καταστροφικά έργα, πίσω από τα οποία πάντα κρύβονται μεγάλα συμφέροντα και κεφάλαια.

Έτσι, η Αττική πρέπει να φάει τα σκουπίδια που τόσα χρόνια έτρωγε η Φυλή ή να τα πετάξει στους παρακατιανούς γείτονες από την Εύβοια, επειδή το τοπίο του Γραμματικού είναι πολύ πιο σημαντικό οικολογικά από όσο ξέραμε. Τα αιολικά να μην πάνε πουθενά και τις ανεμογεννήτριες να τις βάλουμε εκεί που ξέρουμε, επειδή οι κάτοικοι του (σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετου) Νέου Βουτσά δεν θέλουν να καταστραφεί η μνημειώδης θέα προς τον Ευβοϊκό. Επίσης ούτε οι Σκυριανοί τα θέλουν επειδή θα έχει πρόβλημα το τοπικό αλογάκι και επειδή η Εκκλησία κάπου έχωσε τη μυτούλα της. Α, και στη Λακωνία κάπως θα πάθουν στείρωση τα πρόβατα… Άσε που στη Ζάκυνθο οι αυθαιρετάδες σημαντικής παραλίας για τη θαλάσσια χελώνα ξεπροβάλλουν σαν δήθεν θιγόμενοι από την προστασία του περιβάλλοντος, χωρίς φυσικά κανένας να ξεκαθαρίζει ότι ακόμα και στη Λούτσα, πάλι παράνομοι θα ήταν!

Και μέσα σ’όλα, όταν ψαχνόμαστε για να δούμε τι στο καλό είναι η περίφημη «πράσινη ανάπτυξη», πνιγόμαστε στο τυρόγαλο πολιτικών εκπροσώπων που απλά δεν θέλουν να σπάσουν αυγά και να μας πουν πως η σημερινή ανάπτυξη έχει κόστος και κάποιος πρέπει να το πληρώσει. Η πράσινη ανάπτυξη είναι εντελώς διαφορετική από τη σημερινή και σημαίνει στροφή και σύγκρουση με τα σημερινά μας κολλήματα και τις εξαρτήσεις μας, για όλους. Όλους, από το τεράστιο και κακό κεφάλαιο, μέχρι τον τελευταίο παρτάκια που μαζί με τον κάθε άλλο μέσο Έλληνα παίζει το παιχνιδάκι του τελευταίου τροχού της αμάξης για να μη χαλάσει τη ζαχαρένια του…

Αν τα έχω πάρει; Ναι, τα έχω πάρει χοντρά, στο κρανίο! Γιατί για ένα πολύ ζόρικο μέλλον που ήδη βλέπουμε να έρχεται, όλοι φωνάζουμε «ας βρεθεί επιτέλους κάποιος αρμόδιος να μας σώσει!» και όλοι κάνουμε την παλαβή.

A και ξέχασα να σας πω ποιος πληρώνει τον λογαριασμό, αν και είμαι σίγουρη ότι το ξέρετε ήδη. Αυτοί οι μετανάστες που βρωμίζουν τις πλατείες μας, αλλά στις πατρίδες τους δέχονται τη μαύρη εργασία για τα καλούδια που εμείς αγοράζουμε φτηνά, τη βρώμα που ξερνάνε τα εργοστάσιά μας, τα σκουπίδια που τους στέλνουμε για δήθεν ανακύκλωση και το νερό και τα δάση που δεν θα έχουν από την κλιματική αλλαγή που τους δωρίζουμε...

8 σχόλια:

Panos Konstantinidis είπε...

Πράσινη ανάπτυξη... σαν να λέμε πράσινα άλογα. Μου φαίνεται ότι θα πρέπει να επιβληθούνε κάποιοι νόμοι δια ροπάλου, διαφορετικώς η μαλακία (με το συμπάθειο) του νεοέλληνος θα σταματάει κάθε προσπάθεια για ανάπτυξη.

Θεοδoτα Ναντσου είπε...

Να σου πω την αλήθεια φίλε μου Πάνο, πολλές φορές έχω έρθει κι'εγώ στα λόγια σου. Αλλά με κρατάει πίσω μια δημοκρατία που έχω στο μυαλό μου...

Panos Konstantinidis είπε...

Κι αυτό που λέω εγώ δεν είναι δημοκρατία; Η τωρινή κυβέρνηση αναδείχτηκε με δημοκρατικές διαδικασίες. Αποφασίζει λοιπόν να φτιάξει αιολικό πάρκο στο Μαραθώνα. Αυτή η κίνηση είναι άκρως δημοκρατική αφού πηγάζει από και προς το λαό.

Theodota είπε...

Ναι, έχεις δίκιο Πάνο. Μάλλον η δημοκρατία που έχω στο μυαλό μου δεν έχει ανάγκη από καταστολή, αλλά τότε εξυπακούεται ότι μερικά πράγματα είναι αυτονόητα. Ενώ όπως σωστά λες, εδώ και τώρα όλα αυτά καθόλου αυτονόητα δεν είναι...

S G είπε...

α δημοκρατια λεγεται το ελληνικο φαινομενο να εκλεγουμε κυβερνησεις που ψηφιζουν νομους του κρατους που τους εφαρμοζουν μονο οι ηλιθιοι και οι υπολοιποι τους γραφουν στα παλια τους τα παπουτσια?

Thomas Xomeritis είπε...

Έχω μια απορία. "Στη Λακωνία κάπως θα πάθουν στείρωση τα πρόβατα". Μα πόσο ψηλά στέκονται οι όρχεις των κριαριών στη Λακωνία; Φοβούνται μήπως τους κοπούν από τις ανεμογεννήτριες; Που πέσαμε, στη σπηλιά του Κύκλωπα;

Panos Konstantinidis είπε...

@SG δημοκρατία είναι το φαινόμενο να ψηφίζει αμέσως ο λαός, όχι μέσω αντιπροσώπων. Επίσης δημοκρατία είναι να αναθεωρεί και να αλλάζει τους νόμους αν δεν του αρέσει. Το να τρως όμως το παλούκι επί 30 έτη και να ξαναψηφίζεις τους ίδιους δεν είναι δημοκρατία, είναι ηλιθιότητα. Και από αυτή έχει αρκετή ο νεοέλληνας.

Theodota είπε...

@SG καλημέρα. Βασικό στοιχείο της δημοκρατίας είναι ο ενημερωμένος και συμμετοχος πολίτης. Άρα, χωρίς διαφάνεια, ανεμπόδιστη πρόσβαση σε κάθε πληροφορία (ειδικά για το περιβάλλον) και χωρίς διαδικασίες διαλόγου και συμμετοχής, είναι δύσκολο να επιβάλεις αποφάσεις, ακόμα και αν τις έχουν λάβει οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού. Βέβαια, συμμετοχικές διαδικασίες και διάλογος δεν καταλήγουν πάντα σε συναινέσεις. Και εκεί όντως κάποιος πρέπει να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και να προχωρήσει με έργα, μέτρα, μεταρρυθμίσεις ή ό,τι άλλο τέλος πάντων πρέπει να γίνει.

Στην Ελλάδα προφανώς δεν υπάρχει ούτε η διαφάνεια και η συμμετοχική δημοκρατία που φανταζόμαστε, αλλά ούτε και οι γεροί πολιτικοί που θα συγκρουστούν για να ξεφύγουμε από την περιβαλλοντική μας τύφλωση.

Thomas, μην έχεις απορία. Στην Ελλάδα κάθε ζώο, φυτό, ραχούλα και ακτή είναι μοναδικό και μόνο οι ντόπιοι έχουν δικαίωμα να βιάζουν... Οι άλλοι μπορούν να πλησιάζουν μόνο ως τουρίστες!

Πάνο, συμφωνώ με τη δραματική διαπίστωσή σου ότι τρώμε σκ... τόσα χρόνια και όμως ψηφίζουμε τους ίδιους, ή άντε τους ανηψιούς, εγγονούς, ξαδέλφους και μπατζανάκηδες.