Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009

26 Δεκεμβρίου 2008




Ζόρικα Χριστούγεννα ήταν τα περσινά. Η Αθήνα μύριζε αποκαΐδια και έτρεμε για όσα όλοι φοβόμασταν πως θα ακολουθούσαν το εικοσαήμερο του τρόμου, μετά το φονικό του παιδιού στα Εξάρχεια. Και σαν σήμερα, άρχισε η τιμωρία ενάμισου εκατομμυρίου παλαιστινίων, επειδή τόλμησαν να ψηφίσουν μια φονταμενταλιστική κυβέρνηση που σε κανέναν μεν δεν άρεσε, αλλά τσάντισε φοβερά τους ισραηλινούς δυνάστες της Μέσης Ανατολής.


Μου θύμισε αυτή τη μαύρη επέτειο η προσωπικά άγνωστή μου Σεσίλ Σουράσκυ, ισραηλίτισσα ακτιβίστρια της οργάνωσης Jewish Voice for Peace, που φυσικά εδρεύει εκτός Ισραήλ. Μου στέλνουν τακτικά email, επειδή κάποια στιγμή υπέγραψα ηλεκτρονική διαμαρτυρία για τους αντιρρησίες συνείδησης, τους «σμινίστιμ». Όλα τους τα μηνύματα είναι μια φοβερή αποκάλυψη για όσα συμβαίνουν στους καθόλου αγίους πλέον τόπους.

Σίγουρα όσοι έμειναν πίσω θα θυμούνται τους περίπου 1.400 παλαιστίνιους και τους 13 ισραηλινούς που σκοτώθηκαν σε εκείνες τις 3 βδομάδες βομβαρδισμών. Εγώ δύσκολα θα τους θυμόμουν σήμερα, αν δεν διάβαζα το μήνυμα της Σεσίλ Σουράσκυ…

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

Οι ωραίοι έχουν χρέη...


Φεύγει ο παλιός ο χρόνος και ας κλάψουμε παιδιά. Το 2010 μπαίνει με χρέη για όλους μας πολλά!

Επειδή κάθε αποχωρισμός είναι συγκινητικός, είπα να προσθέσω λίγη συγκίνηση με μια ματιά στο κατά κεφαλήν χρέος που το 2009 κληροδοτεί στο μέλλον. Από το Newsweek λοιπόν (τεύχος 14ης Δεκεμβρίου) και οι έλληνες οι ωραίοι  έχουμε του κόσμου τα μεγαλύτερα χρέη!

Στην εισαγωγή, το αρθράκι λέει:

"Μπορεί η αμερικανική κυβέρνηση να χρωστάει στην Κίνα $799 εκατομμύρια, αλλά όταν μιλάμε για κατά κεφαλήν εξωτερικό χρέος, τότε οι ΗΠΑ χαρακτηρίζονται από σχετική σύνεση. Κυρίως αν συγκριθούν με, ας πούμε, την Ελλάδα, όπου κάθε άνδρας, γυναίκα και παιδί θεωρητικά χρωστάει δυόμιση φορές περισσότερο από τους αμερικανούς.


Έλληνες: $27,746
Βέλγοι: $27,023
Αυστριακοί: $26,502"

Ας το δούμε όμως και αισιόδοξα: οι έλληνες κινούμαστε σε επίπεδα συγκρίσιμα με το Βέλγιο και την Αυστρία. Στο κατά κεφαλήν χρέος κατ'αρχήν και μετά βλέπουμε για τα υπόλοιπα. Άντε, για καλή χρονιά, έβαλα και ένα γιορταστικό στολιδάκι στη σκαναρισμένη σελίδα του Newsweek, μέρες που'ναι...

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Με σταυρώνεις

Δήλωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης το αυτονόητο. Ότι στην Τουρκία, είναι υπό διωγμόν. Και χρησιμοποίησε λαϊκή χριστιανική καθομιλουμένη: είπε στον υπερπόντιο δημοσιογράφο πως καθημερινά αισθάνεται ότι το τουρκικό κράτος τον σταυρώνει. Και εγένετο χαμός! Με τον τουρκικό τύπο να μην έχει συνηθίσει οι μειονότητες που θέλουν να παραμείνουν να εκφράζουν την καταπίεσή τους σε τόσο οξείς τόνους, η δήλωση του Πατριάρχη στο CBS έγινε πρωτοσέλιδο και μονοπωλεί τα τουρκικά δελτία ειδήσεων εδώ και μια βδομάδα.

Όπως όμως μαθαίνω, η δημοσιότητα που έχει λάβει το θέμα γέρνει μάλλον θετικά προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την κοινότητα ρωμιών που επιμένει πολίτικα. Αν εξαιρέσει κανείς τα πολύ αυξημένα μέτρα ασφάλειας στο Φανάρι, η κάλυψη του θέματος από τα περισσότερα τουρκικά ΜΜΕ, όπως και οι δηλώσεις από προσωπικότητες εκεί είναι δεικτικές για τη ζωή των μεινοτήτων. Και επειδή τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν σταματούν στις μεινότητες, πριν λίγες μέρες, δολοφονήθηκε άλλος ένας τούρκος δημοσιογράφος που έγραφε προκλητικά... Χριστουγεννιάτικη σταύρωση ή χριστουγεννιάτικη ανάσταση, σίγουρα τέτοιες εξελίξεις δείχνουν πως το καταπιεσμένο δημοκρατικό κίνημα στη γειτόνισσα κινείται...

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Ενός!


Χθες, έγινα ενός χρόνου μπλόγκερ. Το ξέχασα όμως το πρώτο μου γενέθλιο, οπότε σβήνω σήμερα ένα κεράκι.

Πέρισυ λοιπόν, βρήκα ένα παράθυρο στον κόσμο που δεν ήξερα ότι ήταν ανοιχτό. Παιδί του απελπιστικού Δεκέμβρη του 2008, το μπλογκάκι μου με γλίτωσε από σίγουρη πολιτική κατάθλιψη. Και όσοι γκρινιάζουν πως πίσω από οθόνες δεν βρίσκεις φίλους, δεν λένε καθόλου αλήθεια. Κάνεις φοβερούς φίλους, από κει που δεν το περιμένεις, ξεβαριέσαι, κάνεις πλακίτσες, αλλά λες και πολλά σπουδαία.

Άντε, φου και να τα χιλιάσω!

το γατάκι των γενεθλίων είναι του http://skount.blogspot.com/2008/07/blog-post_23.html

Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009

Οι νικητές της Κοπεγχάγης


Πριν από καμιά δεκαριά μέρες μίλησα σε ένα πάνελ για την περιβαλλοντική νομοθεσία. Οι συνομιλητές μου ήταν όλοι καθηγητές από σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Ένας εξ αυτών αναφέρθηκε και στα διλήμματα μεταξύ λιγνίτη που βρωμίζει μεν αλλά δίνει δουλειές και των αιολικών πάρκων που δίνουν μεν καθαρή ενέργεια αλλά προκαλούν αντιδράσεις, καθώς ... προκαλούν στείρωση στις κότες. O διπλανός μου γύρισε αποσβολωμένος και με ρώτησε «μα καλά, συμβαίνει όντως αυτό;». Γέλασα και του είπα πως φυσικά και δεν συμβαίνει, ο συνάδελφός τους απλώς αστειεύτηκε με μια χαζομάρα που κυκλοφορεί αβέρτα στην υπέροχη ύπαιθρο χώρα μας. Όταν στο διάλειμμα πολλοί από το φοιτητικό ακροατήριο με ρώτησαν αν όντως είναι αλήθεια αυτό που είπε ο σεβάσμιος καθηγητής, κατάλαβα πως ο ελλογιμότατος ακαδημαϊκός μιλούσε σοβαρά…

Λίγο πριν την Κοπεγχάγη, η βρετανική συντηρητική ταμπλόϊντ Daily Express δημοσίευσε μια λίστα κάποιου άγνωστου European Foundation με 100 λόγους που δήθεν αποδεικνύουν πως η κλιματική αλλαγή δεν είναι ανθρωπογενής. Η λίστα αυτή κυκλοφόρησε αθρόα σε μπλογκ, εφημερίδες και καφενεία, αφού έδινε τροφή για όλες τις θεωρίες που θέλουν την κλιματική αλλαγή να είναι μια σατανική συνωμοσία κάποιων που θέλουν να εγκαταστήσουν τον σοσιαλισμό στον πλανήτη. Βέβαια, το σταθερά εξαιρετικό New Scientist απάντησε στους 50 από αυτούς τους δήθεν λόγους και τους «εξαφάνισε» (οι υπόλοιποι 50 δήθεν λόγοι ήταν ή επαναλήψεις ή τόσο αστείοι ώστε δεν υπήρχε απάντηση άξιά τους!)


Επειδή η κλιματική αλλαγή είναι ίσως το μόνο περιβαλλοντικό πρόβλημα που αγγίζει ολόκληρο τον πλανήτη και επομένως απαιτεί κοινές αποφάσεις και συνεργασία με διαφορετική λογική από τη συνηθισμένη των γνωστών «διακρατικών διαπραγματεύσεων», η λύση απαιτεί τέλεια στροφή προς ένα άλλο οικονομικό σύστημα και διεθνείς σχέσεις. Η οικονομική ενίσχυση των «αναπτυσσόμενων», δηλαδή των φτωχών που προσφέρουν σε όλους οικοσυστήματα και φυσικούς πόρους, ευθύνονται ελάχιστα για το πρόβλημα, αλλά θα υποφέρουν περισσότερο προϋποθέτει άλλο σεβασμό προς τον «τρίτο κόσμο». Σεβασμό που τώρα είναι αδιανόητος. Η ανάγκη για πολιτικές περιβαλλοντικής σπάνης, με άξονα δηλαδή ένα κοντινό μέλλον περιορισμένων φυσικών πόρων, είναι εκτός πραγματικότητας για το σημερινό σύστημα. Και βέβαια το αίτημα για πολιτικές με όραμα που υπερβαίνει τις θητείες των πολιτικών αρχηγών είναι επίσης αλλού…



Εκείνοι λοιπόν που βγήκαν κερδισμένοι από το ναυάγιο της Κοπεγχάγης είναι όσοι ονειρεύονται έναν κόσμο που θα μείνει για πάντα όπως είναι. Και εκείνοι που για δικούς τους λόγους δηλώνουν πως τα πάντα καθορίζονται από δυνάμεις απρόσιτες από τους ανθρώπους, άρα συνεχίστε άφοβα. Και από όσους βλέπουν ως περιβαλλοντικό πρόβλημα μόνο την αυλή του σπιτιού τους και παραμυθιάζονται λέγοντας πως η προσοχή προς τα προβλήματα πλανητικής κλίμακας αποπροσανατολίζουν από τα δικά τους τοπικά ζόρια. Και από πολλούς πικραμένους, παραγκωνισμένους και πικρόχολους επιστήμονες. Και βέβαια από όσους έχουν οικονομική εξάρτηση από τον σημερινό βρώμικο και άνισο κόσμο.


Οι υπόλοιποι, όσοι θέλουν έναν πραγματικά άλλο κόσμο, πιο καθαρό και πιο δίκαιο, ραντεβού του χρόνου στο Μεξικό!

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2009

Λίγο πριν καταρρεύσει η Κοπεγχάγη;


Οι διαπραγματεύσεις για το κλίμα είναι σε σημείο περίπου μηδέν. Ο Μεντβέντεφ φημολογείται πως την έχει κοπανήσει απροειδοποίητα για μέρη μακρινά στα βάθη της Ρωσίας. Ο Ομπάμα εντυπωσίασε με μια πρασινολογία χωρίς αντίκρυσμα, η Κίνα να αρνείται να πάει μερικά βήματα μπρος και η ΕΕ πάει μερικά βήματα πίσω από την αρχική υπόσχεση για 30% μείωση εκπομπών. Ζούμε ιστορικές στιγμές, λίγο πριν την κατάρρευση της διεθνούς πολιτικής για την κλιματική αλλαγή;

American aid, partner!


Έβλεπα χθες το βιντεάκι με τη Χίλαρι που προσγειώθηκε στο αστυνομοκρατούμενο πάρτι κορυφής στην Κοπεγχάγη, ως από μηχανής θέα για να σώσει τις διαπραματεύσεις για το κλίμα. Έταξε σημαντική οικονομική βοήθεια και γενναίες μειώσεις εκπομπών μέχρι το 2050. Το φύλαγε φαίνεται για έκπληξη, αφού οι προβλέψεις ήταν πως οι ΗΠΑ θα περιορίζονταν σε ωραία λόγια, χωρίς νούμερα, ενώ μέχρι σχεδόν τελευταία στιγμή ο Πρόεδρος δεν ήταν σίγουρο ότι θα έκανε το μεγάλο ταξίδι για το κλίμα. Και βέβαια, τα αμερικάνικα χαρτιά που έπεσαν στο τραπέζι ξεμπλόκαραν τις διαπραγματεύσεις που είχαν κολλήσει, μιας και λίγοι έταζαν χρήμα, λίγοι έταζαν σοβαρές μειώσεις εκπομπών.

Θυμήθηκα λοιπόν τον Πήτερ Σέλερς, στην ταινία "Το Πάρτι". Τη σκηνή που ο ινδός κατά λάθος καλεσμένος στο πλούσιο πάρτι έπεσε στην πισίνα. Όταν του έδωσε το χέρι ο αμερικάνος μπρατσαράς, ο Σέλλερς του είπε: "American aid, partner!".

Ο χαμός που έγινε τις προηγούμενες μέρες έδειξε πως δύσκολα οι μεγάλοι γίνονται partners με τους μικρούς. Μια παλιά δοκιμασμένη συνταγή όμως λέει πως το american aid μας φέρνει πιο κοντά...

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2009

Οι χλωμοί διαπραγματευτές...

Δεν συνηθίζω να ανεβάζω κείμενα άλλων στο μπλογκάκι μου. Αυτή όμως η ανάρτηση της δημοσιογράφου του ΣΚΑΙ Κατερίνας Χριστοφιλίδου , η οποία "ψήνεται" από τη μέχρι σήμερα αποτυχία της παγωμένης Κοπεγχάγης, τα λέει όλα:

"Κάποιος να βγάλει τις αγκύλες
Η Κοπεγχάγη ίσως αποδειχθεί το μεγαλύτερο φιάσκο στην ιστορία των COP (Convention Of Parties), έτσι αποκαλούμε εμείς οι «υποψιασμένοι» τη σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα. Και έτσι θα καταχωρηθεί στο βιβλίο Γκίνες, ως η πρώτη σύνοδος, όπου αντί για πρόοδο σημειώθηκε οπισθοχώρηση.

Και για όλα ευθύνονται οι αγκύλες. Αυτά τα [και τα] που οι πανομοιότυποι, χλωμοί μύωπες (κατά τεκμήριο,) ολίγον φαλακροί και μαυροντυμένοι κύριοι διαπραγματευτές τοποθετούν στα drafts για να επισημάνουν τη διαφωνία τους, με κάποιο από τα άρθρα ή τις υποσημειώσεις των κειμένων.
Και όσο περισσότερες είναι οι αγκύλες τόσο αποδυναμώνεται το κείμενο και μαζί το ενδεχόμενο να καταλήξουν σε συμφωνία.

Και έτσι ανανεώνουν το ραντεβού τους για το Μπαλί, τη Σιγκαπούρη, τη Μπαγκόγκ και άλλους εξωτικούς προορισμούς, εκεί που τα κοράλια καταστρέφονται ή όπου τα νησιά κινδυνεύουν να βυθιστούν, για να το ξανασυζητήσουν να σβήσουν αλλά στο τέλος να βάλουν ακόμη περισσότερες αγκύλες….

Και έτσι κυλάει η ζωή του επαγγελματία negotiator, ανάμεσα σε ταξίδια, πάντα business θέση, 5άστερα ξενοδοχεία, επίσημα γεύματα και αγκύλες.

Αυτή τη φορά όμως το παράκαναν. Οι αγκύλες κατέπνιξαν το κείμενο της συμφωνίας που κανείς πλέον δε θυμάται γιατί βρίσκεται εδώ και ποιο πραγματικό πρόβλημα κλήθηκε να αντιμετωπίσει και η «κλιματική αλλαγή» έγινε απλώς ένας από τους χιλιάδες όρους και ακαταλαβίστικα ακρωνύμια που δημιούργησαν για να «διευκολύνουν» τη διαπραγμάτευση.

Αυτή τη φορά οι τεχνοκράτες εγκλωβίστηκαν στις αγκύλες που οι ίδιοι, με επιμέλεια τοποθέτησαν. Οι μουτζούρες είναι τόσο πολλές στο κείμενο της συμφωνίας και ο Ομπάμα, Ο Σαρκοζί, ο Μπράουν και οι υπόλοιποι 110 που φθάνουν σήμερα στην Κοπεγχάγη δεν θα καταδεχτούν να υπογράψουν.

Εμείς όμως να είμαστε καλά για να τα πούμε και πάλι του χρόνου. Στο Μεξικό…

Βίβα"

Τρομάρα και κρυάδα στην Κοπεγχάγη!

Είπαμε, η κλιματική αλλαγή είναι η μεγάλη απειλή που θα επιδεινώσει όλα τα προβλήματα και θα φέρει τη ζωή στα όριά της. Είπαμε, οι διαπραγματεύσεις για την κλιματική αλλαγή πηγαίνουν κατά διαόλου και μας βάζουν σε δρόμο καταστροφής. Ναι, προβλέπουμε πείνες, θανάτους, λιμούς και πολέμους. Και το κόλλημα των διαπραγματεύσεων για το κλίμα είναι εξίσου τρομακτικό. Αλλά εγώ τα χρειάστηκα με τους τέσσερις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης που παρήλασαν στους δρόμους της Κοπεγχάγης!

Η καταστροφολογία είναι σίγουρα αποτελεσματικό εργαλείο για να ξεκουνήσει τον κάθε εφησυχασμένο. Αλλά και ο πανικός που σπέρνει είναι πολύ κακός σύμμαχος... Άσε που το επόμενο βήμα από τον πανικό είναι η ξάπλα στον καναπέ, με το γνωστό ρητό "αφού δεν μπορούμε να σώσουμε τον κόσμο,... ότι φάμε, ότι πιούμε κι' ότι αρπάξουμε".

Ευφάνταστοι πάντως οι καβαλάρηδες και ωραία βαμμένοι...

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Τικ, τικ, ήταν όλοι εκεί, για την κλιματική αλλαγή


Κάθε διεθνής διαπραγμάτευση για το περιβάλλον είναι και πιο μαζική από τις προηγούμενες. Αυτή που συμβαίνει τώρα στην Κοπεγχάγη είναι σίγουρα η καλύτερα οργανωμένη δράση της διεθνούς κοινωνία πολιτών. Και είναι επίσης σίγουρο πως αν δεν ήταν η κοινωνία πολιτών παρούσα, με τις εκατοντάδες τοπικές, διεθνείς, μεγάλες ή πιο μικρές οργανώσεις και τα κινήματα, εμείς που παρακολουθούμε από το ίντερνετ τι συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες στο Μπέλα Σέντερ πολύ δύσκολα να καταλαβαίναμε τι σημαίνει η κάθε προτασούλα που λέγεται εκεί.
----------------------------------------------

Εδώ και δυο μήνες, ο συνασπισμός 200 οργανώσεων και κινημάτων Tck tck tck - Copenhagen 7 Dec 2009 - the world is ready έχει καταφέρει να μαζέψει 11.334.130 υπογραφές από ολόκληρο τον κόσμο, με αίτημα μια δυνατή και νομικά δεσμευτική συμφωνία στην Κοπεγχάγη. Άργησα να υτπογράψω. Μόλις σήμερα το πρωί αξιώθηκα...
----------------------------------------------
Άσχετα με όσα άσχετα και ανεύθυνα λέγονται κατά της κλιματικής αλλαγής για δήθεν συνωμοσία της κοινωνίας πολιτών με κάποια ανώνυμα ή επώνυμα μεγάλα συμφέροντα, η αλήθεια είναι πως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα τεράστιο πρόβλημα που απειλεί να επιδεινώσει όλα τα μέχρι σήμερα τοπικά ή ειδικά περιβαλλοντικά προβλήματα που γνωρίζαμε: την απώλεια βιοποικιλότητας, την κάθε μέρα και χειρότερη ποιότητα και ποσότητα των φυσικών συστημάτων νερού, τα δάση που ήδη εμφανίζουν ανεξήγητες ξηράνσεις. Και είναι επίσης μεγάλη αλήθεια πως από τότε που έσκασε στην καθημερινότητά μας η αλήθεια της κλιματικής αλλαγής και της δικής μας ευθύνης γι'αυτήν, αυξήθηκε κατακόρυφα η γενική ευαισθητοποίηση για όλα τα περιβαλλοντικά ζητήματα, τοπικά ή εθνικά. Και σίγουρα, ακόμα και η Ελλαδάρα δεν είναι ακριβώς η περιβαλλοντική μπανανία που ξέραμε. Όχι βέβαια επειδή σταμάτησαν να μαζεύονται άλυτα προβλήματα, ούτε επειδή τιμωρήθηκε παραδειγματικά κάποιος περιβαλλοντικός εγκληματίας, ούτε ακόμα επειδή γύρισε ο πολιτικός τροχός και την είδε αλλιώς για το περιβάλλον. Αλλά επειδή θεωρούμε πια δεδομένο ότι όσα στραβά συμβαίνουν γύρω μας προκαλούν αλυσιδωτή αντίδραση από πολίτες ατομικά ή συλλογικά. Επειδή τουλάχιστον έχει χαθεί η σιωπή που τύλιγε κάθε μικρό ή μεγάλο έγκλημα που γινόταν κάπου γύρω...

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

There is no planet B' !!!

Περισσότεροι από 80.000 οι διαδηλωτές που έφτασαν από κάθε γωνιά του κόσμου και έδωσαν σήμα για αλλαγή πορείας των διαπραγματεύσεων για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη. Την προηγούμενη βδομάδα, οι διαπραγματευτές από το άγνωστο νησάκι Τουβαλού, στήλωσαν τα ποδάρια και απαίτησαν να πέσουν οι μάσκες και να συζητηθεί σοβαρή πρόταση για γενναίες μειώσεις ρύπων. Σημειωτέον ότι οι τουβαλιώτες και άλλοι άγνωστοι νησιώτες του Ειρηνικού αναμένεται να είναι από τους πρώτους "κλιματικούς πρόσφυγες", καθώς τα σχεδόν ανύπαρκτου υψομέτρου νησιά τους θα χαθούν κάτω από τη θάλασσα, αν η κλιματική αλλαγή δεν αναχαιτιστεί.


Αυτή είναι η κρίσιμη βδομάδα για την 15η Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή που γίνεται στην Κοπεγχάγη. Καταφθάνουν οι ηγέτες και παίρνουν τελικές αποφάσεις. Τελικές για την κλιματική αλλαγή ή τελικές για τον πλανήτη; Θα δούμε...

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

Πετρελαίω Θεού αρνητές...

Χαρτοπόλεμος στη διάσκεψη για το κλίμα μαίνεται από προχθές στο βασίλειο της Δανημαρκίας. Με τη διαρροή ενός απαράδεκτου εγγράφου της δανικής προεδρίας για έσχατο συμβιβασμό σε περίπτωση ναυαγίου, αλλά και αντίστοιχων σχεδίων από άλλες αντιπροσωπείες στις διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης, η 15η διάσκεψη για την κλιματική αλλαγή δείχνει να γλιστράει πάνω στους πάγους που λιώνουν...

Όπως εξελίσσονται μέσα στις πρώτες μέρες της διάσκεψης, οι διαπραγματεύσεις της Κοπεγχάγης αποδεικνύουν πόσο κοντόχοντρη είναι η πολιτική και οι πολιτικοί, όταν πέφτουν στο τραπέζι προβλήματα που απαιτούν μακρόπνοες λύσεις και ριζικές αλλαγές. Με νέο όπλο τα email που χακεύτηκαν από το Climate Research Unit του University of East Anglia ανά χείρας, οι αρνητές της κλιματικής αλλαγής απολαμβάνουν τα φρούτα από τους σπόρους συνωμοτικής άγνοιας που φυτρώνουν εύκολα σαν ζιζάνια και βολεύουν.

Αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Μια ευκαιριακή και τουλάχιστον φαινομενικά ετερόκλητη συμμαχία πετρελαιάδων, κάποιων θρησκευόμενων φονταμενταλιστών χριστιανών (κυρίως), αλλά και κατά συρροήν αρνητών του οτιδήποτε. Νεότερη εξέλιξη, η γνωστή για τις επιστημονικά κλονισμένες απόψεις της Σάρα Πέϊλιν, η οποία καλεί τον Ομπάμα να επιστρέψει στην πατρίδα μόνο με το νόμπελ και χωρίς να πατήσει πόδι στην Κοπεγχάγη.

Την επόμενη βδομάδα καταφθάνουν στην Κοπεγχάγη οι ηγέτες και ξεκινούν οι σκληρές διαπραγματεύσεις. Αν οι προβλέψεις γίνουν αλήθεια, τότε πετρελαίω Θεού ούτε νομικά δεσμευτική συνθήκη θα έχουμε, ούτε συγκεκριμένες και σοβαρές δεσμεύσεις για μειώσεις εκπομπών, ούτε και την απαραίτητη ενίσχυση προς τους αναπτυσσόμενους...

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Έτη πολλά


Κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος, έρχεται και ένα νέο έτος. Παγκόσμιο έτος κάτι, εννοώ. Πείνας, δίψας, αρρώστιας, νερού, βουνού ή θάλασσας. Ξέρετε, αυτά τα έτη που μας θυμίζουν για λίγο όσα σημαντικά ξεχνάμε σε ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή μας.

Και το 2010 είναι παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας. Επειδή τότε λήγουν οι προθεσμίες που είχαν μπει το 2001 από την ΕΕ και υιοθετήθηκαν από τον ΟΗΕ το 2002 στο Γιοχάνεσμπουργκ για παγκόσμια αναχαίτιση των ρυθμών καταστροφής της βιοποικιλότητας.


Λέει σε κάποιο σημείο αυτό το βιβλίο πως "όταν ζητήσεις από τους ανθρώπους να φανταστούν έναν ήρεμο τόπο, η συντριπτική πλειοψηφία αναφέρει ένα μέρος στη φύση».

Το 2010 θα ανακοινωθεί επίσημα ο απολογισμός της παγκόσμιας στρατηγικής για τη βιοποικιλότητα. Με λίγα λόγια, θα ακούσουμε επίσημα ότι τζίφος ο παγκόσμιος στόχος του 2010. Οι ρυθμοί απώλειας συνεχίζουν να κάνουν πατινάζ μέσα στις σελίδες των κόκκινων βιβλίων για τα απειλούμενα είδη. Ο τρόπος ζωής μας εξακολουθεί να βαραίνει συντριπτικά σε βάρος της φύσης. Και οι πολιτικές για τη φύση συνεχίζουν να είναι δειλές, ασύνδετες μεταξύ τους και άνευρες.

Άντε, χρόνια πολλά βιοποικιλότητα!

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

H Ελλάδα της οικολογίας

Είμαστε όμως αλλοπρόσαλλος, απρόβλεπτος λαός. Σταθερά πίσω στην οικολογική πράξη, επί δεκαετίες συνηθισμένοι στην πολιτική απάθεια για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Και φυσικά βουλιαγμένοι σε μικρές ή μεγαλύτερες οικολογικές κρίσεις που μαζεύονται και αν δεν τις αντιμετωπίσουμε άμεσα, στο τέλος θα μας φάνε ζωντανούς…
Σε όλες όμως τις δημοσκοπήσεις για την περιβαλλοντική ανησυχία, ευαισθησία, ενδιαφέρον και τα λοιπά, ερχόμαστε πρώτοι! Δείτε τα εξής πολύ ενδιαφέροντα που δηλώνει η πρόσφατη δημοσκόπηση της Public Opinion για λογαριασμό του ΣΚΑΙ και της Καθημερινής:

1. Σε συντριπτικό ποσοστό 87%, οι Έλληνες δηλώνουμε πως η πιο θετική πολιτική αξία είναι η οικολογία.
2. Στην ερώτηση για την αυτοτοποθέτηση σε ιδεολογικό ρεύμα, ένα εξίσου εντυπωσιακό ποσοστό της τάξης του μόνο 1% δηλώνει πως αισθάνεται ότι ανήκει στους Οικολόγους Πράσινους.



Αλληλοαναιρούμενες απόψεις αλλοπρόσαλλων Ελλήνων; Ή μήπως ξεκάθαρη δήλωση πως η οικολογία θα έπρεπε να αποτελεί πολιτική πρόταση όλων των κομμάτων και πως δεν μπορεί να ταυτίζεται με ένα μόνο κόμμα;

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2009

Το ποτάμι που πληγώναμε…

Η φασαρία που γίνεται για την εκτροπή του Αχελώου περιστρέφεται πια γύρω από το τεράστιο οικονομικό κόστος του και την πραγματικότητα ή μυθολογία των αναγκών που υποτίθεται πως θα καλύψει. Σε μεγάλο βαθμό δίκαια. Γιατί στην πραγματικότητα κανένας δεν νοιάζεται για το ίδιο το ποτάμι. Αν είναι να έχουν νερό οι αγρότες στη Θεσσαλία, αν είναι να ξεπλυθεί ο βρωμισμένος Πηνειός, η φύση που θα χαθεί από την άλλη πλευρά έχει μικρή αξία. Άσε που μαζί θα κερδίσουμε και «καθαρή» ενέργεια από τους δυο υδροηλεκτρικούς σταθμούς.

Στο συμπέρασμα ότι η καταστροφή στην Πίνδο δεν υπάρχει ως μέγεθος είχε καταλήξει και παλιότερη μελέτη «οικονομικής σκοπιμότητας» που το παλιό και καθόλου ξεχασμένο ΥΠΕΧΩΔΕ είχε αναθέσει σε μελετητές το 1997 για να αποδείξει ότι η εκτροπή «συμφέρει». Σε υπόμνημα των οργανώσεων που παλεύουν για να μη γίνει η εκτροπή έχει ενδιαφέρον η σημείωση ότι «δεν γίνεται καμία προσπάθεια ποσοτικοποίησης της αξίας των οικοσυστημάτων της ενώ γίνεται προσπάθεια αποτίμησης του οφέλους από την ανόρθωση του οικοσυστήματος του Πηνειού. Έτσι, στο συνολικό όφελος περιλαμβάνεται το υπολογισμένο όφελος του Πηνειού ενώ πουθενά στο συνολικό κόστος δεν αντικατοπτρίζεται το κόστος από την υποβάθμιση της Πίνδου».

Και όμως, η κακομοίρης ο Αχελώος δίνει, μόνο δίνει. Δείτε τα μεγάλα φράγματα που έχει επάνω του, δείτε και πόσους υδροηλεκτρικούς σταθμούς στηρίζει:

1. Αυλάκι
Θέση: Ν. Αιτωλοακαρνανίας
Ύψος: 112 μ.
Ισχύς ΥΗΣ: 30 MW
Κόστος κατασκευής:
Ολοκλήρωση: 2010


2. Κρεμαστά
Θέση: Ν.Ευρυτανίας-Αιτωλοακαρνανίας
Ύψος: 165 μ.
Ισχύς ΥΗΣ: 437,2 MW
Ολοκλήρωση: 1969


3. Καστράκι
Θέση: Ν. Αιτωλοακαρνανίας
Ύψος: 96 μ.
Ισχύς ΥΗΣ: 320 MW
Ολοκλήρωση: 1969


4. Στράτος
Θέση: Ν. Αιτωλοακαρνανίας
Ύψος: 26 μ.
Ισχύς ΥΗΣ: 150 MW
Ολοκλήρωση: 1988


Σημερινό σύνολο ηλεκτροπαραγωγής από το «συγκρότημα Αχελώου», χωρίς το Αυλάκι που ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί, (Κρεμαστά, Καστράκι, Στράτος I &II, μαζί με Γκιώνα και Γλαύκο): 925,6 MW.

Κανένας όμως δεν μιλάει για τη φύση που θα χαθεί αν τελικά συνεχιστούν τα έργα στη Συκιά. Και κανένας δεν μιλάει για όσα θα χαθούν κάτω από τα νερά της Μεσοχώρας, όταν θα πλημμυρίσει το φράγμα που είναι από το 2001 έτοιμο και περιμένει…


Αν κάτι μου έχει μείνει για τη φύση εκεί που ελπίζω πως δεν θα βυθιστεί είναι ότι το κομμάτι του ποταμού που λέγεται «Άνω Αχελώος», από τη Συκιά Τρικάλων δηλαδή μέχρι τις πηγές, φιλοξενεί το τελευταίο καταφύγιο της άγριας πέστροφας στην Ελλάδα. Αυτό ήταν ένα από τα συμπεράσματα μιας μελέτης που ανέθεσε παλιά το ΥΠΕΧΩΔΕ για τη σημασία του Αχελώου για τα ψάρια. Ποτέ όμως δεν την έδωσε στη δημοσιότητα, γιατί απλούστατα ο μελετητής είχε κάνει πολύ καλή δουλειά: είχε τονίσει ότι αυτό το κομμάτι του ποταμού είχε μεγάλη οικολογική αξία…


Ένα πολύ ωραίο κείμενο για τον Αχελώο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Το έχει γράψει ένας από τους καλύτερους φίλους του ποταμού, ο φυσιολάτρης και εξαιρετικός φωτογράφος της φύσης που φεύγει, ο Νίκος Πέτρου. Αξίζει νομίζω να το διαβάσετε.


Ίσως ποτέ δεν ήταν τόσο πραγματική η πιθανότητα να σταματήσουν τα έργα της εκτροπής, όσο τώρα. Αν τελικά σταματήσουν, ο ήδη πληγωμένος Αχελώος θα μείνει ιστορική μαρτυρία μιας μαζικής ψυχοπάθειας που έψαχνε για λύσεις των προβλημάτων της όχι στη ρίζα τους, αλλά στα τσιμέντα…

Υστερόγραφο: το δάσος της φωτογραφίας θα γίνει λίμνη. Βρίσκεται στο Μυρόφυλλο. Για να παρακαμφθεί μια από τις πολλές ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, μηχανικοί συνέλαβαν το τρελό σχέδιο να χτιστούν τείχη γύρω από το βυζαντινό μοναστήρι, ώστε να μη βυθιστεί στα νερά του ταμιευτήρα Συκιάς... Να μείνει μόνο του, κάπου στη μέση της πισίνας! Η φωτογραφία είναι του Ηλία Τζηρίτη.

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Για την παγκόσμια μέρα εναντίον της βίας κατά των γυναικών (που την ξέχασα...)


Από την Κόκκινη Πιπεριά,ένα κείμενο της Ευγενίας Ηλιοπούλου που μιλάει μόνο του...



"Την βλέπω συχνά. Εκεί στην εφημερία. Κοιτάει γύρω της ντροπιασμένα. Δεν μιλάει. Μόνο δείχνει. Τις μελανιές στο σώμα και στην πονεμένη ψυχή της. Κρύβει προσωπικά βιώματα που χρίζουν ιατρικής παρακολούθησης. Κρύβει μία κακοποίηση της προσωπικότητάς της. Κρύβει μία πληγωμένη ψυχή που δέχτηκε μία επίθεση εντός η εκτός των τειχών της οικογενειακής ...θαλπωρής. Ο προστάτης του σπιτιού ...η κολώνα ,ο άρχοντας, o παιχταράς ξέσπασε πάλι πάνω της. Ξεθύμανε. Εκτονώθηκε! Δέρνοντας την γυναίκα του με ελάχιστη η ανύπαρκτη δικαιολογία ένιωσε άντρας. Ικανοποιήθηκε η ανωτερότητά και ο εγωισμός του. Κακοποιώντας κάποια πιο αδύναμη έκρυψε έντεχνα τις ανασφάλειές του. Αυτή φταίει πάντα! Ότι και να πει! Ότι και να κάνει! Αυτή είναι η αιτία του κακού.


Το διερευνητικό καλοπροαίρετο βλέμμα μου σταματάει στην σπασμένη μύτη και στις μελανιές κάτω από το μάτι. Όχι δεν ήταν η πόρτα! Ούτε κάποιο βαρύ αντικείμενο που έπεσε τυχαία από την ντουλάπα. Ήταν η εκπαιδευμένη γροθιά απέναντι στο απροστάτευτο πρόσωπο. Ήταν το άνετο χαστούκι που έπεσε ξέροντας ότι το θύμα δεν θα αντιδράσει. Η εντόπιση των κακώσεων είναι χαρακτηριστική. Δεν ρωτάω, κατάλαβα. Ο «λεβέντης» περιμένει στο σπίτι ή είναι έξω στην εφημερία. Συνήθως μεθυσμένος, σπάνια μετανοημένος αλλά πάντα φωνακλάς. Ναι! Το έχει ξανακάνει! Ναι! Δεν φοβάται τις επιπτώσεις! Ναι! την έχει απειλήσει ότι αν θα φύγει από το σπίτι θα την βρει όπου και να πάει και θα την σκοτώσει. Εξηγώ, τυπικά, στο θύμα πώς, αν θέλει, μπορεί να υποβάλει μήνυση. Υπάρχουν νόμοι που την προστατεύουν. Υπάρχουν τηλέφωνα. Η αρνητική απάντηση επιβεβαιώνει την σκληρή πραγματικότητα. Ντρέπεται να το συζητήσει και δεν έχει το κουράγιο να τρέξει για δικηγόρους. Άσε που θα γίνει και βούκινο στην γειτονιά. Ήρθε στο νοσοκομείο μόνο για να της περιποιηθούν τις πληγές, τα εξωτερικά τραύματά , το πονεμένο κορμάκι της. Την ψυχή της ποιος θα την θεραπεύσει;


Ελάχιστες φορές τα θύματα της οικογενειακής βίας καταγγέλλουν και καταδίδουν τον θύτη. Δέχονται προσβολές αδιαμαρτύρητα συνεχίζοντας την συμβίωση με τον βασανιστή τους. Ναι!Είναι πολύ νευρικός αλλά κατά βάθος είναι καλός άνθρωπος! Οπωσδήποτε την αγαπάει και ...την χρειάζεται. Ο αντρούλης της δεν μπορεί χωρίς καλομαγειρεμένο φαγητό και καινούργιες φρεσκοσιδερωμένες αλλαξιές. Μάταια η καημένη φώναξε προσπαθώντας να αμυνθεί και να τον ηρεμήσει! Κώφευε ενώ την γρονθοκοπούσε! Ναι! δεν φταίει που δεν κατάλαβε ότι την πονούσε! Είχε τα νεύρα του! Μετά όλα θα ξεχαστούν, αφού θα μεσολαβήσει ένα χρονικό διάστημα που θα ξεχειλίσουν οι συγνώμες και χάδια. Θα προσποιηθούν και οι δύο ότι το έχουνε ξεπεράσει. Όλα θα είναι μέλι και γάλα μέχρι.... το επόμενο μεθύσι ή καυγά. Προσπάθησα να συζητήσω αναλυτικά το θέμα μαζί της. Να της εξηγήσω ότι είναι ελεύθερος άνθρωπος με συζυγικές υποχρεώσεις αλλά και με δικαιώματα!


Η ντροπή, ο φόβος, το απόρρητο της οικογενειακής συμβίωσης. Οι παραδοσιακές κοινωνικές αντιλήψεις και κυρίως η άγνοια σε ότι αφορά στα δικαιώματα των γυναικών την καθηλώνουν στην καθημερινή αποδοχή της προσβολής ,της βίας και δυστυχώς και στην σιωπή. Οι γυναίκες ,δέσμιες των προκαταλήψεων και κυρίως οικονομικά εξαρτημένες δεν τολμάνε να υψώσουν ανάστημα. Δεν επαναστατούν. Όλα συμβάλουν στο να κουκουλωθεί το θέμα. Η βία δεν έχει σχέση με το μορφωτικό επίπεδο και ούτε με την εθνικότητα αλλά με τον τρόπο επίλυσης κάποιων ψυχολογικών προβλημάτων. Η βία φέρνει βία και τα παιδιά αυτών των αντρών θα κάνουν τα ίδια βλέποντας ατιμώρητους τους πατεράδες τους!


* ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ"

Η φωτο είναι από τη Φεμινιστική Πρωτοβουλία της 25ης Νοέμβρη 2009

Μοναδικό μνημείο συνδικαλιστικού λόγου!!!


Αυτή η επιστολή είναι αυθεντική (http://www.sptmte-dei.gr/?p=370). Την παραθέτω χωρίς καμία επέμβαση και σχολιασμό!

Προς Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας &
Κλιματικής Αλλαγής κ. Τ. Μπιρμπίλη
Προς Υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής κ. Ι. Μανιάτη


Με «πολύ χαρά», τις τελευταίες μέρες βλέπουμε ένα καταιγισμό «βαρύγδουπων» άρθρων εναντίον του «κακού λιγνίτη», σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, σχετικά με δηλώσεις «ανθρώπων σας», που μπαινοβγαίνουν στο Υπουργείο που εσείς ηγείσθε και αρκετοί από αυτούς είναι και σύμβουλοί σας.

Μόνο που αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια (λαχανί λόγω των οικολογικών ανησυχιών τους) που εμφανίζονται με ιδιότητες βαρυσήμαντες όπως «υπεύθυνος εκστρατειών πολιτικής του WWF» ( στρατηλάτης) ο ένας, «υπεύθυνος για θέματα ενέργειας της Greenpeace» ο άλλος, θα πρέπει να μάθουν αν δεν ξέρουν, ότι για 60 περίπου χρόνια η Χώρα μας έχει ασφάλεια επάρκειας σε ηλεκτρενέργεια και φθηνή KWH από την ΔΕΗ που αξιοποίησε και αξιοποιεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το εθνικό μας καύσιμο, τον λιγνίτη.

Κυρία Υπουργέ & Κύριε Υφυπουργέ, μάθετε ότι και εμείς ως εργαζόμενοι στη ΔΕΗ έχουμε οικολογικές ανησυχίες, γιατί και εμείς παιδιά μεγαλώνουμε και ασφαλώς θέλουμε ένα καλύτερο αύριο.

Επανειλημμένως σας έχουμε δηλώσει ότι συμφωνούμε στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, άλλωστε η ΔΕΗ πρωτοστάτησε και σε αυτόν τον τομέα, όχι μόνο στη Χώρα μας αλλά και στην Ευρώπη.

Πολιτικές όμως διαφόρων κυβερνήσεων, την «σταμάτησαν» σε αυτό τον σημαντικό τομέα, προκειμένου να αναπτυχθούν «λαχανί» επιχειρηματίες ιδιώτες και σε αυτόν, χρησιμοποιώντας το «κnow hοw» της ΔΕΗ που απλόχερα τους έδωσαν οι Διοικήσεις της, κατόπιν εντολής «άνωθεν». Έτσι για την ιστορία.

Κυρία Υπουργέ, Κύριε Υφυπουργέ

Τα συμφέροντα στην υπόθεση της Ηλεκτρενέργειας, ξέρουμε όλοι μας, ότι είναι τεράστια και αυτές οι πρωτοβουλίες των «ανθρώπων σας», μας κάνουν ιδιαίτερα καχύποπτους.

Θα πρέπει να μάθετε αν δεν ξέρετε, ότι το προηγούμενο διάστημα ως εργαζόμενοι στην Μεγαλύτερη Επιχείρηση της Χώρας, αναγκασθήκαμε να προχωρήσουμε σε έντονες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, γιατί με πρόσχημα τον «ανταγωνισμό», κάποιοι προσπάθησαν να κάνουν τη ΔΕΗ πολύ μικρή, με διάφορες μεθόδους, προκειμένου να νιώσουν ασφάλεια οι ιδιώτες ψευτοεπενδυτές.

Δυστυχώς βλέπουμε και σήμερα, με άλλη μεθοδολογία, ότι κάποιοι άλλοι τώρα συνεχίζουν να παλεύουν για το «κόντημα» της ΔΕΗ, χρησιμοποιώντας αυτά τα «λαχανί» ανθρωπάκια σας, ως «λαγούς» με πρόσχημα την ρύπανση, ώστε να αναγκάσετε τη ΔΕΗ σε σβήσιμο μονάδων, προκειμένου μονάδες βάσης να είναι μόνο αυτές των ιδιωτών δηλαδή του εν δυνάμει καρτέλ της Ηλεκτρενέργειας και η μεγάλη ΔΕΗ να γίνει ο «καρπαζοεισπράκτορας» της όλης ιστορίας.

Απ’ ότι φαίνεται η «τιμή» αυτών των «λαγών συμβούλων σας» είναι χαμηλή και προκύπτει από το πόσο βιάζονται να γίνουν επικίνδυνοι.

Κυρία Υπουργέ αν δεν τους διώξετε εδώ και τώρα, σημαίνει ότι τους αβαντάρετε.

Μας ρίξατε το γάντι και σας δηλώνουμε ότι ήδη το σηκώσαμε.

Η υπόθεση της ηλεκτρενέργειας δεν είναι «γιορτή των ερωτευμένων», όλο λουλουδάκια, πουλάκια και τιτιβίσματα, όπως εσείς θέλετε να παρουσιάσετε.

Σοβαρευτείτε και σκύψτε το κεφάλι επάνω στα ζητήματα, σηκώστε τα μανίκια όπως λέει ο Πρωθυπουργός και δουλέψτε ώστε η ΔΕΗ να αναπτύξει το επενδυτικό της πρόγραμμα, να αντικατασταθούν άμεσα μονάδες ρυπογόνες, με νέες σύγχρονες αντιρρυπαντικής τεχνολογίας , με καύσιμο τον λιγνίτη ώστε να συνεχίσουμε να έχουμε ασφάλεια ως Χώρα σε αυτές τις δύσκολες εποχές για τα ενεργειακά ζητήματα.

Κλείνοντας, έτσι απλά για την ενημέρωσή σας:

Εσείς είστε Υπουργοί της Κυβέρνησης του Ελληνικού λαού και όχι ενδιάμεσοι.

Καλό το περιβάλλον και συμφωνούμε απόλυτα με την ανάπτυξη των ΑΠΕ και τους στόχους του 20-20-20 για το 2020.

Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας (παρακολουθούμε), προκειμένου να σταματήσουν τα φαινόμενα Ασωπού τον οποίο κάποιοι τύποι ιδιώτες έχουν γεμίσει με καρκινογόνες ουσίες και ενώ υποτίθεται ότι έπαιρναν πρόστιμα, ως δια μαγείας εξαφανίζονταν. Τα φαινόμενα αυτά να σταματήσουν εδώ και τώρα. «Ασωποί» στην Χώρα μας δυστυχώς υπάρχουν πολλοί.

Θα συμφωνήσουμε σε κάθε πρωτοβουλία σας, για μεγάλη ΔΕΗ με βασικό καύσιμο, το Εθνικό μας καύσιμο τον λιγνίτη.

Συμφωνούμε με το Rock ντύσιμό σας και με τις «γνώσεις» σας.

Την συμμετοχή μας αν τη θέλετε θα την έχετε. Την ανοχή μας την έχετε.

Μην κάνετε όμως το λάθος και το θεωρήσετε αδυναμία μας.

Η ΔΕΗ και η ηλεκτρενέργεια δεν είναι «εντελβάϊς» ούτε «ορχιδέες».

Οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ και ο Ελληνικός Λαός δεν είναι «αγρότες που μόνοι ψάχνουν».

Και από σκληρό Rock αν χρειαστεί ξέρουμε και «διδακτορικό» του πεζοδρομίου αποκτούμε όταν έχουμε δίκιο.

ΠΡΟΣΕΞΤΕ κυρία Υπουργέ : THE GAME IS OVER.

Για το Δ.Σ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Κ. ΒΑΡΣΑΜΗΣ Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2009

Ααααχ, η πράσινη ανάπτυξη που πνίγεται στον Αχελώο!

Ο κακός ο χαμός γίνεται από προχθές στην Κυβέρνηση που διακήρυξε προεκλογικά την πράσινη ανάπτυξη! Υπουργοί, βουλευτές, κυβερνητικοί εκπρόσωποι, περιφερειάρχες μαλλιοτραβιούνται και βουλιάζουν μαζί στα βαθιά νερά του Αχελώου.

Αιτία; Μια «σκανδαλώδης» και πολιτικά πρωτοφανής δήλωση της Υπουργού Περιβάλλοντος ότι θα σεβαστεί τη δικαιοσύνη και την κοινοτική νομοθεσία για τη διαχείριση των νερών! Όλα αυτά με αφορμή τη συζήτηση στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την αίτηση αναστολής των έργων εκτροπής του Αχελώου.

Είπε λοιπόν αυτά τα πρωτάκουστα η Υπουργός, συμπληρώνοντας την ίδια στιγμή και ότι το φράγμα που έχει εδώ και χρόνια ολοκληρωθεί στη Μεσοχώρα θα λειτουργήσει. Είχε προηγηθεί δήλωση του Υπουργού Υποδομών ότι πλέουμε σταθεροί και αταλάντευτοι με τον Αχελώο προς Θεσσαλία και ότι μόνο η δικαιοσύνη μπορεί να μας σταματήσει. Και… γαία πυρί εμίχθη!

Αμέσως μετά τη δήλωση που κατέθεσε το ΥΠΕΚΑ στο ΣτΕ, πήραν φωτιά τα ΜΜΕ. Και ακολούθησαν βουλευτές του ίδιου κόμματος που στη χθεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, όπου υποτίθεται συζητιόταν το νομοσχέδιο για τα καμένα της Αττικής, μόνο για τα δάση δεν μίλησαν. Και λέει λοιπόν ο Κώστας Καρτάλης, που εκτός από βουλευτής Μαγνησίας είναι και Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, ότι δεν είναι δυνατόν να μην προχωρήσει η εκτροπή και ότι πρέπει η Υπουργός Μπιρμπίλη να προχωρήσει σε δημόσιο διάλογο για το έργο!!!!

Άκου δημόσιο διάλογο! Τώρα θυμήθηκε τον δημόσιο διάλογο ο κ. Καρτάλης; Δημόσιο διάλογο γιατί κ. Καρτάλη; Για το αν πρέπει η Κυβέρνηση να σεβαστεί την όποια απόφαση του ΣτΕ, που έτσι κι’αλλιώς συνταγματικά οφείλει να ακολουθήσει; Διάλογο για ένα έργο που έχει ακυρωθεί έξι φορές από το Συμβούλιο της Επικρατείας; Ή μήπως μιλάμε για εκείνο τον διάλογο που ποτέ δεν γίνεται στην Ελλάδα για κανένα μεγάλο έργο; Μήπως ως Γενικός Γραμματέας Ολυμπιακών Αγώνων κ. Καρτάλη είχατε ποτέ θέσει οποιοδήποτε από τα έργα του 2004 σε διαβούλευση; Μήπως η Αττική Οδός, ή το αεροδρόμιο των Σπάτων, ή η Εγνατία που ποτέ δεν ακυρώθηκαν σε δικαστήρια, μπήκαν ποτέ σε διαβούλευση; Ή μήπως απλά θέλουμε να στρίβειν εξ’ αριστερών της δικαιοσύνης δι’ ενός υποτιθέμενου διαλόγου;

Φωτο: WWF/Ηλίας Τζηρίτης

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Συνήθως ύποπτες...

Να και πάλι οι συνήθως ύποπτες μη κυβερνητικές οργανώσεις. Το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ είχε το πεντασέλιδο αφιέρωμα «Απάτες στήνουν μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ)». Και σήμερα στη Real News είχε αντίστοιχου ύφους και περιεχομένου άρθρο. Δεν έλεγαν κάτι καινούριο. Επαναλαμβάνουν μια γνωστή ιστορία φαγοποτιού αξίας κάποιων εκατομμυρίων ευρώ από την αναπτυξιακή βοήθεια του Υπουργείου Εξωτερικών, την ΥΔΑΣ. Οργανώσεις υπαρκτές που χρηματοδοτήθηκαν για έργα ανύπαρκτα, οργανώσεις ανύπαρκτες που εξαφανίστηκαν μόλις εισέπραξαν τον παρά, οργανώσεις που υποσχέθηκαν φαγητό, ρούχα και υποδομές σε πεινασμένους που ποτέ δεν τα είδαν, οργανώσεις που πήραν τρελά λεφτά για τρελά έργα. Όπως και οργανώσεις που πήραν τα λεφτά και έκαναν υπαρκτά έργα, αλλά για αυτές δεν γίνεται λόγος… Και βέβαια η γνωστή μας «Αλληλεγγύη», η και καλά ΜΚΟ της Εκκλησίας της Ελλάδος που έστελνε στριγκάκια, αποκριάτικες στολές και σάπια κοτόπουλα σε πεινασμένους στο Ιράκ.


Προφανώς καμία ΜΚΟ δεν είναι εξ΄ορισμού καλή, αδιάφθορη, διαφανής, κοινωφελής και τα ρέστα. Όπως επίσης προφανώς κανένας γιατρός δεν είναι εξ’ορισμού σωτήρας του άρρωστου, κανένας παπάς δεν είναι εξ’ορισμού άγιος, κανένας πολιτικός δεν είναι εξ’ορισμού αδιάφθορος, κανένας εθελοντής δασοπυροσβέστης δεν είναι εξ’ορισμού δασόφιλος. Η ζωή είναι ένα ατέλειωτο τεστ για όλους …


Εξ’ορισμού όμως οι MKO οφείλουν να είναι πολιτικά ανεξάρτητες και κομματικά ανένταχτες, να δουλεύουν για το κοινό (και όχι για το προσωπικό) καλό, να είναι μη κερδοσκοπικές, να προσφέρουν λύσεις, να είναι ανεξάρτητες από οικονομικά συμφέροντα και να δυναμώνουν, όχι να ξεζουμίζουν την κοινωνία. Και οφείλουν να μην είναι ομάδες πολιτικά ενταγμένες, θεσμικά ή οικονομικά εξαρτημένες από το κράτος, κερδοσκοπικές εταιρείες, ομάδες προάσπισης και προώθησης συμφερόντων (πολιτικών, επαγγελματικών, θρησκευτικών, τοπικής καταγωγής, αθλητικών, κυνηγετικών, κα) ή ομάδες που ασκούν βία. Και επίσης οι ΜΚΟ οφείλουν να μην είναι μαγαζάκια κανενός, ούτε των ιδρυτών τους, να λειτουργούν με ξεκάθαρους κανόνες διαφάνειας και να λογοδοτούν συνέχεια στη βάση στόχων που δεν εξαρτώνται από χρηματοδότες ή άλλα συμφέροντα.


Επειδή όμως η κριτική είναι πάντα πολύ πιο εύκολη από τη δουλειά, αυτές οι, πώς τις λεν, ΜΚΟ είναι οι συνήθως ύποπτοι πίσω από δεκάδες παγκόσμιες συνωμοσιοθεωρίες. Συνήθως κάποιος δυνατός κρύβεται πίσω τους όταν κριτικάρουν ή προτείνουν ή τέλος πάντων διαφέρουν. Γιατί στην Ελλάδα των καθαρών λύσεων, όποιος μιλάει, ή ανήκει σε κόμμα ή είναι τσιράκι κάποιου μεγάλου. Αλλιώς το βουλώνει και χαζεύει σήριαλ και μπάλα.


Αν όντως αυτές οι δήθεν ΜΚΟ υπάρχουν, αν όντως ξεκοκκάλισαν εκατομμύρια, αν όντως έγλυψαν κατουρημένες πολιτικές ποδιές για να τσεπώσουν προτζεκτάκια και μετά να γίνουν καπνός, τότε σίγουρα πρέπει να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη και να ξεφτιλιστούν στην κοινωνία. Γιατί εκμεταλλευόμενες την ασαφή ρητορεία για μια ισχυρή κοινωνία πολιτών, αυτές οι οργανώσεις έγιναν μαγαζάκια κάποιων που ίσως πλούτισαν στην πλάτη ολόκληρης της κοινωνίας.


Ποιος μπορεί όμως να διαγράψει από την ιστορία ότι η τοποθέτηση του φυσικού περιβάλλοντος και ειδικά της βιοποικιλότητας στην πολιτική ατζέντα οφείλεται αποκλειστικά στις πιέσεις και την επιστημονική δουλειά κάποιων ΜΚΟ; Ή ότι τον αγώνα για καθαρή ενέργεια και αναχαίτιση της κλιματικής αλλαγής τον σέρνουν στην πλάτη τους οι ΜΚΟ; Σίγουρα πολλοί θα σούρουν τα εξ’αμάξης στις ΜΚΟ επειδή είναι τάχα απολιτίκ και δεν συγκρούονται για καθολική ρήξη με το στραβό σύστημα. Και ότι συχνά οι περιβαλλοντικές ΜΚΟ δίνουν αντιφατικά μηνύματα, όπως για παράδειγμα συμβαίνει με τις συγκρουόμενες απόψεις γύρω από τα αιολικά πάρκα. Και σίγουρα άλλοι θα πουν ότι πολλές ΜΚΟ λειτουργούν με αδιαφάνεια, χωρίς κανόνες λογοδοσίας και χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική ανεξάρτητη από τους χρηματοδότες τους.


Στην πλουραλιστική κοινωνία μας όμως, καθένας ψάχνει, διαλέγει και παίρνει. Όποιος προτιμάει να κάνει δουλειά, μαθαίνει να ξεχωρίζει τα διαμάντια από τα καθρεφτάκια, αντί να στρογγυλοκάθεται και να βολεύεται πάνω στη γκρίνια.

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Κάτι δεν κατάλαβα καλά...


Δεν είμαι ρε παιδιά φαν του αυτοκινήτου. Ένα μικρό δεκαπενταετίας έχω των 1250 κυβικών, καλοσυντηρημένο και γεμάτο ψίχουλα από τα ψωμιά και τα κριτσίνια που μασουλάνε τα παιδιά στο πίσω κάθισμα. Αν το σανιδώσω, φτάνει ανετότατα τα 140 χλμ, πολύ πάνω δηλαδή από το όριο ταχύτητας που ισχύει στους αυτοκινητοδρόμους (που δεν έχουμε...)

Διαρτυρήθηκε λοιπόν ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών για το όριο των 1400 κυβικών που έθεσε ο Ραγκούσης για τα αυτοκίνητα που ό νόμος προβλέπει ότι το κράτος παρέχει στον ίδιο και στους μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Όπως λέει στην επιστολή του, οι μητροπολίτες κατοικοεδρεύουν εκτός Αθηνών και δεν μπορούν να κυκλοφορούν με τόσο μικρά αυτοκίνητα, ειδικά καθώς πρέπει να ταξιδεύουν συχνά προς τον ομφαλό της γης. Και συμπληρώνει πως μέχρι σήμερα, τα αυτοκίνητα των ιεραρχών ήταν των μητροπόλεων και όχι του κράτους. Κάτι λοιπόν δεν καταλαβαίνω καλά:

Δεν είμαι μητροπολίτης και δεν θέλω να γίνω, αλλά θέλω να ξέρω: με τι ταχύτητες θέλουν οι ιεράρχες να ταξιδεύουν προς Αθήνας;


  • Με πρώτο και καλύτερο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, η Εκκλησία κάνει κάποια οικολογικά βήματα. Τα περί κλιματικής αλλαγής και ρύπων που φτύνουν τα βενζινοκίνητα (και τα μεγάλου κυβισμού υβριδικά) αυτοκίνητα δεν σημαίνουν τίποτα;

  • Καλά, οκ δεν ρωτάω για τη σεμνότητα και ταπεινότητα και "μακάριοι οι ταπεινοί" και τα λοιπά και τα λοιπά...
Κάτι δεν κατάλαβα καλά ...

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2009

Ιστορίες για μακεδόνες…

Πριν μερικά χρόνια, έλαβα δυο email από τον Νταν και τον Τζωρτζ Νάντσου που μένουν κάπου στην Αυστραλία. Είχαν βρει το όνομά μου στο ίντερνετ και ρωτούσαν αν είμαστε συγγενείς. Το Νταν δεν μου έλεγε τίποτα, αλλά Γιώργο έλεγαν έναν αδελφό του πατέρα μου. Έτσι, οι αρχικές μου υποψίες ότι ίσως ήταν κινέζοι εξατμίστηκαν και άρχισα να ελπίζω ότι ίσως ήταν χαμένοι συγγενείς…


Απάντησα ότι η οικογένεια του πατέρα μου είναι από την Καστοριά και η δική τους απάντηση ήταν κάπως ψυχρή. Δήλωσαν Μακεδόνες, από γονείς κατατρεγμένους που εγκατέλειψαν το Λερίν κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’50 και έφτασαν στα Μπίτολα. Εκεί όμως τα πράγματα δεν ήταν καλά, οπότε μετανάστευσαν στην Αυστραλία, χωρίς ποτέ να ξεχάσουν ότι είναι μακεδόνες, χωρίς να ξεχάσουν ότι έχουν αφήσει συγγενείς στο Λερίν και στο Κοστούρ και βέβαια χωρίς ποτέ να συμπαθήσουν τους Έλληνες…


Θυμήθηκα ότι η γιαγιά μου η Θεοδότα έλεγε πως το Ναντσέϊκο είχε καταγωγή από τη Φλώρινα (Λερίν στα σλαβομακεδόνικα). Ο πατέρας μου ισχυρίζεται πως σύμφωνα με τον καστοριανό Φίλιππο Δραγούμη, το σόι μας έλκει καταγωγή από κατατρεγμένους αγωνιστές σουλιώτες, αλλά βέβαια ο Δραγούμης εκκινούσε με την παραδοχή ότι δεν υπάρχει σλαβομακεδονική καταγωγή…


Αυτή η οικογένεια Νάντσου που ζει στην Αυστραλία έχει επισκεφθεί τους χωρισμένους πρώτου βαθμού συγγενείς που έμειναν στη Φλώρινα, στο χωριό Ντόλνα Κότορι (Κάτω Υδρούσσα) και από το Βατοχώρι κάπου κοντά στην Πρέσπα. Συγγενείς στο Κοστούρ (Καστοριά) δεν γνωρίζουν. Ο πιο φιλικός είναι ο Στέφο Νάντσου, ένας πολύ γνωστός θεατρικός ηθοποιός που δουλεύει κάποιες πρωτοποριακές παραστάσεις μαζί με τον παρτενέρ του Τομ Λύκος (ίσως ελληνικής καταγωγής). Ο Στέφο και εγώ αλληλοαποκαλούμαστε ξαδέλφια, κι’ας μην είμαστε καθόλου σίγουροι για τη χαμένη συγγένεια. Δηλώνει αδιάφορος για την οποιαδήποτε συγγένεια με τον Μεγαλέξανδρο και απογοητευμένος από τα εθνικιστικά κολλήματα που χωρίζουν γείτονες, συγγενείς και παλιούς φίλους. Το ίδιο κι’εγώ.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Θυμήθηκα τον ίσως ξάδελφό μου Στέφο, γιατί σήμερα διάβασα το εξαιρετικό τεύχος του περιοδικού «Αρχειοτάξιο» των ΑΣΚΙ (Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας). Έχει τίτλο «Αποτυπώσεις του Μακεδονικού Ζητήματος» και αναλύει με ψυχρό και μοναδικά αμερόληπτο τρόπο τα μίση, τα πάθη και τους εθνικισμούς που τσάκισαν την Καστοριά και τη Φλώρινα, με αποκορύφωμα τα χρόνια του εμφυλίου. Φοβερές ιστορίες καταπίεσης όσων μιλούσαν αυτή την «άλλη» γλώσσα με την υποστήριξη του κράτους, τραμπουκισμοί από τις ένοπλες ομάδες της κάθε πλευράς, η καταλυτική εμπλοκή του ΚΚΕ, της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο και της Βουλγαρίας, ο κόσμος που έφυγε.

Ιστορίες για μακεδόνες που δυστυχώς σβήστηκαν, ή ίσως ποτέ δεν γράφτηκαν στη συλλογική μνήμη. Ιστορίες πονεμένες που αν δεν τις μάθουμε όλοι, ίσως επαναληφθούν. Γιατί η ιστορία που δεν μαθαίνεται, επαναλαμβάνεται.

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009

Αιολική πρόκληση


Πήρα αυτή την προκλητική φωτοσοπιά, από ΤΑ ΝΕΑ της Τρίτης 27 Οκτωβρίου. Τα Μετέωρα, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και προστευόμενο τοπίο, τριγυρισμένα με αιολικά και οι στέγες των μοναστηριών καλυμένες με φωτοβολταϊκά.

Τεράστια πρόκληση αυτή η εικόνα, ιδίως για το κύμα αντίδρασης που εμποδίζει την επέκταση των αιολικών στην Ελλάδα και προβάλλει για επιχείρημα το σχεδόν ιερό ελληνικό τοπίο που πρέπει να μείνει ανέπαφο. Αυτό το ελληνικό τοπίο που όμως προτιμάμε να ξεχνάμε πως δεν είναι ανέπαφο, αλλά διαρκώς συνδιαμορφωμένο από τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο που είτε ως κτηνοτρόφος, είτε ως γεωργός, είτε ως αρχιτέκτονας έχει βάλει ένα χεράκι στα μέρη που θαυμάζουμε σήμερα. Όπως τα Μετέωρα, που δεν είναι μόνο ψηλοί και εντυπωσιακοί βράχοι, αλλά και κτίρια. Τα Μετέωρα που στη συνέχεια των τουριστικών φωτογραφιών που ποτέ δεν βλέπουμε ατενίζουν την απαίσια Καλαμπάκα.

Από τότε που πρωτοείδα τις ανεμογεννήτριες, πολύ πριν μπω στο πετσί της μάχης για την κλιματική αλλαγή, τις κατάλαβα ως σύγχρονο αρχιτεκτονικό θαύμα. Μόνο αισθητικά, γυμνές από την αναμφισβήτητη ενεργειακή  χρησιμότητά τους. Στην προκλητική εικόνα, οι λευκές γραμμές των πυλώνων τρέχουν παράλληλα με τους ψηλούς βράχους των Μετεώρων. Και, εντελώς προσωπικά, η εικόνα αυτή δεν με χαλάει καθόλου.

Ξέρω, ξέρω, κάποια τοπία πρέπει να μείνουν ως έχουν, σε έναν φυσικό χώρο που έτσι κι'αλλιώς ποδοπατείται καθημερινά. Ξέρω, οι ανεμογεννήτριες ξεπουπουλιάζουν σπάνια πουλιά. Ξέρω, πολλοί αιολικάδες είναι μεγαλοκαρχαρίες της ενέργειας και δεκάρα δεν δίνουν ούτε για την κλιματική αλλαγή, ούτε για το τοπίο. Ξέρω επίσης, ότι οι ανεμογεννήτριες δεν στειρώνουν τις κατσίκες, ούτε απειλούν με εξάλειψη κανένα είδος πουλιού, σε αντίθεση με την κλιματική αλλαγή και την καταστροφή των βιοτόπων τους. Και ξέρω επίσης καλά ότι λύσεις υπάρχουν για όλα τα προβλήματα, αλλά για την κλιματική αλλαγή οι λύσεις είναι κουκιά μετρημένα: γενναία εξοικονόμηση, γενναίες ανανεώσιμες και στοπ στην αποδάσωση.

Στην εικόνα αυτή, τα Μετέωρα είναι "πειραγμένα". Η εικόνα είναι ψεύτικη και απίθανη, αφού ποτέ δεν θα σηκωθούν αιολικά ούτε εκεί, ούτε στην Ακρόπολη, ούτε σε κανένα μνημειακό τοπίο. Η εικόνα αυτή είναι απλά μια πρόκληση για τις αισθήσεις και τις συνειδήσεις μας!

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2009

Η αριστερά της μη-βίας


Είχα μεγάλο καημό με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ γύρω από τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Στάση που θεωρούσα μελανζέ, δηλαδή καθόλου καθαρή και μάλλον υποστηρικτική προς τη βία διαφόρων ομάδων που δήλωναν «αριστερές».


Την περασμένη Πέμπτη όμως, ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε, για πρώτη ίσως φορά, για την αριστερά της μη-βίας και τόνισε ότι «Εμείς είμαστε η αριστερά της μη βίας. Τη βία την απεχθανόμαστε. Αναμετρούμαστε ιδεολογικά και πολιτικά με όσους την επιλέγουν ως μέσω άσκησης πολιτικής.» Αντίστοιχη καταδίκη στη βία, με άλλη όμως αφορμή, εξέδωσαν και οι Οικολόγοι Πράσινοι, που είχαν επίσης κρατήσει μπερδεμένη στάση τον προηγούμενο Δεκέμβρη.


Επειδή όμως η αριστερά κρίνεται και στους δρόμους, το κρίσιμο τεστ θα δοθεί σε λίγες βδομάδες.

υ.γ Το πολύ ωραίο σκίτσο είναι του Banksy



Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Προσωπικοί αγώνες για μια άλλη κοινωνία, κάπου αλλού

O Έφι Μπρένερ θα εκτίσει τις πρώτες δέκα μέρες της ποινής φυλάκισής του, απλώς επειδή δεν έκανε τίποτα. Η Ορ Μπεν-Νταβίντ βρίσκεται υπό κράτηση, επειδή και εκείνη δεν δέχθηκε να κάνει τίποτα.





«Γεννηθήκαμε σε μια πραγματικότητα κατοχής και πολλοί από τη γενιά μας τη βλέπουν σαν «φυσική» κατάσταση. Στην ισραηλινή κοινωνία εννοείται πως στα δεκαοκτώ, κάθε νέος και νέα θα αναλάβει στρατιωτική υπηρεσία. Δεν μπορούμε όμως να αγνοήσουμε την αλήθεια – η κατοχή είναι μια ακραία κατάσταση, βίαιη, ρατσιστική, απάνθρωπη, παράνομη, μη-δημοκρατική και ανήθικη, που απειλεί τη ζωή και για τα δυο έθνη. Εμείς έχουμε μεγαλώσει με τις αξίες της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης και δεν μπορούμε να δεχτούμε την κατοχή».


Σε μια άλλη γωνιά του Τελ Αβίβ, ο Εζρά Ναουί καταδικάστηκε σε ένα μήνα φυλάκιση, επειδή προσπάθησε να σταματήσει μια στρατιωτική μπουλντόζα που γκρέμιζε φτωχογειτονιά παλαιστινίων. Αν και τα βίντεο που τραβήχτηκαν δείχνουν ξεκάθαρα ότι ο Ναουί δεν χτύπησε αστυνομικό, το δικαστήριο «πείστηκε» από τις μαρτυρίες ισραηλινού συνοριοφύλακα που δήλωσε το αντίθετο. Και έκρινε αθώους τους ισραηλινούς αστυνομικούς που στο ίδιο βίντεο φαίνονται να κτυπούν την άοπλη και φοβισμένη οικογένεια, καθώς «δεν προκάλεσαν πραγματική ζημιά».


Το ξανάπαμε, η εξουσία διαφθείρει. Και η εξουσία που συνοδεύεται από νόμιμη οπλοφορία διαφθείρει ακόμα περισσότερο. Ελπίζω οι πρόσφατες εξελίξεις στην ΕΛΑΣ που είχε ξεφύγει σε άκρα να δείχνουν πως ίσως κάτι αλλάζει.

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

Μια ταινία κατά της χαζομάρας


Η ταινία "The age of stupid" μιλάει για την κλιματική αλλαγή. Ελάτε να τη δείτε στην ειδική εκδήλωση που οργανώνουν οι "αδελφές" οργανώσεις WWF και Greenpeace.

Κάνοντας μια στάση στον αγκαθωτό δρόμο προς την Κοπεγχάγη, οι δυο οργανώσεις δίνουν αύριο το μεσημέρι κοινή συνέντευξη τύπου, στην οποία θα παρουσιάσουν την ιδεατή συνθήκη για την κλιματική αλλαγή. Τη συμφωνία που θα θέλαμε να δούμε από την καυτή διεθνή διάσκεψη του Δεκεμβρίου. Αύριο, 21 Οκτωβρίου, στις 12.00, στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου (Ακαδημίας 23).

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Ένα ζευγάρι παπούτσια για πολλές οικολογικές κλωτσιές


Όταν τίποτα δεν γίνεται για το περιβάλλον, κάποιοι είναι πολύ ευτυχισμένοι. Το παίζουν οικολόγοι εκ του ασφαλούς, ταμπουρώνονται πίσω από την αν-οικολογία εκείνων που κανονίζουν την τύχη μας και πουλάνε πολλή πρασινάδα. Μέχρι να τρομάξουν πως γυρνάει ο τροχός και μπορεί να τους πατήσει τον κάλο.

Και έτσι, μια καθόλου συνηθισμένη γυναίκα, εκτός κομματικής κληρονομιάς και έμπειρη περιβαλλοντολόγος και όχι άσχετη πολιτικάντισσα, μια νέα υπουργός "τα ακούει" επειδή φοράει το ίδιο ζευγάρι παπούτσια, τζιν και όχι πενήντα διαφορετικά ταγέρ, ενώ κυκλοφορεί με ένα παλιό αυτοκίνητο. Και μάλιστα όταν «αυτή» δεν κάτσει στα αυγά της, αλλά μιλήσει για έργα ταμπού, όπως η χάραξη της Πύργου -Τσακώνας και των αυτοκινητοδρόμων Αττικής, ε τότε της αξίζουν πρωτοσέλιδα κόλαφοι, ώστε να απολογηθεί για το ντύσιμο, τα παπούτσια και το φτηνό αυτοκίνητό της!

Κάπου διάβασα ότι το απίστευτο κυριακάτικο πρωτοσέλιδο της «Πρώτο Θέμα» ήταν προειδοποιητική βολή μεγάλου κατασκευαστικού κολοσσού εναντίον της Τίνας Μπιρμπίλη. Θυμάμαι βέβαια ότι προεκλογικά, η ίδια έγκριτος εφημερίς είχε κολακεύσει με διθυράμβους για το «αντισυμβατικό» του ντύσιμο, τη λατρεία στο τζιν και την απέχθεια προς τις γραβάτες, έναν υποψήφιο του ίδιου κόμματος στην Αθήνα.



Χθες που διάβασα το άρθρο, θυμήθηκα τη Νάνσι Σινάτρα και άλλαξα λίγο τα λόγια της, ελπίζοντας πως τα παπούτσια της υπουργού θα πατήσουν βαριά εκεί που πρέπει:

«These shoes are made for walking, and that's just what they'll do, one of these days these shoes are gonna walk all over you….”

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Το κρατικό αυτοκίνητο του λαού

Σε έναν άλλο πιθανό κόσμο, έρχεται ένας υπουργός και σου λέει: "σφίγγουμε τα ζωνάρια, ένεκα η λιτότης. Για πρωτοτυπία, εγώ δεν αρχίζω το σφίξιμο από τους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά από τα δεκάδες χιλιάδες κρατικά αυτοκίνητα που κυκλοφορούν δώθε κείθε για ψύλου πήδημα, καίνε τα μαλλιά τους, ξερνάνε βρώμα στα μούτρα μας και παραείναι πολλά".

Κι'εσύ που είσαι αντιπολίτευση εδώ, στον δικό μας πραγματικό και μάταιο τούτο κόσμο, τι του απαντάς; Μα φυσικά ότι απάντησε το ΚΚΕ στον Υπουργό Οικονομικών! Ότι δηλαδή "Με κόλπα και με αμφίβολης αξίας εξαγγελίες για τα κρατικά αυτοκίνητα, η κυβέρνηση επιχειρεί να στρέψει την προσοχή του λαού στη διαχείριση των «ψιλών» του ταμείου, κι όχι στη μεγάλη ληστεία των εργαζομένων από όλα τα τμήματα της πλουτοκρατίας".

Γιατί οι 2,6 εκατομμύρια ημερήσιες μετακινήσεις κρατικών οχημάτων σε σύνολο 6,5 εκατομμυρίων στο Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελούν λαϊκό κεκτημένο και αναφαίρετο δικαίωμα του έλληνα δημοσίου υπαλλήλου!

Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2009

Παράδοση περιβάλλοντος

Παραδόθηκαν και επίσημα χθες οι πολιτικές από τους προηγούμενους στους επόμενους. Και εμείς από τηλοψίας χαιρετίσαμε πολιτικούς αφέντες που βλέπαμε τόσα χρόνια στα σόου των 8 να δικαιολογούν τα μάλλον αδικαιολόγητα, για την κρίση που δεν αντιμετώπισαν και τελικά τους έκανε μια χαψιά.
Είδαμε και τον ιστορικό πλέον τελευταίο ΥΠΕΧΩΔΕ να αποχαιρετάει το αταίριαστο ζευγάρι «περιβάλλον και δημόσια έργα» που τώρα παίρνει επιτέλους διαζύγιο και ταυτόχρονα να δακρύζει για την πολιτική καριέρα που αποφάσισε να κλείσει, μετά τη συντριβή της παράταξής του και με δική του ευθύνη. Έκλεισε μάλιστα την ιστορική του πορεία στην περιβαλλοντική πολιτική με ένα μνημειώδες απόφθεγμα: «η μόδα της υπερβολής στα περιβαλλοντικά θέματα δεν είναι ο καλύτερος οδηγός για να αντιμετωπίσετε τα μεγάλα προβλήματα και τα μεγάλα θέματα»!
Ο Γιώργος Σουφλιάς παρέδωσε το ποδοπατημένο και κατατσακισμένο περιβάλλον σε μια πολλά υποσχόμενη, πανέξυπνη και δουλευταρού τεχνοκράτισσα, που δεν προέρχεται από την πολιτική, αλλά εδώ και κάποια χρόνια ζει την πολιτική εντός, εκτός και επί τα αυτά. Μια νέα γυναίκα που βρίσκεται πίσω από όλο το κεφάλαιο "πράσινη ανάπτυξη" του ΠΑΣΟΚ, αλλά τώρα μπήκε και μπροστά! Η Τίνα Μπιρμπίλη, η μεγάλη έκπληξη της γκραν γκινιόλ βραδιάς μέχρι την ανακοίνωση της νέας κυβέρνησης, «το’χει» το περιβάλλον. Και μαζί με υφυπουργό που επίσης έχει δείξει περιβαλλοντική δουλειά και γενικό γραμματέα από τους καλύτερους επιστήμονες στα θέματα κλιματικής αλλαγής, είναι σίγουρα το πιο γερό τημ που ανέλαβε ποτέ την πολιτική ηγεσία του περιβάλλοντος στην Ελλάδα.
Δεν είναι εύκολα τα πράγματα για το νέο υπουργείο, ειδικά όταν πρέπει να κάνει παρέα με την ενέργεια, έναν άλλο γιγάντιο τομέα με δυσθεώρητα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα. Αν στη δεκαετία του ’80 το μεγάλο ζητούμενο στην Ελλάδα ήταν τα δημόσια έργα, τώρα το μεγάλο ζητούμενο είναι η ενέργεια. Ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια του δικτύου είναι οι δυο τεράστιες συνιστώσες του πολιτικού γίγαντα που λέγεται «ενέργεια», ενώ η κλιματική αλλαγή είναι η νέα, ανερχόμενη αλλά πολιτικά ακόμα ανίσχυρη διάσταση που επιβάλλει τον περιβαλλοντικό συγχρωτισμό της ενεργειακής πολιτικής. Μια τεράστια πρόκληση λοιπόν είναι το νέο υπουργείο να μην εξελιχθεί στο παλιό ΥΠΕΧΩΔΕ, απλά με άλλο όνομα και με την ενέργεια να καταπίνει οτιδήποτε περιβαλλοντικό.
Όπως και να’χει, οι ελπίδες μας είναι στα χέρια της χαριεστάτης νέας υπουργού. Δανείστηκα λοιπόν έναν χρυσοκίτρινο κρόκο από τον ΝΙΚ και της τον προσφέρω με ηλεκτρονικές ευχές για καλή αρχή!