Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μισογύνης…

Δεν ήθελα να κάνω καμία αφιέρωση στην Ημέρα της Γυναίκας. Τη μοναδική που υπάρχει τις 365 του κάθε χρόνου. Όπως και κάθε άλλη παγκόσμια μέρα, που υπάρχει μόνο για να μας θυμίζει τι ξεχνάμε τις υπόλοιπες 364.

Έλαβα όμως ενημέρωση για μια ενδιαφέρουσα έρευνα σχετικά με τις επιδόσεις των γυναικών σε διευθυντικές θέσεις. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το INSEAD (Institut Européen d'Administration des Affaires), ένα από τα ισχυρότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα στη διοίκηση επιχειρήσεων, δείχνει ότι οι γυναίκες που κατέχουν ηγετικές θέσεις δεν θεωρούνται οραματίστριες, σε σχέση πάντα με το «ισχυρό» φύλο.

Για την έρευνά τους, οι κυρίες Ερμίνια Ιμπάρα και Οτίλια Ομποντάρου, μελέτησαν τις αξιολογήσεις 360 μοιρών για περισσότερες από 2.800 γυναίκες. Το ενδιαφέρον είναι ότι στις περισσότερες κατηγορίες οι γυναίκες εμφάνιζαν ίδιες ή και καλύτερες επιδόσεις από τους άντρες, εκτός από το «όραμα». Οι γυναίκες δηλαδή, δεν θεωρούνται ικανές να διατυπώσουν ισχυρό όραμα, σε οποιοδήποτε πεδίο προφανώς, και να το μεταφράσουν σε στρατηγική κατεύθυνση.

Προκαταλήψεις και στερεοτυπικές αντιλήψεις μιας ανδρολατρικής κοινωνίας; Γυναικείος δισταγμός και ηττοπάθεια που εμποδίζει τις γυναίκες να προχωρούν σε τολμηρές, ηγετικές πρωτοβουλίες; Ή υποτίμηση από τις γυναίκες της σημασίας του σχεδιασμού με όραμα και επικέντρωση στην πράξη και την τάξη;

Το σίγουρο είναι ότι από ηγετικές θέσεις σε όλους τους τομείς, εκτός από τον οικιακό και αυτό παίζεται, οι γυναίκες λάμπουν δια της απουσίας τους. Το επίσης σίγουρο είναι ότι αυτός ο ξεκάθαρα ανδροκρατούμενος κόσμος της πολιτικής, των επιχειρήσεων, της κοινωνίας, δεν πάει καλά. Δεν ξέρω αν η λύση στα στραβά του κόσμου είναι η κατάληψη των σήμερα ανδρικών θέσεων από γυναίκες. Άλλωστε, είδαμε και τις σιδηρές κυρίες που κατέλαβαν ηγετικές θέσεις, όπως η Θάτσερ, η Τσιλέρ και η Ίντιρα Γκάντι. Απλώς έντυσαν στα ροζ τις προϋπάρχουσες κοινωνικά σκληρές και ανάλγητες πολιτικές, χωρίς να αλλάξουν επί της ουσίας τίποτα.

Αν η πολιτική σκηνή εκφράζει σε ποσοστά τη δική μας βούληση, τότε δείτε πόσες γυναίκες περιλαμβάνουμε στους δικούς μας λαϊκούς αντιπροσώπους:
· Σύνολο ελληνίδων βουλευτών: 16% (48 σε 300)
· Σύνολο ελληνίδων ευρωβουλευτών: 33,3% (8 σε 24)
· Γυναίκες βουλευτές ΝΔ 11,18% (17 σε 152)
· Γυναίκες βουλευτές ΠΑΣΟΚ 20,58% (21 σε 102)
· Γυναίκες βουλευτές ΚΚΕ 31,8% (7 σε 22)
· Γυναίκες βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ 14,3% (2 σε 14)
· Γυναίκες βουλευτές ΛΑΟΣ 10% (1 σε 10)

Όσο για την οικονομική θέση της εργαζόμενης ελληνίδας, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδος, το μισθολογικό χάσμα ανέρχεται, κατά μέσον όρο, σε 25% και υπερβαίνει κατά πολύ τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ε.Ε. (16%), Οι γυναίκες δηλαδή αμείβονται μέχρι και 25% λιγότερο σε σχέση με τους άνδρες που προσφέρουν ίδιες υπηρεσίες σε αντίστοιχες θέσεις.
Αν ο "σύγχρονος" κόσμος της πολιτικής και της εργασίας είναι τόσο δύσκολος για τις γυναίκες, ας μη μιλήσουμε καλύτερα για άλλους κόσμους, κόσμους κολλημένους σε μισογυνικές παραδόσεις.

2 σχόλια:

Thomas Xomeritis είπε...

"εκτός από το «όραμα»".

Μάλλον είσαστε πιο επιφυλακτικές στα μεγάλα λόγια από ότι εμείς.

Theodota είπε...

Λες; Ή μήπως φοβόμαστε και παραμένουμε ασφαλείς σε παραδόσεις και δεδομένους ρόλους; ελπίζω να έχεις δίκιο εσύ...