Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Η εξουσία που διαφθείρει…

http://www.photographyinfo.gr/photography/news/2007/00/3/index.html

Ξέρω, η εξουσία διαφθείρει. Και σίγουρα εκείνοι που έχουν την εξουσία πρέπει να δώσουν μεγάλο αγώνα για να καταπνίξουν την παραίσθηση του Θεού που νιώθουν όταν κρατούν στο χέρι τους βαριά σύμβολα εξουσίας. Ειδικά όταν πρόκειται για «πειραγμένα» άτομα…

Χθες δημοσιοποιήθηκε η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα βασανιστήρια που συμβαίνουν στα ελληνικά κρατητήρια και τις φυλακές. Ο τίτλος αυτής: Report to the Government of Greece on the visit to Greece carried out by the European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment (CPT). Πρόκειται για πόρισμα κλιμακίου της Επιτροπής για την Αποτροπή Βασανισμών, το οποίο επισκέφθηκε την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 2008.

Η έκθεση περιγράφει πολλά εξοργιστικά. Μιλάει για βασανιστήρια, σωματικά και ψυχολογικά που εκτυλίσσονται στα κρατητήρια και πληγώνουν μετανάστες, μικροπαραβάτες και τοξικομανείς, μιλάει για καταπάτηση στοιχειωδών δικαιωμάτων, όπως η επικοινωνία με δικηγόρο και η πρόσβαση σε γιατρό, μιλάει για δίψα και πείνα. Μιλάει για όλα όσα δεν θέλουμε να ξέρουμε ότι υφίστανται οι «αντιπαθείς» στην Ελλάδα απόκληροι…

Θυμήθηκα ένα παλιό, αλλά πάντα επίκαιρο πείραμα που διδαχθήκαμε στην ανώτατη εκπαίδευσή μας. Το πείραμα του Στάνφορντ. Σε αυτό το πανεπιστήμιο, ο καθηγητής ψυχολογίας Φίλιπ Ζιμπάρντο σχεδίασε το 1971 ένα πείραμα: Επέλεξε 24 φοιτητές του για να παίξουν τους ρόλους φυλακισμένων και δεσμοφυλάκων σε μια υποτιθέμενη φυλακή που είχε δημιουργηθεί ειδικά για το πείραμα στο υπόγειο του κτιρίου της Σχολής Ψυχολογίας του πανεπιστημίου. Η επιλογή των υποψηφίων έγινε πολύ προσεκτικά και με βάση την καλή ψυχολογική και ιατρική κατάσταση και το λευκό ποινικό μητρώο. Οι ρόλοι μοιράστηκαν με κορώνα και γράμματα.

Μόλις ξεκίνησε το πείραμα, άρχισαν τα ζόρια. Οι φυλακισμένοι και οι δεσμοφύλακες μπήκαν στο πετσί των ρόλων και αμέσως έδειξαν στροφή προς καταστροφικά ακραίες συμπεριφορές. Οι δεσμοφύλακες ανέπτυξαν βαθιά σαδιστικές τάσεις και άρχισαν να βασανίζουν τους συμφοιτητές, αλλά για λίγο υποτελείς – κρατούμενους. Και οι κρατούμενοι άρχισαν να υποφέρουν από εφιάλτες και ψυχολογικό στρες, ενώ ένας κατέρρευσε. Το πείραμα έληξε επειγόντως σε έξι μέρες, ενώ είχε αρχικά προγραμματιστεί να διαρκέσει δυο εβδομάδες…
http://sup.kathimerini.gr/kathnews/photos/16-01-08/16-01-08_218675_181.jpg

Οι μετανάστες μας βρωμάνε και δεν τους γουστάρουμε. Να γυρίσουν εκεί απ’ όπου ήρθαν, δεν τους καλέσαμε άλλωστε και δεν μας νοιάζει αν οι πατρίδες τους είναι μια κόλαση. Όσο για τους κακοποιούς και τα πρεζόνια στις φυλακές, ας πρόσεχαν. Κι’ άλλοι ζορίζονται αλλά δεν γίνονται περιθωριακοί…

Σε όσους, πολλούς, σκέφτονται αυτά και άλλα υποτιμητικά για τις σκιές που ζουν στις γωνιές των δρόμων και καταλήγουν (δικαιολογημένα ή αδικαιολόγητα) στα νύχια της εξουσίας, ας ξαναπούμε ότι ο σεβασμός στο ανθρώπινο πρόσωπο είναι απόλυτη αξία. Ας ξαναπούμε ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δεν αφήνουν τις πατρίδες τους για πλάκα ή αναψυχή. Ζουν σε κολάσεις πείνας και βίας που εμείς έχουμε αφήσει δεκαετίες πίσω. Αν δεν τους θέλουμε, αν τεκμηριωμένα υποστηρίζουμε ότι η μάνα Ελλάς δεν αντέχει να περιλάβει άλλους στη βασανιστική αγκαλιά της, τότε ας βρούμε τον τρόπο να τους στείλουμε πίσω, αφού όμως πρώτα τους έχουμε δείξει κάποιο στοιχειώδη σεβασμό…

6 σχόλια:

alepou είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
alepou είπε...

Νομίζω ότι για να αποφασίσεις να μπλέξεις με την εξουσία πρέπει να έχεις ολίγη από διαφθορά στο αίμα σου.
Δυστυχώς ακόμα και οι πιο "αγνοί" και "πολλά υποσχόμενοι" πολιτικοί δεν διστάζουν να καταφύγουν σε κλασικές ανίερες πρακτικές όταν νιώσουν ότι τρίζει η καρέκλα τους.
Κανένα φως στο τούνελ Θεοδότα.

Yannis Zabetakis είπε...

σεβασμό στους μετανάστες;

τι είναι η λέξη σεβασμός;

γιατί μας σέβεται εμάς το ελληνικό κράτος ; τους έλληνες ιθαγενείς;

όταν τα παιδιά μας πάνε σε αυτά τα σχολεία

http://environmentfood.blogspot.com/2008/09/blog-post_512.html

10 χρόνια μετά από τον σεισμό του 1999...
τι μπορούμε να περιμένουμε;


[καλημέρα]

Thomas Xomeritis είπε...

Δες κι εδώ για το πείραμα, έχω και το πρόσφατο βιβλίο. Προχθές άκουσα το BBC για τις άσχημες επιδόσεις της Ελλάδας στη χορήγηση πολιτικού ασύλου.

Πότμος είπε...

θα συμφωνήσω με την alepou.

Το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του είναι δομημένο πάνω στην επιθυμία του καθένα - μεγάλου ή μικρού - για εξουσία.

Στην επιθυμία για εξουσία ακόμα και του τελευταίου πολίτη. Του εργαζόμενου που γίνεται προϊστάμενος, του μαγαζάτορα που προσλαμβάνει υπαλλήλους, του αστυνομικού που κάνει εξακριβώσεις, του δικαστή που καταστρὲφει ζωές δεκατετράχρονων παιδιών, του βουλευτή που εξυπηρετεί ψηφοφόρους, του υπουργού που φτιάχνει νομοσχέδια, του καναλάρχη που υπαγορεύει πολιτικές, του μεγαλοκεφαλαιούχου που παίζει με χώρες ολόκληρες.

Όλοι υπηρετούμε το συμφέρον και το αποτέλεσμα είναι όλοι να έχουμε λιγώτερα απ' ότι αξίζουμε.

Theodota είπε...

Φίλοι μου alepou, Γιάννη και Potmos, νομίζω πως το καλό ρώτημα είναι κάπως σαν την κότα και το αυγό: είναι η εξουσία που διαφθείρει, ή οι ήδη διεφθαρμένοι που έλκονται από την εξουσία;