Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2009

Υπερασπιζόμαστε τις πράσινες ανάσες μας

Το αποκαρδιωτικό θέαμα με τα κουτσουρεμένα πρώην τεράστια δέντρα στο πρώην ζωογόνο συνοικιακό παρκάκι της Κύπρου και Πατησίων σίγουρα μας γεμίζει όλους με ερωτηματικά για την ηγεσία της πόλης. Τη Δημαρχία που βάζει στην ίδια πλάστιγγα τους υφιστάμενους λειτουργικούς και κοινόχρηστους πράσινους πνεύμονες της Αθήνας με έναν ιδιωτικό χώρο στάθμευσης. Μεγαλύτερη όμως ανησυχία γεννάει η υποψία ότι ο Δήμαρχος, όπως και πολλοί δυστυχώς πολιτικοί, υπολογίζουν ότι με την κοντή μνήμη μας, οι πολίτες γρήγορα θα ξεχάσουμε τα μεγάλα δέντρα που χάθηκαν και σε ένα – δυο χρόνια θα ευλογάμε το γρασίδι, τα δεντράκια και τα λουλούδια που θα στολίσουν την ταράτσα του νέου πάρκινγκ.

Το γεγονός ότι δεν θεωρείται αυτονόητη προτεραιότητα η προστασία των ήδη υφιστάμενων χώρων πρασίνου, δείχνει όμως και πόσο μακρύ δρόμο έχουμε ακόμα να διανύσουμε όσοι αγαπάμε την πόλη και νοιαζόμαστε για την πράσινη ανάσα της. Η πρόκληση είναι τεράστια για την κοινωνία των ευαίσθητων πολιτών και απαιτεί αποχή από ταυτίσεις με κόμματα και ιδεοληψίες, ομοψυχία, συνεργασίες και σοβαρό στρατηγικό σχεδιασμό για να αξιώσουμε με επιτυχία την τόσο αυτονόητη αλλά και τόσο θολή σήμερα ποιότητα ζωής.
Σημείωση: το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε ως παρέμβαση στην εφημερίδα ΑΥΓΗ της Κυριακής 1 Φεβρουαρίου