Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

Μαργαριτάρια πολιτικού λόγου…


Είπα να μη δω το ντιμπέϊτ … αλλά δεν άντεξα! Ως πολιτικό ον, είχα τρομερή περιέργεια. Και επειδή τελικά μάλλον είμαι και λιγουλάκι μαζόχα, αποζημιώθηκα!

Άκουσα μερικές ωραίες κουβεντούλες από τους ηγέτες που μας αξίζουν. Κουβεντούλες που ακόμα και σε αυτό το καλά στημένο σόου ερωταπαντήσεων είχαν «αυτό το κάτι άλλο» και δεν μπορώ παρά να τα μοιραστώ με εσάς, τα φιλαράκια μου.

Καιαιαιαι, πάμε!

Αλλά δεν πιστεύω ότι ουδείς πολιτικός -να το πω έτσι χονδρά- εχρηματίσθη ή πήγε να χρηματιστεί απ΄ αυτή την υπόθεση. Και αναφέρομαι και σε πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν, που χειρίστηκαν την υπόθεση αυτή, αλλά και επί των ημερών μας.” Τάδε έφη ο Πρωθυπουργός, σε σχετική ερώτηση της Όλγας Τρέμη για το Βατοπέδι… Και επειδή «δυο αρνήσεις, μια κατάφαση»… τι ακριβώς εννοεί ο πρωθυπουργός όταν λέει «δεν πιστεύω ότι ουδείς πολιτικός εχρηματίσθη»; Μήπως η γλώσσα αυτή η ρημάδα η λανθάνουσα κάτι μας λέει;

«Εγώ έχω το θάρρος και τη γενναιότητα, όταν κάτι πηγαίνει στραβά, να βγαίνω και να λέω στους Έλληνες πολίτες «ναι, την αναλαμβάνω εγώ την πολιτική ευθύνη» όταν αντιλήφθηκα και αντιληφθήκαμε όλοι την έκταση του φαινομένου, γιατί για κάτι που έτρεχε δέκα ολόκληρα χρόνια κανείς δεν είχε συλλάβει την έκταση αυτού του φαινομένου», συνεχίζει ο Πρωθυπουργός, χωρίς ποτέ όμως να διευκρινίζει το αντίκρισμα της ανάληψης αυτών των ευθυνών….

«Να υπάρξει μια ευνομούμενη Πολιτεία, να υπάρξει δικαιοσύνη. Αυτό ζήτησα κι αυτό τολμώ να το κάνω, διότι δεν με κρατάει κανένας και αυτό θα κάνω μεθαύριο ως Κυβέρνηση». Τάδε έφη Γιώργος Παπανδρέου. Το «δεν με κρατάει κανένας», πείθει;

«Πριν από λίγες μέρες, βρισκόμουνα στην Κίνα με την ηγεσία της χώρας, για να συζητήσουμε ακριβώς το θέμα της πράσινης ανάπτυξης». Δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου, χωρίς να είναι προφανές το πώς προέκυψε η «Ελλάς – Κίνα, συμμαχία για την πράσινη οικονομία».

«Καλά, εθελοντικά στρατεύεσαι στο Κόμμα και δέχεσαι τους όρους του Κόμματος. Θα πάρεις λοιπόν ένα μισθό, ούτε τον κατώτατο, ούτε τον ανώτερο, αλλά το μέσο μισθό. Και πρέπει να σας πω το εξής πράγμα: Αλίμονό μας αν εμείς οι Κομμουνιστές συνδέσουμε -και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης και ανεργίας- την προσφορά μας στο Κόμμα, με επαγγελματική αποκατάσταση και με το να ζούμε καλύτερα από κάποιους άλλους. Ξέρετε τι θα έλεγα; Και οι Βουλευτές, αν είμαστε εμείς η Κυβέρνηση και η εξουσία, ο Βουλευτής θα παίρνει το μέσο μισθό, θα δουλεύει στη δουλειά του, θα ανακαλείται από τους κάτω κι όχι μόνο από τους πάνω και τους επάνω-επάνω και θα παίρνει κανονική σύνταξη, ανάλογα με το μισθό του. Αυτά πρέπει να τελειώσουν. Αλλιώς δεν είσαι ανιδιοτελής Κομμουνιστής». Τάδε έφη Αλέκα Παπαρήγα, σχετικά με τους δυσθεώρητους μισθούς που δίνει το ΚΚΕ στους εργαζομένους του, οι οποίοι, ως γνωστόν, οφείλουν να δίνουν και «δωράκι» από τον μισθό τους στο κόμμα! Δάσκαλοι που διδάξατε και λόγο δεν κρατήσατε, να ξέρετε, ανοίγετε τον δρόμο της εκμετάλλευσης. Το ίδιο προφανώς ισχύει για το κάθε κόμμα της αριστεράς που ενώ επιτίθεται κατά πάντων (και καλά κάνει) για το δίκιο του εργάτη, οι δικές του δουλειές είναι άντρα κακών εργασιακών και μισθοδοτικών συνθηκών.

"Ελέγχει η Εφορία για να δει αν φοροδιαφεύγεις. Λοιπόν, είμαστε Κόμμα εξουσίας, αν παραδείγματος χάρη συμμετείχαμε σε μια Κυβέρνηση και είχαμε Υπουργεία και βεβαίως προχωρούσαμε σε εξοπλιστικά προγράμματα, σε ιδιωτικοποιήσεις και σε μια σειρά άλλες οικονομικές πράξεις, βεβαίως τότε το Κόμμα εξουσίας πρέπει να ελέγχεται από τα όποια θεσμικά όργανα υπάρχουν, πέρα από το λαό πως μπορεί να τα ελέγξει.Εμείς αυτή τη στιγμή δεν μετέχουμε σε κανένα Υπουργείο, δεν έχουμε πάρει μέρος σε αγορές, δεν έχουμε πάρει μέρος σε ιδιωτικοποιήσεις, δεν ασκούμε οικονομική πολιτική. Και πιστεύω ότι αυτό που λέμε για τον εαυτό μας, ισχύει για όλα τα Κόμματα. Τα Κόμματα είναι πολιτικές Οργανώσεις, έχουν έσοδα και έξοδα, αν έχουν επιχειρήσεις αυτές πρέπει να ελέγχονται και τα έσοδα και τα έξοδα των Κομμάτων πρέπει να ελέγχονται από τα ίδια τα δικά τους θεσμικά όργανα." Αυτά απάντησε η ΓΓ του ΚΚΕ σε ερώτηση για την άποψή της ότι τα κόμματα δεν είναι δυνατόν να ελέγχονται από την εφορία. Μα φυσικά! Νυν υπέρ πάντων το κόμμα!

«Από κει και πέρα λέτε για τον δακτύλιο: Θα το δούμε αυτό το θέμα. Βάζετε ένα θέμα το οποίο είναι εύστοχο. Να το δούμε και σας ευχαριστώ γι' αυτό». Απάντηση του Αλέκου Αλαβάνου σε ερώτηση σχετικά με την έγκριση στο ΣΥΡΙΖΑ του ανώτατου επιτρεπτού αριθμού αδειών δακτυλίου για κάθε κόμμα. Προφανώς η ερώτηση ήταν «κίτρινη», αλλά θα είχε πολύ ενδιαφέρον ένα κόμμα που διαφημίζει οικολογία να την κάνει πράξη ξεκινώντας από το δικό του σπίτι…

«Στηρίξαμε ένα κίνημα. Το κίνημα για το άρθρο 16 που είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορέσει να περάσει η τροποποίηση της Νέας Δημοκρατίας για τα δημόσια πανεπιστήμια που είχε τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ». Τάδε έφη Αλέκος Αλαβάνος, σε ερώτηση (μεταξύ άλλων και) για το άρθρο 16. Αμ, το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι να σταματήσουμε μια εξέλιξη, αλλά να διατυπώσουμε εκείνη την άλλη ρεαλιστική πρόταση που θα φέρει συναίνεση και θα δείξει τη λύση.

«Δυστυχώς το περιβάλλον εκ των πραγμάτων πάει σε μια δεύτερη θέση. Έχουμε φτάσει στο επίπεδο να αναζητούμε ψωμί πρώτα για τον πολίτη και μετά τον καλύτερο τρόπο ζωής στο περιβάλλον. Όταν κάποιος δεν έχει να φάει, όταν κάποιος είναι πεινασμένος, δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την πρασινάδα. Είναι σημαντικό το θέμα. Πρέπει να εξασφαλίσουμε λοιπόν μια ποιότητα ζωής και η ποιότητα ζωής είναι να υπάρχει ψωμί». Τάδε έφη Γιώργος Καρατζαφέρης. Ποιότητα ζωής = ψωμί. Τα ρέστα είναι απλώς πρασινάδες…

« Όχι φυσικά. Η δική μας πρόταση, το δικό μας πρόγραμμα είναι και έχουμε προτείνει εις την Κυβέρνηση, πρώτα - πρώτα να ξεκινήσει με τσιγγάνους, να κάνει μια ομάδα τσιγγάνων Αστυνομικών". Τάδε έφη Καρατζαφέρης, απαντώντας (δήθεν) στην ερώτηση «ένας μετανάστης με υπηκοότητα είναι τόσο φοβερό να γίνει Αστυνομικός;» Και η ερώτηση έμεινε άναυδη! Όπως άναυδοι σίγουρα έμειναν και οι τσιγγάνοι που μόλις έμαθαν ότι είναι μετανάστες με υπηκοότητα!

Ειπώθηκαν και άλλα πολλά, αλλά όσα κατέγραψα μου άρεσαν περισσότερο. Κάποιοι ζωγράφισαν, ενώ άλλοι ήταν πιο μελετημένοι, αλλά ξύλινοι. Σίγουρα η "τηλεμαχία" μόνο πολιτική ουσία δεν μας πρόσφερε.Εσείς τι λέτε;

4 σχόλια:

Τσαλαπετεινός είπε...

Παράλληλοι μονόλογοι κι όχι κανονικό debate, μετριων μαθητών που είχαν αποστηθίσει καλά το μάθημά τους και ήταν ευγενικοί μεταξύ τους on camera. Στο προηγούμενο πάλι λέγανε ότι πρέπει να αλλάξει ο τρόπος διεξαγωγής και να γίνει ουσιαστικό, πρέπει να είναι δημοσιογράφοι και απο εφημερίδες...και στις επομενες εκλογές φοβάμαι ότι θα είναι το ίδιο. Η όλη διαδικασία και κάποιες από τις απαντήσεις που επισημανες μου προκαλεσαν αισθημα ασφυξίας.

Προσπαθώ να το ξεχάσω.

Prokopis Doukas είπε...

Πάντως δεν είναι εύκολο να μην την "πατήσεις" σ' ένα τέτοιο στημένο πράγμα - για σκεφτείτε το και αυτό...

Θα συμφωνήσω μαζί σου Θεοδότα - αν και δεν μπορώ να συγκρίνω τις "δικαιολογίες" μερικών, με τίποτα άλλο...

Thomas Xomeritis είπε...

Πράσινη ανάπτυξη με την Κίνα; Τους Αφρικανούς τους ρώτησε κανείς για την πράσινη επενδυτική πολιτική της Κίνας για την ανάπτυξη εκεί;

Δεν το είδα, ούτε και ενδιαφέρθηκα. Ευρωεκλογές είναι. Οι συζητήσεις εκτός θέματος.

Yannis Zabetakis είπε...

Ας μοιραστώ σήμερα λοιπόν και κάποιες σκέψεις για τις ευρωεκλογές του Ιούνη 2009. Την Κυριακή στις 7 του Ιούνη καλούμαστε να εκλέξουμε 22 ανθρώπους για την Ευρωβουλή. 22 ανθρώπους που δεν ξέρω πόσο θα σκοτισθούν να μάθουν τι είναι Ευρώπη ή απλά θα πάνε εκεί για να διεκπεραιώσουν το κομματικό τους καθήκον…

22 ανθρώπους που καλούνται να πάρουν θέση για τον Ασωπό, για το κλίμα και το Κιότο, για την οικονομική κρίση και την έξοδο από αυτή, για την Ανεργία, για την Ενέργεια και τις ΑΠΕ, για την Κοινή Αγροτική Πολιτική, για τις συντάξεις, για τα ταμεία συνοχής, για…, για…, για…


http://environmentfood.blogspot.com/2009/06/euroelections-2009.html