Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009

Μη-βίαιοι αγώνες για ωραίες γειτονιές

Πριν από μερικές αναρτήσεις, υποσχέθηκα να βρω ωραία παραδείγματα μη-βίαιης κοινωνικής αντίστασης και αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία. Κατέβασα λοιπόν βιβλία, τεφτέρια και ιστοσελίδες και βρήκα πολλά από σχεδόν παντού στον κόσμο που έχουν περάσει στην ιστορία. Έλα όμως που ακόμα περισσότερα συμβαίνουν εδώ και γράφουν τώρα ιστορία!

Γράφει ιστορία λοιπόν η απίθανη κινητοποίηση της Επιτροπής Πρωτοβουλίας Εξαρχείων για την παρκοποίηση ενός πάρκινγκ. Στη γωνία Ζωοδόχου Πηγής και Ναυαρίνου, εκεί όπου πριν από τρεις μήνες δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος, περισσότεροι από 200 μικροί και μεγάλοι έσπασαν την άσφαλτο ενός πρώην πάρκινγκ, φύτεψαν και πότισαν δεκάδες νέα δέντρα και λουλούδια, ζωγράφισαν, έπαιξαν, άκουσαν μουσική και πέρασαν ζάχαρη! Όπως πρέπει να περνάμε την ώρα μας σε κάθε ζωντανό παρκάκι γειτονιάς. Κάποιος μου είπε ότι σχεδιάζουν να τοποθετήσουν και ωραίους πάγκους. Ελπίζω αυτό το πάρκο που πραγματικά ανήκει στους κατοίκους να μην καταντήσει σκουπιδαριό ή υπαίθρια έκθεση για σύριγγες και άλλα ανατριχιαστικά προσωπικά αξεσουάρ.

Tο καινούριο πάρκο των Εξαρχείων άκουσα πως θα ονομαστεί «Πάρκο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος». Η μνήμη πρέπει να μείνει ζωντανή. Ένα πάρκο ειρήνης, απάντηση στη βία που πήρε τη ζωή ενός παιδιού.

Οι φωτογραφίες είναι του φίλου Ιάσονα Κάντα

4 σχόλια:

Thomas Xomeritis είπε...

Κάτι πρέπει να γίνει και με τους ακαλύπτους. Κάποιος να υλοποιήσει κι ένα όμορφο πιλοτικό πρόγραμμα.

Theodota είπε...

Χα! Εδώ η δημοτική μας αρχή δεν μπορεί να εγγυηθεί για τους χώρους πρασίνου που ήδη υπάρχουν. Όπως βλέπεις Τόμας μου, τα πάντα εξαρτώνται από τη συλλογική παρέμβαση των πολιτών. Αν λοιπόν συγκροτηθούν πρωτοβουλίες γειτονιάς, τότε ίσως κάτι γίνει και με τους ακάλυπτους. Πάντως είναι πολύ καλή ιδέα αυτή. Και μας προκαλεί σε δράση, αφού είναι πια ξεκάθαρο ότι λίγα μπορούμε να περιμένουμε από την ηγεσία τουλάχιστον της δικής μας πόλης.
Να' σαι καλά!

iasonkantas είπε...

Μέσα στην ακατάλυπτη, και νεφελώδους προέλευσης, βία που δείχνει να επιβάλλεται στην ελληνική κοινωνία με την ισοπεδωτική της φύση, πρωτοβουλίες όπως η παραπάνω μας δείχνουν ότι υπάρχει ακόμη ο δρόμος - και κυρίως η επιλογή - μιας άλλου τύπου παρέμβασης. Μιας παρέμβασης ουσιαστικής που παράγει αντί να καταστρέφει. Δημιουργικότητα αντί του μηδενισμού. Πολλά θα μπορούσε να γράψει κανείς αλλά ένα πράγμα θα μένει στο μυαλό μου από την επίσκεψη μου εκεί: όσο υπάρχουν παιδιά που κουβαλάνε πέτρες (όχι για τις βιτρίνες) αλλά για λίγη ομορφιά, όσο υπάρχουν παιδιά που γεμίζονται λάσπες για να φυτέψουν ένα δεντράκι, όλοι εμείς οι υπόλοιποι ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να τους δώσουμε μια προοπτική. Ή ακόμη καλύτερα, να "κλέψουμε" λίγη από την προοπτική που τόσο απλόχερα μας χαρίζουν αυτά τα παιδιά.

珊珊李 είπε...

徵信社,徵信,徵信,徵信社,外遇,尋人,徵信公司,徵信,抓姦,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,抓 姦,抓姦,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信,徵信社,徵信,徵信社,外遇,抓姦,尋人,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信社,抓姦,徵信,外遇,徵信社,尋人,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信,徵信社,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,外遇,尋人,徵信公司,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,徵信社,徵信,A片,抓姦,A片