Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Ας ξανασκεφτούμε την ιστορία μας

Από απόψε το βράδυ περιμένω ότι τα μπλογκ θα γεμίσουν με συζητήσεις για τον μεγαλύτερο Έλληνα που θα αναδείξει ηλεκτρονικά η λαϊκή ετυμηγορία μέσω της ψηφοφορίας του ΣΚΑΙ. Με την ευκαιρία της εθνικής ανάτασης που σίγουρα νιώθουν πολλοί που ψήφισαν για τον μεγαλύτερο Έλληνα, μήπως να ξαναρίχναμε μια ματιά στη δική μας ελληνική ένδοξη ιστορία;
Ξέρω ότι αυτό το κείμενο θα προκαλέσει την εθνική περηφάνια πολλών, όπως την κληρονομήσαμε από τους γονείς μας και την παραλάβαμε χωρίς δεύτερη κουβέντα από τα σχολικά βιβλία και τους δασκάλους μας. Όμως αισθάνομαι ότι η ιστορία μας είναι πολύ πιο βαριά από όσο θέλουμε να πιστεύουμε και μυρίζει πολύ περισσότερο από το αίμα που έχυσαν «δικοί μας» πολέμαρχοι, παρά από τους κρίνους της «αγνότητας» και του «ηρωισμού» της φυλής μας.
Ξεκινάμε με τον Αλέξανδρο τον Μακεδόνα, τον αδιαφιλονίκητο, όπως δείχνουν τα πράγματα, «μεγαλύτερο Έλληνα». Κατέκτησε τον κόσμο για να διαδώσει το ελληνικό «φως», πρότυπο που ακολουθούν και σήμερα οι πολέμαρχοι των μεγάλων αυτοκρατοριών. Ο κόσμος δύσκολα αλλάζει. Συναντώντας σθεναρή αντίσταση από πολιορκημένους, ο Αλέξανδρος δεν δίστασε να προχωρήσει σε σφαγές. Παράδειγμα, η σφαγή της Τύρου το 332 π.Χ., η οποία ήρθε ως απάντηση στην άρνηση των κατοίκων της πόλης να δεχθούν τους κατακτητές. Ακολούθησε μεγάλη σφαγή και πώληση των γυναικόπαιδων σε σκλαβοπάζαρα. Αναφορά, αν και αμφισβητούμενη, σε αντίστοιχη σφαγή έχει καταγραφεί από τον ιστορικό Κούρτιο και αφορά τη σφαγή των Βραγχιδών κάπου στο σημερινό Αφγανιστάν.

Προχωράμε στον «δεύτερο» Κολοκοτρώνη. Φοβαίμαι πως ελάχιστα έχουμε ως έθνος ασχοληθεί με την άλωση της Τριπολιτσάς. Όπως όμως αναφέρεται σε πλείστες όσες πηγές, αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες και πλέον φρικτές σφαγές της ιστορίας των Βαλκανίων. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιωάννη Φιλήμονα «Γυναίκες ων η λευκότης διεφιλονείκει και προς αυτήν την χιόνα, νεανίδες, ων ουδ’ ο θάνατος κατεμάρανε την χιόνα, βρέφη, τα μεν χειραπτάζοντα τους μαστούς και βαβάζοντα, τα δε το στόμα έχοντα επί μαστού αιμοφύρτου, νέοι, γέροντες, άντρες, ανάμικτοι κατέκειντο θέαμα βαρυπενθές... Ιδίως δε η εκ της πύλης των Καλαβρύτων μέχρι του σατραπείου λεωφόρος από λιθοστρώτου μετεσχηματίσθη, ιν’ είπωμεν, εις πτωματόστρωτον, και ουθ’ ο πεζός, ουθ’ ο ίππος επάτει επί της γης, αλλά επί πτωμάτων». Απολογητές του γέρου του Μωριά ισχυρίστηκαν ότι ο στρατηγός δεν κατάφερε να ελέγξει το μένος των μαχητών του που είχαν αγανακτήσει από τόσους αιώνες σκλαβιάς. Ο ίδιος όμως φρόντισε να διασφαλίσει την ασφαλή διαφυγή 1500 αρβανιτών, με τους οποίους είχε συμφωνία. Μάλιστα στα απομνημονεύματά του, τα οποία υπαγόρευσε το 1839 στον Γεώργιο Τερτσέτη, λέει πως «το ασκέρι όπου ήτον μέσα το ελληνικό έκοβε και εσκότωνε από Παρασκευή έως Κυριάκη, γυναίκες, παιδιά και άντρες, 32.000, μια ώρα ολόγυρα της Τριπολιτσάς...»

Ας μη θυμηθούμε άλλα. Όπως ας πούμε την επιβολή της Αθηναϊκής αυτοκρατορίας στην αποστάτισσα Μήλο με την τρομερή σφαγή αμάχων το 416.

Πριν ετοιμαστεί κάποιος να κατηγορήσει για ανθελληνισμό όσους Έλληνες στηλιτεύουν τέτοιες μαύρες σελίδες της ιστορίας, ας αναλογιστεί τη συνευθύνη όλων όσοι επιμένουν να αγνοούν την ισότιμη φρίκη της βίας όλων των πολέμων. Όλων όσοι επιμένουν στον παραλογισμό των δικών μας «καλών» πολέμων.

Επιμένω ότι μεγαλύτεροι Έλληνες είναι όσοι δίνουν μάχες για μια δίκαιη και ειρηνική κοινωνία. Αν θέλουμε να ψάξουμε την ιστορία μας, ο μεγαλύτερος Έλληνας θα έπρεπε να είναι γυναίκα, η Πανωραία Αϊβαλιώτη (καμία σχέση με τον ακροδεξιό βουλευτή).

7 σχόλια:

Thomas Xomeritis είπε...

Πάντως, οι ιστορικοί - και όχι μόνο Έλληνες - αναγνωρίζουν τον Αλέξανδρο ως το σημαντικότερο άτομο στην αρχαιότητα. Αλλά φυσικά, καμιά κατάκτηση δεν γίνεται αβίαστα. Κι ένα ανέκδοτο: στην πρώτη Λυκείου, είχα πει στον καθηγητή, στην τάξη, γιατί να γιορτάζουμε την πράξη του Αλέξανδρου με το Γόρδιο Δεσμό, η μαγκιά ήταν να τον λύσει και όχι να τον κόψει με το ξίφος και με τον τσαμπουκά. Είπα επίσης ότι ήταν ιμπεριαλιστής, έκανε ακριβώς ότι προσάπταμε στους Αμερικανούς. Αυτός ο καθηγητής λοιπόν μου έκοβε από εκείνη την ημέρα όλες τις εκθέσεις και μου έβαλε και 11 στα Νέα Ελληνικά. Μιλάμε για μεγάλη εμπάθεια προς ένα παιδί 16 χρόνων.

Θεοδoτα Ναντσου είπε...

Εγώ Thomas χρειάστηκα πολλά χρόνια για να να αντιληφθώ ότι πίσω από το μεγαλείο των Ελλήνων θα έβρισκα επεκτατικές συμπεριφορές που η ιστορία μας καταδίκαζε όταν προέρχονταν από άλλους λαούς...

Έχεις δίκιο ότι ο Αλέξανδρος αναγνωρίζεται ως μια από τις σημεντικότερες προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας. Εμείς όμως ως Έλληνες, ποιες αρετές αναγνωρίζουμε ως κορυφαίες, ώστε να χαρακτηρίσουμε κάποιον ως "μεγαλύτερο Έλληνα";

Prokopis Doukas είπε...

Συμφωνώ. Και για να παραφράσω λίγο το motto του blog σου, ας μιλήσουμε επιτέλους για τον ανθρωπισμό, αντί για τον πατριωτισμό. "Πάνω απ' όλα η πατρίδα" είπε χθες ο Καραμανλής - πάνω απ' όλα ο άνθρωπος, απαντάω εγώ..

Panos Konstantinidis είπε...

Πόλεμο κάνανε και ο Αλέξανδρος και ο Κολοκοτρώνης, δε θα σφάζανε; Θα μου πεις γιατί να θεωρούνται μεγάλοι; Πρώτον διότι αν ο Κολοκοτρώνης δεν έσφαζε κατά πάσα πιθανότητα σήμερα εμείς να μην υπήρχαμε. Άρα είναι μεγάλος για εμάς διότι υπάρχουμε χάρη σε αυτόν. Και δεύτερον διότι ο πόλεμος και η έριδα είναι έμφυτο χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Ίσως πολλοί να μη συμφωνούνε αλλά έτσι είναι.

Theodota είπε...

Πάνο, συμφωνώ ότι ο πόλεμος είναι βάρβαρος και έχει σκοτωμούς. Όμως δεν έκαναν μαζικές σφαγές όλοι οι πολέμαρχοι. Ειδικά για τη σφαγή της Τριπολιτσάς, νομίζω ότι καθόλου απαραίτητη δεν ήταν για την επιτυχή (για τους Έλληνες) έκβαση της επανάστασης του 21. Αισθάνομαι πως μάλλον για μαύρη σελίδα θα έπρεπε να μιλάμε. Ας μην ξεχνάμε πως αντίστοιχες κατάμαυρες σελίδες θεωρούν ως ηρωικές και γείτονες λαοί. Για παράδειγμα ο σφαγέας του Πόντου, ο Τοπάλ Οσμάν, θεωρείται μεγάλος ήρωας στην Τουρκία.

Δεν ξέρω. Μήπως ως σύγχρονη Ελλάδα που δεν ξέρουμε πού πάνε τα τέσσερα, καλύτερα θα ήταν να ψάχνουμε για μεγάλους Έλληνες ανάμεσα σε όσους (πολλούς) προσπαθούν για μια ειρηνική κοινωνία χωρίς προκαταλήψεις; Μια κοινωνία που κοιτάει μπρος και όχι πίσω;

Panos Konstantinidis είπε...

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα λέει η παροιμία. Η σφαγή της Τριπολιτσάς δεν έγινε από μίσος, αλλά για επίδειξη κραταιάς δύναμης, όπως και η σφαγή στη Θήβα από τον Αλέξανδρο (θυμήσου ότι μόνο το σπίτι του Πίνδαρου άφησε άθικτο) έγινε για παραδειγματισμό. Το ίδιο έγινε και στην Τρίπολη. Δεν το θεωρώ τραγικό και δεν το θεωρώ μαύρη σελίδα στην ιστορία της Ελλάδος, όπως δε θεωρώ μαύρη σελίδα καμία σφαγή σε καιρό πολέμου, καμίας χώρας. Ο πόλεμος αυτό έχεις ως απόρροια.

Συμφωνώ ότι θα πρέπει να ψάχνουμε για μεγάλους Έλληνες σε αυτούς που προωθούνε την ειρήνη... αν υπήρξε ποτέ στην ιστορία του κόσμου περίοδος ειρήνης μεγαλύτερη των δέκα ετών.

Κοίταξε, αυτό είναι ένα τεράστιο ζήτημα και δε γίνεται να αναλυθεί σε ένα ιστολόγιο. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος πρωτοείπε "αυτό το κομμάτι γης μου ανήκει" δε νομίζω να μπορεί να υπάρξει ειρηνική περίοδος. Μπορεί να διαφωνούμε, μπορεί να είμαστε αντίθετοι σε πολέμους και διαμάχες αλλά η κτητικότητα είναι έμφυτο γνώρισμα του ανθρώπου. Και η κτητικότητα φέρνει τη διαμάχη και τον πόλεμο, είναι σαν να προσπαθείς να πας αντίθετα στην αθρώπινη φύση.

珊珊李 είπε...

徵信社,徵信,徵信,徵信社,外遇,尋人,徵信公司,徵信,抓姦,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,抓 姦,抓姦,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信,徵信社,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信社,抓姦,徵信,外遇,徵信社,尋人,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信,徵信社,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,A片,抓姦,A片